Śeṣoditya-Sūrya-nyāsa, Soma-sādhana, Graha-pūjā, and Bhauma-vrata-vidhi

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथ वक्ष्ये त्रयीमूर्तेर्विधानं त्वब्जिनीपतेः । मन्त्राणां यत्समाराध्य सर्वेष्टं प्राप्नुयाद्भुवि ॥ १ ॥

ສະນັດກຸມາຣະ ກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ຂ້າຈະອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າ, ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງດອກບົວ, ວິທີການຕາມພິທີຂອງ «ຮູບສາມປະການ». ໂດຍບູຊາດ້ວຍມັນຕຣາເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຜູ້ໃດກໍອາດໄດ້ຮັບທຸກສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາໃນໂລກນີ້.

Verse 2

तारो रेचिकया युक्तो मेधानेत्रयुता रतिः । ससर्गा वामकर्णोढ्यो भृगुर्वढ्यासनो मरुत् ॥ २ ॥

ຕາຣາ (Tāra) ປະສົມກັບ ເຣຈິກາ (Recikā); ຣະຕິ (Rati) ມີ ເມທາ (Medhā) ແລະ ເນຕຣະ (Netra) ປະກອບ. ສະສັກກາ (Sasargā) ມີ «ຫູຊ້າຍ» ເປັນລັກສະນະ; ພຣຶກຸ (Bhṛgu) ນັ່ງເທິງ ວັດຮະຍາ (Vaḍhyā); ແລະ ມະຣຸດ (Marut) ກໍຖືກກ່າວເຖິງໃນລຳດັບນີ້.

Verse 3

शेषोदित्य इति प्रोक्तो वस्वर्णो भुक्तिमुक्तिदः । देवभागो मुनिश्छन्दो गायत्री देवता रविः ॥ ३ ॥

ພຣະອົງຖືກປະກາດວ່າ «ເສໂສດິຕະ» ມີສີທອງສະຫວ່າງ ເປັນຜູ້ປະທານທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະ ມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ). ຣິຊິແມ່ນ ເທວະພາກະ, ສັນທະແມ່ນ ກາຍະຕຣີ, ແລະ ເທວະຕາປະທານແມ່ນ ຣະວິ (ພຣະອາທິດ).

Verse 4

माया बीजं रमा शक्तिर्दृष्टादृष्टे नियोगकः । सत्याय हृदयं पश्चाद्ब्रह्मणे शिर ईरितम् ॥ ४ ॥

ມາຍາ ຖືກປະກາດເປັນ «ເມັດພັນ»; ຣະມາ (ພຣະລັກສະມີ) ເປັນ «ສັກຕິ» (ພະລັງ). ພຣະອົງເປັນຜູ້ກຳກັບທັງສິ່ງທີ່ເຫັນ ແລະ ສິ່ງທີ່ບໍ່ເຫັນ. ຕໍ່ມາ «ຫົວໃຈ» ກ່າວວ່າເປັນຂອງ ສັດຍະ, ແລະ «ສີສະ» ຖືກປະກາດເພື່ອ ພຣະພຣະຫມາ.

Verse 5

विष्णवे तु शिखावर्म रुद्राय परिकीर्तितम् । नेत्रं स्यादग्रये पश्चात्शर्वायास्रमुदाहृतम् ॥ ५ ॥

«ສິຂາ-ວັຣມະ» (ເກາະປ້ອງກັນແຫ່ງຈຸກຜົມ) ຄວນຈັດໃຫ້ແກ່ ພຣະວິສະນຸ ແລະ ກໍຖືກປະກາດສຳລັບ ຣຸດຣະ ດ້ວຍ. «ເນດຣະ» (ຕາ) ຄວນວາງໄວ້ທາງໜ້າ, ແລ້ວຕໍ່ມາ «ອັສຕຣະ» (ອາວຸດມັນຕຣະ) ຖືກປະກາດໃຫ້ແກ່ ຊັຣວະ.

Verse 6

नेत्रो ज्वाला मनो हुं फट्स्वाहांता मनवो गणाः । पुनः षडर्णैर्ह्री लक्ष्म्याः कृत्वांतः स्थैः षडंगकम् ॥ ६ ॥

«ເນດຣະ», «ຊະວາລາ», ແລະ «ມະໂນ» ພ້ອມດ້ວຍມັນຕຣະທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ “huṃ”, “phaṭ”, ແລະ “svāhā” ແມ່ນກຸ່ມມັນຕຣະ. ຕໍ່ມາ ໃຊ້ “Hrīṃ” ຫົກພະຍາງ (ṣaḍarṇa) ຂອງ ພຣະລັກສະມີ ເພື່ອປະກອບພິທີປະກອບສ່ວນຫົກ (ṣaḍaṅga) ໂດຍຍຶດໄວ້ພາຍໃນຕົນ.

Verse 7

शिष्टारौजठरे पृष्टे तयोर्ङेंताख्यया न्यसेत् । आदित्यं च रविं पश्चाद्भानुं भास्करमेव च ॥ ७ ॥

ທີ່ຫຼັງ ບ່ອນບຣິເວນທ້ອງລຸ່ມ (jaṭhara) ຄວນວາງນະຍາສະ (nyāsa) ດ້ວຍສູດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ṅeṃtā» ສຳລັບທັງສອງຕຳແໜ່ງ. ຕໍ່ມາ ຄວນວາງນາມແຫ່ງພຣະອາທິດ: ອາດິຕຍະ, ຣະວິ, ແລ້ວ ພານຸ ແລະ ພາສະກະຣະ ດ້ວຍ.

Verse 8

सूर्यं च मूर्ध्नि वदने हृदि गुह्ये च पादयोः । सद्यादिपञ्च ह्रस्वाद्यान् न्यसेन्ङे हृदयोंऽतिमान् ॥ ८ ॥

ຜູ້ປະຕິບັດພຶງເຮັດນຍາສະ ວາງພຣະສຸຣິຍະ (Sūrya) ໄວ້ທີ່ກະຫຼົກຫົວ, ປາກ, ຫົວໃຈ, ບ່ອນລັບ ແລະ ຕີນ; ພ້ອມທັງວາງມົນຕຣາຫ້າທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “sadya…” ຮ່ວມກັບສະຫຼະສັ້ນ ແລະ ອື່ນໆ ໃຫ້ຄົບຖ້ວນເປັນຮຶດຍະ-ນຍາສະຕາມລຳດັບ।

Verse 9

ह्रीं रमामध्यगामष्टौ वर्णांस्तारादिकान्न्यसेत् । मूर्द्धास्यकंठहृत्कुक्षिनाभिलिंगगुदेषु च ॥ ९ ॥

ໃຫ້ເຮັດນຍາສະ ວາງອັກສອນ 8 ພະຍາງ ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍຕາຣາ (oṁ) ແລະມີຣາມາ (Śrī/Lakṣmī) ຢູ່ກາງ ໄວ້ທີ່ຫົວ, ປາກ, ຄໍ, ຫົວໃຈ, ທ້ອງ, ສະດື, ອະໄວຍະວະເພດ ແລະ ທະວານ।

Verse 10

सचंद्रस्वरपूर्वं तु ङेतं शीतांशुमण्डलम् । मूर्द्धादिकंठपर्यंतं न्यसेञ्चांद्रिमनुस्प्ररन् ॥ १० ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ຮັບເອົາສຽງຈັນທຣະ (candra) ກ່ອນ ແລ້ວເຮັດນຍາສະ ວາງວົງຈັນທຣະອັນເຢັນດ້ວຍລຳແສງ ຈາກກະຫຼົກຫົວລົງຮອດຄໍ ໂດຍລະລຶກຮັດສະມີຈັນທຣະໃນໃຈ।

Verse 11

स्पर्शान्सेंदून्समुञ्चार्य ङेंतं भास्करमण्डलम् । न्यसेत्कंठादिनाभ्यंतं ध्यायन्प्रद्योतनं हृदि ॥ ११ ॥

ເມື່ອອອກສຽງພະຍັນຊະນະສັມຜັດ (sparśa) ພ້ອມກັບສະຫຼະໃຫ້ຖືກຕ້ອງແລ້ວ ໃຫ້ເຮັດນຍາສະ ວາງວົງພຣະອາທິດອັນສະຫວ່າງ (bhāskara-maṇḍala) ຈາກຄໍລົງຮອດສະດື ໂດຍພິຈາລະນາແສງສະຫວ່າງນັ້ນໃນຫົວໃຈ।

Verse 12

यादीन्सचंद्रानुञ्चार्य ङेतं च वह्निमंडलम् । नाभ्यादिपादपर्यंतं न्यसेद्वह्निमनुस्मरन् ॥ १२ ॥

ເມື່ອອອກສຽງພະຍາງທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “ya” ພ້ອມກັບສ່ວນປະກອບຈັນທຣະ (candra) ແລະອອກສຽງ “ṅe” ດ້ວຍ ໃຫ້ເຫັນນິມິດວົງໄຟ (vahni-maṇḍala) ແລ້ວເຮັດນຍາສະ ຈາກສະດືລົງຮອດຕີນ ໂດຍລະລຶກທາດໄຟຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ।

Verse 13

प्रोक्तोऽयं मण्डलन्यासो महातेजोविधायकः । आदिठांतार्णपूर्वं ङेंनमोंतं सोममण्डलम् ॥ १३ ॥

ດັ່ງນີ້ ການວາງມັນດະລະ (maṇḍala-nyāsa) ໄດ້ຖືກສອນແລ້ວ ເປັນວິທີທີ່ປະທານຄວາມສະຫວ່າງທາງຈິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ມັນດະລະໂສມາ ຄວນຈັດວາງເລີ່ມຈາກສຽງບີຈະຕົ້ນ ມີລໍາດັບພະຍາງທີ່ກໍານົດນໍາໜ້າ ແລ້ວຈົບດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ລົງທ້າຍ «ນະໂມ»។

Verse 14

मूर्द्धादिहृदयांतं तु विन्यसेत्साधकोत्तमः । डकारादिक्षकारांतवर्णाद्यं वह्निमण्डलम् ॥ १४ ॥

ຜູ້ປະຕິບັດອັນປະເສີດ ຄວນເຮັດນຍາສາຈາກກະຫຼອດຫົວລົງຮອດຫົວໃຈ. ມັນດະລະໄຟ (Vahni-maṇḍala) ຄວນວາງເລີ່ມຈາກພະຍາງ «ḍa» ໄປຈົນເຖິງ «kṣa».

Verse 15

ङेंतं हृदादिपादान्तं विन्यसेत्सुसमाहितः । अग्रीषोमात्मको न्यासः कथितः सर्वसिद्धिदः ॥ १५ ॥

ດ້ວຍສະມາທິອັນໝັ້ນຄົງ ຄວນວາງ (ພະຍາງມັນຕຣາ) ຈາກຫົວໃຈໄປຈົນຮອດປາຍຕີນ. ນຍາສານີ້ມີສະພາບເປັນອັກນິ ແລະ ໂສມາ ໄດ້ຖືກກ່າວວ່າໃຫ້ສິດທິທັງປວງ.

Verse 16

न्यसेत्सेंदून्मातृकार्णाञ्जयांतपुरुषात्मने । नमोंते व्यापकं मंत्री हंस्नयासोऽयमीरितः ॥ १६ ॥

ຄວນເຮັດນຍາສາດ້ວຍບີຈະ (bīja) ແລະອັກສອນມາຕຣິກາ (Mātṛkā) ເພື່ອອາຕະມາພາຍໃນ ຜູ້ເປັນຈະຍັນຕະ-ປຸຣຸສະ. ແລ້ວຜູ້ສະດຸດມັນຕຣາຄວນກ່າວວ່າ «ນະໂມ ແດ່ພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ». ນີ້ແມ່ນທີ່ປະກາດວ່າ ຮັມສະ-ນຍາສາ.

Verse 17

अष्टावष्टौ स्वराञ्शेषान्पंचपञ्च मितान्पुनः । उक्तादित्यमुखानेतान्विन्यसेञ्च नवग्रहान् ॥ १७ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ວາງສະຫຼະທີ່ເຫຼືອ—ແປດ ແລະ ແປດອີກຄັ້ງ—ແລ້ວຈຶ່ງວາງກຸ່ມທີ່ກໍານົດເປັນຫ້າ ແລະ ຫ້າ. ເມື່ອຈັດເລີ່ມຈາກອາທິຕະ (ພຣະອາທິດ) ແລ້ວ ຄວນຈັດວາງນະວະຄຣະຫະ (ເທວະດາດາວ) ເກົ້າອົງໃຫ້ເປັນລໍາດັບ.

