Gaṇeśa Mantra-vidhi: Mahāgaṇapati Gāyatrī, Vakratuṇḍa Mantra, Nyāsa, Homa, Āvaraṇa-pūjā, and Caturthī Vrata

Verse 1

श्रीसनत्कुमार उवाच । अथ वक्ष्ये गणेशस्य मंत्रान्सर्वेष्टदायकान् । यान्समाराध्य विप्रेंद्र साधको भुक्तिमुक्तिमान् ॥ १ ॥

ພຣະສີສະນັດກຸມາຣ ກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດມັນຕຣາຂອງພຣະຄະເນຊະ ຜູ້ປະທານຄວາມປາດຖະນາທຸກປະການ. ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຜູ້ປະຕິບັດຈະໄດ້ທັງຄວາມສຸກໂລກີ ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 2

अव्ययो विष्णुवनिता शंभुस्त्री मीनकेतनः । स्मृतिर्मांसेंदुमन्वाढ्या सा पुनश्चंद्रशेखरा ॥ २ ॥

ພຣະອົງເປັນອະວະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ; ເປັນຜູ້ຮັກຂອງພຣະວິສນຸ; ເປັນຄູ່ຄອງຂອງພຣະຊັມບູ; ມີທຸງສັນຍາລັກເປັນປາ; ເປັນຮູບແທນແຫ່ງສະມຣິຕິອັນສັກສິດ; ປະດັບດ້ວຍເນື້ອແລະດວງຈັນ; ແລະອີກຄັ້ງ ນາງແມ່ນຜູ້ສວມມົງກຸດຈັນເສັ້ຽວ।

Verse 3

ङेतो गणपतिस्तोयं भुजंगो वरदेति च । सर्वांते जनमुञ्चार्य ततो मे वशमानय ॥ ३ ॥

«ໃຫ້ໃຊ້ຄໍາ ‘ṅeto’, ‘Gaṇapati’, ‘toyaṃ’, ‘bhujaṅga’, ແລະ ‘varada’; ແລ້ວໃນທ້າຍສຸດຂອງທັງໝົດ ໃຫ້ເອີ້ນນາມຂອງຜູ້ນັ້ນ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງກ່າວ ‘ຈົ່ງນໍາເຂົາ/ນາງ ມາຢູ່ໃນອໍານາດຂອງຂ້ອຍ’»।

Verse 4

वह्निः प्रियांतो मंत्रोऽयष्टाविंशतिवर्णवान् । गणकोऽस्य मुनिश्छंदो गायत्री वियुदादिका ॥ ४ ॥

ມັນຕຣານີ້ເລີ່ມດ້ວຍຄໍາ “Vahni” ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍ “Priyā”; ມີ 28 ພະຍາງ. ຣິສິ (ṛṣi) ຂອງມັນແມ່ນ Gaṇaka; ຉັນທະ (chandas) ແມ່ນ Gāyatrī; ແລະເທວະຕາປະທານເລີ່ມດ້ວຍ Viyut—ຫຼັກການແຫ່ງຟ້າຜ່າ।

Verse 5

गणेशो देवता बीजं षष्टशक्तिस्तदादिका । श्रीमन्महागणपतिप्रीतये विनियोगकः ॥ ५ ॥

ພຣະGaṇeśa ເປັນເທວະຕາປະທານ; ພະຍາງຄໍາເມັດ (bīja) ຖືກກ່າວພ້ອມກັບ “ພະລັງຫົກສິບປະການ” (ṣaṣṭi-śakti) ແລະອົງປະກອບທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. ນີ້ແມ່ນວິນິໂຍກ (viniyoga) ເພື່ອໃຫ້ພຣະMahāgaṇapati ຜູ້ມີສິຣີ ພໍພຣະໄທ।

Verse 6

ऋषिं शिरसि वक्रे तु छन्दश्च हृदि देवताम् । गुह्ये बीजं पदोः शक्तिं न्यसेत्साधकसत्तमः ॥ ६ ॥

