The Exposition of Nṛsiṁha Worship-Mantras, Nyāsa, Mudrās, Yantras, Kavaca, and Nṛsiṁha Gāyatrī

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । शुणु नारद वक्ष्यामि दिव्यान्नरहरेर्मनून् । यान्समाराध्य ब्रह्माद्याश्चक्रुः सृष्ट्यादि कर्म वै ॥ १ ॥

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ຟັງເຖີດ ນາຣະດະ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດມັນຕຣາອັນທິບຂອງ ນະຣະຫະຣິ. ໂດຍການບູຊາສະມາຣາທະນາມັນຕຣາເຫຼົ່ານີ້ ພຣະພຣະຫມາ ແລະສັດດັ້ງເດີມອື່ນໆ ໄດ້ສໍາເລັດກິດການເຊັ່ນການສ້າງໂລກ ແລະອື່ນໆຕໍ່ໄປ।

Verse 2

संवर्तकश्चन्द्र मौलिर्मनुर्वह्निविभूषितः । एकाक्षरः स्मृतो मन्त्रो भजतां सुरपादपः ॥ २ ॥

ພຣະອົງແມ່ນ ສັມວັດຕະກະ; ແມ່ນ ຈັນທຣະເມົາລິ (ຜູ້ມີດວງຈັນເປັນມົງກຸດ); ແມ່ນ ມະນຸ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍໄຟອັນສັກສິດ. ສໍາລັບຜູ້ບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ພຣະອົງຖືກຈື່ຈໍາເປັນມັນຕຣາພະຍາງດຽວ ແລະເປັນຕົ້ນໄມ້ທິບຜູ້ບັນດານພອນປາດຖະນາ।

Verse 3

मुनिरत्रिश्च जगती छन्दो बुद्धिमतां वर । देवता नृहरिः प्रोक्तो विनियोगोऽखिलाप्तये ॥ ३ ॥

ຣິສິ (ຜູ້ເຫັນມັນຕຣາ) ແມ່ນ ອະຕຣິ; ຉັນທະ (ສຳນວນສັນທະ) ແມ່ນ ຈະກະຕີ, ໂອ ຜູ້ຮູ້ປັນຍາອັນປະເສີດ. ເທວະຕາປະທານ ຖືກກ່າວວ່າແມ່ນ ນຣະຫະຣິ (ນະຣະສິງຫະ). ການນໍາໃຊ້ (ວິນິໂຍກ) ຂອງນີ້ ເພື່ອບັນລຸຈຸດໝາຍທັງປວງ।

Verse 4

क्षं बीजं शक्तिरी प्रोक्ता षड्दीर्घेण षडङ्गकम् । अर्केन्दुवह्निनयनं शरदिन्दुरुचं करैः ॥ ४ ॥

ພະຍາງຄໍາເປັນເມັດ (ບີຈະ) ແມ່ນ «kṣaṃ»; ພະລັງ (ສັກຕິ) ຖືກປະກາດວ່າແມ່ນ «ī». ດ້ວຍສະຫຼະຍາວທັງຫົກ ຈຶ່ງເປັນສະດັງກະຫົກ (ṣaḍaṅga) ສໍາລັບນະຍາສະ. ຄວນພິຈາລະນາພຣະອົງວ່າມີນັຍນາດັ່ງດວງອາທິດ ດວງຈັນ ແລະໄຟ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຈັນທຣາໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ ພ້ອມດ້ວຍພຣະຫັດອັນທິບ।

Verse 5

धनुश्चक्राभयवरान्दधतं नृहरिं स्मरेत् । लक्षं जपस्तद्दशांशहोमश्च घृतपायसैः ॥ ५ ॥

ຄວນພິຈາລະນາພຣະນຶຫຣິ (ນຣະສິງຫະ) ຜູ້ຖືຄັນທະນູ ຈັກຣາ ມຸທຣາອະພະຍະ ແລະພຣະຫັດປະທານພອນ. ຄວນສວດມົນ 1 ແສນ ແລ້ວຖວາຍໂຮມ 1/10 ດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ກີ) ແລະເຂົ້ານົມຫວານ.

Verse 6

यजेत्पीठे वैष्णवे तु केसरेष्वङ्गपूजनम् । खगेशं शंकरं शेषं शतानन्दं दिगालिषु ॥ ६ ॥

ຄວນບູຊາຢູ່ເທິງປີຖະໄວສະນະ ແລະເຮັດອັງຄະບູຊາເທິງກີບດອກບົວ. ໃນທິດທັງຫຼາຍຮອບຂ້າງ ຄວນບູຊາ ຄະເຄຊະ (ກະຣຸດາ) ຊັງກະຣະ ເຊສະ ແລະ ຊະຕານັນດະ.

Verse 7

श्रियं ह्रियं धृतिं पुष्टिं कोणपत्रेषु पूजयेत् । दन्तच्छदेषु नृहरींस्तावतः पूजयेत्क्रमात् ॥ ७ ॥

ຄວນບູຊາ ສຣີ (Śrī) ຮຣີ (Hrī) ທຣິຕິ (Dhṛti) ແລະ ປຸດຕິ (Puṣṭi) ຢູ່ກີບມຸມ. ທີ່ສ່ວນຂອບນອກຄ້າຍຟັນ ຈຶ່ງບູຊາພຣະນຣະສິງຫະຫຼາຍອົງ ຕາມຈຳນວນເທົ່າກັນ ຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 8

कृष्णो रुद्रो महाघोरो भीमो भीषण उज्ज्वलः । करालो विकरालश्च दैत्यान्तो मधुसूदनः ॥ ८ ॥

ພຣະອົງແມ່ນ ກຣິສນະ; ພຣະອົງແມ່ນ ຣຸທຣະ—ນ່າກະຫຼົດກະຫຼວງຢ່າງຍິ່ງ. ພຣະອົງແມ່ນ ພີມະ ນ່າຢ້ານແຕ່ສະຫວ່າງໄສ; ແມ່ນ ກະຣາລະ ແລະ ວິກະຣາລະ—ຜູ້ທຳລາຍໄດຕະຍະ, ມະທຸສູດະນະ.

Verse 9

रक्ताक्षः पिगलाक्षश्चाञ्जनो दीप्तरुचिस्तथा । सुघोरकश्च सुहनुर्विश्वको राक्षसान्तकः ॥ ९ ॥

ພຣະອົງມີດວງຕາແດງ; ມີດວງຕາສີນ້ຳຕານອອກເຫຼືອງ; ດຳດັ່ງອັນຊະນະ (ຂີ້ຕາ); ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຣັດສະມີ; ນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ; ມີຄາງແຂງແຮງ; ຄອບຄຸມທົ່ວສາກົນ; ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍຣາກສະສະ (ອຳນາດອະສູຣ).

Verse 10

विशालको धूम्रकेशो हयग्रीवो घनस्वनः । मेघवर्णः कुम्भकर्णः कृतान्ततीव्रतेजसौ ॥ १० ॥

(ພຣະອົງ) ກາຍໃຫຍ່ກວ້າງ; ຜົມສີຄວັນ; ຄໍດັ່ງມ້າ; ສຽງດັ່ງຟ້າຮ້ອງ; ສີດັ່ງເມກ; ຫູດັ່ງໝໍ້; ແລະຕະຫຼອດຕະເຈດຮຸນແຮງດັ່ງກາລະ(ຄວາມຕາຍ)។

Verse 11

अग्निवर्णो महोग्रश्च ततो विश्वविभूषणः । विघ्नक्षमो महासेनः सिंहा द्वात्रिंशदीरिताः ॥ ११ ॥

ແລ້ວຈຶ່ງຂານນາມເຫຼົ່ານີ້: ອັກນິວັນນະ, ມະໂຫອຸກຣະ, ວິສະວະວິພູສະນະ, ວິຄະນະກະສະມະ, ມະຫາເສນະ, ແລະ ສິງຫະ—ດັ່ງນີ້ນາມສາມສິບສອງໄດ້ຖືກປະກາດແລ້ວ।

Verse 12

तद्बहिः प्रार्चयेद्विद्वाँ ल्लोकपालान्सहेतिकान् । एवं सिद्धे मनौ मन्त्री साधयेदखिलेप्सितान् ॥ १२ ॥

ຕໍ່ມາ ນອກຈາກພິທີພາຍໃນນັ້ນ ນັກປັນຍາຄວນບູຊາລົກກະປາລາ (ຜູ້ພິທັກທິດ) ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍແລະອາວຸດຂອງພວກເຂົາ. ເມື່ອມັນຕຣາສຳເລັດດີແລ້ວ ຜູ້ຊຳນານມັນຕຣາຍ່ອມບັນລຸທຸກສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ।

Verse 13

विष्णुः प्रद्युम्नयुक् शार्ङ्गी साग्निर्वीरं महांस्ततः । विष्णुं ज्वलन्तं भृग्वीशो जलं पद्मासनं ततः ॥ १३ ॥

ແລ້ວ (ເຂົາ) ພິຈາລະນາພຣະວິສນຸ—ຜູ້ຖືຄັນທະນູ ຊາຣັງກະ (Śārṅga) ແລະຮ່ວມກັບ ປຣັດຍຸມນະ (Pradyumna)—ພ້ອມກັບ ອັກນິ (Agni). ຕໍ່ມາ ພິຈາລະນາວີຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່; ຕໍ່ມາ ພຣະວິສນຸເປັນປະກາຍໄຟລຸກໂຊນ; ຕໍ່ມາ ອົງຈອມແຫ່ງພວກພຣຶກຸ; ຕໍ່ມາ ນ້ຳ; ແລະຕໍ່ມາ ຜູ້ນັ່ງເທິງດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ)।

Verse 14

हरिस्तु वासुदेवाय वैकुण्ठो विष्णुसंयुतः । गदी सेन्दुनृसिंहं च भीषणं भद्र मेव च ॥ १४ ॥

ຮະຣິຍັງຖືກສັນລະເສີນວ່າ ວາສຸເທວະ (Vāsudeva); ເປັນ ໄວກຸນຖະ (Vaikuṇṭha) ຜູ້ຮ່ວມກັບ ວິສນຸ; ເປັນຜູ້ຖືຄະທາ (Gadī); ເປັນ (S)ອິນດຸ-ນຣະສິງຫະ (Indu-Nṛsiṃha); ແລະຍັງເປັນ ພີສະນະ (Bhīṣaṇa) ແລະ ພັດຣະ (Bhadra) ອີກດ້ວຍ।

Verse 15

मृत्युमृत्युं ततः शौरिर्भानोर्नारायणान्वितः । नृहरेर्द्वाविंशदर्णोऽय मन्त्रः साम्राज्यदायकः ॥ १५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນມົນຕຣາ «Mṛtyu-mṛtyu»; ຕໍ່ມາແມ່ນມົນຕຣາຂອງ Śauri; ແລະມົນຕຣາຂອງ Bhānu ທີ່ປະສານກັບນາມ «Nārāyaṇa». ນີ້ແມ່ນມົນຕຣາ 22 ພະຍາງຂອງ Nṛhari (Nṛsiṃha) ຜູ້ປະທານອຳນາດອະທິປະໄຕ ແລະການປົກຄອງ.

Verse 16

ब्रह्मा मुनिस्तु गायत्री छन्दोऽनुष्टुबुदाहृतम् । देवता नृहरिश्चास्य सर्वेष्टफलदायकः ॥ १६ ॥

ສຳລັບມົນຕຣາ/ພິທີນີ້ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ຖືກປະກາດເປັນຣິສິ (ṛṣi) ຜູ້ເຫັນ. ສັນທະ (chandas) ແມ່ນ Anuṣṭubh. ເທວະຕາແມ່ນ Nṛhari (ວິສນຸຮ່າງຄົນ-ສິງ) ຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ.

Verse 17

हं बीजं इं तथा शक्तिर्विनियोगोऽखिलाप्तये । वेदैश्चतुर्भिर्वसुभिः षड्भिः षड्भिर्युगाक्षरैः ॥ १७ ॥

ພະຍາງບີຈະ (bīja) ແມ່ນ «haṃ» ແລະພະຍາງສັກຕິ (śakti) ແມ່ນ «iṃ». ວິນິໂຍກ (viniyoga) ຂອງມັນແມ່ນເພື່ອບັນລຸເປົ້າໝາຍທັງປວງ. (ຖືກສອນ) ຜ່ານວິເທດ 4, ຜ່ານວະສຸ 8, ຜ່ານເວດາງຄະ 6, ແລະຜ່ານສູດ 6 ພະຍາງຂອງຍຸກະ.

Verse 18

षडङ्गानि निधायाथ मूर्ध्नि भाले च नेत्रयोः । मुखबाह्वङिघ्रसन्ध्यग्रेष्वथ कुक्षौ तथा हृदि ॥ १८ ॥

ແລ້ວເມື່ອໄດ້ປະກອບນະຍາສະ (nyāsa) ຂອງຫົກອົງປະກອບ (ṣaḍ-aṅga) ແລ້ວ ຈຶ່ງວາງໄວ້ທີ່ກະຫຼອດຫົວ, ທີ່ໜ້າຜາກ ແລະທີ່ດວງຕາທັງສອງ; ຕໍ່ມາທີ່ປາກ, ທີ່ແຂນທັງສອງ, ແລະທີ່ຈຸດຕໍ່ດ້ານໜ້າຂອງຕີນ/ຂໍ້ຕີນ; ແລ້ວຈຶ່ງທີ່ທ້ອງ ແລະທີ່ຫົວໃຈດ້ວຍ.

Verse 19

गले पार्श्वद्वये पृष्ठे ककुद्यर्णान्मनूद्भवान् । प्रणवान्तरितान् कृत्वा न्यसेत्साधकसत्तमः ॥ १९ ॥

ຜູ້ປະຕິບັດທີ່ປະເສີດຄວນເຮັດນະຍາສະ (nyāsa) ໂດຍວາງພະຍາງທີ່ເກີດຈາກ ມະນຸ (Manu) ໄວ້ທີ່ຄໍ, ທີ່ຂ້າງກາຍທັງສອງ, ແລະທີ່ຫຼັງ; ໂດຍໃຫ້ແຕ່ລະພະຍາງມີພຣະນະວະ (Oṁ) ນຳໜ້າເປັນຕົວຄັ້ນ.

Verse 20

नृसिंहसान्निध्यकरो न्यासो दशविधो यथा । कराङ्घ्र्यष्टाद्यङ्गुलीषु पृथगाद्यन्तपर्वणोः ॥ २० ॥

ນະຍາສະທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດການສະຖິດໃກ້ຊິດຂອງພຣະນຣະສິງຫະ ມີ 10 ປະເພດ ຕາມທີ່ກຳນົດ—ເຮັດແຍກກັນໃນນິ້ວມືແລະນິ້ວຕີນ 8 ນິ້ວ ທີ່ຂໍ້ຕໍ່ຕົ້ນແລະຂໍ້ຕໍ່ທ້າຍ।

Verse 21

सर्वाङ्गुलीषु विन्यस्यावशिष्टं तलयोर्न्यसेत् । शिरोललाटे भ्रूमध्ये नेत्रयोः कर्णयोस्तथा ॥ २१ ॥

ເມື່ອວາງ (ມັນຕຣາ/ພະລັງ) ໃສ່ນິ້ວທັງໝົດແລ້ວ ຈຶ່ງວາງສ່ວນທີ່ເຫຼືອໃສ່ຝາມືທັງສອງ; ແລະວາງທີ່ສີສະແລະໜ້າຜາກ ກາງຄິ້ວ ທີ່ດວງຕາ ແລະທີ່ຫູດ້ວຍ।

Verse 22

कपोलकर्णमूले च चिबुकोर्द्ध्वाधरोष्ठके । कण्ठे घोणे च भुजयोर्हृत्तनौ नाभिमण्डले ॥ २२ ॥

ທີ່ແກ້ມແລະຮາກຫູ; ທີ່ຄາງແລະຮິມຝີປາກເທິງ-ລຸ່ມ; ທີ່ຄໍແລະດັ່ງ; ທີ່ແຂນທັງສອງ; ທີ່ບໍລິເວນຫົວໃຈ; ແລະທີ່ແອວບາງກັບວົງສະດື—ນີ້ແມ່ນຈຸດທີ່ຊີ້ໄວ້।

Verse 23

दक्षान्पदोस्तले कट्यां मेढ्रोर्वोजानुजङ्घयोः । गुल्फे पादकराङ्गुल्योः सर्वसन्धिषु रोमसु ॥ २३ ॥

ຄວນວາງພະຍາງທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “da” ໄວ້ທີ່ຝາຕີນທັງສອງ; ຕໍ່ມາທີ່ສະໂພກ ອະໄວຍະວະເພດ ຂາອ່ອນ ຫົວເຂົ່າ ແລະຂາທ່ອນ; ທີ່ຂໍ້ຕີນ; ທີ່ນິ້ວຕີນແລະນິ້ວມື; ທີ່ຂໍ້ຕໍ່ທັງໝົດ; ແລະໃນຂົນຕາມຮ່າງກາຍ।

Verse 24

रक्तास्थिमज्जासु तनौ न्यसेद्वर्णान्विचक्षणः । वर्णान्पदे गुल्फजानुकटिनाभिहृदि स्थले ॥ २४ ॥

ຜູ້ປະຕິບັດຜູ້ຮູ້ແຈ້ງຄວນວາງອັກສອນສັກສິດໃສ່ຮ່າງກາຍ—ໃສ່ເລືອດ ກະດູກ ແລະໄຂກະດູກ; ແລະຄວນວາງອັກສອນທີ່ຕີນ ຂໍ້ຕີນ ຫົວເຂົ່າ ສະໂພກ ສະດື ແລະບໍລິເວນຫົວໃຈ។

Verse 25

बाह्वोः कण्ठे च चिबुके चौष्ठे गण्डे प्रविन्यसेत् । कर्णयोर्वदने नासापुटे नेत्रे च मूर्द्धनि ॥ २५ ॥

ຄວນວາງເຄື່ອງໝາຍ/ການສຳຜັດຕາມນະຍາສະ ໃສ່ແຂນທັງສອງ, ຄໍ, ຄາງ, ຮິມຝີປາກ ແລະ ແກ້ມ; ພ້ອມທັງໃສ່ຫູ, ປາກ, ຮູດັງ, ຕາ ແລະ ກະຫມ່ອມຫົວ.