Verse 18

आधारलिंगयोर्नाभौ हृदि कंठे मुखांतरे । भ्रूमध्ये च तथा भाले ब्रह्मरंघ्रे न्यसेत्क्रमात् ॥ १८ ॥

ຄວນເຮັດນຍາສະຕາມລໍາດັບ—ທີ່ສະດື (ລະຫວ່າງອາທາຣະ ແລະ ລິງຄະ) ແລ້ວທີ່ຫົວໃຈ, ທີ່ຄໍ, ໃນປາກ, ກາງຄິ້ວ, ເທິງໜ້າຜາກ, ແລະສຸດທ້າຍທີ່ພຣະຫມຣັນທຣະ (ຮູກະໂຫຼກ)។

Verse 19

हंसाख्यमग्नीषोमाख्यं मंडलत्रयमेव च । पुनर्न्यासत्रयं कुर्यान्मूलेन व्यापकं चरेत् ॥ १९ ॥

ຄວນຕັ້ງມັນດະລະສາມປະການ—ທີ່ເອີ້ນວ່າ ຫັງສະ ແລະ ອັກນີໂສມະ—ແລ້ວເຮັດນຍາສະສາມຢ່າງອີກຄັ້ງ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຊ້ມູລະມັນຕຣະ ປະຕິບັດການວາງ/ສວດແບບວຽາປະກະ ທີ່ແຜ່ຊຶມທົ່ວ.

Verse 20

एवं न्यासविधिं कृत्वा ध्यायेत्सूर्यं हृदबुजे । दानाभयाब्जयुगलं धारयंतं करै रविम् ॥ २० ॥

ເມື່ອເຮັດນຍາສະຕາມພິທີແລ້ວ ຄວນພິຈາລະນາພຣະສູຣຍະໃນດອກບົວແຫ່ງຫົວໃຈ—ພິຈາລະນາຣະວິ ຜູ້ຖືຄູ່ສັນຍາລັກດອກບົວດ້ວຍມື ອັນປະທານທານ (ພອນ) ແລະ ອະພັຍ.

Verse 21

कुंडलां गदकेयूरहारिणं च त्रयीतनुम् । ध्यात्वैवं प्रजपेन्मंत्री वसुलक्षं दशांशतः ॥ २१ ॥

ເມື່ອພິຈາລະນາພຣະອົງຢ່າງນີ້—ປະດັບຕຸ້ມຫູ, ຖືຄະດາ, ສວມກໍາໄລແຂນ ແລະ ສາຍຄໍ, ແລະພຣະວິກາຍເປັນຮູບແຫ່ງຕຣະຍີ (ວິດາສາມ)—ນັກປະຕິບັດມັນຕຣະຄວນສວດຈະປະ 800,000 ເທື່ອ ແລະຖວາຍສ່ວນໜຶ່ງໃນສິບເປັນດະຊາງສະຕາມພິທີ.

Verse 22

रक्तांभोजैस्तिलैर्वापि जुहुयाद्विधिवद्वसौ । प्रथमं पीठयजने धर्मादीनां स्थले यजेत् ॥ २२ ॥

ຄວນຖວາຍຮອມໃນໄຟຕາມພິທີ ໂດຍໃຊ້ດອກບົວແດງ ຫຼື ເມັດງາ. ໃນພິທີບູຊາປີຖະ ຄວນເລີ່ມບູຊາກ່ອນທີ່ບ່ອນປະທັບຂອງ ທັມມະ ແລະເທວະຜູ້ຕິດຕາມອື່ນໆ.

Verse 23

प्रभूतं विमलं शारं समाराध्यमनंतरम् । परमादिमुखं मध्ये खबिंबांतं प्रपूजयेत् ॥ २३ ॥

ຈາກນັ້ນ ພຶງບູຊາຕັດຕະວະອັນອຸດົມ ບໍລິສຸດ ແລະເປັນແກ່ນສານ ທີ່ສາມາດສະມາຣາທະໄດ້ທັນທີ; ພຣະພັກດັ່ງເດີມອັນສູງສຸດສະຖິດຢູ່ກາງ ແຜ່ໄປຮອດວົງຟ້າ.

Verse 24

सोमाग्निमंडलं पूज्यरविमंडलमर्चयेत् । दीप्ता सूक्ष्मा जया भद्रा विभूतिर्विमला तथा ॥ २४ ॥

ເມື່ອບູຊາມັນດະລະຂອງຈັນທຣາແລະໄຟແລ້ວ ຈຶ່ງບູຊາມັນດະລະຂອງສຸຣິຍະ (ດວງອາທິດ) ຕໍ່ໄປ. ພະລັງທິບພະຍາທີ່ມີນາມ: ດີປຕາ, ສູກສະມາ, ຊະຍາ, ພັດຣາ, ວິພູຕິ ແລະ ວິມະລາ.

Verse 25

अमोघा विद्युता सर्वतोमुखी पीठशक्तयः । ह्रस्वत्रयोक्तिजाः क्लीबही ना वह्नींदुसंयुताः ॥ २५ ॥

ປີຖະ-ຊັກຕິ ມີນາມວ່າ ອະໂມຄາ, ວິດຍຸຕາ, ແລະ ສະຣະວະໂຕມຸຄີ. ພວກນາງເກີດ/ຖືກຊີ້ບອກໂດຍການເອີ້ນສຽງສັ້ນສາມພະຍາງ ແລະປະສົມກັບ klīṃ, hīṃ, nā ພ້ອມທັງທາດ vahni (ໄຟ) ແລະ indu (ຈັນ).

Verse 26

स्वरा बीजानि शक्तीनां तदाद्याः पूजयेत्तुः ताः । ब्रह्मविष्णुशिवात्मा ते सृष्टिः शेषान्विताप्यसौ ॥ २६ ॥

ສະວະຣະ (ສຽງສູງຕ່ຳ) ແມ່ນພະຍາງຄໍາເມັດ (bīja) ຂອງພະລັງມັນຕຣາ (śakti); ດັ່ງນັ້ນ ຄວນບູຊາພວກນັ້ນແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນ. ພວກນັ້ນເປັນອັດຕະພາບຂອງ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະ ພຣະສິວະ; ແລະໂດຍພວກນັ້ນ ການປະກົດທັງປວງນີ້—ພ້ອມທັງສ່ວນທີ່ເຫຼືອ (śeṣa)—ຖືກຄ້ຳຈຸນດ້ວຍ.

Verse 27

एवं चान्ते योग पीठात्मने हृदयमीरयेत् । ताराद्योऽयं पीठमंत्रस्त्वनेनासनमादिशेत् ॥ २७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໃນຕອນທ້າຍ ພຶງເອີ້ນອອກ (ອັນເຊີນ) ມັນຕຣາຫົວໃຈ ທີ່ຖວາຍແດ່ອັດຕະພາບແຫ່ງ ໂຍຄະ-ປີຖະ. ນີ້ແມ່ນປີຖະ-ມັນຕຣາ ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “tārā”; ໂດຍມັນຕຣານີ້ ພຶງກຳນົດ/ສະຖາປະນາ ອາສະນະ (ບ່ອນນັ່ງພິທີ).

Verse 28

ध्रुवो वियद्बिंदुयुतं खं खखोल्काय दृन्मनुः । नवार्णाय च मनवे मूर्तिं संकल्पयेत्सुधीः ॥ २८ ॥

ນັກປະຕິບັດຜູ້ມີປັນຍາ ຄວນນຶກພາບມູຣຕິໃນໃຈ ສໍາລັບມັນຕຣາ 9 ພະຍາງ: ໃຫ້ເອົາພະຍາງ «kha» ປະສົມກັບ «viyat» (ຟ້າ) ແລະ bindu ແລ້ວຕັ້ງໃຫ້ໝັ້ນຄົງ (dhruva) ໃນສະມາທິ; ຈາກນັ້ນ ປະຕິບັດການປະກອບມັນຕຣາ «kha-kholkā» ແລະ dṛn ຕາມພິທີທີ່ກໍານົດໄວ້।

Verse 29

साक्षिणं जगतां तस्यामावाह्य विधिवद्यजेत् । ततः षडंगामाराध्य द्विक्ष्वष्टांगं प्रपूजयेत् ॥ २९ ॥

ເມື່ອໄດ້ອັນເຊີນ «ພະພະຍານແຫ່ງໂລກທັງປວງ» ເຂົ້າສູ່ນັ້ນ (ແທ່ນ/ຍັນຕຣາ) ແລ້ວ ຈົ່ງບູຊາພຣະອົງຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ। ຈາກນັ້ນ ຫຼັງຈາກປະຕິບັດພິທີຫົກອົງປະກອບ (ṣaḍaṅga) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຈົ່ງບູຊາອົງປະກອບແປດ (aṣṭāṅga) ໃຫ້ຄົບຖ້ວນໃນສອງສ່ວນ/ສອງສະຖານທີ່।

Verse 30

संपूज्य मध्ये वादित्यं रविं भानुं च भास्करम् । सूर्यं दिशासु सद्यादिपंच ह्रस्वादिकानिमान् ॥ ३० ॥

ເມື່ອບູຊາພຣະອາທິຕະຍະໃນກາງແທ່ນໃຫ້ຖືກຕ້ອງ—ໃນນາມ Ravi, Bhānu, Bhāskara ແລະ Sūrya—ແລ້ວ ຈົ່ງຈັດວາງໃນທິດທັງຫຼາຍ ກຸ່ມທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «sad-» (ຫ້າປະການ) ແລະອີກທັງຮູບສະຫຼະສັ້ນ (hrasva) ພ້ອມຮູບທີ່ກ່ຽວເນື່ອງເຫຼົ່ານີ້।

Verse 31

स्वस्वनामादिवर्णाद्याः शक्तयोऽर्च्या विदिक्षु च । उषां प्रज्ञां प्रभां संध्यां ततो ब्रह्मादिकान्यजेत् ॥ ३१ ॥

ໃນທິດກາງ (vidik) ດ້ວຍ ຈົ່ງບູຊາພຣະສັກຕິທັງຫຼາຍ ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍພະຍາງຕົ້ນຂອງນາມຂອງຕົນໆ. ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງບູຊາ Uṣā (ອຸສາ—ອະຮຸ່ງ), Prajñā (ປັນຍາ), Prabhā (ປະພາ—ແສງສະຫວ່າງ) ແລະ Sandhyā (ສັນທະຍາ—ຍາມສົມທົບ); ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈົ່ງບູຊາພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ແລະເທວະອື່ນໆ ຕາມລໍາດັບອັນຄວນ.

Verse 32

पुरतोऽरुणमभ्यर्च्य सोमं ज्ञं च गुरुं भृगुम् । दिक्ष्वर्यमादिकानिष्ट्वा भूमिजं च शनैश्चरम् ॥ ३२ ॥

ກ່ອນອື່ນ ຈົ່ງບູຊາ Aruṇa ຢູ່ດ້ານໜ້າ; ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງບູຊາ Soma (ຈັນທຣາ), Jña (ພຸດ), Guru (ພະຫັດ) ແລະ Bhṛgu (ສຸກ). ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຖວາຍບູຊາຕາມກໍານົດແກ່ເທວະທີ່ເຫຼືອຕາມທິດຂອງຕົນໆ ຈົ່ງບູຊາ Bhūmija (ອັງຄານ) ແລະ Śanaiścara (ເສົາ) ອີກດ້ວຍ।

Verse 33

राहुं केतुं च कोणेषु पूर्ववत्परिपूजयेत् । इंद्राद्यानपि वज्राद्यान्पूजयेत्पूर्ववत्सुधीः ॥ ३३ ॥

ຄວນບູຊາ ຣາຫູ ແລະ ເກຕຸ ໃນທິດມຸມທັງຫຼາຍ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ແລະຜູ້ຮູ້ກໍຄວນບູຊາ ພຣະອິນທຣາ ແລະເທວະອື່ນໆ (ຜູ້ຖືວັຊຣະ ແລະເຄື່ອງໝາຍອື່ນ) ຕາມພິທີເກົ່ານັ້ນ.