ຜູ້ປະຕິບັດທີ່ດີຍິ່ງ ຄວນເຮັດນະຍາສະ (nyāsa) ໂດຍວາງ ຣິສິ (ṛṣi) ໄວ້ທີ່ສີສະ; ຉັນທະ (chandas) ໄວ້ທີ່ປາກ; ເທວະຕາ ໄວ້ໃນຫົວໃຈ; ບີຈະ (bīja) ໄວ້ໃນບ່ອນລັບ; ແລະ ສັກຕິ (śakti) ຂອງມັນຕຣາ ໄວ້ທີ່ຝາຕີນທັງສອງ।

Verse 7

षड्दीर्घाढ्येन बीजेन यं च बीजादिना पुनः । षङंगानि न्यसेदस्य जातियुक्तानि मंत्रवित् ॥ ७ ॥

ຜູ້ຮູ້ມົນຕຣາ ພຶງວາງນະຍາສະ (nyāsa) ອົງຫົກ ໂດຍພະຍາງຄຳພັນ (bīja) ທີ່ປະດັບດ້ວຍສະຫຼະຍາວ 6 ແລະອີກຄັ້ງ ໂດຍ bīja ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «yaṃ»; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງສະຖາປະນາອົງຫົກ ໃຫ້ຄູ່ກັບ «jāti» ຂອງຕົນຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 8

शैवी षडंगमुद्राय न्यस्तव्या हि षडंगके । गामाद्यं चैव भूर्लोकं नाभ्यंतं पादयोर्न्यसेत् ॥ ८ ॥

ແທ້ຈິງແລ້ວ ມຸດຣາ “ຫົກອົງ” ແບບໄສວະ (Śaiva) ພຶງວາງດ້ວຍນະຍາສະ ໃສ່ສ່ວນຫົກຂອງກາຍ. ແລະ Bhūrloka ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “gām” ພຶງສະຖາປະນາຈາກບ່ອນສະດືອລົງໄປຮອດຝາທັງສອງ.

Verse 9

गीमाद्यं च भुवर्लोकं कंठांतं नाभितो न्यसेत् । स्वर्लोकं चैव गूमाद्यं कंठदिमस्तकावधि ॥ ९ ॥

ພຶງວາງ Bhuvar‑loka ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “gī” ໂດຍນະຍາສະ ຈາກສະດືອຂຶ້ນໄປຮອດປາຍຄໍ. ແລະພຶງວາງ Svar‑loka ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “gū” ຈາກຄໍຂຶ້ນໄປຮອດຍອດສະໝອງ.

Verse 10

व्यापकं मूलमन्त्रेण न्यासोऽयं भुवनाभिधः । मूलमंत्रं समुञ्चार्य मातृकावर्णमीरयेत् ॥ १० ॥

ນະຍາສະນີ້ແມ່ນນະຍາສະອັນແຜ່ຊຶມທົ່ວ (vyāpaka) ທີ່ກະທຳດ້ວຍມູລະມົນຕຣາ ເອີ້ນວ່າ “Bhuvana”. ເມື່ອອອກສຽງມູລະມົນຕຣາແລ້ວ ຈຶ່ງພຶງສະດຸດອັກສອນມາຕຣິກາ (Mātṛkā) ອັນສັກສິດ.

Verse 11

तदंतेऽपि च मूलं स्यान्नमोंऽतं मातृकास्थले । क्षांतं विन्यस्य मूलेन व्यापकं रचयेत्सुधीः ॥ ११ ॥

ໃນທ້າຍສຸດນັ້ນດ້ວຍ ພຶງວາງບີຈາມູລະໄວ້. ແລະໃນບ່ອນປະທັບຂອງມາຕຣິກາ ພຶງວາງຄຳລົງທ້າຍ “namoṃ”. ເມື່ອວາງ “kṣāṃ” ຄູ່ກັບມູລະແລ້ວ ຜູ້ຮອບຮູ້ພຶງຈັດທຳນະຍາສະອັນແຜ່ຊຶມທົ່ວ (vyāpaka).