Verse 26

पदानि तु मुखे मूर्ध्नि नसि चक्षुषि कर्णयोः । आस्ये च हृदये नाभौ पादान्सर्वाङ्गके न्यसेत् ॥ २६ ॥

ຄວນວາງພະວາຈາອັນສັກສິດ (ນະຍາສະ) ໃສ່ປາກ, ກະຫມ່ອມຫົວ, ດັງ, ຕາ ແລະ ຫູ; ອີກທັງໃສ່ໃບໜ້າ, ຫົວໃຈ, ແລະ ສະດື—ແລ້ວຈຶ່ງວາງໃສ່ອະວະທັງປວງຂອງກາຍ.

Verse 27

अर्द्धद्वयं न्यसेन्मूर्ध्नि आहृत्पादात्तदङ्गकम् । उग्रादीनि पदानीह मृत्युमृत्युं नमाम्यहम् ॥ २७ ॥

ຄວນວາງສອງຄື່ງຂອງມັນຕຣາໄວ້ທີ່ຫົວ; ແລ້ວຈາກຫົວໃຈລົງເຖິງຕີນ ຈຶ່ງຈັດວາງໃຫ້ກົງກັບອະວະສ່ວນຕ່າງໆ. ໃນນີ້ ດ້ວຍຄຳທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ອຸກຣາ…» ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ Mṛtyuṃmṛtyu ຜູ້ຊະນະຄວາມຕາຍ.

Verse 28

इत्यन्तान्यास्यकघ्राणचक्षुः श्रोत्रेषु पक्ष्मसु । हृदि नाभौ च कट्यादिपादान्तं नवसु न्यसेत् ॥ २८ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອສຳເລັດນະຍາສະກ່ອນໜ້າແລ້ວ ຄວນວາງ (ມັນຕຣາ/ສ່ວນຂອງມັນ) ໃນປາກ, ດັງ, ຕາ, ຫູ ແລະ ຂົນຕາ; ໃນຫົວໃຈ, ໃນສະດື, ແລະຈາກແອວລົງເຖິງປາຍຕີນ—ລວມເປັນ 9 ຈຸດ.

Verse 29

वीराद्यानपि तान्येव यथापूर्वं प्रविन्यसेत् । नृसिंहाद्यानि तान्येव पूर्ववद्विन्यसेत्सुधीः ॥ २९ ॥

ນັກປະຕິບັດຜູ້ມີປັນຍາ ຄວນວາງ (ນະຍາສະ) ບັນດາມັນຕຣາ/ຮູບພຣະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ວີຣາ…» ໃຫ້ເໝາະດັ່ງເກົ່າ; ແລະບັນດາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ນຣະສິງຫະ…» ກໍໃຫ້ວາງດັ່ງທີ່ກຳນົດໄວ້ກ່ອນ.

Verse 30

चन्द्रा ग्निवेदषड्रामनेत्रदिग्बाहुभूमितान् । विभक्तान्मन्त्रवर्णांश्च क्रमात्स्थानेषु विन्यसेत् ॥ ३० ॥

ຄວນຈັດວາງຕາມລໍາດັບ ໃນຕໍາແໜ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງ ບັນດາພະຍາງມົນຕຣາທີ່ແບ່ງແຍກແລ້ວ ແລະກໍານົດໃຫ້ແກ່ ດວງຈັນ ໄຟ ພຣະເວດ ອົງປະກອບຫົກ ຣາມ ດວງຕາ ທິດທາງ ແຂນ ແລະແຜ່ນດິນ।

Verse 31

मूले मूलाच्च नाभ्यन्तं नाभ्यादि हृदयावधि । हृदयाद्भ्रूयुगान्तं तु नेत्रत्रये च मस्तके ॥ ३१ ॥

ແຕ່ມູລະ (mūla) ຂຶ້ນເຖິງສະດື; ຈາກສະດືຂຶ້ນເຖິງບໍລິເວນຫົວໃຈ; ຈາກຫົວໃຈຂຶ້ນເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດລະຫວ່າງຄິ້ວ; ແລ້ວໄປຫາ “ຕາທີສາມ” ໃນສະຫມອງ—ນີ້ແມ່ນສະຖານີພາຍໃນຕາມລໍາດັບໃຫ້ພິຈາລະນາ।

Verse 32

बाह्वोरङ्गुलिषु प्राणे मूर्द्धादि चरणावधि । विन्यसेन्नामतो धीमान्हरिन्यासोऽयमीरितः ॥ ३२ ॥

ນັກປະຕິບັດຜູ້ມີປັນຍາ ຄວນວາງນະຍາສະ ດ້ວຍພຣະນາມອັນສັກສິດ: ຈາກແຂນແລະນິ້ວມື ລົງໃສ່ລົມປຣານ; ແລ້ວຈາກສະຫມອງລົງຮອດຕີນ. ນີ້ເອີ້ນວ່າ “ຮະຣິ-ນະຍາສະ”.

Verse 33

न्यासस्यास्य तु माहात्म्यं जानात्येको हरिः स्वयम् । एवं न्यासविधिं कृत्वा ध्यायेच्च नृहरिं हृदि ॥ ३३ ॥

ມະຫາອານຸພາບຂອງນະຍາສະນີ້ ມີແຕ່ພຣະຮະຣິເອງເທົ່ານັ້ນທີ່ຮູ້. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດວິທີນະຍາສະຕາມນີ້ແລ້ວ ຄວນພິຈາລະນາພຣະນຣິຫະຣິ (Nṛhari) ໃນດວງໃຈ.

Verse 34

गलासक्तलसद्बाहुस्पृष्टकेशोऽब्जचक्रधृक् । नखाग्रभिन्नदैत्येशो ज्वालामालासमन्वितः ॥ ३४ ॥

ດ້ວຍແຂນອັນສ່ອງປະກາຍທີ່ກອດຮັດຢູ່ທີ່ຄໍ, ຜົມກະຈັດກະຈາຍເນື່ອງຈາກການຕໍ່ສູ້, ຖືດອກບົວແລະຈັກຣະ, ພຣະອົງໄດ້ຂີດຂາດຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະດ້ວຍປາຍເລັບ, ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍມາລາແຫ່ງເປວໄຟ.

Verse 35

दीप्तजिह्वस्त्रिनयनो दंष्ट्रोग्रं वदनं वहन् । नृसिंहोऽस्मान्सदा पातु स्थलांबुगगनोपगः ॥ ३५ ॥

ຂໍໃຫ້ພຣະນະຣະສິງຫະ—ຜູ້ມີລີ້ນໄຟສະຫວ່າງ, ມີຕາສາມ, ແລະໃບໜ້ານ່າຢ້ານດ້ວຍເຂົ້າຟັນຄົມ—ຂໍປົກປ້ອງພວກເຮົາເສມອ, ເສດດຳເນີນຜ່ານດິນ ນ້ຳ ແລະຟ້າ।

Verse 36

ध्यात्वैवं दर्शयेन्मुद्रा ं नृसिंहस्य महात्मनः । जानुमध्यगतौ कृत्वा चिबुकोष्ठौ समावुभौ ॥ ३६ ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາສະມາທິດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຄວນສະແດງມຸດຣາຂອງພຣະນະຣະສິງຫະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່; ໃຫ້ວາງຄາງແລະຮິມຝີປາກທັງສອງໃຫ້ເທົ່າກັນ ໃນຊ່ອງກາງລະຫວ່າງຫົວເຂົ່າ.

Verse 37

हस्तौ च भूमिसंलग्नौ कम्पमानः पुनः पुनः । मुखं विजृन्भितं कृत्वा लेलिहानां च जिह्विकाम् ॥ ३७ ॥

ໃຫ້ມືທັງສອງກົດຕິດກັບພື້ນດິນ ແລ້ວສັ່ນໄຫວຊ້ຳໆ; ເປີດປາກໃຫ້ກວ້າງ ແລ້ວເລຍລີ້ນຊ້ຳໆ.

Verse 38

एषा मुद्रा नारसिंही प्रधानेति प्रकीर्तिता । वामस्याङ्गुष्ठतो बद्ध्वा कनिष्ठामन्गुलीत्रयम् ॥ ३८ ॥

ມຸດຣານີ້ຖືກສັນລະເສີນວ່າ «ນາຣະສິງຫີ ມຸດຣາ» ເປັນມຸດຣາອັນສູງສຸດ. ມັນຈັດເຮັດໂດຍຜູກນິ້ວສາມນິ້ວຂອງມືຊ້າຍ—ເລີ່ມຈາກນິ້ວໂປ້ງໄປຫານິ້ວກ້ອຍ.

Verse 39

त्रिशूलवत् संमुखोर्द्ध्वे कुर्यान्मुद्रा ं नृसिंहगाम् । अङ्गुष्ठाभ्यां च करयोस्तथाऽक्रम्य कनिष्ठके ॥ ३९ ॥

ຍົກມືທັງສອງຂຶ້ນຢູ່ດ້ານໜ້າ ໃຫ້ມີຮູບດັ່ງຕຣິຊູນ (ສາມງ່າມ) ແລ້ວເຮັດມຸດຣານະຣະສິງຫະ; ແລະໃຫ້ໃຊ້ນິ້ວໂປ້ງຂອງທັງສອງມືກົດທັບນິ້ວກ້ອຍ.

Verse 40

अधोमुखाभिः शिष्टाभिः शेषाभिर्नृहरौ ततः । हस्तावधोमुखौ कृत्वा नाभिदेशे प्रसार्य च ॥ ४० ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ຈັດລຽງນິ້ວທີ່ເຫຼືອໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະຫັນລົງດ້ານລຸ່ມ ເພື່ອນຶກເຖິງພຣະນຶຫຣິ; ໃຫ້ຫັນຝາມືທັງສອງລົງ ແລ້ວຍືດໄປຫາບ່ອນນາບີ (ສະດື).

Verse 41

तर्जनीभ्यां नयेत्स्कन्धौ प्रोक्ता चान्त्रणमुद्रि का । हस्तावूर्द्ध्वमुखौ कृत्वा तले संयोज्य मध्यमे ॥ ४१ ॥

ໃຫ້ໃຊ້ນິ້ວຊີ້ທັງສອງນໍາໄປສູ່ບ່າ; ນີ້ເອີ້ນວ່າ ອານຕຣະນະ-ມຸດຣາ (Āntraṇa-mudrā) ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້. ແລ້ວຫັນມືໃຫ້ຫົວຂຶ້ນ ແລະປະສານຝາມືທັງສອງກັນໃນກາງ.

Verse 42

अनामायां तु वामायां दक्षिणां तु विनिक्षिपेत् । तर्जन्यौ पृष्ठतो लग्नौ अङ्गुष्ठौ तर्जनीश्रितौ ॥ ४२ ॥

ໃນນິ້ວນາງ (ນິ້ວແຫວນ) ຂອງມືຊ້າຍ ໃຫ້ວາງຂ້າງຂວາລົງ. ນິ້ວຊີ້ທັງສອງໃຫ້ຕິດກັນຈາກດ້ານຫຼັງ ແລະນິ້ວໂປ້ງທັງສອງໃຫ້ພັກພິງອາໄສນິ້ວຊີ້.

Verse 43

चक्रमुद्रा भवेदेषा नृहरेः सन्निधौ मता । चक्रमुद्रा तथा कृत्वा तर्जनीभ्यां तु मध्यमे ॥ ४३ ॥

ນີ້ແມ່ນ ຈັກຣະ-ມຸດຣາ (Cakra-mudrā) ທີ່ເຊື່ອວ່າຄວນເຮັດໃນພຣະສະນິດຂອງນຶຫຣິ (ນຣະສິງຫະ). ເມື່ອຈັດເຮັດຈັກຣະ-ມຸດຣາແລ້ວ ໃຫ້ວາງໄວ້ໃນກາງ ໂດຍນິ້ວຊີ້ທັງສອງ (ຕາມທີ່ກໍານົດ).

Verse 44

पीडयेद्दंष्ट्रमुद्रै षा सर्वपापप्रणाशिनी । एता मुद्रा नृसिंहस्य सर्वमन्त्रेषु सम्मताः ॥ ४४ ॥

ໃຫ້ປະຕິບັດ ດັມສະຕຣາ-ມຸດຣາ (Daṃṣṭrā-mudrā) ນີ້; ມັນເປັນຜູ້ທໍາລາຍບາບທັງປວງ. ມຸດຣາເຫຼົ່ານີ້ຂອງພຣະນຣະສິງຫະ ໄດ້ຮັບການຍອມຮັບ ແລະສັນລະເສີນໃນມັນຕຣາທັງຫມົດ.

Verse 45

वर्णलक्षं जपेन्मन्त्रं तद्दशांशं च पायसैः । घृताक्तैर्जुहुयाद्वह्नौ पीठे पूर्वोदितेऽचयेत् ॥ ४५ ॥

ຄວນສວດມັນຕຣາໃຫ້ຄົບໜຶ່ງລັກ (ໜຶ່ງແສນ) ແລ້ວໃຫ້ນໍາໜຶ່ງສ່ວນສິບຂອງຈໍານວນນັ້ນ ຖວາຍພາຍະສະ (ເຂົ້ານົມ) ຄົບກີ ລົງໃນໄຟ ແລະວາງເຄື່ອງຖວາຍໄວ້ເທິງປີຖ/ແທ່ນບູຊາທີ່ກໍານົດໄວ້ກ່ອນແລ້ວ.

Verse 46

अङ्गा न्यादौ समाराध्यदिक्पत्रेषु यजेत्पुनः । गरुडादीन् श्रीमुखांश्च विदिक्षु लोकपान्बहिः ॥ ४६ ॥

ເມື່ອໄດ້ປະກອບອັງກະ-ນຍາສະ (aṅga-nyāsa) ແລະບູຊາພຣະເທວະດາແລ້ວ ຄວນບູຊາອີກຄັ້ງເທິງກີບດອກບົວທີ່ຈັດຕາມທິດ; ໃນທິດກາງ (vidik) ບູຊາກະຣຸດາ ແລະຜູ້ຕິດຕາມໜ້າມົງຄຸນ; ນອກວົງມັນດະລະ/ດອກບົວ ບູຊາເຈົ້າຜູ້ພິທັກໂລກ (Lokapāla).

Verse 47

एवं संसाधितो मन्त्रः सर्वान्कामान्प्रपूरयेत् । सौम्ये कार्ये स्मरेत्सौम्यं क्रूरं क्रूरे स्मरेद्बुधः ॥ ४७ ॥

ມັນຕຣາທີ່ຝຶກຝົນໃຫ້ສໍາເລັດສົມບູນແລ້ວ ຍ່ອມບັນດານໃຫ້ສໍາເລັດຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ. ໃນກິດຈະກໍາອ່ອນໂຍນ ຄວນລະລຶກຮູບອ່ອນໂຍນ; ໃນກິດຈະກໍາດຸຮ້າຍ ຜູ້ຮູ້ຄວນລະລຶກຮູບດຸຮ້າຍ.

Verse 48

पूर्वमृत्युपदे शत्रोर्नाम कृत्वा स्वयं हरिः । निशितैर्नखदंष्ट्राग्रैः खाद्यमानं च संस्मरेत् ॥ ४८ ॥

ໃນຂະນະທີ່ຄວາມຕາຍກໍາລັງໃກ້ເຂົ້າມາ ຄວນນໍານາມຂອງສັດຕູມາວາງໄວ້ກ່ອນໃນໃຈ ແລ້ວຈຶ່ງລະລຶກຮາຣິ (ພຣະວິສນຸ) ດ້ວຍຕົນເອງ—ເຫັນພຣະອົງກໍາລັງກິນສັດຕູນັ້ນດ້ວຍເລັບແຫຼມ ແລະປາຍເຂົ້ວຟັນອັນຄົມກິບ.

Verse 49

अष्टोत्तरशतं नित्यं जपेन्मन्त्रमतन्द्रि तः । जायते मण्डलादर्वाक् शत्रुर्वै शमनातिथिः ॥ ४९ ॥

ຄວນສວດມັນຕຣາທຸກມື້ ຢ່າໃຫ້ຂາດຕົກ ໃຫ້ຄົບ 108 ເທື່ອ. ແລ້ວໃນເບື້ອງໜ້າວົງຄຸ້ມຄອງ (ມັນດະລະ) ແມ່ນແຕ່ສັດຕູກໍກາຍເປັນແຂກຜູ້ຖືກປະລະງັບ ແລະສະງົບລົງແທ້.