Verse 34

इत्थं संपूज्य विधिवद्भास्करं भक्तवत्सलम् । समाहितो दिनेशाय दद्यादर्ध्यं दिने दिने ॥ ३४ ॥

ເມື່ອບູຊາ ພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ ຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ຈົ່ງມີໃຈສະຫງົບຮວບຮວມ ແລະຖວາຍອາຣະຄະຍະ (ນ້ຳບູຊາ) ແດ່ ດິເນສະ (ຈອມແຫ່ງວັນ) ທຸກໆມື້.

Verse 35

प्राणानायम्य सद्भूमौ न्यासान्कृत्वा पुरोदितान् । विधाय मंडलं भानोः पीठं पूर्ववदर्चयेत् ॥ ३५ ॥

ເມື່ອຄວບຄຸມລົມຫາຍໃຈ (ປຣານາຍາມະ) ໃນບ່ອນດິນອັນບໍລິສຸດ ແລະໄດ້ເຮັດ ນະຍາສະ ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນແລ້ວ, ຈົ່ງຂຽນມັນດະລະຂອງພຣະອາທິດ ແລະບູຊາພີຖະ (ບັນລັງ/ອາສນະ) ຂອງພຣະພານຸ ດັ່ງເກົ່າ.

Verse 36

ध्यात्वार्कं प्रयजेद्द्विव्यैर्मानसैरुपचारकैः । पात्रं ताम्रमयं प्रस्थतोयग्राहि सुशोभनम् ॥ ३६ ॥

ເມື່ອພິຈາລະນາພຣະອາຣະກະ (ພຣະອາທິດ) ແລ້ວ, ຈົ່ງບູຊາພຣະອົງດ້ວຍອຸປະຈາຣະອັນທິບພະ ໃນໃຈ. ແລະຄວນໃຊ້ພາຊະນະທອງແດງອັນງາມ ທີ່ຮັບນ້ຳໄດ້ໜຶ່ງ ປຣັສຖະ.

Verse 37

निधाय मंडले रक्तचंदनादिविनिर्मिते । विलोममातृकामूलमुञ्चरन्पूरयेज्जलैः ॥ ३७ ॥

ເມື່ອວາງພາຊະນະນັ້ນໄວ້ໃນມັນດະລະທີ່ເຮັດຈາກຈັນທະນາແດງ ແລະອື່ນໆ ແລ້ວ, ຈົ່ງເຕີມນ້ຳ ໂດຍຂັບຂານບີຊະມູນ (ມັນຕຣະຮາກ) ຂອງມາຕຣິກາ ໃນລຳດັບກັບຄືນ.

Verse 38

सूर्यबिंबविनिर्गच्छत्सुधांबुधिविभावितैः । कुंकुमं रोजनां राजीं चंदनं रक्तचंदनम् ॥ ३८ ॥

ເຄື່ອງຫອມທີ່ມີ຤ິດດັ່ງຖືກຊຸມຊື່ນໂດຍມະຫາສະມຸດແຫ່ງນ້ຳອະມຣິຕ ທີ່ໄຫຼອອກຈາກດວງຕາເວັນ: ຄື ຄຸງກຸມ (saffron), ໂຣຈະນາ (rocanā), ສີຫອມເປັນແຖບ, ຈັນທະນະ ແລະ ຈັນທະນະແດງ।

Verse 39

करवीरं जपाशालिकुशश्यामाकतंडुलान् । तिलवेणुयवांश्चैव निक्षिपेत्सलिले शुभे ॥ ३९ ॥

ໃນນ້ຳມົງຄຸນ ຄວນໃສ່: ກະຣະວີຣ (oleander), ດອກຊະປາ (hibiscus), ເຂົ້າ, ຫຍ້າກຸສະ (kuśa), ເມັດສະຍາມາກ, ງາ, ໄມ້ໄຜ່, ແລະ ບາເລ (barley) ດ້ວຍ।

Verse 40

सांगं सावरणं तत्रावाह्यार्कं पूर्ववद्यजेत् । गंधपुष्पधूपदीपनैवेद्याद्यै र्विधानतः ॥ ४० ॥

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ອັນເຊີນ (āvāhya) ພຣະອາທິດ (Arka) ແລ້ວ ຈົ່ງນະມັດສະການບູຊາດັ່ງເກົ່າ—ພ້ອມອົງປະກອບແລະຜູ້ຕິດຕາມ (sāṅga) ແລະພ້ອມວົງລ້ອມບໍລິວານ (sāvaraṇa)—ຕາມພິທີ ດ້ວຍກິ່ນຫອມ, ດອກໄມ້, ທູບ, ໂຄມໄຟ, ເຄື່ອງນະໄວເທຍ ແລະອື່ນໆ।

Verse 41

प्राणायामत्रयं कृत्वा कुर्यादंगानि पूर्ववत् । सुधाबीजं चंदनेन दक्षे करतले लिखेत् ॥ ४१ ॥

ເມື່ອເຮັດປຣານາຍາມະສາມຄັ້ງແລ້ວ ຈົ່ງປະຕິບັດພິທີອົງປະກອບ (aṅga-nyāsa ແລະອື່ນໆ) ດັ່ງເກົ່າ; ແລ້ວໃຊ້ນ້ຳຈັນທະນະ ຂຽນ ‘ສຸທາ-ບີຈ’ ລົງໃນຝາມືຂວາ।

Verse 42

तेनाच्छाद्यार्ध्यपात्रं च जपेन्मनुमनन्यधीः । अष्टोत्तरशतावृत्त्या पुनः संपूज्य भास्करम् ॥ ४२ ॥

ຈາກນັ້ນ ໃຊ້ສິ່ງນັ້ນປົກຄຸມພາຊະນະອາຣະຄະ (arghya-pātra) ແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດຜູ້ມີໃຈຈົດຈໍ່ບໍ່ແຕກຊາຍ ຈົ່ງສະດຸດມັນຕຣາ; ແລ້ວເມື່ອສະດຸດຄົບ 108 ຄັ້ງ ຈົ່ງບູຊາພຣະພາສະກະຣະ (ຕາເວັນ) ອີກຄັ້ງໃຫ້ສົມບູນ।

Verse 43

हस्ताभ्यां पात्रमादाय जानुभ्यामवनीं गतः । आमूर्ध्नि पात्रमुद्धृत्यांबरेण वरणे रवेः ॥ ४३ ॥

ຖືພາຊະນະດ້ວຍມືທັງສອງ ແລ້ວຄຸກເຂົ່າລົງສູ່ພື້ນດິນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນຍົກພາຊະນະຂຶ້ນເຖິງກະຫຼອດຫົວ ແລະໃນເວລາທີ່ພຣະອາທິດຖືກບັງ (ເວລາຄຣາສ) ໃຫ້ກະທຳການບັງດ້ວຍຜ້າອັນບໍລິສຸດ.

Verse 44

दृष्टिं चाधाय मनसा पूजयित्वा रविं पुनः । साधकेन स्वकैक्येन मूलमंत्रं धिया जपन् ॥ ४४ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງຕັ້ງສາຍຕາໃຫ້ໝັ້ນ ແລະທຳໃຈໃຫ້ນິ່ງ; ໄດ້ບູຊາພຣະອາທິດອີກຄັ້ງແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດຜູ້ສະຖິດໃນຄວາມເປັນໜຶ່ງພາຍໃນກັບອາດຕະຂອງຕົນ ຈົ່ງພະນົມຈິດສະທ້ອນມູນມັນຕຣາດ້ວຍປັນຍາທີ່ຈົ່ງໃສ.

Verse 45

अर्ध्यं दद्याद्रविं ध्यायव्रक्तचंदनमंडले । दत्त्वा पुष्पांजलिं भूयो जपेदष्टोत्तरं शतम् ॥ ४५ ॥

ພິຈາລະນາຮະວິ (ພຣະອາທິດ) ວ່າສະຖິດຢູ່ໃນວົງກົມຂອງຈັນທະນາແດງ ແລ້ວຖວາຍອາຣະຄະ (ນ້ຳບູຊາ). ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຖວາຍດອກໄມ້ເປັນອັນຈະລີອີກຄັ້ງ ແລະພະນົມຈິດສະທ້ອນມັນຕຣາ 108 ຈົນຄົບ.

Verse 46

नित्यं वा तद्विनेऽप्येवमर्ध्यं दद्याद्विवस्वते । तेन तुष्टो दिनेशोऽस्मै दद्याद्वित्तं यशः सुखम् ॥ ४६ ॥

ຫຼືແມ່ນບໍ່ມີພິທີຄົບຖ້ວນນັ້ນກໍຕາມ ຈົ່ງຖວາຍອາຣະຄະແດ່ວິວັສວານ (ພຣະອາທິດ) ທຸກມື້ດັ່ງນີ້. ເມື່ອພຣະເຈົ້າແຫ່ງວັນພໍໃຈ ຈະປະທານຊັບສິນ ຊື່ສຽງ ແລະຄວາມສຸກໃຫ້ແກ່ຜູ້ນັ້ນ.

Verse 47

पुत्रान्पौत्रानभीष्टं च यद्यत्सर्वं प्रयच्छति । अर्ध्यदानमिदं प्रोक्तमायुरारोग्यवर्द्धनम् ॥ ४७ ॥

ການຖວາຍອາຣະຄະນີ້ ກ່າວກັນວ່າ ໃຫ້ບຸດ ແລະຫຼານ ພ້ອມທັງປະທານສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາທັງປວງ. ຍັງເພີ່ມພູນອາຍຸຍືນ ແລະສຸຂະພາບດີ.

Verse 48

धनधान्यपशुक्षेमक्षेत्रमित्रकलत्रदम् । तेजोवीर्ययशःकीर्तिविद्याविभवभोगदम् ॥ ४८ ॥

ມັນປະທານຊັບສິນແລະເຂົ້າກິນ, ຝູງສັດແລະຄວາມປອດໄພ; ທີ່ດິນ, ມິດສະຫາຍ ແລະຄູ່ຄອງ. ມັນຍັງປະທານລັດສະຫມີ, ພະລັງ, ຊື່ສຽງ, ວິຊາ, ຄວາມຮັ່ງມີ ແລະຄວາມສຸກໃນການຄອບຄອງຊີວິດ.

Verse 49

गायत्र्याराधनासक्तः संध्यावंदनतत्परः । एवं मनुं जपन्विप्रो दुःखं नैवाप्नुयात्क्वचित् ॥ ४९ ॥

ພຣາຫມັນຜູ້ຕິດໃຈໃນການບູຊາພຣະຄາຍະຕຣີ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການປະກອບສັນທະຍາ-ວັນດະນະ—ເມື່ອສວດມັນຕຣານີ້ດັ່ງນີ້—ຈະບໍ່ປະສົບທຸກຂ໌ໃນທຸກບ່ອນ ແລະທຸກເວລາ.

Verse 50

विकर्तनाय निर्माल्यमेवं संपूज्य दापयेत् । वियद्वह्निमरुत्साद्यांतार्वीसेंदुसमन्वितम् ॥ ५० ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກບູຊາວິກັຣຕະນະ (ພຣະອາທິດ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຄວນນໍານິຣມາລະຍະ (ເສດບູຊາອັນສັກສິດ) ໄປຖວາຍ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນໃຫ້ທານເປັນຊຸດຂອງຂວັນທີ່ມີຕົວແທນຂອງຟ້າ, ໄຟ, ລົມ ແລະອື່ນໆ ພ້ອມທັງແຜ່ນດິນ, ທະເລ/ແມ່ນ້ໍາ ແລະດວງຈັນ.

Verse 51

मार्तंडभैरवाख्यं हि बीजं त्रैलोक्यमोहनम् । बिंबबीजेन पुटितं सर्वकामफलप्रदम् ॥ ५१ ॥

ແທ້ຈິງແລ້ວ ບີຊະມັນຕຣາທີ່ເອີ້ນວ່າ “ມາຣຕັນຑະ-ໄພຣະວະ” ເປັນຜູ້ທໍາໃຫ້ສາມໂລກຫຼົງໄຫຼ. ເມື່ອຖືກຫຸ້ມແລະເສີມດ້ວຍບີຊະ “ບິມບະ” ມັນຈະເປັນຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ.