Verse 12

वर्णन्या सोऽयमाख्यातः पदन्यासस्तथोच्यते । पञ्चत्रिबाणवह्नींदुचंद्राक्षिनिगमैः क्रमात् ॥ १२ ॥

ນີ້ແມ່ນທີ່ເອີ້ນວ່າ «ວັນນະ-ນຍາສະ» (ການວາງພະຍັນຊະນະ) ແລະຍັງເອີ້ນວ່າ «ປະດະ-ນຍາສະ» (ການວາງຄໍາ) ດ້ວຍ. ຈົ່ງປະຕິບັດຕາມລໍາດັບ ອີງຕາມລະຫັດຈໍານວນດັ່ງເກົ່າ: ຫ້າ, ສາມ, ລູກສອນ, ໄຟ, ຈັນ, «ຈັນດຣະ», ຕາ, ແລະ ນິກະມະ (ວິທີອໍານາດແຫ່ງ ເວດ/ອາຄະມະ).

Verse 13

विभक्तैर्मूलगायत्र्या हृदंतैरष्टभिः पदैः । भालदेशे मुखे कण्ठे हृदि नाभ्यूरुजानुषु ॥ १३ ॥

ດ້ວຍປະດະ 8 ສ່ວນຂອງ ມູລະ-ກາຍະຕຣີ (mūla-gāyatrī) ທີ່ແຕ່ລະປະດະລົງທ້າຍດ້ວຍພະຍາງ «ຫຣຶດ» ຈົ່ງເຮັດນຍາສະວາງໄວ້ທີ່ບ່ອນໜ້າຜາກ, ໃບໜ້າ, ຄໍ, ຫົວໃຈ, ສະດື, ຕົ້ນຂາ, ແລະ ຫົວເຂົ່າ.

Verse 14

पादयोश्चैव विन्यस्य मूलने व्यापकं चरेत् । वदेत्तत्पुरुषायांते विद्महेति पदं ततः ॥ १४ ॥

ເມື່ອວາງນຍາສະທີ່ຕີນທັງສອງແລ້ວ ຈົ່ງກະທໍາການວາງ «ວຽາປະກະ» (vyāpaka) ອັນແຜ່ຊອກຊອນທົ່ວໄປ ທີ່ມູລະ (mūla). ໃນທ້າຍຂອງມັນຕຣະ Tatpuruṣa ຈຶ່ງກ່າວຄໍາ «vidmahe».

Verse 15

वक्रतुंडाय शब्दांते धीमहीति समीरयेत् । तन्नो दंतिः प्रचोवर्णा दयादिति वदेत्पुनः ॥ १५ ॥

ໃນທ້າຍຄໍາ «vakratuṇḍāya» ຈົ່ງກ່າວ «dhīmahi»—“ພວກເຮົາພິຈາລະນາ/ສະມາທິ”. ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວອີກຄັ້ງວ່າ “ຂໍໃຫ້ພຣະດັນຕິ (ຜູ້ມີງາ) ຜູ້ມີສີສັນສະຫວ່າງ ຈົ່ງດົນໃຈພວກເຮົາ” ແລະປິດທ້າຍດ້ວຍ «dayāt»—“ຂໍປະທານເມດຕາກະລຸນາ”.

Verse 16

एषोक्ता मूलगायत्री सर्वसिद्धिप्रदायिनी । एवं न्यासविधिं कृत्वा ध्यायेदेवं हृदंबुजे ॥ १६ ॥

ນີ້ແມ່ນ ມູລະ-ກາຍະຕຣີ ທີ່ໄດ້ປະກາດໄວ້ ວ່າໃຫ້ຜົນສໍາເລັດທຸກປະການ. ເມື່ອເຮັດພິທີນຍາສະດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຈົ່ງພິຈາລະນາສະມາທິຕາມນີ້ ໃນດອກບົວແຫ່ງຫົວໃຈ.