Verse 50

ध्यानभेदानथो वक्ष्ये सर्वसिद्धिप्रदायकान् । श्रीकामः सततं ध्यायेत्पूर्वोक्तं नृहरिं सितम् ॥ ५० ॥

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງວິທີສະມາທິຫຼາຍປະເພດ ອັນປະທານຄວາມສຳເລັດທຸກປະການ. ຜູ້ປາດຖະໜາຄວາມຮັ່ງມີ ຄວນພິຈາລະນາສະມາທິຢ່າງສະເໝີ ຕໍ່ພຣະນຣະຫຣິ (ພຣະອົງມະນຸດ-ສິງ) ຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ແລະ ມີຮູບກາຍຂາວ ດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ.

Verse 51

वामाङ्कस्थितया लक्ष्म्यालिङ्गितं पद्महस्तया । विषमृत्यूपरोगादिसर्वोपद्र वनाशनम् ॥ ५१ ॥

ພຣະອົງຖືກອ້ອມກອດໂດຍພຣະລັກສະມີ ຜູ້ນັ່ງຢູ່ຂ້າງຊ້າຍ ແລະຖືດອກບົວໃນພຣະຫັດ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ທຳລາຍຄວາມພິບັດທັງປວງ—ເຊັ່ນ ຄວາມຕາຍກ່ອນເວລາ, ໂລກໄພ ແລະທຸກທຸກຂໍ້ທຸກຍາກອື່ນໆ.

Verse 52

नरसिंहं महाभीमन कालानलसमप्रभम् । आन्त्रमालाधरं रौद्रं कण्ठहारेण भूषितम् ॥ ५२ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພິຈາລະນານຣະສິງຫະ—ນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ, ສະຫວ່າງດັ່ງໄຟແຫ່ງການລະລາຍຂອງກາລ. ດຸຮ້າຍ, ສວມພວງມາລາເປັນໄສ້ອອກ, ແລະປະດັບດ້ວຍສາຍຄໍຢູ່ພຣະສຸກຄໍ.

Verse 53

नागयज्ञोपवीतं च पञ्चाननसुशोभितम् । चन्द्र मौलि नीलकण्ठं प्रतिवक्त्रं त्रिनेत्रकम् ॥ ५३ ॥

ພຣະອົງປະດັບດ້ວຍຍັດຍະໂຍປະວີຕະເປັນຮູບງູ ແລະງາມສະຫງ່າດ້ວຍຫ້າພຣະພັກ. ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ, ຄໍສີນ້ຳເງິນ-ຟ້າ (ນີລະກັນຖະ), ແລະແຕ່ລະພຣະພັກມີສາມພຣະເນດ.

Verse 54

भुजैः परिघसङ्काशैर्द्दशभिश्चोपशोभितम् । अक्षस्रूत्रं गदापद्मं शङ्खं गोक्षीरसन्निभम् ॥ ५४ ॥

ພຣະອົງງາມສະຫງ່າດ້ວຍພຣະພາຫາສິບ ແຕ່ລະພຣະພາຫາດັ່ງຄ້ອນເຫຼັກ. ພຣະອົງສະຫວ່າງໄສ ຖືອັກສະສູດຣະ (ສາຍລູກປັດ), ຄະດາ, ດອກບົວ, ແລະສັງຂ໌ຂາວດັ່ງນ້ຳນົມງົວ.

Verse 55

धनुश्च मुशलं चैव बिभ्राणं चक्रमुत्तमम् । खड्गं शूलं च बाणं च नृहरिं रुद्र रूपिणम् ॥ ५५ ॥

ລາວໄດ້ເຫັນ ພຣະນຶຫຣິ (ນຣະສິງຫະ) ໃນຮູບດັ່ງພຣະຣຸທຣະ ຖືຄັນທະນູ ແລະ ຄ້ອນມຸສະລະ ພ້ອມຈັກຣະອັນສູງສຸດ ດາບ ຕຣິສູລ ແລະ ລູກສອນ।

Verse 56

इन्द्र गोपाभनीलाभं चन्द्रा भं स्वर्णसन्निभम् । पूर्वादि चोत्तरं यावदूर्ध्वास्यं सर्ववर्णकम् ॥ ५६ ॥

ສີຂອງພຣະອົງເຫມືອນແມງອິນທຣະໂກປະ (ແດງອອກນ້ຳເງິນເຂັ້ມ) ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງຈັນ ແລະ ຄ້າຍຄືຄຳ; ຈາກທິດຕາເວັນອອກໄປຈົນເຖິງທິດເໜືອ ພຣະພັກຫັນຂຶ້ນເທິງ ແລະ ປາກົດທຸກສີສັນ।

Verse 57

एवं ध्यात्वा जपेन्मन्त्री सर्वव्याधिविमुक्तये । सर्वमृत्युहरं दिव्यं स्मरणात्सर्वसिद्धिदम् ॥ ५७ ॥

ເມື່ອພິຈາລະນາດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣະຄວນສວດຈະປະ ເພື່ອພົ້ນຈາກໂລກພະຍາດທັງປວງ। ມັນຕຣະທິບພະນີ້ກຳຈັດຄວາມຕາຍທຸກຮູບແບບ; ການລະລຶກເຖິງມັນປະທານສິດທິທັງປວງ।

Verse 58

ध्यायेद्यदा महत्कर्म तदा षोडशहस्तवान् । नृसिंहः सर्वलोकेशः सर्वाभरणभूषितः ॥ ५८ ॥

ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ຈະປະກອບພິທີກຳອັນໃຫຍ່ ຄວນພິຈາລະນາພຣະນຣະສິງຫະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງທຸກໂລກ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທຸກຢ່າງ ແລະ ມີສິບຫົກພຣະຫັດ।

Verse 59

द्वौ विदारणकर्माप्तौ द्वौ चान्त्रोद्धरणान्वितौ । शङ्खचक्रधरौ द्वौ तु द्वौ च बाणधनुर्द्धरौ ॥ ५९ ॥

ສອງພຣະຫັດຊຳນານໃນການຜ່າແຍກ; ສອງພຣະຫັດມີ຤ິດຍົກດວງຈັນຂຶ້ນ; ສອງພຣະຫັດຖືສັງຂ໌ແລະຈັກຣະ; ແລະ ສອງພຣະຫັດຖືຄັນທະນູກັບລູກສອນ।

Verse 60

खड्गखेटधरौ द्वौ च द्वौ गदापद्मधारिणौ । पाशाङ्कुशधरौ द्वौ च द्वौ रिपोर्मुकुटार्पितौ ॥ ६० ॥

ສອງພຣະຫັດຖືດາບແລະໂລ່; ສອງພຣະຫັດຖືຄະດາແລະດອກບົວ; ສອງພຣະຫັດຖືບ່ວງ (ປາຊະ) ແລະອັງກຸສ; ແລະສອງພຣະຫັດປະດັບດ້ວຍມົກຸດທີ່ສັດຕູນ້ອມຖວາຍ।

Verse 61

इति षोडशदोर्दण्डमण्डितं नृहरिं विभुम् । ध्यायेन्नारद नीलाभमुग्रकर्मण्यनन्यधीः ॥ ६१ ॥

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ນາຣະດະ, ຜູ້ມີຈິດແນ່ວແນ່ຄວນພິຈາລະນາພຣະນຶຫະຣິ ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວສັບພະສິ່ງ; ພຣະອົງປະດັບດ້ວຍແຂນສິບຫົກ, ມີສີນ້ຳເງິນເຂັ້ມ, ແລະດຸດັນໃນກິດຈະກຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 62

ध्येयो महत्तमे कार्ये द्वात्रिंशद्धस्तवान्बुधैः । नृसिंहः सर्वभूतेशः सर्वसिद्धिकरः परः ॥ ६२ ॥

ໃນການງານອັນສຳຄັນທີ່ສຸດ ບັນດາບຸນດິດຄວນພິຈາລະນາພຣະນຶສິງຫະ ຜູ້ມີແຂນສາມສິບສອງ; ພຣະອົງເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ, ສູງສຸດ, ແລະປະທານຄວາມສຳເລັດທຸກປະການ।

Verse 63

दक्षिणे चक्रपद्मे च परशुं पाशमेव च । हलं च मुशलं चैव अभयं चाङ्कुशं तथा ॥ ६३ ॥

ທາງຂວາມີຈັກຣະແລະດອກບົວ; ຍັງມີຂວານ (ປະຣະຊຸ) ແລະບ່ວງ (ປາຊະ); ອີກທັງໄຖ (ຮະລະ) ແລະຄ້ອນຕຳ (ມຸຊະລະ); ພ້ອມດ້ວຍມຸດຣາອະພະຍະ ແລະອັງກຸສດ້ວຍ।

Verse 64

पट्टिशं भिन्दिपालं च खड्गमुद्गरतोमरान् । वामभागे करैः शङ्खं खेटं पाशं च शूलकम् ॥ ६४ ॥

ພຣະອົງຖືປັດຕິຊະ ແລະບິນດິປາລະ (ຫອກຂວ້າງ), ພ້ອມທັງດາບ, ຄ້ອນ (ອຸດກະຣະ) ແລະຫອກ (ໂຕມະຣະ). ທາງຊ້າຍພຣະຫັດຖືສັງຂະ, ໂລ່, ບ່ວງ (ປາຊະ) ແລະຕຣິສູລ (ສາມງ່າມ).

Verse 65

अग्निं च वरदं शक्तिं कुण्डिकां च ततः परम् । कार्मुकं तर्जनीमुद्रा ं गदां डमरुशूर्पकौ ॥ ६५ ॥

ອີກທັງ (ພຣະອົງ) ຖືໄຟ, ມຸດຣາປະທານພອນ, ຫອກສັກຕິ; ຕໍ່ມາ ຄຸນດິກາ (ຄົວນ້ຳ), ຄັນທະນູ, ມຸດຣາຕະຣະຈະນີ (ນິ້ວຊີ້ຕັກເຕືອນ), ຄະດາ, ກອງ ḍamaru ແລະ śūrpa (ກະຕ່າຝັດເຂົ້າ).

Verse 66

द्वाभ्यां कराभ्यां च रिपोर्जानुमस्तकपीडनम् । ऊर्द्ध्वीकृताभ्यां बाहुभ्यां आन्त्रमालाधरं विभुम् ॥ ६६ ॥

ດ້ວຍມືສອງຂ້າງ ພຣະອົງບີບຂີ້ສັດຕູ—ກົດລົງທີ່ເຂົ່າແລະສີສະຂອງຄູ່ອະຄອນ; ດ້ວຍແຂນສອງຂ້າງທີ່ຍົກຂຶ້ນສູງ ພຣະອົງຊູພຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ສວມພວງມາລາແຫ່ງໄສ້ (ອັນຕຣະມາລາ).

Verse 67

अधः स्थिताभ्यां बाहुभ्यां हिरण्यकविदारणम् । प्रियङ्करं च भक्तानां दैत्यानां च भयङ्करम् ॥ ६७ ॥

ດ້ວຍແຂນສອງຂ້າງທີ່ຫຍໍ້ລົງ ພຣະອົງສະຫຼາຍຮິຣັນຍະກະໃຫ້ແຕກຂາດ; ສໍາລັບຜູ້ພັກຕະ ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານສິ່ງອັນຮັກ, ແຕ່ສໍາລັບພວກໄດຕະ ພຣະອົງນ່າສະພຶງກົວ.

Verse 68

नृसिंहं तं स्मरेदित्थं महामृत्युभयापहम् । एवं ध्यात्वा जपेन्मन्त्री सर्वकार्यार्थसिद्धये ॥ ६८ ॥

ດັ່ງນີ້ພຶງລະລຶກນຣະສິງຫະ ຜູ້ກໍາຈັດຄວາມຢ້ານກົວແຫ່ງມະຫາມໍຣະນະ. ເມື່ອພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິແບບນີ້ແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣະພຶງຈະປະກອບຊະປະມັນຕຣະ ເພື່ອໃຫ້ສໍາເລັດເປົ້າໝາຍແຫ່ງກິດທຸກຢ່າງ.

Verse 69

अथोच्यते ध्यानमन्यन्मुखरोगहरं शुभम् । स्वर्णवर्णसुपर्णस्थं विद्युन्मालासटान्वितम् ॥ ६९ ॥

ບັດນີ້ຈະກ່າວເຖິງການພິຈາລະນາອັນມົງຄຸນອີກຢ່າງ ທີ່ກໍາຈັດໂຣກໃນປາກ. ພຶງພິຈາລະນາພຣະອົງຜູ້ມີສີທອງ ປະທັບເທິງກະຣຸດາ (ສຸປັນນະ) ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາດັ່ງຟ້າຜ່າ ແລະມີແຜງຂົນ/ມານອັນສະຫວ່າງໄສ.

Verse 70

कोटिपूर्णेन्दुवर्णं च सुमुखं त्र् यक्षिवीक्षणम् । पीतवस्त्रोरुभूषाढ्यं नृसिहं शान्तविग्रहम् । चक्रशङ्खाभयवरान्दधतं करपल्लवैः ॥ ७० ॥

ຈົ່ງພິຈາລະນາພຣະນຣະສິງຫະ ຜິວພັນດັ່ງດວງຈັນເຕັມນັບໂກດິ ໜ້າງາມ ມີສາຍຕາສາມ ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ປະດັບອາພອນອັນວິຈິດ ຮູບກາຍສະງົບ ແລະຖືຈັກຣະ ສັງຂະ ມຸດຣາອະໄພ ແລະມຸດຣາປະທານພອນ ໃນພຣະຫັດດັ່ງດອກບົວອ່ອນ.

Verse 71

क्ष्वेडरोगादिशमनं स्वैर्ध्यानैः सुरवन्दितम् । शत्रोः सेनानिरोधेन यत्नं कुर्याच्च साधकम् ॥ ७१ ॥

ດ້ວຍການພິຈາລະນາຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້ຂອງພຣະອົງ ຜູ້ປະຕິບັດຄວນພາກເພັງເພື່ອບັນເທົາໂລກໄພເຊັ່ນ ໂລກກະສເວດາ ອັນເທວະດາສັນລະເສີນ; ແລະຄວນພະຍາຍາມຂັດຂວາງກອງທັບຂອງສັດຕູດ້ວຍ.

Verse 72

अक्षकाष्ठैरेधितेऽग्नौ विचिन्त्य रिपुमर्दनम् । देवं नृसिंहं सम्पूज्य कुसुमाद्युपचारकैः ॥ ७२ ॥

ເມື່ອກໍ່ໄຟດ້ວຍໄມ້ອັກສະ (akṣa) ແລ້ວ ຈົ່ງພິຈາລະນາພຣະນຣະສິງຫະ ຜູ້ທຳລາຍສັດຕູ ແລະບູຊາພຣະນຣະສິງຫະອັນເປັນເທວະນັ້ນ ດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະການບໍລິການພິທີອື່ນໆ.

Verse 73

समूलमूलैर्जुहुयाच्छरैर्दशशतं पृथक् । रिपुं खादन्निव जपेन्निर्दहन्निव तं क्षिपेत् ॥ ७३ ॥

ດ້ວຍລູກສອນ (śara) ທີ່ເຮັດຈາກວັດຖຸ «ສະມູລະມູລະ» ຈົ່ງຖວາຍບູຊາໃນໄຟແຍກເປັນຄັ້ງໆ ຈຳນວນ 110. ຈົ່ງສະດຸດມັນຕຣາດັ່ງກຳລັງກິນສັດຕູ ແລ້ວຂວ້າງຖວາຍດັ່ງກຳລັງເຜົາເຂົາໃຫ້ໝົດ.

Verse 74

हुत्वा सप्तदिनं मन्त्री सेनामिष्टां महीपतेः । प्रस्थापयेच्छुभे लग्ने परराष्ट्रजयेच्छया ॥ ७४ ॥

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍບູຊາໃນໄຟຕິດຕໍ່ກັນເຈັດວັນແລ້ວ ມະນຕຣີຂອງພຣະມະຫາກະສັດຄວນສົ່ງກອງທັບທີ່ພຣະອົງພໍໃຈ ໃຫ້ອອກເດີນທາງໃນເວລາມົງຄຸນ ໂດຍປາຖະໜາຈະຊະນະດິນແດນຂອງສັດຕູ.