Verse 52

पूर्ववत्सकलं चान्यदत्र ज्ञेयं मनीषिभिः । भृगुर्जलेंदुमन्वाढ्यः सोमाय हृदयांतिमः ॥ ५२ ॥

ໃນທີ່ນີ້ດ້ວຍ ສ່ວນທີ່ເຫຼືອຄວນໃຫ້ນັກປັນຍາເຂົ້າໃຈຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ: ຤ິສີ ພຣຶກຸ ໃຫ້ຜູກພັນກັບ ຈະເລນດຸ; ອັນວາດະຍະ ໃຫ້ຜູກພັນກັບ ໂສມ; ແລະ ຫຣຶດະຍານຕິມະ ກໍໃຫ້ຜູກພັນກັບ ໂສມ ເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 53

षडक्षरो मंत्रराजो मुनिरस्य भृगुर्मतः । छंदः पंक्तिस्तु सोमोऽस्य देवता परिकीर्तिता ॥ ५३ ॥

ສໍາລັບມັນຕຣາຣາຊະ 6 ພະຍາງນີ້ ຣິສິ (ṛṣi) ແມ່ນ ພຣຶກຸ (Bhṛgu) ຕາມທີ່ຖືກຖືກເຫັນ. ສັນທະ (chandas) ແມ່ນ ປັງກຕິ (Paṅkti) ແລະ ເທວະຕາປະທານແມ່ນ ໂສມ (Soma) ດັ່ງທີ່ປະກາດໄວ້.

Verse 54

आद्यं बीजं नमः शक्तिर्विनियोगोऽखिलाप्तये । षड्दीर्घेण स्वबीजेन षडंगानि समाचरेत् ॥ ५४ ॥

ບີຈະ (bīja) ອັນປະຖົມ ຄວນນໍາໜ້າດ້ວຍ «ນະມະຫ໌»; ນັ້ນແມ່ນການເຊີນພະລັງ (śakti) ແລະ ວິນິໂຍກ (viniyoga) ເພື່ອໃຫ້ບັນລຸຈຸດປະສົງທັງປວງ. ໃຊ້ບີຈະຂອງຕົນກັບສະຫຼະຍາວ 6 ຕົວ ແລ້ວປະກອບພິທີ ນະຍາສະ 6 ອົງ (ṣaḍ-aṅga-nyāsa).

Verse 55

पूर्णेद्वास्यं स्फटिकभं नीलालकलसन्मुखम् । विभ्राणमिष्टं कुमुदं ध्यायेन्मुक्तास्रजं विधुम् ॥ ५५ ॥

ຄວນພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງພຣະຈັນ: ໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວບານເຕັມ, ສະຫວ່າງໃສດັ່ງສະຟະຕິກ (crystal), ງາມດ້ວຍລອນຜົມດໍາ. ພຣະອົງຖືດອກກຸມຸດ (ບົວຂາວ) ອັນເປັນທີ່ຮັກ ແລະ ປະດັບດ້ວຍພວງມຸກຕາ (ໄຂ່ມຸກ).

Verse 56

ऋतुलक्षं जपेन्मंत्रं पायसेन ससर्पिषा । जुहुयात्तद्दशांशेन पीठे सोमांतपूजिते ॥ ५६ ॥

ຄວນສວດຈະປະ (japa) ມັນຕຣາຕາມຈໍານວນ «ລ້ານຕາມລະດູ» ທີ່ກໍານົດ. ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍຮົມ (homa) ດ້ວຍພາຍະສະ (ເຂົ້ານົມ) ປົນນ້ໍາມັນເນີຍ (ghee). ຈໍານວນຮົມໃຫ້ເປັນ 1/10 ຂອງຈໍານວນຈະປະ ເທິງພີຖະ/ຖານບູຊາທີ່ໄດ້ບູຊາຈົນສິ້ນພິທີໂສມ.

Verse 57

मूर्तिमूलेन संकल्प्य पूजयेद्विधिवद्विधुम् । केसरेष्वंगपूजा स्यात्पत्रेष्वेताश्च शक्तयः ॥ ५७ ॥

ເມື່ອກໍານົດສັງກັນປະ (saṅkalpa) ກ່ອນ ໂດຍອາໄສມັນຕຣາຮາກຂອງຮູບພຣະເທວະຕາ, ຈຶ່ງບູຊາພຣະຈັນ (Vidhū) ຕາມພິທີ. ທີ່ເສັ້ນໃຍດອກບົວ (kesara) ໃຫ້ມີອັງກະບູຊາ (aṅga-pūjā), ແລະເທິງກີບດອກ ໃຫ້ວາງ/ເຊີນ ພະລັງທັງຫຼາຍນີ້ (śakti).

Verse 58

रोहिणी कृत्तिका चैव रेवती भरणी पुरः । रात्रिरार्द्रा ततो ज्योत्स्ना कला हारसमप्रभा ॥ ५८ ॥

ໂຣຫິນີ ແລະ ກຣິຕຕິກາ ພ້ອມທັງ ເຣວະຕີ—ໂດຍມີ ພະຣະນີ ຢູ່ນໍາໜ້າ. ຕໍ່ມາແມ່ນ ຣາຕຣີ ແລະ ອາຣດຣາ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈະໂຍດສນາ ແລະ ກະລາ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງສາຍສາຍສອຍຄໍ.

Verse 59

सुशुक्लमाल्यवसनामुक्ताहारविभूषिताः । सर्वास्स्तनभराक्रांता रचितांजलयः शुभाः ॥ ५९ ॥

ນາງເຫຼົ່ານັ້ນປະດັບດ້ວຍພວງມາລາຂາວບໍລິສຸດ ແລະ ເຄື່ອງນຸ່ງຂາວຜ່ອງ, ພ້ອມສາຍໄຂ່ມຸກເປັນອາພອນ. ທຸກນາງ—ອົກເຕັມໜັກ—ຢືນຢ່າງເປັນມົງຄຸນ ດ້ວຍຝາມືປະນົມກົດກາບ.

Verse 60

स्वप्रियासक्तमनसो मदविभ्रममंथराः । समभ्यर्च्याः सरोजाक्ष्यः पूर्णेंदुसदृशाननाः ॥ ६० ॥

ນາງຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວເຫຼົ່ານັ້ນ—ໃຈຜູກພັນກັບຜູ້ຮັກ, ເຄື່ອນໄຫວຊ້າໆດ້ວຍຄວາມເມົາມົນແຫ່ງຄວາມຮັກ—ໃບໜ້າດັ່ງຈັນເຕັມດວງ, ຄວນໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມບູຊາຢ່າງສົມຄວນ.

Verse 61

दलाग्रेषु समभ्यर्च्यास्त्वष्टौ सूर्यादिका ग्रहाः । आदित्यभूसुतबुधमंददेवेज्यराहवः ॥ ६१ ॥

ເທິງປາຍໃບໄມ້ໃນພິທີ ຄວນບູຊາດາວເຄາະທັງແປດ ເລີ່ມຈາກພຣະອາທິດ—ຄື ອາທິດ, ອັງຄານ (ບຸດແຫ່ງພູມິ), ພຸດ, ສະນິ/ມັນດະ (ຜູ້ເຄື່ອນຊ້າ), ພຣະພຶຫັດສະປະຕິ/ຄູຣຸ (ອາຈານແຫ່ງເທວະ), ແລະ ຣາຫູ (ຜູ້ກໍ່ເກີດຄຣາສ).

Verse 62

शुक्रकेतुयुता ह्येते पूज्याः पत्रग्रगाग्रहाः । रक्तारुणश्वेतनीलपीतधूम्रसिताऽसिताः ॥ ६२ ॥

ດາວເຄາະເຫຼົ່ານີ້ ພ້ອມດ້ວຍ ສຸກຣະ (ວີນັດ) ແລະ ເກຕຸ ແມ່ນຄວນບູຊາແທ້—ເປັນກຣາຫະທີ່ເຄື່ອນໄປຕາມທາງທີ່ກໍານົດ. ສີຂອງພວກມັນແມ່ນ ແດງ, ແດງອອກນ້ໍາຕານ, ຂາວ, ຟ້າ/ນ້ໍາເງິນ, ເຫຼືອງ, ສີຄວັນ, ຈາງ, ແລະ ດໍາ.

Verse 63

वामोरुन्यस्ततद्धस्ता दक्षिणेन धृताभयाः । सोकपालांस्तदस्त्राणि तद्वाह्ये पूजयेत्सुधीः ॥ ६३ ॥

ວາງມືທີ່ສອດຄ່ອງໄວ້ເທິງຂາຊ້າຍ ແລະຖືມືຂວາໃນມຸດຣາອະພະຍະ (abhaya-mudrā) ເພື່ອປະທານຄວາມບໍ່ຢ້ານ. ຜູ້ຮູ້ຄວນບູຊາເທວະຜູ້ຮັກສາທິດ (lokapāla) ພ້ອມພາຊະນະ (pātra) ແລະອາວຸດຂອງພວກເຂົາ ລວມທັງພາຫະນະ (vāhana) ຂອງເທວະນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 64

एव संसाधितो मंत्रः प्रयच्छेदिष्टमात्मनः । पौर्णमास्यां जिताहारो दद्यादर्ध्यं विधूदये ॥ ६४ ॥

ເມື່ອມົນຕຣານີ້ຖືກສຳເລັດສົມບູນແລ້ວ ຍ່ອມປະທານຜົນຕາມປາຖະນາແກ່ຜູ້ປະຕິບັດ. ໃນວັນເດືອນເຕັມ ເມື່ອຄວບຄຸມອາຫານແລ້ວ ຄວນຖວາຍອາຣະຄະຍະ (arghya) ແກ່ພຣະຈັນໃນເວລາຈັນຂຶ້ນ.

Verse 65

मंडलत्रितर्यं कुर्यात्प्राक्प्रत्यगायतं भुवि । पश्चिमे मंडले स्थित्वा पूजाद्रव्यं च मध्यमे ॥ ६५ ॥

ຄວນຂີດມັນດະລະ 3 ວົງໃນພື້ນດິນ ໃຫ້ວາງຕາມແນວຍາວຈາກທິດຕາເວັນອອກໄປທິດຕາເວັນຕົກ. ຢືນຢູ່ໃນມັນດະລະທາງຕາເວັນຕົກ ແລ້ວວາງເຄື່ອງບູຊາໄວ້ໃນມັນດະລະກາງ.

Verse 66

संस्थाप्य सोममन्यस्मिन्मंडलेऽब्जसमन्विते । समभ्यर्च्यं विधानेन पीठपूजनपूर्वकम् ॥ ६६ ॥

ເມື່ອອັນເຊີນໂສມະ (Soma) ໄວ້ໃນມັນດະລະອື່ນທີ່ປະດັບດ້ວຍດອກບົວແລ້ວ ຄວນບູຊາພຣະອົງຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ໂດຍເລີ່ມຈາກການບູຊາພີຖະ (pīṭha) ຫຼືຖານປະທັບ.

Verse 67

स्थापयेद्राजतं पात्रं पुरतस्तत्र मंत्रवित् । सुरभीपयसापूर्य्य तं स्पृशन्प्रजपेन्मनुम् ॥ ६७ ॥

ໃນທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ມົນຕຣາຄວນວາງພາຊະນະເງິນໄວ້ຂ້າງໜ້າ. ເຕີມໃຫ້ເຕັມດ້ວຍນົມຂອງງົວສຸຣະພີ (surabhī) ແລ້ວແຕະພາຊະນະນັ້ນ ຈຶ່ງສວດມະນຸ (manu) ຕາມທີ່ກຳນົດ.