Verse 17

उद्यन्मार्तण्डसदृशं लोकस्थित्यंतकारणम् । सशक्तिकं भूषितांगं दंत चक्राद्युदायुधम् ॥ १७ ॥

ພຣະອົງດຸດດັ່ງຕາເວັນກຳລັງຂຶ້ນ ເປັນເຫດໃຫ້ໂລກດຳລົງ ແລະເປັນເຫດໃຫ້ສິ້ນສຸດ; ພ້ອມດ້ວຍພຣະສັກຕິ (Śakti) ອະວັຍະວະປະດັບງາມ ຖືອາວຸດຍົກຂຶ້ນ ເຊັ່ນ ງາ ແລະ ຈັກຣາ ແລະອື່ນໆ.

Verse 18

एवं ध्यात्वा चतुश्चत्वारिंशत्साहस्रसंयुतम् । चतुर्लक्षं जपेन्मंत्रं अष्टद्रव्यैर्दशांशतः ॥ १८ ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຄວນສະດຸດມັນຕຣາ 400,000 ເທື່ອ ພ້ອມກັບຈຳນວນ 44,000 ຕາມກຳນົດ; ແລະຄວນຖວາຍຮອມະເປັນສ່ວນສິບໜຶ່ງ ດ້ວຍວັດຖຸພິທີ 8 ຢ່າງ.

Verse 19

जुहुयाद्विधिवन्मंत्री संस्कृते हव्यवाहने । इक्षवः सक्तवो मोचाफलानि चिपिटास्तिलाः ॥ १९ ॥

ພຣາຫມະນຜູ້ປະກອບພິທີ ຜູ້ສະດຸດມັນຕຣາ ຄວນຖວາຍຂອງບູຊາລົງໃນໄຟສັກສິດທີ່ຈັດເຕັມຕາມພິທີ—ເຊັ່ນ ອ້ອຍ, ຂອງປຸງຈາກແປ້ງ, ໝາກກ້ວຍ, ເຂົ້າແຜ່ນ, ແລະ ເມັດງາ ເປັນຕົ້ນ.

Verse 20

मोदका नारिकेलानि लाजा द्रव्याष्टकं स्मृतम् । पीठमाधारशक्त्यादिपरतत्वांतमर्चयेत् ॥ २० ॥

ໂມດະກະ (ຂອງຫວານປັ້ນ), ໝາກພ້າວ, ແລະ ລາຈາ (ເຂົ້າຄົ່ວ) ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນສ່ວນໜຶ່ງໃນວັດຖຸພິທີ 8 ຢ່າງ. ຄວນນະມັດສະການພີຖະ (pīṭha) ອັນສັກສິດ ເລີ່ມຈາກ ອາທາຣະ-ສັກຕິ (Ādhāra-Śakti) ໄປຈົນເຖິງ ປະຣະຕັດຕະວະ (Paratattva) ອັນສູງສຸດ.

Verse 21

षट्कोणांतस्त्रिकोणं च बहिरष्टदलं लिखेत् । भूपुरं तद्बहिः कृत्वा गमेशं तत्र पूजयेत् ॥ २१ ॥

ພາຍໃນຮູບຫົກຫຼ່ຽມ ໃຫ້ຂີດຮູບສາມຫຼ່ຽມຢູ່ຂ້າງໃນ; ດ້ານນອກໃຫ້ຂີດດອກບົວ 8 ກີບ. ແລ້ວເຮັດບູປຸຣະ (bhūpura) ເປັນສີ່ຫຼ່ຽມລ້ອມຮອບ ແລະບູຊາ ກະເມຊະ (Gameśa) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 22

तीव्राख्या ज्वालिनी नंदा भोगदा कामरूपाणी । अग्रा तेजोवती सत्या नवमी विध्ननाशिनी ॥ २२ ॥