Verse 75

तस्याः पुरस्तान्नृहरिं निघ्नन्तं रिपुमण्डलम् । स्मृत्वा जपं प्रकुर्वीत यावदायाति सा पुनः ॥ ७५ ॥

ຢູ່ຕໍ່ໜ້ານາງ ຄວນລະລຶກພະນຣະຫຣິ (ນຣະສິງຫະ) ກຳລັງທຳລາຍວົງສັດຕູ ແລ້ວເຮັດຈະປະມັນຕຣາ ຈົນນາງກັບຄືນມາອີກຄັ້ງ।

Verse 76

निर्जित्य निखिलाञ्छत्रून्सह वीरश्रिया सुखात् । प्रीणयेन्मन्त्रिणं राजा विभवैः प्रीतमानसः ॥ ७६ ॥

ເມື່ອຊະນະສັດຕູທັງປວງໄດ້ຢ່າງງ່າຍ ແລະມີສະຫງ່າລາສີແຫ່ງວິລະກຳ ພະຣາຊາຜູ້ມີໃຈປິຕິ ຄວນປະທານຂອງກຳນັນແລະຊັບພະຍາກອນເພື່ອໃຫ້ມະນຕຣິນພໍໃຈ।

Verse 77

गजाश्वरथररत्नैश्च ग्रामक्षेत्रधनादिभिः । यदि मन्त्री न तुष्येत तदानर्थो महीपतेः ॥ ७७ ॥

ແມ່ນແຕ່ມອບຊ້າງ ມ້າ ລົດຮົບ ແກ້ວມະນີ ບ້ານ ນາ ຊັບສິນ ແລະອື່ນໆ ຖ້າມະນຕຣິນຍັງບໍ່ພໍໃຈ ຄວາມວິບັດຈະຕົກແກ່ພະຣາຊາ।

Verse 78

जायते तस्य राष्ट्रेषु प्राणेभ्योऽपि महाभयम् । अष्टोत्तरशतमूलमन्त्रमन्त्रितभस्मना ॥ ७८ ॥

ໃນອານາຈັກຂອງລາວ ຈະເກີດຄວາມຫວາດກົວອັນໃຫຍ່ ເຫນືອກວ່າຄວາມກົວຕາຍ ເມື່ອພິທີຖືກກະທຳດ້ວຍຂີ້ເທົ່າທີ່ຖືກປະສິດທິໂດຍມູນມັນຕຣາ ທີ່ຈະປະ 108 ຄັ້ງ।

Verse 79

नाशयेन्मूषिकालूतावृश्चिकाद्युत्थितं विषम् । लिप्ताङ्गः सर्वरोगैश्च मुच्यते नात्र संशयः ॥ ७९ ॥

ມັນທຳລາຍພິດທີ່ເກີດຈາກໜູ ແມງມຸມ ແມງປ່ອງ ແລະອື່ນໆ; ເມື່ອທາລົງຕາມອະໄວຍະວະ ຍ່ອມພົ້ນຈາກໂລກທັງປວງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 80

सेवन्तीकुसुमैर्हुत्वा महतीं श्रियमाप्नुयात् । औदुम्बरसमिद्भिस्तु भवेद्धान्यसमृद्धिमान् ॥ ८० ॥

ຜູ້ໃດບູຊາອາຫຸຕິດ້ວຍດອກເສວັນຕີ ຈະໄດ້ຮັບສິຣີມົງຄຸນອັນໃຫຍ່; ແລະເຮັດໂຮມະດ້ວຍໄມ້ອາວຸດຸມບະຣະ ຈະມີຂ້າວເຂົ້າອຸດົມສົມບູນ।

Verse 81

अपूपलक्षहोमे तु भवेद्वैश्रवणोपमः । क्रुद्धस्य सन्निधौ राज्ञो जपेदष्टोत्तरं शतम् ॥ ८१ ॥

ເຮັດໂຮມະດ້ວຍອາຫຸຕິອະປູປະ ໜຶ່ງແສນ ຈະຮັ່ງມີເທົ່າວິໄສຣະວະນະ (ກຸເບຣະ)។ ແລະເມື່ອຢູ່ຕໍ່ໜ້າກະສັດຜູ້ໂກດ ຄວນສວດມັນຕຣາ 108 ເທື່ອ।

Verse 82

सद्यो नैर्मल्यमाप्नोति प्रसादं चाधिगच्छति । कुन्दप्रसूनैरुदयं मोचाभिर्विघ्ननाशनम् ॥ ८२ ॥

ຈະໄດ້ຄວາມບໍລິສຸດໃນທັນທີ ແລະໄດ້ຮັບພຣະປຣະສາດ (ພຣະກະຣຸນາ) ດ້ວຍ. ບູຊາດອກກຸນດະ ເກີດຄວາມຍົກຈິດແລະຄວາມຮັ່ງມີ; ບູຊາດອກກ້ວຍ ທຳລາຍອຸປະສັກທັງປວງ।

Verse 83

तुलसीपत्रहोमेन महतीं कीर्तिमाप्नुयात् । शाल्युत्थसक्तुहोमेन वशयेदखिलं जगत् ॥ ८३ ॥

ບູຊາອາຫຸຕິດ້ວຍໃບຕຸລະສີໃນໄຟສັກສິດ ຈະໄດ້ຊື່ສຽງອັນໃຫຍ່. ບູຊາດ້ວຍແປ້ງສັດຕຸຈາກເຂົ້າຄົ້ວ ຈະຊັກນຳໂລກທັງປວງໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດຕົນ।

Verse 84

मधूकपुष्पैरिष्टं स्यात्स्तम्भनं धात्रिखण्डकैः । दधिमध्वाज्यमिश्रां तु गुडूचीं चतुरङ्गुलाम् ॥ ८४ ॥

ເຄື່ອງດື່ມຫມັກ (iṣṭa) ທີ່ເຮັດດ້ວຍດອກມະທູກະ ກ່າວວ່າເປັນປະໂຫຍດ; ຊິ້ນສ່ວນຂອງທາດຣີ (ອາມະລະກີ) ໃຫ້ຜົນສະຕັມພະນະ (ຮັກສາ/ຫຍຸດຢັ້ງ). ອີກທັງ ຄວນຮັບປະທານກຸດູຈີ ຍາວສີ່ອັງກຸລະ ປົນກັບນົມສົ້ມ, ນ້ຳເຜິ້ງ ແລະ ນ້ຳມັນເນີຍ (ghee).

Verse 85

जुहुयादयुतं योऽसौ शतं जीवति रोगजित् । शनैश्चरदिनेऽश्वत्थं स्पृष्ट्वा चाष्टोत्तरं शतम् ॥ ८५ ॥

ຜູ້ໃດທຳພິທີຫອມບູຊາໄຟ 10,000 ຄັ້ງ ຈະມີອາຍຸ 100 ປີ ແລະຊະນະໂລກໄພ. ໃນວັນຂອງ ສະໄນສະຈະຣະ (ວັນເສົາ) ເມື່ອໄດ້ແຕະຕົ້ນອັສວັດຖະ ແລ້ວ ຄວນເຮັດ 108 ຄັ້ງ.

Verse 86

जपेज्जित्वा सोऽपमृत्युं शतवर्षाणि जीवति । अथ ते सम्प्रवक्ष्यामि यन्त्रं त्रैलोक्यमोहनम् ॥ ८६ ॥

ດ້ວຍການຈະປະ (ສວດມົນ) ນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະຊະນະອະປະມຣິຕະຍຸ (ຄວາມຕາຍກ່ອນເວລາ) ແລະມີອາຍຸ 100 ປີ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍຢ່າງຄົບຖ້ວນເຖິງຢັນຕຣະທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຕຣະໄລໂລກຍະໂມຫະນະ”.

Verse 87

यस्य सन्धारणादेव भवेयुः सर्वसम्पदः । श्वेतभूर्ज्जे लिखेत्पद्मं द्वात्रिंशत्सिंहसंयुतम् ॥ ८७ ॥

ແຕ່ພຽງສວມໃສ່ ຫຼື ຮັກສາໄວ້ ກໍເກີດຂຶ້ນຊຶ່ງຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທັງປວງ. ຄວນວາດດອກບົວໃນເປືອກໄມ້ບູຣຊະສີຂາວ ແລະປະກອບດ້ວຍສິງ 32 ຕົວ.

Verse 88

मध्ये सिंहे स्वबीजं च लिखेत्पूर्ववदेव तु । श्रीबीजेन तु संवेद्य वलयत्रयसंयुतम् ॥ ८८ ॥

ທີ່ກາງ ໃນຮູບສິງ ຄວນຂຽນພະຍາງຄໍາເມັດ (ບີຈະ) ຂອງມັນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ແລ້ວຈຶ່ງປະພອມດ້ວຍ Śrī-bīja ແລະໃຫ້ມີວົງລ້ອມສາມຊັ້ນ.

Verse 89

पाशाङ्कुशैश्च संवेष्ट्य पूजयेद्यन्त्रमुत्तमम् । त्रैलोक्यमोहनं नाम सर्वकामार्थसाधनम् ॥ ८९ ॥

ໃຫ້ລ້ອມດ້ວຍບ່ວງບາດ (pāśa) ແລະ ຂໍງໍ (aṅkuśa) ແລ້ວບູຊາຢັນຕຣະອັນປະເສີດນັ້ນ. ມັນມີນາມວ່າ “ຕຣະໄລໂລກຍະໂມຫະນະ” ເປັນຜູ້ສຳເລັດທຸກຄວາມປາຖະໜາແລະເປົ້າໝາຍ.

Verse 90

चक्रराजं महाराजं सर्वचक्रेश्वरेश्वरम् । धारणाज्जयमाप्नोति सत्यं सत्यं न संशयः ॥ ९० ॥

ໂດຍການສວມ «ຈັກກະຣາຊາ» ມະຫາກະສັດ ຜູ້ເປັນອົງອະທິປະໄຕເໜືອຈັກກະທັງປວງ ຍ່ອມໄດ້ຊະນະ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ ຄວາມຈິງແທ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 91

अथ यन्त्रान्तरं वक्ष्ये शुणु नारद सिद्धिदम् । अष्टारं विलिखेद्यन्त्रं श्लक्ष्णं कर्णिकया युतम् ॥ ९१ ॥

ບັດນີ້ຂ້າຈະກ່າວເຖິງຍັນຕຣາອື່ນ; ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ນາຣະດະ—ນີ້ເປັນທາງແຫ່ງສິດທິ. ຄວນຂີດຍັນຕຣາມີ 8 ກ້ານ ເນີຍນວນງາມ ແລະມີກາງ (ກັນນິກາ) ຄົບຖ້ວນ.

Verse 92

मूलमन्त्रं लिखेत्तत्र प्रणवेन समन्वितम् । एकाक्षरं नारसिंहं मध्ये चैव ससाध्यकम् ॥ ९२ ॥

ໃນນັ້ນ ຄວນຂຽນມູລະມັນຕຣາ ປະກອບດ້ວຍປຣະນະວະ (ໂອມ). ແລະໃນກາງ ຄວນຂຽນມັນຕຣານາຣະສິງຫະ ອັກສອນດຽວ ພ້ອມດ້ວຍສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາຈະສຳເລັດ.

Verse 93

जपेदष्टसहस्रं तु सूत्रेणावेष्ट्य तद्बहिः । स्वर्णरौप्यसुताम्रैश्च वेष्टयेत्क्रमतः सुधीः ॥ ९३ ॥

ນັກປະຕິບັດຜູ້ຮູ້ຄວນຈະຈະປະ 8,000 ຄັ້ງ ແລ້ວພັນດ້ານນອກດ້ວຍດ້າຍ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມລຳດັບ ຈຶ່ງມັດຕໍ່ດ້ວຍຄຳ ເງິນ ແລະທອງແດງ.

Verse 94

लाक्षया वेष्टितं कृत्वा पुनर्मन्त्रेण मन्त्रयेत् । कण्ठे भुजे शिखायां वा धारयेद्यन्त्रमुत्तमम् ॥ ९४ ॥

ເມື່ອພັນດ້ວຍລາກຊາ (ຢາງລາກ) ແລ້ວ ຄວນປະພິທີປຸກເສກອີກຄັ້ງດ້ວຍມັນຕຣາ. ແລ້ວຈຶ່ງສວມຍັນຕຣາອັນປະເສີດນັ້ນ ທີ່ຄໍ ຫຼືທີ່ແຂນ ຫຼືທີ່ຈຸກຜົມ (śikhā).

Verse 95

नरनारीनरेन्द्रा श्च सर्वे स्युर्वशगा भुवि । दुष्टास्तं नैव बाधन्ते पिशाचोरगराक्षसाः ॥ ९५ ॥

ໃນໂລກນີ້ ຊາຍ ຍິງ ແລະແມ່ນກະທັ້ງກະສັດ ລ້ວນຢູ່ໃຕ້ອຳນາດອິດທິພົນຂອງທ່ານ. ຄົນຊົ່ວບໍ່ອາດລົບກວນໄດ້—ທັງປິສາຈ ງູ/ນາກ ຫຼື ຣາກຊະສະ ກໍບໍ່ກ້າເຂົ້າໃກ້।

Verse 96

यन्त्रराजप्रसादेन सर्वत्र जयमाप्नुयात् । अथान्यत्सम्प्रवक्ष्यामि यन्त्रं सर्ववशङ्करम् ॥ ९६ ॥

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາແລະ຤ິດທານຂອງ «ພຣະຣາຊາແຫ່ງຢັນຕຣະ» ຜູ້ປະຕິບັດຍ່ອມໄດ້ຊະນະທຸກແຫ່ງ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວອີກຢັນຕຣະໜຶ່ງ—ຢັນຕຣະທີ່ເຮັດໃຫ້ສັດທັງປວງຢູ່ໃຕ້ອຳນາດ।

Verse 97

द्वादशारं महाचक्रं पूर्ववद्विलिखेत्सुधीः । मात्राद्वादशसम्भिन्नदलेन विलिखेद्बुधः ॥ ९७ ॥

ຜູ້ມີປັນຍາຄວນຂຽນວົງລໍ້ໃຫຍ່ມີ 12 ກ້ານ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ຜູ້ຮູ້ຄວນຂຽນໃຫ້ມີກີບ/ກົກດອກ ແບ່ງເປັນ 12 ສ່ວນຕາມຫຼັກການ।

Verse 98

मध्ये मन्त्रं शक्तियुक्तं श्रीबीजेन तु वेष्टयेत् । कालान्तकं नाम चक्रं सुरासुरवशङ्करम् ॥ ९८ ॥

ທີ່ກາງ ໃຫ້ວາງມັນຕຣະທີ່ປະກອບດ້ວຍສັກຕິ ແລ້ວຫໍ້ລ້ອມດ້ວຍພະຍາງຄ໌ເມັດພັນມົງຄຸນ «śrī». ນີ້ແມ່ນຈັກຣະນາມ «ກາລານຕະກະ» ອັນສາມາດປະຫັດປະຫານ ແລະເຮັດໃຫ້ທັງເທວະ ແລະອະສຸຣະ ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ।

Verse 99

चक्रमुल्लेखयेद्भूर्जे सर्वशत्रुनिवारणम् । यस्य धारणमात्रेण सर्वत्र विजयी भवेत् ॥ ९९ ॥

ໃຫ້ຈາລຶກຈັກຣະ (cakra) ລົງໃນເປືອກໄມ້ບີຣຊ (bhūrja) ເພື່ອປ້ອງກັນສັດຕູທັງປວງ. ແຕ່ພຽງຖືຫຼືສວມພົກໄວ້ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນຜູ້ຊະນະໃນທຸກແຫ່ງ।

Verse 100

अथ सर्वेष्टदं ज्वालामालिसंज्ञं वदाम्यहम् । बीजं हृद्भगवान्ङेन्तो नरसिंहाय तत्परम् ॥ १०० ॥

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດມົນຕຣາຜູ້ບັນດານໃຫ້ສຳເລັດທຸກປາຖະໜາ ຊື່ວ່າ «ຊວາລາມາລີ»। ພະຍາງຄ໌ເມັດ (ບີຊ) ຄືມົນຕຣາໃນດວງໃຈ «ພະຄະວານ…» ອຸທິດແດ່ພຣະນະຣະສິງຫະໂດຍສິ້ນເຊີງ।

Verse 101

ज्वालिने मालिने दीप्तदंष्ट्राय अग्निने पदम् । त्राय सर्वादिरक्षोघ्नाय च नः सर्वभूपदम् ॥ १०१ ॥

ແດ່ «ຊວາລິເນ ມາລິເນ» ພຣະໄຟຜູ້ລຸກໂຊດ ຜູ້ສວມພວງມາລາ ຜູ້ມີເຂົ້ວຟັນສ່ອງສະຫວ່າງ—ຂໍຖວາຍຖ້ອຍຄຳສັກສິດນີ້. ຂໍພຣະອົງຜູ້ປາບປະລາຍວິນຍານຮ້າຍທັງປວງແຕ່ເດີມ ຈົ່ງປົກປ້ອງພວກເຮົາ; ແລະຈົ່ງເປັນທີ່ພຶ່ງແລະຫຼັກຄ້ຳຂອງສັດທັງປວງແກ່ພວກເຮົາ।

Verse 102

हरिर्विनाशनायान्ते सर्वज्वरविनाशनः । नामान्ते दहयुग्मं च पचद्वयमुदीरयेत् ॥ १०२ ॥

ໃນທ້າຍ ພຶງເອີ້ນ «ຮະຣິ» ເພື່ອການທຳລາຍ; ພຣະຮະຣິແມ່ນຜູ້ທຳລາຍໄຂ້ທັງປວງ. ແລະໃນທ້າຍຂອງພຣະນາມ ພຶງອອກສຽງຄູ່ «ດະຫະ» (ເຜົາ, ເຜົາ) ແລະຄູ່ «ປະຈະ» (ຕົ້ມ, ຕົ້ມ).