Verse 68

अष्टोत्तरशतं पश्चाद्विद्या मंत्रेण मंत्रवित् । दद्यान्निशाकरायार्ध्यं सर्वाभीष्टार्थसिद्धये ॥ ६८ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ມົນຕຣາ ພຶງສະດຸດຈະປະ 108 ຄັ້ງ ດ້ວຍວິທະຍາມົນຕຣາ ແລ້ວຖວາຍອາຣະຄະຍະແດ່ນິສາກະຣະ (ພຣະຈັນ) ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດທຸກປາດຖະນາ।

Verse 69

कुर्यादनेन विधिना प्रतिमासमतंद्रितः । वर्षांतरेण सवष्टं प्राप्नोति भुविमानवः ॥ ६९ ॥

ມະນຸດພຶງປະຕິບັດຕາມວິທີນີ້ທຸກເດືອນ ໂດຍບໍ່ປະມາດ; ພາຍໃນໜຶ່ງປີ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມສົມບູນແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃນໂລກນີ້।

Verse 70

विद्ये विद्यामालिनि स्यादंत चंद्रिणि कतवदेत् । चंद्रमुखि द्विठांतोऽयं विद्यामंत्र उदाहृतः ॥ ७० ॥

«ໂອ ວິທະຍາ, ໂອ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍມາລາແຫ່ງຄວາມຮູ້, ໂອ ຜູ້ມີປະກາຍດັ່ງພຣະຈັນ, ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າດັ່ງພຣະຈັນ» ດັ່ງນີ້; ແລະເມື່ອລົງທ້າຍດ້ວຍສອງພະຍາງ «ṭha» ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ວິທະຍາມົນຕຣາ।

Verse 71

एवं कुमुदिनीनाथमंत्रं यो जपति ध्रुवम् । धनं धान्यं सुतान्पौत्रान्सौभाग्यं लभतेऽचिरात् ॥ ७१ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຈະປະມົນຕຣາ «ກຸມຸດິນີນາຖ» ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ຈະໄດ້ຮັບໃນໄມ່ຊ້າ ທັງຊັບສິນ ເຂົ້າຂອງອາຫານ ລູກຊາຍແລະຫຼານ ພ້ອມດ້ວຍໂຊກດີແຫ່ງສິຣິມົງຄຸນ।

Verse 72

अथांगारकमंत्रं तु वक्ष्ये धनसुतप्रदम् । तारो दीर्घेंदुयुग्व्योम तदेवेंदुयुतः पुनः ॥ ७२ ॥

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດມົນຕຣາຂອງອັງກາຣະກະ (ດາວອັງຄານ) ຜູ້ປະທານຊັບແລະລູກຊາຍ: ປະກອບດ້ວຍ «ຕາຣະ» (oṃ) ຕາມດ້ວຍສະຫຼະຍາວ «ī», ຕາມດ້ວຍ «ອິນດຸ» (ṃ), ຕາມດ້ວຍ «ຢຸກ» (ga), ແລະ «ວະໂຍມ» (ha); ແລ້ວອີກຄັ້ງ ລຳດັບດຽວກັນນັ້ນ ປະສົມກັບ «ອິນດຸ» (ṃ) ອີກເທື່ອໜຶ່ງ।

Verse 73

षांतः सर्गी च चंडीशौ क्रमार्दिदुविसर्गिणै । षडर्णोऽयं महामंत्रो मंगलस्याखिलेष्टदः ॥ ७३ ॥

ພະຍາງ «ṣāṃ», «taḥ», «sar», «gī», «ca» ແລະ «caṇḍīśa» ຈັດຕາມລໍາດັບ ແລ້ວລົງທ້າຍດ້ວຍ visarga—ເປັນມະຫາມັນຕຣາ 6 ພະຍາງ ຜູ້ປະທານມົງຄຸນ ແລະສໍາເລັດຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ।

Verse 74

विरूपाक्षो मुनिश्छंदोगायत्रं देवता कुजः । मंत्रार्णैः षड्भिरंगानि क्रुर्वन्ध्यायेद्धरात्मजम् ॥ ७४ ॥

ຣິສິ (ṛṣi) ແມ່ນ ວິຣູປາກສ; ຉັນທະ (chandas) ແມ່ນ ກາຍະຕຣີ; ເທວະຕາປະທານ ແມ່ນ ກຸຈະ (ດາວອັງຄານ). ເຮັດ aṅga-nyāsa ຫົກປະການດ້ວຍພະຍາງຂອງມັນຕຣາ ແລ້ວຈຶ່ງພິຈາລະນາພຣະບຸດແຫ່ງປະຖະວີ (ອັງຄານ).

Verse 75

मेषस्थं रक्तवस्रांगं शूलशक्तिगदावरान् । करैर्बिभ्राणमीशानस्वेदजं भूंसुतं स्मरेत् ॥ ७५ ॥

ຄວນລະລຶກຖຶງ «ບຸດແຫ່ງປະຖະວີ» (ອັງຄານ) ຜູ້ສະຖິດໃນຣາສີເມສະ (Aries) ນຸ່ງຜ້າແດງ ແລະກາຍແດງ ຖືຕຣິສູນ, ສັກຕິ (ຫອກ) ແລະ ຄະດາ ໃນພຣະຫັດ; ເກີດຈາກເຫື່ອຂອງ ອີສານ (ພຣະສິວະ).

Verse 76

रसलक्षं जपेन्मंत्रं दशांशं खदिरोद्भवैः । समिद्भिर्जुहुयादग्नौ शैवे पीठे यजेत्कुजम् ॥ ७६ ॥

ຄວນສວດມັນຕຣາ 100,000 ເທື່ອ; ແລ້ວນໍາ 1/10 ຂອງຈໍານວນນັ້ນ ເປັນເຄື່ອງບູຊາຫວານໄຟ ໂດຍໃຊ້ໄມ້ສະມິດຈາກຕົ້ນຄະດິຣະ (acacia); ແລ້ວບູຊາກຸຈະ (ອັງຄານ) ເທິງພີຖະສາຍວະ (Śaiva pīṭha).

Verse 77

प्रागंगानि समाराध्य ह्येकविंशतिकोष्टकम् । मंगलोभूमिपुत्रश्च ऋणहर्ता धनप्रदः ॥ ७७ ॥

ເມື່ອບູຊາອົງປະກອບເບື້ອງຕົ້ນໃຫ້ສໍາເລັດກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາການຈັດວາງອັນສັກສິດ 21 ປະການ; ຈາກນັ້ນ ມັງຄະລະ (ອັງຄານ) ບຸດແຫ່ງປະຖະວີ ຈະເປັນຜູ້ກໍາຈັດໜີ້ ແລະຜູ້ປະທານຊັບສິນ।

Verse 78

स्थिरासनो महाकायः सर्वकर्मावरोधकः । लोहितो लोहिताक्षश्च सामगानां कृपाकरः ॥ ७८ ॥

ພຣະອົງນັ່ງຢ່າງໝັ້ນຄົງ ມີກາຍໃຫຍ່ສົມບູນ ຊົງຫ້າມກັ້ນກຳກະທຳອັນຜິດທັງປວງ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ແດງ ມີດວງຕາແດງ ແລະຊົງເມດຕາຕໍ່ຜູ້ຂັບຮ້ອງບົດສາມະເວດາ.

Verse 79

धरात्मजः कुजो भौमो भूमिदो भूमिनंदनः । अंगारको महीसूनुः सर्वरोगापहारकः ॥ ७९ ॥

«ບຸດແຫ່ງພື້ນດິນ—ກຸຊະ, ພາວມະ; ຜູ້ປະທານດິນ, ຄວາມຊື່ນບານຂອງແຜ່ນດິນ; ອັງກາຣະກະ, ບຸດແຫ່ງມະຫີ—(ດາວອັງຄານ) ຜູ້ກຳຈັດໂລກໄພທັງປວງ»។

Verse 80

वृष्टिकर्ता वृष्टिहर्ता सर्वकार्यार्थसिद्धिदः । इत्येक र्विशतिः प्रोक्ता मूर्तयो भूसुतस्य वै ॥ ८० ॥

«ຜູ້ເຮັດໃຫ້ຝົນຕົກ, ຜູ້ຖອນຝົນ, ແລະຜູ້ປະທານຄວາມສຳເລັດໃນກິດການແລະເປົ້າໝາຍທັງປວງ»। ດັ່ງນີ້ແມ່ນມູຣຕິ 21 ປະການຂອງພູສຸຕະທີ່ໄດ້ປະກາດໄວ້.

Verse 81

मंगलादीन्यजेन्मंत्री स्वस्वस्थानस्थितान्क्रमात् । इंद्राद्यानपि वज्रादीनेवं सिद्धो भवेन्मनुः ॥ ८१ ॥

ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາຄວນບູຊາພຣະມັງຄະລະ ແລະອົງອື່ນໆ ຕາມລຳດັບ ໃຫ້ແຕ່ລະອົງສະຖິດຢູ່ໃນສະຖານທີ່ຂອງຕົນ. ຄວນບູຊາພຣະອິນທຣະ ແລະອົງອື່ນໆ ພ້ອມວັຊຣະ ແລະອາວຸດທິບພະອື່ນໆ. ດັ່ງນີ້ມັນຕຣາຈຶ່ງສຳເລັດ (ສິດທິ).

Verse 82

सुतकामा कुरंगाक्षी भौमव्रतमुपाचरेत् । मार्गशीर्षेऽथ वैशाखे व्रतारंभः प्रशस्यते ॥ ८२ ॥

ແມ່ຍິງຜູ້ປາຖະໜາບຸດ, ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງກວາງ, ຄວນປະຕິບັດພິທີວຣະຕະພາວມະ (ສັດຈະວັນອັງຄານ). ການເລີ່ມວຣະຕະນີ້ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນເປັນພິເສດໃນເດືອນມາຣກະຊີຣສະ ແລະ ໄວຊາຄະ.

Verse 83

अरुणोदयवेलायामुत्थायावश्यकं पुनः । विनिर्वर्त्य रदान्धावेदपामार्गेण वाग्यता ॥ ८३ ॥

ໃນເວລາອະຣຸໂນທະຍະ (ຍາມຮຸ່ງ) ຄວນລຸກຂຶ້ນ ແລະເຮັດພິທີຊໍາລະທີ່ຈໍາເປັນອີກຄັ້ງ; ເມື່ອຂັດຟັນດ້ວຍກິ່ງ “ເວດ-ປາມາຣກ” ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນຮັກສາວາຈາສັງວົມ (ສໍາລວມຄໍາເວົ້າ)។

Verse 84

स्नात्वा रक्तांबरधरा रक्तमाल्यविलेपना । नैवेद्यादींश्च संभारान्रक्तान्सर्वान्प्रकल्पयेत् ॥ ८४ ॥

ຫຼັງຈາກອາບນ້ໍາແລ້ວ ນາງຄວນນຸ່ງຜ້າສີແດງ ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາສີແດງ ແລະທາເຄື່ອງຫອມສີແດງ; ຈັດເຕັມເຄື່ອງບູຊາທັງປວງ ເລີ່ມຈາກໄນເວດຍະ (ອາຫານຖວາຍ) ໃຫ້ເປັນສີແດງທັງໝົດ।

Verse 85

योग्यं विप्रं समाहूय कुजमर्चेत्तदाज्ञया । रक्तगोगोमयालिप्तभूमौ रक्तासने विशेत् ॥ ८५ ॥

ເມື່ອເຊີນພຣາຫມັນຜູ້ສົມຄວນມາແລ້ວ ຄວນບູຊາກຸຈະ (ດາວອັງຄານ) ຕາມຄໍາແນະນໍາຂອງທ່ານ. ຄວນນັ່ງເທິງອາສນະສີແດງ ເທິງພື້ນດິນທີ່ທາດ້ວຍຂີ້ງົວສີແດງ (ຈາກງົວສີແດງ)។

Verse 86

आचम्य देशकालौ च स्मृत्वा काम्य समुच्चरन् । मङ्गलादीनि नामानि स्वकीयांगेषु विन्यसेत् ॥ ८६ ॥

ເມື່ອໄດ້ເຮັດອາຈະມະນະ (ຊໍາລະປາກ) ແລະລະລຶກສະຖານທີ່ກັບເວລາ ໃນຂະນະທີ່ກ່າວສັງກັນປະ (ຈິດຕັ້ງໃຈ) ຕາມທີ່ປາດຖະໜາ ຄວນເຮັດອັງກະ-ນຍາສ ໂດຍວາງນາມມົງຄຸນ ເລີ່ມຈາກ “ມັງຄະລະ” ລົງໃນອະວະຍະຂອງຕົນ।

Verse 87

मुखे प्रविन्यसेत्साध्वी सामगानां कृपाकरम् । धरात्मजं नसोरक्ष्णोः कुजं भौमं ललाटके ॥ ८७ ॥