ນາງຖືກເອີ້ນວ່າ ຕີວຣາ; ນາງແມ່ນໄຟລຸກໂຊດ (ຈວາລິນີ); ນາງແມ່ນ ນັນດາ ຜູ້ປະທານຄວາມຍິນດີ; ນາງປະທານຄວາມສຸກແຫ່ງການເສບສົມ (ໂພກະດາ) ແລະປາກົດຮູບຕາມພຣະປະສົງ (ກາມະຣູປານີ)। ນາງແມ່ນຜູ້ນໍາສູງສຸດ (ອັກຣາ), ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເຕຊະທາງວິນຍານ (ເຕໂຈວະຕີ), ເປັນຄວາມຈິງແທ້ (ສັດຍາ), ນະວະມີ, ແລະຜູ້ທໍາລາຍອຸປະສັກ (ວິດຫນະນາຊິນີ)។

Verse 23

सर्वादिशक्तिकमलासनाय हृदयांतिकः । पीठमंत्रोऽयमेतेन दद्यादासनमुत्तमम् ॥ २३ ॥

ນີ້ແມ່ນ ປີຖະ-ມັນຕຣະ: ຈົ່ງຖວາຍອາສນະອັນສູງສຸດ ແດ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ນັ່ງເທິງດອກບົວ (ກະມະລາສະນະ) ຜູ້ປະກອບດ້ວຍພະລັງດັ້ງເດີມທັງປວງ ແລະສະຖິດຢູ່ໃນດວງໃຈ।

Verse 24

तत्रावाह्य गणाधीशं मध्ये सम्पूज्य यत्नतः । विकोणबाह्ये पूर्वादिचतुर्दिक्ष्वर्चयेत्क्रमात् ॥ २४ ॥

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອອັນເຊີນ ພຣະຄະເນຊາ—ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ (Gaṇādhiśa) ແລ້ວ ຈົ່ງບູຊາຢ່າງລະມັດລະວັງໃນກາງ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນຂອບນອກ ຈົ່ງບູຊາຕາມລໍາດັບໃນສີ່ທິດ ເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ।

Verse 25

श्रियं श्रियः पतिं चैव गौरीं गौरी पतिं तथा । रतिं रतिपतिं पाश्चान्महीपूर्व च पोत्रिणम् ॥ २५ ॥

ຄວນອັນເຊີນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ພຣະສຣີ (ລັກສະມີ) ແລະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສຣີ (ວິດສະນຸ) ດ້ວຍ; ອັນເຊີນ ເກົາຣີ ແລະ ພຣະສະຫວາມີຂອງເກົາຣີ (ຊິວະ); ອັນເຊີນ ຣະຕິ ແລະ ພຣະສະຫວາມີຂອງຣະຕິ (ກາມະ); ແລະອັນເຊີນ ພຣະແມ່ທຣະນີ (ມະຫີ) ເປັນຖານຮອງດັ້ງເດີມ ພ້ອມກັບ ວະຣາຫະ (Varāha) ຜູ້ຍົກນາງຂຶ້ນ।

Verse 26

क्रमादिल्ववटाश्वत्थप्रियगूनामधोऽर्चयेत् । रमा पद्मद्वयकरा शंखचक्रधरो हरिः ॥ २६ ॥

ຄວນບູຊາຕາມລໍາດັບ ຢູ່ໃຕ້ຕົ້ນອິລວະ, ຕົ້ນໄຊ (banyan), ຕົ້ນອັດສະວັດຖະ, ແລະຕົ້ນປຣິຍະກຸ. ທີ່ນັ້ນ ຈົ່ງນຶກເຫັນ ຣະມາ (ສຣີ) ຖືດອກບົວສອງດອກ; ແລະນຶກເຫັນ ພຣະຫຣິ (Hari) ຖືສັງຂະ ແລະ ຈັກຣະ।

Verse 27

गौरी पाशांकुशधरा टंकशूलधरो हरः । रतिः पद्मकरा पुष्पबाणचापधरः स्मरः ॥ २७ ॥

ນາງເກົາຣີຖືບ່ວງບໍ່ງແລະອັງກຸດ; ພຣະຫະຣະຖືຂວານຮົບແລະຕຣິສູນ. ຣະຕີຖືດອກບົວ; ສະມະຣະ (ກາມ) ຖືລູກສອນດອກໄມ້ແລະຄັນທະນູ.