Verse 103

रक्षयुग्मं च वर्मास्त्रठद्वयान्तो ध्रुवादिकः । अष्टषष्ट्यक्षरैः प्रोक्तो ज्वालामाली मनूत्तमः ॥ १०३ ॥

ມົນຕຣາອັນປະເສີດນັ້ນ—ເລີ່ມດ້ວຍພະຍາງຄ໌ຄົງທີ່ (ທຣຸວະ), ມີຄຳປົກປ້ອງ (ຣັກສາ) ເປັນຄູ່, ແລະລົງທ້າຍດ້ວຍພະຍາງຄ໌ «ຖະ» ສອງຕົວໃນສູດ «ເກາະປ້ອງ–ອາວຸດ» (ວັຣມະ–ອັສຕຣະ)—ຖືກສອນວ່າ «ຊວາລາມາລີ» ມີ 68 ພະຍາງຄ໌, ໂອ ນັກ຤ິສີຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ।

Verse 104

पुण्यादिकं तु पूर्वोक्तं त्रयोदशभिरक्षरैः । पङिक्तभी रुद्र सङ्ख्याकैरष्टादशभिरक्षरैः ॥ १०४ ॥

ສູດທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ເລີ່ມດ້ວຍ «ປຸນຍະ» ມີ 13 ພະຍາງຄ໌. ແລະສູດທີ່ຈັດເປັນແຖວໆ ວັດຕາມຈຳນວນຣຸທຣະ ມີ 18 ພະຍາງຄ໌.

Verse 105

भानुभिः करणैर्मन्त्री वरेरंगानि कल्पयेत् । पूर्वोक्तरूपिणं ज्वालामालिनं नृहरिं स्मरेत् ॥ १०५ ॥

ໂດຍໃຊ້ «ລຳແສງ» ແຫ່ງມັນຕຣາ ແລະ ມຸດຣາມືພິທີ ຜູ້ປະຕິບັດຄວນຈັດວາງອະວະຍະວະອັນປະເສີດຂອງພຣະເທວະ (ໃນນຍາສາ)។ ແລ້ວຈຶ່ງພິຈາລະນານຶກຖຶງ ນຣະຫຣິ ຕາມຮູບທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຜູ້ມີພວງມາລາເປັນແປວໄຟ।

Verse 106

लक्षं जपो दशांशं च जुहुयात्कपिलाधृतैः । रौद्रा पस्मारभूतादिनाशकोऽय मनूत्तमः ॥ १०६ ॥

ຄວນສວດຈະປະ ໑ ລັກ (ໜຶ່ງແສນ) ແລ້ວນຳສ່ວນສິບໜຶ່ງໄປຖວາຍເປັນເຄື່ອງບູຊາໃນໄຟ ໂດຍໃຊ້ນ້ຳມັນເນີຍ (ກີ) ຈາກງົວສີນ້ຳຕານ (ກະປິລາ)។ ພິທີ/ມັນຕຣາ «ຣາວດຣາ» ນີ້, ໂອ ນັກບວດຜູ້ປະເສີດ, ທຳລາຍໂລກລົມຊັກ ແລະ ຄວາມທຸກທີ່ເກີດຈາກວິນຍານຮ້າຍ ແລະອື່ນໆ।

Verse 107

प्राणो माया नृसिहश्च सृष्टिर्ब्रह्मास्त्रमीरितः । षडक्षरो महामन्त्रः सर्वाभीष्टप्रदायकः ॥ १०७ ॥

«(ພະຍາງຂອງມັນໝາຍເຖິງ) ປຣານະ (ລົມຫາຍໃຈຊີວິດ), ມາຍາ, ນຣະສິງຫະ, ແລະ ສຣິດຕິ (ການສ້າງ)»; ຖືກປະກາດວ່າເປັນ ພຣະຫມາສຕຣາ (Brahmāstra). ມະຫາມັນຕຣາ 6 ພະຍາງນີ້ ປະທານຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ.

Verse 108

मुनिर्ब्रह्मा तथा छन्दः पङिक्तर्देवो नृकेसरी । षड्दीर्घभाजा बीजेन षडङ्गानि समाचरेत् ॥ १०८ ॥

ຣິສິ (ຜູ້ເຫັນມັນຕຣາ) ແມ່ນ ພຣະພຣົມ (Brahmā); ສັນທະ (ຉັນທະ) ແມ່ນ ປັງກະຕິ (Paṅkti); ເທວະປະທານແມ່ນ ນຣະເກສະຣີ (Nṛsiṁha). ດ້ວຍບີຊະມັນຕຣາທີ່ມີສະຫຼະຍາວ 6 ຕົວ ຄວນປະຕິບັດນຍາສາຫົກອົງ (ṣaḍ-aṅga) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 109

पूर्वोक्तेनैव विधिना ध्यानं पूजां समाचरेत् । सिद्धेन मनुनानेन सर्वसिद्धिर्भवेन्नृणाम् ॥ १०९ ॥

ຕາມວິທີທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຄວນປະຕິບັດການພິຈາລະນາ (ທຽນ) ແລະ ການບູຊາໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ໂດຍມັນຕຣາທີ່ສຳເລັດນີ້ ສິດທິທັງປວງຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແກ່ມະນຸດ.

Verse 110

रमाबीजादिकोऽनुष्टुप् त्रयस्त्रिंशार्णवान्मनुः । प्रजापतिर्मुनिश्च्छन्दोऽनुष्टुप् लक्ष्मीनृकेसरी ॥ ११० ॥

ເລີ່ມດ້ວຍພະຍາງບີຊະຂອງ ຣາມາ (ລັກສະມີ) ສັນທະລັກແມ່ນ ອະນຸສະຕຸບ. ມັນຕຣາມີ 33 ຫນ່ວຍພະຍາງ; ຣິສິແມ່ນ ປຣາຊາປະຕິ; ຈັນທະສ໌ແມ່ນ ອະນຸສະຕຸບ; ແລະເທວະຕາປະທານແມ່ນ ລັກສະມີ–ນຣິເກສະຣີ (ລັກສະມີຄູ່ນຣາສິງຫະ)។

Verse 111

देवता च पदैः सर्वेणाङ्गकल्पनमीरितम् । विन्यस्यैवं तु पञ्चाङ्गं स्वात्मरक्षां समाचरेत् ॥ १११ ॥

ດັ່ງນີ້ ການພິຈາລະນາແລະການວາງພຣະເທວະຕາໄວ້ໃນອະວະຍະວະທຸກສ່ວນ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ກຳນົດ ໄດ້ຖືກສອນແລ້ວ. ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດ ປັນຈາງກະ-ນຍາສະ (pañcāṅga-nyāsa) ແລ້ວ ຄວນກະທຳພິທີປົກປ້ອງຕົນເອງ.

Verse 112

संस्पृशन् दक्षिणं बाहुं शरभस्य मनुं जपेत् । प्रणवो हृच्छिवायेति महते शरभाय च ॥ ११२ ॥

ໃນຂະນະທີ່ແຕະແຂນຂວາ ຄວນສວດມັນຕຣາຂອງ ສາຣະພະ (Śarabha): ເລີ່ມດ້ວຍ ປຣະນະວະ “Oṃ”, ຕາມດ້ວຍ “hṛt-śivāya”, ແລະຈົບດ້ວຍ “ແດ່ ສາຣະພະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່”.

Verse 113

वह्निप्रियान्तो मन्त्रस्तु रक्षार्थे समुदाहृतः । अथवा राममन्त्रान्ते परं क्षद्वितयं पठेत् ॥ ११३ ॥

ມັນຕຣາທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍຄຳວ່າ “vahnipriyā” ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ເພື່ອການປົກປ້ອງ. ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ໃນທ້າຍມັນຕຣາຂອງ ຣາມາ ຄວນອ່ານພະຍາງ “kṣa” ສອງຄັ້ງ.

Verse 114

अथवा केशवाद्यैस्तु रक्षां कुर्यात्प्रयत्नतः । केशवः पातु पादौ मे जङ्घे नारायणोऽवतु ॥ ११४ ॥

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ຄວນກະທຳການປົກປ້ອງຢ່າງພາກພຽນ ໂດຍໃຊ້ນາມທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ເກສະວະ. “ໃຫ້ ເກສະວະ ປົກປ້ອງຕີນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ໃຫ້ ນາຣາຍະນະ ຄຸ້ມຄອງນ່ອງຂາ (ກ້າມນ່ອງ) ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 115

माधवो मे कटिं पातु गोविन्दो गुह्यमेव च । नाभिं विष्णुश्च मे पातु जठरं मधुसूदनः ॥ ११५ ॥

ຂໍໃຫ້ ມາທະວະ ປົກປ້ອງແອວຂອງຂ້ອຍ; ຂໍໃຫ້ ໂກວິນດະ ປົກປ້ອງອະໄວຍະວະລັບຂອງຂ້ອຍດ້ວຍ. ຂໍໃຫ້ ວິດສະນຸ ປົກປ້ອງສະດື; ແລະ ມະທຸສູດະນະ ປົກປ້ອງທ້ອງຂອງຂ້ອຍ។

Verse 116

ऊरू त्रिविक्रमः पातु हृदयं पातु मे नरः । श्रीधरः पातु कण्ठं च हृषीकेशो मुखं मम ॥ ११६ ॥

ຂໍໃຫ້ ຕຣິວິກຣະມະ ປົກປ້ອງຂາອ່ອນຂອງຂ້ອຍ; ຂໍໃຫ້ ນະຣະ ປົກປ້ອງຫົວໃຈຂອງຂ້ອຍ. ຂໍໃຫ້ ສຣີທະຣະ ປົກປ້ອງຄໍ; ແລະ ຮຣິສີເກສະ ປົກປ້ອງໃບໜ້າຂອງຂ້ອຍ។

Verse 117

पद्मनाभः स्तनौ पातु शीर्षं दामोदरोऽवतु । एवं विन्यस्य चाङ्गेषु जपकाले तु साधकः ॥ ११७ ॥

ຂໍໃຫ້ ປັດມະນາພະ ປົກປ້ອງອົງອົບຂອງຂ້ອຍ; ຂໍໃຫ້ ດາໂມທະຣະ ປົກປ້ອງສີສະຂອງຂ້ອຍ. ເມື່ອວາງນາມພຣະອົງລົງໃນອະໄວຍະວະແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດຄວນເຮັດຈະປະ (japa) ຕາມເວລາອັນຄວນ.

Verse 118

निर्भयो जायते भूतवेतालग्रहराक्षसात् । पुनर्न्यसेत्प्रयत्नेन ध्यानं कुर्वन्समाहितः ॥ ११८ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດຄວາມບໍ່ຢ້ານກົວຕໍ່ ພູດ, ເວຕາລະ, ຄຣາຫະ ແລະ ຣາກສະສະ. ແລ້ວຈຶ່ງຄວນວາງນຍາສະອີກຄັ້ງດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ພ້ອມຈິດທີ່ຮວບຮວມ ແລະເຮັດທະຍານ.

Verse 119

पुरस्तात्केशवः पातु चक्री जांबूनदप्रभः । पश्चान्नारायणः शङ्खी नीलजीमूतसन्निभः ॥ ११९ ॥

ຂໍໃຫ້ ເກສະວະ ຜູ້ຖືຈັກຣະ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຄຳບໍລິສຸດ ປົກປ້ອງຂ້ອຍທາງທິດຕາເວັນອອກ; ແລະຂໍໃຫ້ ນາຣາຍະນະ ຜູ້ຖືສັງຂະ ມືດດັ່ງເມກຝົນສີຟ້າ ປົກປ້ອງຂ້ອຍຈາກດ້ານຫຼັງ (ທິດຕາເວັນຕົກ).

Verse 120

ऊर्द्ध्वमिन्दीवरश्यामो माधवस्तु गदाधरः । गोविन्दो दक्षिणे पार्श्वे धन्वी चन्द्र प्रभो महान् ॥ १२० ॥

ເທິງຂຶ້ນໄປແມ່ນ ມາທະວະ ດຳຄ້າຍດອກບົວສີຟ້າ ຖືຄະທາ. ດ້ານຂວາແມ່ນ ໂກວິນດະ ຍິ່ງໃຫຍ່ສະຫວ່າງຄ້າຍດວງຈັນ ຖືຄັນທະນູ.

Verse 121

उत्तरे हलधृग्विष्णुः पद्मकिञ्जल्कमसन्निभः । आग्नेय्यामरविन्दाक्षो मुसली मधुसूदनः ॥ १२१ ॥

ທິດເໜືອ ແມ່ນ ວິສນຸ ໃນພຣະນາມ ຮະລະດຣຶກ ຜູ້ຖືໄຖ ມີສີຄ້າຍກະລີບດອກບົວ. ທິດອາກເນຍ (ຕາເວັນອອກສ່ຽງໃຕ້) ແມ່ນ ມະທຸສູດະນະ ຜູ້ມີດວງຕາດອກບົວ ຖືມູສະລະ (ຄ້ອນບົດ).

Verse 122

त्रिविक्रमः खड्गपाणिर्नैरृत्यां ज्वलनप्रभः । वायव्यां माधवो वज्री तरुणादित्यसन्निभः ॥ १२२ ॥

ທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງໃຕ້ (ໄນຣຶດຕະ) ແມ່ນ ຕຣິວິກຣະມະ ຖືດາບ ສະຫວ່າງດັ່ງໄຟລຸກ. ທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງເໜືອ (ວາຍະວະ) ແມ່ນ ມາທະວະ ຖືວັຊຣະ ຄ້າຍຕາເວັນອອກໃໝ່.

Verse 123

एशान्यां पुण्डरीकाक्षः श्रीधरः पट्टिशायुधः । विद्युत्प्रभो हृषीकेश ऊर्द्ध्वे पातु समुद्गरः ॥ १२३ ॥

ທິດອີສານ (ຕາເວັນອອກສ່ຽງເໜືອ) ຂໍໃຫ້ ປຸນຑະຣີກາກຊະ—ສຣີທະຣະ ຜູ້ຖືອາວຸດປັດຕິຊະ—ປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ. ເທິງຂຶ້ນໄປ ຂໍໃຫ້ ຮຣິສີເກຊະ ຜູ້ສະຫວ່າງດັ່ງຟ້າຜ່າ (Vidyutprabha) ຖືຄ້ອນສະມຸດກະຣະ ປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 124

अधश्च पद्मनाभो मे सहस्रांशुसमप्रभः । सर्वायुधः सर्वशक्तिः सर्वाद्यःसर्वतोमुखः ॥ १२४ ॥

ຂ້າງລຸ່ມຂ້າພະເຈົ້າ ແມ່ນ ປັດມະນາພະ ສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນພັນດວງ—ຖືອາວຸດທຸກຢ່າງ ມີພະລັງທຸກປະການ ເປັນປະຖົມແຫ່ງສັບພະສິ່ງ ແລະມີໜ້າຫັນໄປທຸກທິດ.

Verse 125

इन्द्र गोपप्रभः पायात्पाशहस्तोऽपराजितः । स बाह्याभ्यन्तरे देहमव्याद्दामोदरो हरिः ॥ १२५ ॥

ຂໍໃຫ້ພຣະຫຣິ ຜູ້ບໍ່ຖືກພິຊິດ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງອິນດຣະໂກປາ ຖືບ່ວງໃນພຣະຫັດ ປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ; ຂໍໃຫ້ພຣະດາໂມດຣະ ຄຸ້ມຄອງກາຍຂ້າພະເຈົ້າ ທັງນອກແລະໃນ.

Verse 126

एवं सर्वत्र निश्छिद्रं नामद्वादशपञ्जरम् । प्रविष्टोऽह न मे किञ्चिद्भयमस्ति कदाचन ॥ १२६ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສູ່ທຸກບ່ອນ ໃນ “ກົງ” ແຫ່ງນາມທິບ 12 ປະການ ທີ່ບໍ່ມີຮອຍຮົ່ວ; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວໃດໆ ໃນເວລາໃດກໍຕາມ.

Verse 127

एवं रक्षां विधायाथ दुर्द्धर्षो जायते नरः । सर्वेषु नृहरेर्मन्त्रवर्गेष्वेवं विधिर्मतः ॥ १२७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີປ້ອງກັນແລ້ວ ມະນຸດຈະກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ອາດຖືກຈູ່ໂຈມໄດ້. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ຖືກຮັບຮອງ ສໍາລັບຫມວດມົນຕຣາທັງປວງຂອງ ນຣິຫຣິ (ພຣະນຣະສິງຫະ).

Verse 128

पूर्वोक्तविधिना सर्वं ध्यानपूजादिकं चरेत् । जितं ते पुण्डरीकाक्ष नमस्ते विश्वभावन ॥ १२८ ॥

ຕາມວິທີທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຄວນປະຕິບັດທຸກຢ່າງ—ການພິຈາລະນາ (ທຽນ), ການບູຊາ ແລະອື່ນໆ. “ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີນັຍນາດັ່ງດອກບົວ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ອຸປະຖຳໂລກ.”

Verse 129

नमस्तेऽस्तु हृषीकेश महापुरुष ते नमः । इत्थं सम्प्रार्थ्य जप्त्वा च पठित्वा विसृजेद्विभुम् ॥ १२९ ॥

ນົບນ້ອມແດ່ພຣະຫຣິສີເກສະ; ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ມະຫາປຸຣຸສະ. ເມື່ອອ້ອນວອນແບບນີ້ ແລະໄດ້ເຮັດຈະປະ (japa) ກັບການສວດທ່ອງແລ້ວ ຄວນປິດພິທີ ແລະສົ່ງພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊານໄປທົ່ວທຸກບ່ອນໃຫ້ເສັດຈາກໄປຕາມພິທີ.