ນາງຜູ້ມີຄຸນທໍາຄວນວາງ (ນຍາສ) ພຣະເຈົ້າຜູ້ເມດຕາ ເຈົ້າແຫ່ງນັກຂັບຮ້ອງສາມະ ໄວ້ໃນປາກ; ວາງບຸດແຫ່ງພຣະທະຣາ (ດາວອັງຄານ) ໄວ້ທີ່ຮູດັງແລະດວງຕາ; ແລະວາງກຸຈະ ບຸດແຫ່ງພູມິ ໄວ້ເທິງໜ້າຜາກ।

Verse 88

भूमिदं तु भ्रुवोर्मध्ये मस्तके भूमिनन्दनम् । अङ्गारकं शिखायां च सर्वांगे च महीसुतम् ॥ ८८ ॥

ໃຫ້ວາງ (ມົນຕຣາ/ນາມ) «ພູມິດາ» ໄວ້ກາງຄິ້ວ; «ພູມິນັນດະນະ» ໄວ້ເທິງກະຫຼອດຫົວ; «ອັງກາຣະກະ» ໄວ້ທີ່ຈຸກຜົມ; ແລະ «ມະຫີສຸຕະ» ໃຫ້ຊຶມຊາບທົ່ວກາຍທັງໝົດ។

Verse 89

बाहुद्वये न्यसेत्पश्चात्सर्वरोगापहारकम् । मूर्द्धादि वृष्टिकर्तारमापादांतं न्यसेत्सुधीः ॥ ८९ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ວາງ (ພະລັງມົນຕຣາ) ໄວ້ທີ່ແຂນທັງສອງ ເປັນຜູ້ກຳຈັດໂລກໄພທັງປວງ. ຜູ້ຮູ້ຄວນວາງມັນຈາກສີສະລົງໄປຮອດຕີນ ເປັນຜູ້ບັນດານຝົນ ຜູ້ປະທານຝົນຊີວິດ.

Verse 90

विन्यसेद्रृष्टिहर्तारं मूर्द्धांतं चरणादितः । न्यसेदंते ततो दिक्षु सर्वकार्यार्थसिद्धिदम् ॥ ९० ॥

ເລີ່ມຈາກຕີນ ແລ້ວຂຶ້ນໄປຮອດກະຫຼອດຫົວ ໃຫ້ປະກອບນຍາສະແດ່ພະເທວະຜູ້ຂັບໄລ່ສາຍຕາຮ້າຍ. ຈາກນັ້ນ ໃນທ້າຍສຸດ ໃຫ້ວາງ (ພະລັງມົນຕຣາ) ໃນທິດທັງປວງ; ນີ້ຈະບັນດານໃຫ້ສຳເລັດທຸກຈຸດປະສົງ ແລະກິດພິທີທັງໝົດ.

Verse 91

नाभौ हृदि शिरस्यारं वक्रे भूमिजमेव च । विन्यस्यैवं निजे देहे ध्यायेत्प्राग्वद्धरात्मजम् ॥ ९१ ॥

ໃຫ້ວາງ «ຊ່ອງກົງ/ກ້ານລໍ້» (spoke) ໄວ້ທີ່ສະດື, ທີ່ຫົວໃຈ, ແລະທີ່ສີສະ; ແລະວາງຜູ້ເກີດຈາກປະຖົມພື້ນດິນ (ທະຣາ-ປຸຕຣະ) ໃນບ່ອນທີ່ໂຄ້ງນັ້ນດ້ວຍ. ເມື່ອຈັດວາງໃນກາຍຕົນແລ້ວ ໃຫ້ເພ່ງພິຈາລະນາບຸດແຫ່ງທະຣາ ດັ່ງທີ່ສອນໄວ້ກ່ອນ.

Verse 92

मानसैरुपचारैश्च संपूज्यार्ध्यं निधापयेत् । एकविंशतिकोष्ठाढ्ये त्रिकोणे ताम्रपत्रगे ॥ ९२ ॥

ເມື່ອບູຊາໃຫ້ຄົບຖ້ວນດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາທາງໃຈດ້ວຍແລ້ວ ໃຫ້ວາງອັຣຄະຍະ (ນ້ຳຖວາຍກຽດ) ໃນຮູບສາມຫຼ່ຽມ ເທິງແຜ່ນທອງແດງ ທີ່ແບ່ງເປັນ 21 ຊ່ອງ.

Verse 93

आवाह्याङ्गारकं तत्र रक्तपुष्पादिभिर्यजेत् । अङ्गानि पूर्वमाराध्य मङ्गलादीन्प्रपूजयेत् ॥ ९३ ॥

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ເຊີນອັງກາຣະກະ (ພຣະອັງຄານ) ມາແລ້ວ ຄວນບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ສີແດງ ແລະສິ່ງອື່ນໆ. ກ່ອນອື່ນໃຫ້ອາຣາທະນາສ່ວນປະກອບຍ່ອຍຂອງພິທີ ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາພຣະມັງກະລະ ແລະຄຣາຫະອື່ນໆ ຕາມຄວາມຄວນ.

Verse 94

एकविंशतिकोष्ठेषु चक्रमारं च भूमिजम् । त्रिकोणेषु च सम्पूज्य बहिरष्टौ च मातृकाः ॥ ९४ ॥

ໃນຊ່ອງ 21 ຊ່ອງ ໃຫ້ວາງ Cakramāra ແລະ Bhūmija (ສິ່ງທີ່ເກີດຈາກດິນ). ແລ້ວເມື່ອໄດ້ບູຊາເທວະດາໃນຮູບສາມຫຼ່ຽມຢ່າງຖືກຕ້ອງ ກໍໃຫ້ບູຊາມາຕຣິກາ 8 ອົງຢູ່ດ້ານນອກດ້ວຍ.

Verse 95

इंद्रादीनथ वज्रादीन्बाह्ये संपूजयेत्पुनः । धूपदीपौ समर्प्याथ गोधूमान्नं निवेदयेत् ॥ ९५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທາງນອກ (ນອກແທ່ນຫຼັກ) ໃຫ້ບູຊາພຣະອິນທຣະ ແລະເທວະດາອື່ນໆ ພ້ອມທັງວັດຊຣະ (Vajra) ແລະອາວຸດທິບອື່ນໆ. ເມື່ອຖວາຍທູບແລະປະທີບແລ້ວ ໃຫ້ນຳອາຫານນິເວດຍະທີ່ເຮັດຈາກເຂົ້າສາລີຖວາຍ.

Verse 96

ताम्रपात्रे शुद्धतोयपूरिते रक्तचंदनम् । रक्तपुष्पाक्षतफलान्याक्षिप्यार्ध्यं समर्पयेत् । मंगलाय ततो मंत्री इदं मंत्रद्वयं पठेत् ॥ ९६ ॥

ໃນພາຊະນະທອງແດງທີ່ເຕັມດ້ວຍນ້ຳບໍລິສຸດ ໃຫ້ໃສ່ຈັນທະນາສີແດງ, ດອກໄມ້ສີແດງ, ເຂົ້າອັກຊະຕະ (ເຂົ້າບໍ່ແຕກ) ແລະຜົນໄມ້ ແລ້ວຖວາຍເປັນອາຣະຄະ (ārghya). ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເພື່ອຄວາມເປັນມົງຄຸນ ມັນຕຣິນ (ຜູ້ປະກອບພິທີ) ຄວນສະດຸດມົນຄູ່ນີ້.

Verse 97

भूमिपुत्र महातेजः स्वेदोद्भवपिनाकिनः । सुतार्थिनी प्रपन्ना त्वां गृहाणार्ध्यं नमोऽस्तु ते ॥ ९७ ॥

ໂອ ບຸດແຫ່ງປະຖົມພື້ນດິນ, ໂອ ຜູ້ມີລັດສະຫມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ໂອ ພິນາກິນ (ຜູ້ຖືຄັນທະນູພິນາກາ) ຜູ້ເກີດຈາກເຫື່ອ—ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ປາຖະໜາບຸດ ໄດ້ຂໍພຶ່ງພາທ່ານ. ຂໍທ່ານຮັບອາຣະຄະນີ້. ນະໂມແດ່ທ່ານ.

Verse 98

रक्तप्रवालसंकाश जपाकुसुमसन्निभ । महीसुत महाभाग गृहाणार्ध्यं नमोऽस्तु ते ॥ ९८ ॥

ໂອ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງປະກາລັງສີແດງ ຄ້າຍດອກຊະປາ—ໂອ ບຸດແຫ່ງພະທຣະນີຜູ້ມີສິຣິ—ຂໍຈົ່ງຮັບອາຣຄະຍະ (ນ້ຳບູຊາ) ນີ້. ນະໂມ ແດ່ທ່ານ.

Verse 99

एकविंशतिपूर्वोक्तैर्ङेनमोंतैंश्च नामभिः । ताराद्यैः प्रणमेत्पश्चात्तावत्यश्च प्रदक्षिणाः ॥ ९९ ॥

ດ້ວຍນາມ 21 ປະການທີ່ສອນໄວ້ກ່ອນ—ເລີ່ມຈາກພະຍາງ «ṅe» ພ້ອມ «namoṁ» ແລະ «taiṁ»—ແລ້ວຈຶ່ງກໍ່ນົບນ້ອມ ໂດຍເລີ່ມຈາກມັນຕຣາ «tārā…»; ແລະຄວນເຮັດປະທັກສິນາ (ເດີນວຽນ) ຈຳນວນເທົ່າກັນນັ້ນ.

Verse 100

धरणीगर्भसंभूतं विद्युत्तेजः समप्रभम् । कुमारं शक्तिहस्तं च मङ्गलं प्रणमाम्यहम् ॥ १०० ॥

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຕໍ່ ພະມັງຄະລະ (Maṅgala)—ຜູ້ເກີດຈາກຄັນຂອງພະທຣະນີ, ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງແສງຟ້າຜ່າ, ມີຮູບວັຍໜຸ່ມ ແລະຖືຫອກໃນພະຫັດ.

Verse 101

ततो रेखात्रयं कुर्यात्खदिरांगारकेण च । मार्जयेद्वामपादेन मंत्राभ्यां च समाहिता ॥ १०१ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ນາງຄວນຂີດເສັ້ນ 3 ເສັ້ນ ດ້ວຍຖ່ານຈາກໄມ້ຄະດິຣະ (khadira); ແລະໂດຍຈິດໃຈສະຫງົບ ນາງຄວນຖູລົບ/ປັບໃຫ້ເຫມືອນ ດ້ວຍຕີນຊ້າຍ ໃນຂະນະທີ່ສວດມັນຕຣາທັງສອງ.