Verse 130

एवं सिद्धे मनौ मन्त्री जायते सम्पदां पदम् । जयद्वयं श्रीनृसिंहेत्यष्टार्णोऽय मनूत्तमः ॥ १३० ॥

ເມື່ອມັນຕຣານີ້ສຳເລັດສົມບູນ ຜູ້ປະຕິບັດຈະຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແລະການບັນລຸ. ມັນຕຣາອັກສອນ 8 ອັນສູງສຸດແມ່ນ: «jaya-dvayam—śrī-nṛsiṁha».

Verse 131

मुनिर्ब्रह्माथ गायत्री छन्दः प्रोक्तोऽस्य देवता । श्रीमाञ्जयनृसिंहस्तु सर्वाभीष्टप्रदायकः ॥ १३१ ॥

ສຳລັບມັນຕຣານີ້ ມຸນີແມ່ນພຣະພຣະຫມາ; ສັນທະ (ຉັນທະ) ແມ່ນ ກາຍັດຣີ; ແລະເທວະຕາປະທານແມ່ນ ສຣີ ຈະຍະ-ນຣສິງຫະ ຜູ້ປະທານສິ່ງປາຖະນາທັງປວງ.

Verse 132

सेन्दुगोविन्दपूर्वेण वियता सेन्दुनापुनः । षड्दीर्घाढ्ये न कुर्वीत षडंगानि विशालधीः ॥ १३२ ॥

ຜູ້ສວຍປັນຍາບໍ່ຄວນຈັດທຳ ṣaḍaṅga (ຫົກຫນ່ວຍສຽງ) ໃນຂໍ້ຄວາມທີ່ໜັກເນື່ອງດ້ວຍສະຫຼະຍາວຫົກຕົວ; ແຕ່ໃຫ້ຕາມກົດເກົ່າທີ່ຖືກໝາຍໂດຍລຳດັບ «sendu–govinda» ແລ້ວວັດການອອກສຽງອີກຄັ້ງຕາມຊ່ວງທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 133

ततो ध्यायेद्धृदि विभुं नृसिंहं चन्द्र शेखरम् ॥ १३३ ॥

ແລ້ວຈຶ່ງຄວນພິຈາລະນາພາຍໃນດວງໃຈ ຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກແຫ່ງ—ນຣສິງຫະ—ຜູ້ສວມດວງຈັນເປັນມົກກຸດ.

Verse 134

श्रीमन्नृकेसरितनो जगदेकबन्धो श्रीनीलकण्ठ करुणार्णव सामराज । वह्नीन्दुतीव्रकरनेत्र पिनाकपाणे शीतांशुशेखर रमेश्वर पाहि विष्णो ॥ १३४ ॥

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ ຜູ້ມີກາຍເປັນມະນຸດ-ສິງ ເປັນຍາດພຽງອົງດຽວຂອງສາກົນ; ໂອ ນີລະກັນຖະ (ຄໍສີຟ້າ) ຈອມລາຊາແຫ່ງມະຫາສະໝຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ; ໂອ ຜູ້ຖືຄັນທະນູພິນາກະ ຜູ້ມີດວງຕາດຸດັນລຸກໂຊນດັ່ງໄຟແລະຈັນ; ໂອ ຜູ້ສວມຈັນເສີຍວເປັນມົກກຸດ; ໂອ ພຣະອົງແຫ່ງຣາມາ (ລັກສະມີ)—ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ວິສນຸ.

Verse 135

ध्यात्वैवं प्रजपेल्लक्षाष्टकं मन्त्री दशांशतः । साज्येन पायसान्नेन जुहुयात्प्राग्वदर्चनम् ॥ १३५ ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາສະມາທິດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາຄວນສວດຈະປະມັນຕຣາ 108,000 ເທື່ອ; ແລ້ວໃຫ້ນໍາຈໍານວນນັ້ນໜຶ່ງສ່ວນສິບ ຖວາຍຮໍມະໃນໄຟດ້ວຍນ້ໍາມັນກີ (ghee) ແລະເຂົ້າຫວານນົມ (pāyasa) ພ້ອມປະກອບພິທີບູຊາດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ।

Verse 136

तारो माया स्वबीजान्ते कर्णोग्रं वीरमीरयेत् । महाविष्णुं ततो ब्रूयाज्ज्वलन्तं सर्वतोमुखम् ॥ १३६ ॥

ໃຫ້ນໍາພຣານະວະ (oṃ) ແລະ ມາຍາ (hrīṃ) ມາປະກອບ ແລ້ວປິດທ້າຍດ້ວຍພະຍາງບີຊະຂອງຕົນ; ຈາກນັ້ນໃຫ້ກ່າວ “ວີຣະ” ຢ່າງເບົາໆ ທີ່ປາຍຫູ; ແລ້ວຈຶ່ງເອີ້ນນາມ “ມະຫາວິສນຸ” ຜູ້ລຸກໂຊດດັ່ງໄຟ ແລະມີພະພັກຫັນໄປທຸກທິດ।

Verse 137

स्फुरद्द्वयं प्रस्फुरेति द्वयं घोरपदं ततः । वदेद्घोरतरं ते तु तनुरूपं च ठद्वयम् ॥ १३७ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ກ່າວຄູ່ພະຍາງ “sphurat” ແລະຄູ່ “prasphureti”; ຕໍ່ມາໃຫ້ກ່າວພະຍາງທີ່ເປັນຄໍາ “ghora”. ແລ້ວໃຫ້ອອກສຽງ “ghoratara”; ແລະທ້າຍສຸດ ພະຍາງຮູບລະອຽດ ຄູ່ “ṭha”.

Verse 138

प्रचटद्वयमाभाष्य कहयुग्मन च मद्वयम् । बन्धद्वयं घातयेति द्वयं वर्मास्त्रमीरयेत् ॥ १३८ ॥

ເມື່ອກ່າວ “pracaṭa” ສອງເທື່ອ ແລ້ວກ່າວ “kaha” ເປັນຄູ່ ແລະ “ma” ສອງເທື່ອ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ກ່າວສອງເທື່ອວ່າ “ຈົ່ງຟັນທໍາລາຍພັນທະສອງປະການ” ແລ້ວຈຶ່ງສວດວ່ານີ້ແມ່ນ “ວັຣມາສະຕຣະ” ມັນຕຣາອາວຸດແຫ່ງການປົກປ້ອງ।

Verse 139

नृसिंहं भीषणं भद्रं मृत्युमृत्युं नमाम्यहम् । पञ्चाशीत्यक्षरो मन्त्रो भजतामिष्टदायकः ॥ १३९ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ ພຣະນຣະສິງຫະ—ນ່າສະພຶງກົວຕໍ່ຄວາມຊົ່ວ ແຕ່ເປັນມົງຄຸນແກ່ຜູ້ມີພັກຕິ; ພຣະອົງແມ່ນ “ຄວາມຕາຍຂອງຄວາມຕາຍ”. ມັນຕຣາ 85 ພະຍາງນີ້ ໃຫ້ຜົນຕາມປາດຖະໜາແກ່ຜູ້ບູຊາແລະສວດພຶງພາ।

Verse 140

ऋषी ह्यघोरब्रह्माणौ तथा त्रिष्टुबनुष्टुभौ । छन्दसी च तथा घोरनृसिंहो देवता मतः ॥ १४० ॥

ສໍາລັບມັນຕຣາ/ສະຕຸຕິນີ້ ຣິຊິ (ṛṣi) ແມ່ນ ອະໂຄຣະ ແລະ ພຣະພຣົມ; ສັນທະ (ຈັນທະ) ແມ່ນ ຕຣິສຕຸບ ແລະ ອະນຸສຕຸບ. ດີວະຕາຜູ້ປົກຄອງແມ່ນ ນຣະສິງຫະຜູ້ດຸຮ້າຍ.

Verse 141

ध्यानार्चनादिकं चास्य कुर्यादानुष्टुभं सुधीः । विशेषान्मन्त्रवर्योऽय सर्वरक्षाकरो मतः ॥ १४१ ॥

ຜູ້ມີປັນຍາຄວນປະຕິບັດການສວດອະນຸສຕຸບສໍາລັບມັນຕຣານີ້ ພ້ອມກັບການພິຈາລະນາ (ທຽນ), ການບູຊາ (ອາຣຈະນ) ແລະອື່ນໆ. ມັນຕຣາອັນປະເສີດນີ້ ເຊື່ອກັນວ່າເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງປ້ອງກັນທຸກທິດໂດຍພິເສດ.

Verse 142

बीजं जययुगं पश्चान्नृसिंहेत्यष्टवर्णवान् । ऋषिः प्रजापतिश्चास्यानुष्टुप्छन्द उदाहृतम् ॥ १४२ ॥

ບີຈະ (bīja) ຂອງມັນ ກ່າວວ່າແມ່ນ “jayayugam”; ຫຼັງຈາກນັ້ນມາແມ່ນສູດ 8 ພະຍາງ “nṛsiṁha”. ສໍາລັບມັນຕຣານີ້ ພຣະປຣະຈາປະຕິ (Prajāpati) ຖືກປະກາດເປັນຣິຊິ ແລະ ຈັນທະແມ່ນ ອະນຸສຕຸບ.

Verse 143

विदारणनृसिंहोऽस्य देवता परिकीर्तितः । जं बीजं हं तथा शक्तिर्विनियोगोऽखिलाप्तये ॥ १४३ ॥

ສໍາລັບມັນຕຣາ/ພິທີນີ້ ວິດາຣະນ-ນຣະສິງຫະ (Vidāraṇa-Nṛsiṁha) ຖືກກ່າວເປັນດີວະຕາຜູ້ປົກຄອງ. “jaṃ” ແມ່ນບີຈະ (bīja), “haṃ” ແມ່ນສັກຕິ (śakti), ແລະ ວິນິໂຍກ (viniyoga) ຂອງມັນແມ່ນເພື່ອບັນລຸທຸກປະສົງ.

Verse 144

दीर्घाढ्येन नृसिंहेन षडङ्गन्यासमाचरेत् । रौद्रं ध्यायेन्नृसिंहं तु शत्रुवक्षोविदारणम् ॥ १४४ ॥

ໃຊ້ມັນຕຣານຣະສິງຫະທີ່ຂະຫຍາຍຍາວ (ພະຍາງ/ຖ້ອຍຄໍາເພີ່ມ) ຄວນປະຕິບັດ ນຍາສະ 6 ອົງ (ṣaḍaṅga-nyāsa). ແລ້ວຈຶ່ງພິຈາລະນານຣະສິງຫະຜູ້ດຸຮ້າຍ—ຜູ້ຜ່າອົກຂອງສັດຕູ.

Verse 145

नखदंष्ट्रायुधं भक्ताभयदं श्रीनिकेतनम् । तप्तहाटककेशान्तज्वलत्पावकलोचनम् ॥ १४५ ॥

ຜູ້ມີອາວຸດເປັນເລັບແລະຂຽວ; ຜູ້ປະທານຄວາມບໍ່ຢ້ານໃຫ້ແກ່ຜູ້ພັກຕິ; ເປັນທີ່ສະຖິດຂອງພຣະສຣີ(ລັກສະມີ); ປາຍຜົມສ່ອງດັ່ງຄຳຮ້ອນ ແລະດວງຕາລຸກໄຟດັ່ງເພິງໄຟ।

Verse 146

वज्राधिकनखस्पर्श दिव्यसिंह नमोऽस्तु ते । मुनिर्ब्रह्मा समाख्यातोऽनुष्टुप्छन्दः समीरितः ॥ १४६ ॥

ໂອ ສິງທິບພະ ຜູ້ທີ່ການສຳຜັດຂອງເລັບແຂງແຮງຍິ່ງກວ່າວັດຊະຣະ—ຂໍນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ. ສຳລັບມັນຕຣາ/ຄຳນີ້ ຣິສິຖືກກ່າວວ່າແມ່ນ ພຣະພຣະຫມາ ແລະສັນທະ(ຈັນທະ) ແມ່ນ ອະນຸດສະຕຸບ।

Verse 147

देवतास्य रदार्णस्य दिव्यपूर्वो नृकेसरी । पादैश्चतुर्भिः सर्वेण पञ्चाङ्गानि समाचरेत् ॥ १४७ ॥

ອະທິເທວະຕາປະຈຳກຸ່ມພະຍາງ “radārṇa” ແມ່ນ ນຣະສິງຫະ (Nṛsiṃha) ຜູ້ມີພະຍາງທິບພະເປັນຄຳນຳ. ໃຊ້ພາດທັງສີ່ຂອງມັນຕຣາ ຄວນປະຕິບັດພິທີປັນຈາງຄະ (pañcāṅga) ໃຫ້ຄົບຖ້ວນຖືກຕ້ອງ।

Verse 148

ध्यानपूजादिकं सर्वं प्राग्वत्प्रोक्तं मुनीश्वर । पूर्वोक्तानि च सर्वाणि कार्याण्यायान्ति सिद्धताम् ॥ १४८ ॥

ໂອ ຈອມເທວະມຸນີ, ການປະຕິບັດທັງປວງເລີ່ມຈາກການພິຈາລະນາ (ທຽນ) ແລະການບູຊາ ໄດ້ຖືກອະທິບາຍໄວ້ເຊັ່ນເກົ່າແລ້ວ; ແລະຂັ້ນຕອນທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນທັງໝົດ ຍ່ອມບັນລຸຄວາມສຳເລັດສົມບູນ।

Verse 149

तारो नमो भगवते नरसिंहाय हृच्च ते । जस्तेजसे आविराविर्भव वज्रनखान्ततः ॥ १४९ ॥

ໂອມ. ຂໍນະໂມແດ່ ພຣະພະຄະວານ ນຣະສິງຫະ. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງສະຖິດໃນດວງໃຈຂ້າພະເຈົ້າ. ໂອ ຣັດສະມີແຫ່ງໄຊຊະນະ, ຂໍໃຫ້ປາກົດ—ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ—ຜ່ານປາຍເລັບດັ່ງວັດຊະຣະຂອງພຣະອົງ.

Verse 150

व्रजदंष्ट्रेति कर्मान्ते त्वासयाक्रन्दयद्वयम् । तमो ग्रसद्वयं पश्चात्स्वाहान्ते चाभयं ततः ॥ १५० ॥

ໃນທ້າຍພິທີກຳ ຄວນເວົ້າ «ວຣະຊະດັມສະຕຣະ»; ຕໍ່ມາດ້ວຍ «ຕວາສາ» ໃຫ້ຄູ່ (ການຖວາຍ/ການສວດ) ຮ້ອງຂຶ້ນ; ຫຼັງນັ້ນດ້ວຍ «ຕະໂມ-ກຣະສະ» ໃຫ້ “ກືນ” ຄູ່ນັ້ນເພື່ອກຳຈັດຄວາມມືດ; ແລະໃນທ້າຍສະວາຫາ ໃຫ້ອອກສຽງ «ອະພະຍະ» ເພື່ອປະທານຄວາມປອດໄພຈາກຄວາມຢ້ານກົວ។

Verse 151

आत्मन्यन्ते च भूयिष्ठा ध्रुवो बीजान्तिमो मनुः । द्विषष्ट्यर्णोऽस्य मुन्यादि सर्वं पूर्ववदीरितम् ॥ १५१ ॥

ໃຫ້ວາງ «ອາ» ໄວ້ຕົ້ນ ແລະວາງ «ມ» ໄວ້ທ້າຍ; ສ່ວນກາງໃຫ້ເຕັມໄປດ້ວຍສຽງທີ່ເຫຼືອເປັນຫຼັກ. «ທຣຸວະ» ແມ່ນສ່ວນທີ່ຄົງທີ່; «ບີຊະ» ແມ່ນພະຍາງຄົວເມັດ; «ມະນຸ» ແມ່ນສູດປິດທ້າຍ. ວິທະຍາ/ມັນຕຣານີ້ມີ 62 ພະຍາງ; ຣິສິ ແລະອື່ນໆ ໃຫ້ເຂົ້າໃຈຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ.

Verse 152

तारो नृसिंहबीजं च नमो भगवते ततः । नरसिंहाय तारश्च बीजमस्य यदा ततः ॥ १५२ ॥

ກ່ອນອື່ນໃຫ້ມີ «ຕາຣະກະ» ຄືພະຍາງ Oṃ; ຕໍ່ມາແມ່ນບີຊະຂອງນະຣະສິງຫະ. ຫຼັງນັ້ນເວົ້າ «ນະໂມ ພະຄະວະເຕ»; ຕໍ່ມາເວົ້າ «ນະຣະສິງຫາຍະ». ແລະເມື່ອກ່າວບີຊະຂອງມັນຕຣານີ້ ກໍໃຫ້ວາງ «ຕາຣະກະ» ອີກຄັ້ງຕາມຫຼັງ.

Verse 153

रूपाय तारः स्वर्बीजं कूर्मरूपाय तारकम् । बीजं वराहरूपाय तारो बीज नृसिंहतः ॥ १५३ ॥

ສຳລັບພຣະຮູບ (Rūpa) ພະຍາງ «ຕາຣະ» ເປັນບີຊະແຫ່ງສະຫວັນ; ສຳລັບຮູບກູຣະມະ (ອະວະຕານເຕົ່າ) «ຕາຣະກະ» ເປັນບີຊະ; ສຳລັບຮູບວະຣາຫະ (ໝູປ່າ) ກໍມີບີຊະທີ່ກຳນົດໄວ້; ແລະສຳລັບນະຣະສິງຫະ «ຕາຣະ» ເອງແມ່ນບີຊະ.