Verse 102

दुःखदौर्भाग्यनाशाय पुत्रसंतानहेतवे । कृतरेखात्रयं वामपादेनैतत्प्रमार्ज्म्यहम् ॥ १०२ ॥

ເພື່ອທຳລາຍຄວາມທຸກແລະໂຊກຮ້າຍ ແລະເພື່ອໃຫ້ໄດ້ບຸດຫຼານສືບສານ ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຖູລົບເສັ້ນ 3 ເສັ້ນທີ່ຂີດໄວ້ນີ້ ດ້ວຍຕີນຊ້າຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 103

ऋणदुः खविनाशाय मनोभीष्टार्थसिद्धिये । मार्जयाम्यसिता रेखास्तिस्रो जन्मत्रयोद्भवाः ॥ १०३ ॥

ເພື່ອທໍາລາຍທຸກຂ໌ທີ່ເກີດຈາກໜີ້ ແລະໃຫ້ສໍາເລັດຄວາມປາຖະໜາຂອງໃຈ ຂ້ອຍຊໍາລະເສັ້ນດໍາສາມເສັ້ນ ທີ່ເກີດຈາກສາມຊາດ।

Verse 104

स्तुवीत धरणीपुत्रं पुष्पांजलिकरा ततः । ध्यायंती तत्पदांभोजं पूजासांगत्वसिद्धये ॥ १०४ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ນາງຄວນພົນມືຖືອອກດອກໄມ້ເປັນອັນຊະລີ ແລ້ວສັນລະເສີນພຣະບຸດແຫ່ງທໍຣະນີ; ພ້ອມພິຈາລະນາດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດ ເພື່ອໃຫ້ການບູຊາສໍາເລັດຄົບຖ້ວນ।

Verse 105

ऋणहर्त्रे नमस्तुभ्यं दुःखदारिद्र्यनाशिने । सौभाग्यसुखदो नित्यं भव मे धरणीसुत ॥ १०५ ॥

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ກໍາຈັດໜີ້ ແລະຜູ້ທໍາລາຍທຸກຂ໌ກັບຄວາມຍາກຈົນ. ໂອ ບຸດແຫ່ງທໍຣະນີ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານໂຊກດີແລະຄວາມສຸກແກ່ຂ້ອຍເປັນນິດ।

Verse 106

तप्तकांचनसंकाश तरुणार्कसमप्रभ । सुखसौभाग्यधनद ऋणदारिद्य्रनाशक ॥ १०६ ॥

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຄໍາຫຼອມ ແລະມີສະຫງ່າງາມດັ່ງຕາເວັນທີ່ພຶ່ງຂຶ້ນ—ຜູ້ປະທານຄວາມສຸກ ໂຊກດີ ແລະຊັບສິນ; ຜູ້ທໍາລາຍໜີ້ແລະຄວາມຍາກຈົນ।

Verse 107

ग्रहराज नमस्तेऽस्तु सर्वकल्याणकारक । प्रसादं कुरु देवेश सर्वकल्याणभाजन ॥ १०७ ॥

ໂອ ກະສັດແຫ່ງດາວເຄາະ ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດມົງຄຸນທຸກປະການ. ໂອ ຈອມເທວະ ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາ ພຣະອົງຜູ້ເປັນທີ່ຮອງຮັບແຫ່ງຄວາມສິຣິມົງຄຸນທັງປວງ।

Verse 108

देवदानवगंधर्वयक्षराक्षसपन्नगाः । आप्नुवन्ति शिवं सर्वे सदा पूर्णमनोरथाः ॥ १०८ ॥

ເທວາ ດານະວາ ຄັນທະວະ ຢັກສະ ຣາກສະສະ ແລະ ນາກາ ທັງປວງ ລ້ວນບັນລຸ “ສິວະ” ຄວາມມົງຄຸນ ແລະ ຢູ່ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາສົມບູນເສມອ.

Verse 109

आचिरादेव लोकेऽस्मिन्यस्याराधनतो जनाः । प्राप्नुवन्ति सुखं तस्मै नमो धरणिसूनवे ॥ १०९ ॥

ແດ່ພຣະອົງ—ບຸດແຫ່ງພຣະທຣະນີ—ດ້ວຍການບູຊາຂອງພຣະອົງ ຊາວໂລກນີ້ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມສຸກໄວ; ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ.

Verse 110

यो वक्रगतिमापन्नो नृणां दुःखं प्रयच्छति । पूजितः सुखसौभाग्यं तस्मै क्ष्मासूनवे नमः ॥ ११० ॥

ນົບນ້ອມແດ່ບຸດແຫ່ງພຣະທຣະນີ: ເມື່ອພຣະອົງເຄື່ອນໄປດ້ວຍທາງຄົດຄ້ຽວ (ຖອຍຫຼັງ) ຍ່ອມນຳທຸກຂ໌ແກ່ມະນຸດ; ແຕ່ເມື່ອບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພຣະອົງປະທານສຸກແລະໂຊກດີ.

Verse 111

नभसि द्योतमानाय सर्वकल्याणहेतवे । मङ्गलाय नमस्तुभ्यं धनसंतानहेतवे ॥ १११ ॥

ນົບນ້ອມແດ່ພຣະມັງຄະລະ (ມັງຄະລາ) ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງໃນຟ້າ, ເປັນເຫດແຫ່ງຄວາມມົງຄຸນທັງປວງ, ແລະປະທານຊັບສິນກັບລູກຫຼານ.

Verse 112

प्रसादं कुरु मे भौममंगलप्रद मंगल । मेषवाहन रुद्रात्मन्देहि पुत्रान्धनं यशः ॥ ११२ ॥

ໂອ ພຣະເບົາມະ (ມາຣສ) ຜູ້ປະທານມົງຄຸນ, ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາຂ້າພະເຈົ້າ. ໂອ ຜູ້ຂີ່ແກະ (ເມສ), ຜູ້ມີວິນຍານແຫ່ງຣຸດຣະ, ຂໍປະທານບຸດ, ຊັບສິນ, ແລະກຽດສັກ.

Verse 113

एवं स्तुत्वा प्रणम्याथ विसृज्य धरणीसुतम् । यथाशक्त्या प्रदाय स्वं गृह्णीयाद्ब्रणाशिषः ॥ ११३ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກສັນລະເສີນ ກໍ່ກາບນົບ ແລ້ວສົ່ງ «ບຸດແຫ່ງພຣະທຣະນີ» ກັບໄປດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຄວນໃຫ້ທານຕາມກຳລັງ ແລະຮັບພອນຈາກພຣາຫມະນາ।

Verse 114

गुरवे दक्षिणां दत्त्वा भुञ्जीयात्तन्निवेदितम् ॥ ११४ ॥

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ແດ່ຄູອາຈານແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນຮັບປະທານອາຫານທີ່ທ່ານໄດ້ນິເວດິດ ແລະອະນຸຍາດ।

Verse 115

एवमावत्सरं कुर्यात्प्रतिमंगलवासरम् । तिलैर्होमं विधायाथ शतार्द्धं भोजयोद्द्विजान् ॥ ११५ ॥

ດັ່ງນີ້ ຄວນປະພຶດວຣະຕະນີ້ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ໃນທຸກວັນອັງຄານ. ແລ້ວເຮັດຮໍມະດ້ວຍເມັດງາ ແລະເລີ້ຍງອາຫານແກ່ດວິຈະ (ພຣາຫມະນາ) ໜຶ່ງຮ້ອຍຄົນ।

Verse 116

भौममूर्तिं स्वर्णमयीमाचार्याय समर्पयेत् । मंडलस्थे घटेऽभ्यर्च्येत्सुतसौभाग्यसिद्धये ॥ ११६ ॥

ຄວນຖວາຍຮູບພຣະບໍມະ (ພຣະອັງຄານ) ທີ່ເຮັດດ້ວຍຄຳ ແດ່ອາຈານ. ເມື່ອບູຊາພຣະບໍມະໃນຫມໍ້ (ghaṭa) ທີ່ຕັ້ງໃນມັນດະລະ ຈະບັນລຸຄວາມສຳເລັດແຫ່ງສຸພາບ ແລະໂຊກດີຂອງບຸດຊາຍ।

Verse 117

एवं व्रतपरा नारी प्राप्नुयात्सुभगान्सुतान् । ऋणनाशाय वित्तार्थं व्रतं कुर्यात्पुमानपि ॥ ११७ ॥

ດັ່ງນີ້ ນາງຜູ້ຕັ້ງໃຈຢູ່ໃນວຣະຕະນີ້ ຈະໄດ້ບຸດຊາຍຜູ້ມີສຸພາບ ແລະເປັນມົງຄຸນ. ບຸລຸດກໍຄວນປະພຶດວຣະຕະນີ້ເພື່ອທຳລາຍໜີ້ສິນ ແລະເພື່ອໄດ້ມາຊຶ່ງຊັບສິນ।

Verse 118

ब्राह्मणः प्रजपेन्मन्त्रंमग्निर्मूर्द्धेति वैदिकम् । अंगारकस्य गायत्रीं वक्ष्ये यजनसिद्धये ॥ ११८ ॥

ພຣະພຣາຫມັນຄວນສວດມັນຕຣາເວດະທີ່ເລີ່ມວ່າ «ອັກນິຢູ່ເທິງສີສະ (ມູຣທະນ)». ບັດນີ້ ເພື່ອໃຫ້ພິທີຍັດຍະສຳເລັດ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຄາຖາກາຍະຕຣີຂອງ ອັງກາຣະກະ (ດາວອັງຄານ).

Verse 119

अंगारकाय शब्दांते विद्महे पदमीरयेत् । शक्तिहस्ताय वर्णांते धीमहीति समुञ्चरेत् ॥ ११९ ॥

ໃນທ້າຍຄຳນາມ «ອັງກາຣະກະ» ໃຫ້ເວົ້າພະດະ «ວິດມະເຫ». ແລະໃນທ້າຍພະຍາງສຳລັບ «ສັກຕິຫັດສະ» ໃຫ້ສວດ «ທີມະຫິ» ຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 120

तन्नो भौमः प्रचोवर्णान्दयांदिति च संवदेत् । भौमस्यैषा तु गायत्री जप्तुः सर्वेष्टसिद्धिदा ॥ १२० ॥

ໃຫ້ສວດວ່າ: «ຂໍໃຫ້ ພາວມະ (ດາວອັງຄານ) ດົນໃຈອັກສອນ/ວາຈາຂອງພວກເຮົາ ແລະຂໍໃຫ້ທ່ານປະທານເມດຕາກະຣຸນາ». ນີ້ແມ່ນກາຍະຕຣີຂອງພາວມະ; ຜູ້ທຳຈະປະ (japa) ຈະໄດ້ສຳເລັດທຸກປາດຖະໜາ।

Verse 121

भौमोपासनमेतद्धि बुधमन्त्रमथोच्यते । फांतः कर्णेंदुसंयुक्तो बुधो ङेंते हदंतिमः ॥ १२१ ॥

ນີ້ແມ່ນວິທີບູຊາພາວມະ (ດາວອັງຄານ) ແທ້. ບັດນີ້ຈະກ່າວມັນຕຣາຂອງ ພຸດະ (ດາວພຸດ): ປະກອບດ້ວຍ «ພາໍ (phāṃ)» ປະສົມກັບເຄື່ອງໝາຍຫູແລະດວງຈັນ ພ້ອມຄຳ «ພຸດະ», ລົງທ້າຍດ້ວຍ «ງເອໍມເຕ (ṅeṃte)» ແລະໃຫ້ «ຫ» ເປັນພະຍັນຊະນະສຸດທ້າຍ।

Verse 122

रसाणों बुधमन्त्रोऽयं मुनिब्रह्मास्य कीर्तितः । पंक्तिश्छैदो देवता तु बुधः सर्वेष्टदो नृणाम् ॥ १२२ ॥

ນີ້ແມ່ນມັນຕຣາຂອງ ພຸດະ (ດາວພຸດ) ທີ່ກ່າວວ່າ ພຣະພຣະຫມາ (ບຣະຫມາ) ເປັນຣິສິ (ຜູ້ເຫັນມັນຕຣາ) ໃນຫມູ່ມຸນີ. ຉັນທະ (ສຳນວນສັນທະ) ແມ່ນ Paṅkti ແລະເທວະຕາປະທານແມ່ນ ພຸດະ, ຜູ້ປະທານທຸກປາດຖະໜາແກ່ມະນຸດ।

Verse 123

आद्यं बीजं नमः शक्तिर्विनियोगोऽखिलाप्तये । वंदे बुधं सदा भक्त्या पीताम्बरविभूषणम् ॥ १२३ ॥

ພະພະຍາງຄ໌ເມັດພັນດັ້ງເດີມ (ອາດຍະ-ບີຈະ) ຖືກປະກາດ; “ນະມະຫ໌” ແມ່ນພະສັກຕິ; ການນໍາໃຊ້ເພື່ອບັນລຸເປົ້າໝາຍທັງປວງ. ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມບູຊາພະບຸດ (Budha) ດ້ວຍພັກຕິເສມອ ຜູ້ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ແລະປະດັບອາພອນງາມສົດ.

Verse 124

जानुस्थवामहस्ताढ्यं साभयेतरपाणिकम् । ध्यात्वेवं प्रजपेसहस्रं विजितेंद्रियः ॥ १२४ ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິຕາມນີ້ແລ້ວ—ພະເທວະຜູ້ສົມບູນດ້ວຍຮູບພັນ, ມືຊ້າຍວາງເທິງຂໍ້ເຂົ່າ ແລະອີກມືໜຶ່ງສະແດງມຸດຣາຂັບໄລ່ຄວາມຢ້ານ—ຜູ້ຊະນະອິນທຣີຍະຄວນຈະຈະປະມັນຕຣາໜຶ່ງພັນເທື່ອ.