Verse 154

रूपाय तार स्वं बीजं वामनान्ते च रूपतः । पापध्रुवत्रयं बीजं रामाय निगमादितः ॥ १५४ ॥

ສຳລັບເທວະ «ຣູປະ» ບີຊະແມ່ນ «ຕາຣາ» (oṃ); ແລະສຳລັບ «ຣູປະ» ໃນທ້າຍພາກວາມະນະ (Vāmana) ກໍເປັນເຊັ່ນດຽວກັນ. ສຳລັບ «ຣາມະ» ບີຊະແມ່ນຕຣິຍາດ «ປາປະ–ທຣຸວະ» ດັ່ງທີ່ສອນໄວ້ແຕ່ຕົ້ນໃນນິຄະມະ (ເວດ).

Verse 155

बीजं कृष्णाय तारान्ते बीजं च कल्किने ततः । जयद्वयं ततः शालग्रामान्ते च निवासिने ॥ १५५ ॥

ໃຫ້ເພີ່ມພະຍາງຄໍາເມັດ (ບີຈະ) ສໍາລັບ ພຣະກຣິດສະນະ ໂດຍສິ້ນສຸດດ້ວຍ “ຕາຣາ” (tāra-pranava); ແລ້ວເພີ່ມບີຈະຂອງ ກັນກິນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເພີ່ມ “ຊະຍະ, ຊະຍະ”; ແລະສຸດທ້າຍ ເພີ່ມ “ແດ່ຜູ້ສະຖິດພາຍໃນ ທີ່ສາລະຄຣາມ”។

Verse 156

दिव्यसिंहाय डेन्तः स्यात्स्वयम्भूः पुरुषाय हृत् । तारः स्वं बीजमित्येष महासाम्राज्यदायकः ॥ १५६ ॥

ສໍາລັບ “ສິງຫາທິບ” (ສິງຫາອັນສະຫງ່າງາມ) ພະຍາງທີ່ກໍານົດແມ່ນ “ḍentaḥ”; ສໍາລັບ ສະວະຍັມພູ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລະ ປຸຣຸສະ (ບຸຣຸດສາກົນ) ໃຫ້ວາງໄວ້ໃນຫົວໃຈ. “ຕາຣາ” ຖືກປະກາດວ່າເປັນບີຈະມັນຕຣາຂອງຕົນ. ການຈັດວາງນີ້ ໃຫ້ອໍານາດອັນໃຫຍ່ໃນອານາຈັກ.

Verse 157

नृसिंहमन्त्रः खाङ्कार्णो मुनिरत्रिः प्रकीर्तितः । छन्दोऽतिजगती प्रोक्तं देवता कथिता मनोः ॥ १५७ ॥

ມັນຕຣາ ນຣິສິງຫະ ຖືກປະກາດວ່າເປັນມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍພະຍາງ “khāṅ”; ຣິສິ (ṛṣi) ຂອງມັນແມ່ນ ມຸນິ ອະຕຣິ. ຉັນທະ (chandas) ຖືກສອນວ່າເປັນ ອະຕິຈະກະຕີ; ແລະເທວະຕາຜູ້ຄຸ້ມຄອງຂອງມັນຕຣາ ຖືກກ່າວວ່າແມ່ນ “ມະນັສ” (ໃຈ).

Verse 158

दशावतारो नृहरिं बीजं खं शक्तिरव्ययः । षड्दीर्घाढ्येन बीजेन कृत्वाङ्गानि च भावयेत् ॥ १५८ ॥

ເມື່ອພິຈາລະນາສະມາທິໃນ ນຣິຫະຣິ (ນຣະສິງຫະ) ເປັນບີຈະມັນຕຣາ ແລະໃນ “kha” ເປັນສັກຕິ (śakti) ອັນບໍ່ເສື່ອມ, ຄວນປະກອບອັງກະ-ນຍາສະ (aṅga-nyāsa) ແລະພາວະນາອະວະຍະວະທິບຂອງພຣະອົງ ໂດຍບີຈະທີ່ປະດັບດ້ວຍສະຫຼະຍາວຫົກ.

Verse 159

अनेकचन्द्र प्रतिमो लक्ष्मीमुखकृतेक्षणः । दशावतारैः सहितस्तनोतु नृहरिः सुखम् ॥ १५९ ॥

ຂໍໃຫ້ ນຣິຫະຣິ (ພຣະເຈົ້າມະນຸດ-ສິງຫາ) ຜູ້ສະຫງ່າງາມດັ່ງດວງຈັນຫຼາຍດວງ, ຜູ້ມີສາຍຕາອ່ອນໂຍນຈ້ອງໄປທີ່ໃບໜ້າຂອງ ລັກສະມີ, ແລະຜູ້ມີທົດສະອະວະຕານທັງສິບເປັນສະຫາຍ, ຈົ່ງປະທານຄວາມສຸກແກ່ພວກເຮົາ.

Verse 160

जपोऽयुतं दशांशेन होमः स्यात्पायसेन तु । प्रागुक्ते पूजयेत्पीठे मूर्तिं सङ्कल्प्य मूलतः ॥ १६० ॥

ຄວນເຮັດຈະປະ (japa) ສິບພັນຄັ້ງ ແລ້ວເຮັດໂຮມະ (homa) ເປັນສ່ວນສິບໜຶ່ງ ໂດຍໃຊ້ເຂົ້າຫວານ pāyasa. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ບົນພີຖະບູຊາທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຈົ່ງບູຊາພຣະມູຣຕິ ໂດຍສັງກັນປະຕິສັ້ງຈາກມູນມັນຕຣະແຕ່ຮາກ.

Verse 161

अंगान्यादौ च मत्स्याद्यान्दिग्दलेषु ततोऽचयेत् । इन्द्रा द्यानपि वज्राद्यान्सम्पूज्येष्टमवाप्नुयात् ॥ १६१ ॥

ໃນຕອນຕົ້ນ ຈົ່ງຈັດວາງອົງປະກອບ (ອັງກະ) ແລ້ວນໍາເຄື່ອງໝາຍສັນຍາລັກ ເລີ່ມຈາກປາ (matsya) ແລະອື່ນໆ ໄປວາງໃນກີບດອກຂອງທິດ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ບູຊາພຣະອິນທຣະ ແລະເທວະອື່ນໆ ພ້ອມອາວຸດໝາຍເຊັ່ນ ວັຈຣະ (vajra) ແລ້ວຈະໄດ້ຮັບຜົນທີ່ປາຖະໜາ.

Verse 162

सहस्रार्णं महामन्त्रं वक्ष्ये तन्त्रेषु गोपितम् । तारो माया रमा कामो बीजं क्रोधपदं ततः ॥ १६२ ॥

ຂ້ອຍຈະກ່າວປະກາດມະຫາມັນຕຣະພັນອັກສອນ ທີ່ຖືກປິດບັງໃນຕັນຕຣະ. ບີຈະ (seed) ຂອງມັນແມ່ນ: ຕາຣາ (Tāra), ມາຍາ (Māyā), ຣະມາ (Ramā), ກາມະ (Kāma), ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄໍາທີ່ໝາຍເຖິງ ກໂຣທະ (Krodha) ຄວາມໂກດ.

Verse 163

मूर्ते नृसिंहशब्दान्ते महापुरुष ईरयेत् । प्रधानधर्माधर्मान्ते निगडेतिपदं वदेत् ॥ १६३ ॥

ໃນທ້າຍຄໍາ «mūrti» ຈົ່ງເອີ້ນຄໍາ «nṛsiṃha». ໃນທ້າຍ «nṛsiṃha» ຈົ່ງເອີ້ນ «mahāpuruṣa». ແລະໃນທ້າຍລໍາດັບ «pradhāna–dharma–adharma» ຈົ່ງກ່າວຄໍາ «nigaḍeti».

Verse 164

निर्मोचनान्ते कालेति ततः पुरुष ईरयेत् । कालान्तकसदृक्तोयं स्वेश्वरान्ते सदृग्जलम् ॥ १६४ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນທ້າຍພິທີນິຣໂມຈະນະ (nirmocana) ຈົ່ງເອີ້ນຄໍາ «kāla» ແມ່ນເວລາ. ນ້ໍານີ້ຄ້າຍກັບ Kālāntaka ຜູ້ສິ້ນສຸດເວລາ; ແລະໃນຂອບເຂດສຸດທ້າຍທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານກໍານົດ ນ້ໍາກໍເປັນຕົວກໍານົດການສິ້ນສຸດເຊັ່ນກັນ.

Verse 165

श्रान्तान्ते तु निविष्टेति चैतन्यचित्सदा ततः । भासकान्ते तु कालाद्यतीतनित्योदितेति च ॥ १६५ ॥

ໃນທ້າຍຂອງຫນ່ວຍສັນທະລັກ ຖືວ່າເປັນ «ນິວິດຕະ» ແມ່ນການຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ຕໍ່ມາເຂົ້າໃຈວ່າ «ໄຈຕັນຍະ-ຈິດ-ສະດາ» ແມ່ນສະຕິຮູ້ບໍລິສຸດອັນຖາວອນ. ໃນທ້າຍຫນ່ວຍທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງ (ພາສະກະ) ຍັງໄດ້ຮຽກວ່າ «ກາລາດິ-ອະຕີຕ-ນິດຕະ-ອຸດິຕ» ແມ່ນຜຸດຂຶ້ນຕະຫຼອດ ເຫນືອເວລາແລະຈຸດເລີ່ມຂອງມັນ.

Verse 166

उदयास्तमयाक्रान्तमहाकारुणिकेति च । हृदयाब्जचतुश्चोक्ता दलान्ते तु निविष्टितः ॥ १६६ ॥

«ຖືກຄອບງຳໂດຍການຂຶ້ນແລະຕົກຂອງຕາເວັນ» ແລະ «ຜູ້ເມດຕາກະລຸນາອັນໃຫຍ່» ກໍຖືກກ່າວເຖິງເປັນນາມ 4 ປະການໃນດອກບົວແຫ່ງຫົວໃຈ; ແລະພຣະອົງສະຖິດຢູ່ທີ່ປາຍກີບຂອງມັນ.

Verse 167

चैतन्यात्मन्श्चतुरात्मन्द्वादशात्मन्स्ततः परम् । चतुर्विंशात्मन्नन्ते तु पञ्चविंशात्मन्नित्यपि ॥ १६७ ॥

ອັດຕາຖືກກ່າວວ່າເປັນ «ໄຈຕັນຍະ» ຄືຄວາມຮູ້ຕື່ນ. ເປັນ «ສີ່ອັດຕາ» ຕໍ່ມາ; ແລ້ວເປັນ «ສິບສອງອັດຕາ»; ຕໍ່ຈາກນັ້ນເປັນ «ຊາວສີ່ອັດຕາ»; ແລະທ້າຍສຸດຍັງເປັນ «ອັດຕາທີ່ຊາວຫ້າ» ອັນຖາວອນອີກດ້ວຍ.

Verse 168

बको हरिः सहस्रान्ते मूर्ते एह्येहि शब्दतः । भगवन्नृसिंहपुरुष क्रोधेश्वर रसा सह ॥ १६८ ॥

ໃນທ້າຍຂອງການນັບພັນ ພຣະຫຣິ—ປາກົດໃນຮູບບະກະ (Baka)—ຖືກເຊີນດ້ວຍຄຳອອກສຽງ «ມາເດີ, ມາເດີ!» ທັນທີ: «ໂອ ພຣະພະຄະວານ, ໂອ ນຣະສິງຫະ-ປຸຣຸສະ, ໂອ ຈອມແຫ່ງຄວາມໂກດ, ຂໍໃຫ້ເສດັດມາພ້ອມກັບ rasa ພະລັງຊີວິດ!»

Verse 169

स्रवन्दितान्ते पादेति कल्पान्ताग्निसहस्र च । कोट्याभान्ते महादेव निकायदशशब्दतः ॥ १६९ ॥

ໂອ ມະຫາເທວ, ຕາມການຈັດປະເພດຄຳ 10 ຢ່າງ ກ່າວວ່າ «ປາດະ» ຢູ່ໃນທ້າຍຂອງການສວດທີ່ໄຫຼລື່ນ. ແລະໃນທ້າຍກັລປະ ມັນສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງໄຟພັນດວງ—ມີປະກາຍຮຸ່ງເຮືອງດັ່ງໂກຕິຈຳນວນຫຼາຍ.

Verse 170

शतयज्ञातलं ज्ञेयं ततश्चामलयुग्मकम् । पिङ्गलेक्षणसटादंष्ट्रा दंष्ट्रायुध नखायुध ॥ १७० ॥

ຈົ່ງຮູ້ຈັກພູມິພາກທີ່ເອີ້ນວ່າ «ສະຕະຍັດຍາຕະລະ»; ຕໍ່ຈາກນັ້ນມີ «ອະມະລາ» ເປັນຄູ່. ທີ່ນັ້ນມີສັດມີຕາສີເຫຼືອງນ້ຳຕານ ມີຂົນຄໍໜາ ແລະມີຂຽວ—ໃຊ້ຂຽວເປັນອາວຸດ ແລະເລັບເປັນອາວຸດ។

Verse 171

दानवेन्द्रा न्तकावह्निणशोणितपदं ततः । संसक्तिविग्रहान्ते तु भूतापस्मारयातुधान् ॥ १७१ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄຳນີ້ເຂົ້າໃຈໄດ້ວ່າເປັນຮອຍທາງທີ່ປະທັບເລືອດ ຂອງໄຟທີ່ສິ້ນສຸດຈອມແຫ່ງດານະວະ. ແລະໃນທ້າຍຂອງການປະທະທີ່ຕິດພັນ ມັນຊີ້ເຖິງພູຕະ, ອາການຄ້າຍອະປະສະມາຣະ, ແລະຢາຕຸທານ (ວິນຍານປະທັບຮ້າຍ).

Verse 172

सुरासुरवन्द्यमानपादपङ्कजशब्दतः । भगवन्व्योमचक्रेश्चरान्ते तु प्रभावप्यय ॥ १७२ ॥

ໂດຍສຽງນັ້ນທີ່ປະກາດດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດ ທີ່ເທວະແລະອະສຸຣະພາກັນນະມັດສະການ, ພຣະຜູ້ມີພາກ—ຈອມແຫ່ງຈັກກະແຫ່ງຟ້າ—ໃນທ້າຍທາງ ກໍ່ໃຫ້ອຳນາດທີ່ປາກົດທັງປວງດັບສູນລົງ.

Verse 173

रूपेणोत्तिष्ठ चोत्तिष्ठ अविद्यानिचयं दह । दहज्ञानैश्वर्यमन्ते प्रकाशययुगं ततः ॥ १७३ ॥

ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນໃນຮູບອັນແທ້ຂອງເຈົ້າ—ລຸກຂຶ້ນ, ລຸກຂຶ້ນເຖີດ! ຈົ່ງເຜົາກອງແຫ່ງອະວິດຍາທີ່ສະສົມໄວ້. ແລ້ວດ້ວຍໄຟແຫ່ງປັນຍາ ຈົ່ງສ່ອງປະກາຍໃນອຳນາດ; ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງສ່ອງສະຫວ່າງຍຸກ (ໂລກ) ດ້ວຍແສງນັ້ນ.

Verse 174

ॐ सर्वज्ञ अरोषान्ते जम्भाजृम्भ्यवतारकम् । सत्यपुरुषशब्दान्ते सदसन्मध्य ईरयेत् ॥ १७४ ॥

ຄວນເອີ້ນພະພະຍາງ «ໂອມ»; ຫຼັງຄຳວ່າ «ສະຣະວັດຍະ» ແລະໃນທ້າຍຂອງ «ອະໂຣສະ» ພ້ອມກັບ «ຈັມພະ–ອາຈຶມພະຍະ–ອະວະຕາຣະກະ»; ແລະຫຼັງຄຳວ່າ «ສັດຕະຍະ-ປຸຣຸສະ» ຈົ່ງອອກສຽງໃນກາງລະຫວ່າງ «ສັດ» ແລະ «ອະສັດ».

Verse 175

निविष्टं मम दुःस्वप्नभयं निगडशब्दतः । भयं कान्तारशब्दान्ते भयं विषपदात्ततः ॥ १७५ ॥

ເນື່ອງຈາກສຽງໂຊ່ລ່າມ ຄວາມຢ້ານຈາກຝັນຮ້າຍໄດ້ເຂົ້າຄອບງຳຂ້ອຍ. ໃນທ້າຍສຽງປ່າດົງກໍເກີດຢ້ານ; ແລະເມື່ອເວົ້າຄຳວ່າ «ພິດ» ກໍເກີດຢ້ານດ້ວຍ.

Verse 176

ज्वरान्ते डाकिनी कृत्याध्वरेवतीभयं ततः । अशन्यन्ते भयं दुर्भिक्षभयं मारीशब्दतः ॥ १७६ ॥

ໃນທ້າຍໄຂ້ ມີຄວາມຢ້ານຕໍ່ດາກິນີ, ພິທີຮ້າຍ (ກຣິຕະຍາ) ແລະ ອັດວະເຣວະຕີ. ຕໍ່ມາ ໃນທ້າຍສຽງຟ້າຮ້ອງ/ຟ້າຜ່າ ກໍເກີດຢ້ານ; ແລະຈາກສຽງລາງຮ້າຍຂອງມາຣີ ກໍເກີດຢ້ານຄວາມອຶດຢາກ.