Verse 125

दशांशं जुहुयादाज्यैः पीठे पूर्वोदितेऽर्चयेत् । अङ्गमातृदिशापालहेतिभिर्बुधमर्चयेत् ॥ १२५ ॥

ຄວນຖວາຍສ່ວນໜຶ່ງໃນສິບເປັນເຄື່ອງບູຊາໂຮມດ້ວຍນ້ໍາມັນເນີຍ (ghee) ແລະບູຊາເທິງພີຖະ/ອາສນະທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ກ່ອນ. ຄວນບູຊາພະບຸດ (Budha) ພ້ອມດ້ວຍອົງປະກອບ (aṅga), ພະແມ່ເທວີ, ຜູ້ພິທັກທິດ (dikpāla) ແລະອາວຸດທິບ (ພະລັງທີ່ສຳພັນ).

Verse 126

एवं सिद्धे मनौ मंत्री साधयेत्स्वमनोरथान् । सहस्रं प्रजपेन्मंत्रं नित्यं दशदिनावधि ॥ १२६ ॥

ເມື່ອມັນຕຣານີ້ສໍາເລັດສິດທິແລ້ວ ຜູ້ປະກອບມັນຕຣາຄວນບັນລຸຄວາມປາຖະໜາຂອງຕົນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຄວນຈະຈະປະມັນຕຣາໜຶ່ງພັນເທື່ອທຸກມື້ ຕໍ່ເນື່ອງເປັນເວລາສິບມື້.

Verse 127

तस्याशु ग्रहजा पीडा नश्यत्येव न संशयः । बुधस्याराधनं प्रोक्तं गुरोराराधनं श्रृणु ॥ १२७ ॥

ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ຄວາມທຸກທໍລະມານທີ່ເກີດຈາກດາວເຄາະຈະສູນໄປໄວ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ການອາຣາທະນາພະບຸດ (Budha) ໄດ້ກ່າວແລ້ວ; ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງການອາຣາທະນາພະຄູ (Guru/ພຣະພະຫັດ—Jupiter).

Verse 128

बृंहस्पतिपदं ङेंऽतं सेंद्वाद्यर्णाघमंडितम् । नमोंतो वसुवर्णोऽयं मुनिर्ब्रह्मास्य संमतः ॥ १२८ ॥

ມຸນີນີ້ ຜູ້ທີ່ພຣະພຣະຫມາຮັບຮອງ ມີປະກາຍດັ່ງຄຳ. ນາມຂອງທ່ານປະກອບດ້ວຍຄຳ «ບຣິຫັສປະຕິ» ລົງທ້າຍດ້ວຍ «ṅeṃ», ປະດັບດ້ວຍອັກສອນເລີ່ມ «seṃ» ແລະ «dvā», ແລ້ວຈົບດ້ວຍ «namoṃ».

Verse 129

छन्दोऽनुष्टुप्सुराचार्यो देवता बीजमादिमम् । हृच्छक्तिर्दीर्घवह्नींदुयुगलेनांगकल्पना ॥ १२९ ॥

ຉັນທະແມ່ນ ອະນຸສຕຸບ; ເທວະຕາປະທານແມ່ນ ສຸຣາຈາຣະຍະ (ຄູເທວະ). ບີຈະດັ່ງເດີມແມ່ນ ພະຍາງຄ໌ບີຈະ. ພະລັງໃຈ (hṛcchakti) ຖືກກຳນົດ ແລະ ອັງຄະ-ນຍາສ ໃຫ້ເຮັດດ້ວຍຄູ່ພະຍາງ «vahnī» ແລະ «indu» ໃນຮູບຍາວ (dīrgha).

Verse 130

न्यस्तवामकरं राशौ रत्नानां दक्षिणात्करात् । किरंतं पीतपुष्पालंकारालेपांशुकार्चितम् ॥ १३० ॥

ທ່ານວາງມືຊ້າຍໄວ້ເທິງກອງແກ້ວມະນີ ແລະ ມືຂວາໂປຍປາຍອອກ. ທ່ານໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ສີເຫຼືອງ, ເຄື່ອງປະດັບ, ນ້ຳຫອມ/ຂີ້ເຜິ້ງທາ, ແລະ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມລະອຽດງາມ.

Verse 131

सर्वविद्यानिधिं देवगुरुं स्वर्णद्युतिं स्मरेत् । लक्षं जपो दशांशेन घृतेनान्नेन वा हुनेत् ॥ १३१ ॥

ຄວນພິຈາລະນາພຣະຄູເທວະ—ຄັງແຫ່ງວິຊາທັງປວງ—ຜູ້ສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄຳ. ຄວນສວດຈະປະ 100,000 ຄັ້ງ ແລ້ວຖວາຍຮົມະເທົ່າ 1/10 ຂອງຈຳນວນນັ້ນ ໂດຍໃຊ້ ghee ຫຼື ອາຫານສຸກເປັນເຄື່ອງບູຊາ.

Verse 132

धर्मादिपीठे प्रयजेदंगदिक्पालहेतिभिः । एवं सिद्धे मनौ मंत्री साधयेदिष्टमात्मनः ॥ १३२ ॥

ເທິງບັນລັງບູຊາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ທັມມະ» ຄວນປະກອບພິທີບູຊາດ້ວຍອົງປະກອບພິທີ, ຜູ້ພິທັກທິດ (dikpāla) ແລະ ອາວຸດຂອງພວກເຂົາ. ເມື່ອມັນຕຣາສຳເລັດສົມບູນແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາຈະບັນລຸສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາໃຫ້ແກ່ຕົນ.

Verse 133

विपरोगादिपीडासु कलहे स्वजनोद्भवे । पिप्पलोत्थसमिद्भिश्च जुहुयात्तन्निवृत्तये ॥ १३३ ॥

ເມື່ອຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍໂລກຮ້າຍແຮງ ແລະຄວາມລໍາບາກອື່ນໆ ຫຼືເມື່ອເກີດການທະເລາະກັນໃນວົງຕະກູນຂອງຕົນ ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິລົງໃນໄຟ ໂດຍໃຊ້ໄມ້ສະມິດທີ່ໄດ້ຈາກຕົ້ນປິບພະລະ (ໄມ້ໄພພົນສັກສິດ) ເພື່ອໃຫ້ທຸກພະຍາດນັ້ນສິ້ນໄປ.

Verse 134

हुत्वा दिनत्रयं मन्त्री निशापुष्पैर्घृतप्लुतैः । स विंशतिशतं शीघ्रं वासांसि लभते महीम् ॥ १३४ ॥

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍອາຫຸຕິຕໍ່ເນື່ອງສາມມື້ ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາ ໂດຍໃຊ້ດອກໄມ້ທີ່ບານຕອນກາງຄືນ ຊຸບດ້ວຍນ້ໍາມັນເນີຍ (ghee) ຈະໄດ້ຮັບເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມສອງພັນຜືນຢ່າງໄວ ແລະໄດ້ດິນດ້ວຍ.

Verse 135

गुरोराराधनं प्रोक्तं श्रृणु शुक्रस्य सांप्रतम् । वस्रं मे देहि शुक्राय ठद्वयांतो ध्रुवादिकः ॥ १३५ ॥

ການບູຊາແລະການນົບນ້ອມຕໍ່ຄູອາຈານ (ກຸຣຸ) ໄດ້ກ່າວແລ້ວ. ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງພິທີກ່ຽວກັບ ສຸກຣະ (Śukra—ດາວສຸກ). ຄວນກ່າວວ່າ: «ຂໍຈົ່ງປະທານເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມໃຫ້ແກ່ສຸກຣະ» ໂດຍເລີ່ມຈາກ “ທຣຸວາ” (Dhruvā) ແລະອື່ນໆ ຈົນເຖິງທ້າຍທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ດ້ວຍ ṭha ສອງຕົວ (ṭhadvaya).

Verse 136

रुद्रार्णोऽयं मनुर्ब्रह्मा मुनिश्छन्दो विराहुत । दैत्येज्यो देवता बीजं ध्रुवः शक्तिर्वसुप्रिया ॥ १३६ ॥

ໃນວິທະຍາ/ມັນຕຣານີ້ ສຽງອະທິປະໄຕແມ່ນ ຣຸດຣະ (Rudra); ຣິຊິ (ຜູ້ເຫັນມັນຕຣາ) ແມ່ນ ມະນຸ (Manu); ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ຖືກປະກາດເປັນອົງປະທານ; ມຸນິ (Muni) ແມ່ນ຤ິດສະຫມຸນ; ຉັນທັສ (Chandas) ແມ່ນສັນທະລັກ; ວິຣາຫຸຕະ (Virāhuta) ແມ່ນຮູບແບບອາຫຸຕິ; ເທວະຕາແມ່ນ ໄດຕະເຢຊະ (Daityejya); ພະຍາງຄ໌ເມັດ (Bīja) ແມ່ນ Bīja; ທຣຸວະ (Dhruva) ແມ່ນພະລັງ (śakti); ແລະ ວະສຸປຣິຍາ (Vasupriyā) ແມ່ນຜູ້ທີ່ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງ (ພະລັງຄູ່).

Verse 137

भूनेत्र चन्द्रनेत्राग्निनेत्रार्णैः स्यात्षडंगकम् । शुक्लांबरालेपभूषं करेण ददतं धनम् ॥ १३७ ॥

ດ້ວຍພະຍາງຄ໌ «bhū», «netra», «candra», «netra», «agni», ແລະ «netra» ຈຶ່ງເປັນສູດຫົກອົງ (ṣaḍaṅga). ຄວນພິຈາລະນາພຣະເທວະຕາ ໃຫ້ເຫັນວ່າຊົງນຸ່ງຜ້າຂາວ ຖືກທາດ້ວຍເຄື່ອງຫອມ ແລະປະດັບງາມ ໂດຍມືໜຶ່ງປະທານຊັບສິນ.

Verse 138

वामेन शुक्रं व्याख्यानमुद्रादोषं स्मरेत्सुधीः । अयुतं प्रजपेन्मन्त्रं दशांशं जुहुयाद् घृतैः ॥ १३८ ॥

ນັກປະຕິບັດຜູ້ຮອບຮູ້ຄວນລະລຶກແລະແກ້ໄຂຄວາມຜິດທີ່ເກີດຈາກມຸດຣາອະທິບາຍທີ່ບໍ່ຖືກ ອັນເກືອບກັບພຣະສຸກຣະ (Śukra) ເມື່ອເຮັດດ້ວຍມືຊ້າຍ. ເພື່ອຊຳລະຜິດ ຄວນຈະປະມັນຕຣາ 10,000 ເທື່ອ ແລະຖວາຍຮົມດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ໜຶ່ງສ່ວນສິບລົງໃນໄຟ.

Verse 139

धर्मादिपीठे प्रयजेदंगेंद्रादितदायुधैः । श्वेतपुष्पैः सुगंधैश्च जुहुयाद् भृगुवासरे ॥ १३९ ॥

ໃນວັນຂອງພຣະພຣິກຸ (ວັນສຸກ) ຄວນປະກອບພິທີບູຊາທີ່ພີດ (ຖານບູຊາ) ເລີ່ມຈາກ ທັມມະ ເປັນຕົ້ນ ໂດຍຖວາຍອາວຸດຂອງອັງເຄນດຣະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ. ແລະຄວນຖວາຍຮົມດ້ວຍດອກໄມ້ສີຂາວທີ່ຫອມຫວານ.

Verse 140

एकविंशतिवारं यो लभतेसोंऽशुकं मणीन् । मनवोऽमो सदा गोप्या न देया यस्य कस्यचित् ॥ १४० ॥

ຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ຮັບ (ພິທີ/ມັນຕຣາ) ນີ້ 21 ເທື່ອ ຈະໄດ້ຮັບເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະແກ້ວມະນີ. ມັນຕຣານີ້ຕ້ອງເກັບໄວ້ເປັນຄວາມລັບເສມອ ແລະບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ໃຜກໍໄດ້.

Verse 141

भक्तियुक्ताय शिष्याय देया वा निजसूनवे ॥ १४१ ॥

ຄວນມອບໃຫ້ແກ່ສິດທີ່ມີພັກຕິ (bhakti) ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ກໍມອບໃຫ້ແກ່ລູກຊາຍຂອງຕົນເອງ.