Verse 177

भयं मारीचशब्दान्ते भयं छायापदं ततः । स्कन्दापस्मारशब्दान्ते भयं चौरभयं ततः ॥ १७७ ॥

ໃນທ້າຍຄຳວ່າ «mārīca» ມີເຄົ້າແຫ່ງຄວາມຢ້ານ; ແລະໃນຄຳວ່າ «chāyā» ກໍຄືກັນ. ໃນທ້າຍຄຳວ່າ «skanda–apasmāra» ມີຄວາມຢ້ານ; ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ກໍເກີດຢ້ານໂຈນ.

Verse 178

जलस्वप्नाग्निभयं गजसिंहभुजङ्गतः । भयं जन्मजरान्ते मरणादिशब्दमीरयेत् ॥ १७८ ॥

ຄວາມຢ້ານເກີດຈາກນ້ຳ, ຈາກຝັນ, ແລະຈາກໄຟ; ເຊັ່ນດຽວກັນຈາກຊ້າງ, ສິງ, ແລະງູ. ແລະໃນທ້າຍແຫ່ງການເກີດແລະຄວາມແກ່ ຄົນມັກເວົ້າຄຳຢ່າງ «ຄວາມຕາຍ» ເປັນຄຳລາງຮ້າຍດ້ວຍຄວາມຢ້ານ.

Verse 179

भयं निर्मोचययुगं प्रशमययुगं ततः । ज्ञेयरूपधारणान्ते नृसिंहबृहत्सामतः ॥ १७९ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂດຍອາໄສ Nṛsiṁha Br̥hat-sāman ຄວນປະກອບພິທີເປັນຄູ່: ພິທີຄູ່ເພື່ອປົດປ່ອຍຄວາມຢ້ານ ແລະພິທີຄູ່ເພື່ອປະລະງັບມັນ. ແລະໃນທ້າຍການຮັບຮູບຮ່າງທີ່ພິຈາລະນາໄວ້ ຄວນນຳໃຊ້ຕາມຄວາມເໝາະສົມ.

Verse 180

पुरुषान्ते सर्वभयनिवारणपदं ततः । अष्टाष्टकं चतुःषष्टिः चेटिकाभयमीरयेत् ॥ १८० ॥

ໃນທ້າຍຂອງມັນຕຣາ «ປຸຣຸສະ» ນັ້ນ ຄວນເວົ້າຄໍາທີ່ຂັບໄລ່ຄວາມຢ້ານກົວທັງປວງ; ຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງສວດ «ແປດ-ແປດ» ແລະ «ຫົກສິບສີ່» ແລ້ວປະກາດຄໍາສູດທີ່ປ້ອງກັນຄວາມຢ້ານຈາກວິນຍານຜູ້ຕິດຕາມອັນຮ້າຍ (ເຈຕິກາ)។

Verse 181

विद्यावृतस्त्रयस्त्रिंशद्देवताकोटिशब्दतः । नमितान्ते पदपदात्पङ्कजान्वित ईरयेत् ॥ १८१ ॥

ຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍວິທະຍາອັນສັກສິດ ຄວນເວົ້າເປັນຖ້ອຍຄໍາທີ່ເຊີນເອີ້ນເທວະດາ 33 ໂກຕິ; ແລະໃນທ້າຍ—ຫຼັງຈາກກ້ມນົບ—ຈຶ່ງສວດທີລະຄໍາ ປະດັບດ້ວຍພາບພະລັງຂອງດອກບົວ।

Verse 182

सहस्रवदनान्ते तु सहस्रोदर संवदेत् । सहस्रेक्षणशब्दान्ते सहस्रपादमीरयेत् ॥ १८२ ॥

ໃນທ້າຍຄໍາວ່າ «ພັນໜ້າ» ຄວນເວົ້າ «ພັນທ້ອງ»; ແລະໃນທ້າຍຄໍາວ່າ «ພັນຕາ» ຄວນອອກສຽງ «ພັນຕີນ»។

Verse 183

सहस्रभुज सम्प्रोच्य सहस्रजिह्व संवदेत् । सहस्रान्ते ललाटेति सहस्रायुधतोधरात् ॥ १८३ ॥

ເມື່ອໄດ້ກ່າວ «ພັນແຂນ» ກ່ອນແລ້ວ ຈຶ່ງເວົ້າ «ພັນລີ້ນ». ໃນທ້າຍ ໃຫ້ກ່າວວ່າ «ຫນ້າຜາກພັນປະການ» ແລະພິຈາລະນາພຣະອົງເປັນຜູ້ຖືອາວຸດພັນຢ່າງ।

Verse 184

तमःप्रकाशक पुरमथनान्ते तु सर्व च । मन्त्रे राजेश्वरपदाद्विहायसगतिप्रद ॥ १८४ ॥

ນີ້ແມ່ນຄໍາສອນ/ມັນຕຣາທີ່ເປັນຜູ້ເປີດແສງ ແລະຂັບໄລ່ຄວາມມືດ; ແລະໃນທ້າຍພິທີ «ຜູ້ທໍາລາຍນະຄອນ» ກໍໃຫ້ນໍາໃຊ້ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ. ໃນມັນຕຣາ ຕອນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍຄໍາ «ຣາເຈສະວະຣະ» ໃຫ້ຜົນເປັນເສັ້ນທາງແຫ່ງສະຫວັນ (ການບັນລຸອັນສູງ).

Verse 185

पातालगतिप्रदान्ते यन्त्रमर्द्दन ईरयेत् । घोराट्टहासहसितविश्वावासपदं ततः ॥ १८५ ॥

ໃນທ້າຍສຸດຂອງມົນຕຣາທີ່ປະທານທາງໄປປາຕາລະ ພຶງເອີ້ນມົນຕຣາ «ຢັນຕຣະ-ມັດດະນາ». ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຶງສວດພະດາ «ໂຆຣາັດຖະຫາສ-ຫະສິຕ-ວິສວາວາສ».

Verse 186

वासुदेव ततोऽक्रूर ततो हयमुखेति च । परमहंसविश्वेश विश्वान्ते तु विडम्बन ॥ १८६ ॥

ແລ້ວຈຶ່ງ (ສັນລະເສີນພຣະອົງວ່າ) «ວາສຸເທວະ»; ຕໍ່ມາ «ອະກຣູຣະ»; ແລ້ວ «ຫະຍະມຸຂະ». (ພຣະອົງແມ່ນ) «ປະຣະມະຫັງສະ» ຫົງສາສູງສຸດ, «ວິສເວສະ» ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ; ແລະໃນທ້າຍສຸດແຫ່ງຈັກກະວານ ພຣະອົງປາກົດເປັນ «ວິດັມບະນະ» ຜູ້ທຳໃຫ້ພິລຶກພິລັນດ້ວຍການສະແດງອັນອັດສະຈັນ.

Verse 187

निविष्टान्ते ततः प्रादुर्भावकारक ईरयेत् । हृषीकेश च स्वच्छन्द निःशेषजीव विन्यसेत् ॥ १८७ ॥

ແລ້ວໃນທ້າຍສຸດຂອງພິທີນັ່ງ ພຶງເອີ້ນຄຳອາວາຫະນະທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດການປາກົດ. ຈາກນັ້ນ ພຶງກະທຳນະຍາສະຕາມພິທີ ໂດຍອາວາຫະນະ «ຫຣິສີເກສະ» ແລະຈອມເຈົ້າຜູ້ມີພຣະປະສົງເສຣີ ແລ້ວສະຖາປະນາພະລັງມົນຕຣາໃນສັດມີຊີວິດທັງປວງໂດຍບໍ່ເຫຼືອ.

Verse 188

ग्रासकान्ते महापश्चात्पिशितासृगितीरयेत् । लंपटान्ते खेचरीति सिद्ध्य्न्ते तु प्रदायक ॥ १८८ ॥

ໃນທ້າຍສຸດຂອງຄຳກຳນົດເປັນຄຳກິນ ພຶງເອີ້ນມົນຕຣາໃຫຍ່ «ປິຊິຕາສຣຶກ». ໃນທ້າຍສຸດຂອງພິທີ «ລຳປະຕະ» ພຶງເອີ້ນ «ເຂຈຣີ». ກ່າວກັນວ່າ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ສິດທິ (siddhi).

Verse 189

अजेयाव्यय अव्यक्त ब्रह्माण्डोदर इत्यपि । ततो ब्रह्मसहस्रान्ते कोटिस्रग्रुण्डशब्दतः ॥ १८९ ॥

«ອະເຈຍ» ຜູ້ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດ, «ອະວະຍະ» ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ, «ອະວະຍັກຕະ» ຜູ້ບໍ່ປາກົດ, ແລະຍັງເອີ້ນວ່າ «ພາຍໃນໄຂ່ຈັກກະວານ» ອີກດ້ວຍ. ຈາກນັ້ນ ໃນທ້າຍສຸດຂອງພັນວົງຈອນພຣະພຣະຫມາ ມີສຽງທີ່ເອີ້ນວ່າ «ໂກຕິ-ສຣະກຣຸນດະ» ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 190

माल पण्डितमुण्डेति मत्स्य कूर्म ततः परम् । वराहान्ते नृसिंहेति वामनान्ते समीरयेत् ॥ १९० ॥

ຄວນເອີ້ນນາມອັນສັກສິດຕາມລຳດັບ: «ມາລາ, ປັນດິຕະ, ມຸນດະ»; ຕໍ່ມາ «ມັດສະຍະ» ແລະ «ກູຣມະ». ຫຼັງ «ວະຣາຫະ» ໃຫ້ເວົ້າ «ນຣິສິງຫະ» ແລະຫຼັງ «ວາມະນະ» ໃຫ້ສວດນາມຕໍ່ໄປຕາມຄຳສອນ.

Verse 191

त्रैलोक्याक्रमणान्ते तु पादशालिक ईरयेत् । रामत्रय ततो विष्णुरूपान्ते धर एव च ॥ १९१ ॥

ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງ «ການກ້າວຂ້າມສາມໂລກ» ໃຫ້ເອີ້ນຄຳໝາຍ «ປາດະຊາລິກ». ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຫຼັງຈາກ «ຣາມະສາມ» ແລະໃນທ້າຍຂອງ «ຮູບພຣະວິສນຸ» ໃຫ້ເວົ້າ «ທະຣະ» ດ້ວຍ.

Verse 192

तत्त्वत्रयान्ते प्रणवाधारतस्तच्छिखां पदम् । निविष्टवह्निजायान्ते स्वधा चैव ततो वषट् ॥ १९२ ॥

ໃນທ້າຍຂອງ «ຕັດຕະວະສາມ» ໂດຍອາໄສພະຍາງ Oṃ ເປັນຖານ ໃຫ້ວາງຄຳທີ່ໝາຍເປັນ «ຊິຄາ». ໃນທ້າຍທີ່ອົງປະກອບກຳເນີດຈາກໄຟຖືກຈັດວາງ ໃຫ້ເພີ່ມ «ສະວະທາ» ແລ້ວຕໍ່ດ້ວຍ «ວະສັດ».

Verse 193

नेत्र वर्मास्त्रमुच्चार्य्यप्राणाधार इतीरयेत् । आदिदेवपदात्प्राणापानपश्चान्निविष्टितः ॥ १९३ ॥

ເມື່ອໄດ້ອອກສຽງມັນຕຣາ «ເນດຣະ» (ປົກປ້ອງດວງຕາ), «ວະຣະມັນ» (ເກາະຄຸ້ມກັນ) ແລະ «ອັດສະຕຣະ» (ອາວຸດ) ແລ້ວ ໃຫ້ເວົ້າສູດ «ປຣານາທາຣະ» ເປັນຖານແຫ່ງລົມຊີວິດ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈາກຕຳແໜ່ງ «ອາດິເທວະ» ໃຫ້ຈັດວາງ ປຣານະ ແລະ ອະປານະ ຕາມລຳດັບທີ່ກຳນົດໃນກາຍ.

Verse 194

पाञ्चरात्रिक दितिज विनिधनान्ते करेति च । महामाया अमोघान्ते दर्यं दैत्येन्द्र शब्दतः ॥ १९४ ॥

ຕາມຂະບວນການໃນປານຈະຣາຕຣະ ຄຳ «ກະເຣຕິ» ຖືກສ້າງໂດຍເພີ່ມປັດໄຈ «-ວິນິທະນະ» ຫຼັງ «ດິຕິຊະ». ເຊັ່ນດຽວກັນ ຫຼັງ «ມະຫາມາຍາ» ໃຊ້ປັດໄຈ «-ອະໂມຄະ». ແລະຫຼັງ «ດາຣະຍັມ» ໄດ້ຄຳ «ໄດຕຽນດຣະ»—ດັ່ງນີ້ຖືກສອນໂດຍອຳນາດແຫ່ງ «ສັບດະ» (ພະຍານພາສາ/ໄວຍາກອນ).

Verse 195

दर्यान्ते दलनेत्युक्ता तेजोराशिन् ध्रुवं स्मरः । तेजस्वरान्ते पुरुष्पंङेन्ते सत्यपूरुष ॥ १९५ ॥

ໃນທ້າຍຄໍາ “daryā” ກ່າວວ່າກາຍເປັນ “dalana”. ໃນສົມາສ “tejo-rāśi” ກົດທີ່ແນ່ນອນແມ່ນ “smara”. ທ້າຍ “tejasvara” ກາຍເປັນ “puruṣpaṃṅa”; ແລະທ້າຍນັ້ນຢືນຢັນເປັນ “satya-pūruṣa”.

Verse 196

अस्त्रतारोऽच्युतास्त्रं च तारो वाचा सुदेव फट् । तारमायामूर्तेः फट् वः कामः स्वरादिमः ॥ १९६ ॥

ພະຍາງ “tāra” ເມື່ອປະສົມກັບມະນະຕຣາອາວຸດຂອງ ອະຈະຍຸຕະ (Acyuta) ຈະເປັນມະນະຕຣາລູກສອນ (astra). ປະສົມກັບວາຈາ ເປັນ “Sudeva phaṭ”. ປະສົມກັບຮູບມາຍາ ເປັນ “(tāra)… phaṭ”. ແລະ “vaḥ” ກ່າວວ່າແມ່ນ Kāma ຜູ້ເລີ່ມດ້ວຍສະຫຼະ.

Verse 197

मूर्तेस्त्रमव्ययोबीजं विश्वमूर्तेस्त्रिमव्ययः । मायाविश्वात्मने षट् च तारः सौचं तुरात्मने ॥ १९७ ॥

ສໍາລັບເທວະຕາໃນຮູບກາຍ (mūrti) ພະຍາງບີຊະອັນບໍ່ເສື່ອມແມ່ນ “tram”. ສໍາລັບພຣະອົງຜູ້ມີຮູບສາກົນ (Viśva-mūrti) ບີຊະອັນບໍ່ເສື່ອມແມ່ນ “trim”. ສໍາລັບຜູ້ເປັນອາດຕະຂອງສາກົນຜ່ານມາຍາ ມີຫົກພະຍາງ. “tāra” (Oṃ) ເພື່ອອາດຕະພາຍໃນ; ແລະ “sauca” (ຄວາມບໍລິສຸດ) ເພື່ອອາດຕະທີ່ສີ່ ອັນເຫນືອກວ່າ.

Verse 198

फट् तारोहं विश्वरूपिन्नस्त्रं च तदनन्तरम् । तारौह्रैपरमान्ते तु ह्रंसफट्प्रणवस्ततः ॥ १९८ ॥

ໃຫ້ອອກສຽງ “phaṭ” ກ່ອນ, ແລ້ວ “tārohaṁ”; ຕໍ່ມາແມ່ນມະນະຕຣາອາວຸດຂອງ “viśvarūpin”. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ໃນທ້າຍຂອງ “tāra-uhrai” ອັນສູງສຸດ, ໃຫ້ສວດ “hraṁsa”, “phaṭ”, ແລ້ວຕາມດ້ວຍ “praṇava” (Oṁ).

Verse 199

ह्रः हिरण्यगर्भरूप धारणान्ते च फट् ध्रुवः । ह्रौं अनौपम्यरूपधारिणास्त्रं ध्रुवस्ततः ॥ १९९ ॥

ພະຍາງ “hraḥ” ຖືກກໍານົດແນ່ນອນໃຫ້ໃຊ້ໃນທ້າຍຂອງການທໍາທາຣະນາ ສໍາລັບຮູບຂອງ Hiraṇyagarbha ພ້ອມກັບຄໍາອຸທານ “phaṭ”. ຕໍ່ມາ, ເຊັ່ນດຽວກັນ “hrauṁ” ຖືກກໍານົດແນ່ນອນເປັນມະນະຕຣາອາວຸດ (astra) ທີ່ຮັບຮູບອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 200

क्षौं नृसिंहरूपधारिन् ॐ क्लं श्लश्च स्वरादिकः । ष्टाङ्गविन्यासविन्यस्तमूर्तिधारिंस्ततश्च फट् ॥ २०० ॥

«ກະເສົາṁ—ໂອ ຜູ້ຖືຮູບນຣະສິງຫະ; ໂອṁ; ກລັṁ; ສລາ» ເລີ່ມຈາກສະຫຼະ. ດວງເທວະຜູ້ມີຮູບຖືກວາງດ້ວຍ ຍາສາ 6 ອົງ; ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວ «ພະຕ»។