Verse 28

शूकव्रीह्यग्रहस्ता भूः पोत्री चक्रगदाधरः । देवाग्रे पूजयेल्लक्ष्मीसहितं तु विनायकम् ॥ २८ ॥

ພຣະພູມີ (ແຜ່ນດິນ) ຄວນວາດໃຫ້ມືຖືຮວງເຂົ້າແລະເຂົ້າສານ; ຄວນສະແດງບ່ວງພິທີອັນສັກສິດ (ໂປຕຣີ) ດ້ວຍ; ແລະພຣະອົງຜູ້ຖືຈັກຣະແລະຄະທາ (ພຣະວິສນຸ) ຄວນຈັດວາງ. ຕໍ່ໜ້າເທວະທັງຫຼາຍ ຄວນບູຊາພຣະວິນາຍະກະພ້ອມພຣະລັກສະມີ.

Verse 29

पूजयेत्षट्सु कोणेषु ह्यामोदाद्यान्प्रियायुतान् । आमोदं सिद्धिसंयुक्तमग्रतः परिपूजयेत् ॥ २९ ॥

ໃນມຸມທັງຫົກ ຄວນບູຊາເທວະເລີ່ມຈາກ ອາໂມດາ ພ້ອມຄູ່ຄອງອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພວກເຂົາ. ແລ້ວທາງໜ້າ ຄວນບູຊາອາໂມດາເປັນພິເສດ ຜູ້ຮ່ວມກັບ ສິດທິ.

Verse 30

प्रमोदं चाग्निकोणे तु समृद्धिसहितं यजेत् । ईशकोणे यजेत्कीर्तिसंयुतं सुमुखं तथा ॥ ३० ॥

ໃນມຸມໄຟ (ທາງອາຄເນ) ຄວນບູຊາ ປຣະໂມດາ ພ້ອມ ສະມຶດທິ. ໃນມຸມອີສານ (ທາງອີສານ) ຄວນບູຊາ ສຸມຸຂະ ພ້ອມ ກີຣຕິ.

Verse 31

वारुणे मदनावत्या संयुतं दुर्मुखं यजेत् । यजेन्नैर्ऋत्यकोणे तु विघ्नं मदद्रवायुतम् ॥ ३१ ॥

ໃນທິດວາຣຸນະ ຄວນບູຊາ ດຸຣມຸຂະ ພ້ອມ ມະດະນາວະຕີ. ແລະໃນມຸມໄນຣຶຕະ (ທາງຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້) ຄວນບູຊາ ວິຄນະ ພ້ອມ ມະດະດຣະວາ.

Verse 32

द्राविण्या विघ्नकर्तारं वायुकोणे समर्चयेत् । पाशांकुशाभयकरांस्तरुणार्कसमप्रभान् ॥ ३२ ॥

ດ້ວຍມົນຕຣາ/ເຄື່ອງບູຊາ “ດຣາວິນີ” ພຶງບູຊາພຣະຜູ້ກຳຈັດອຸປະສັກ ທີ່ມຸມວາຍຸ (ທິດຕາເວັນຕົກເໜືອ) ຢ່າງຖືກພິທີ—ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນຂຶ້ນ ແລະຖືບາສ (ເຊືອກ), ອັງກຸສ, ພ້ອມມຸດຣາອະພັຍໃນພຣະຫັດ.

Verse 33

कपोलविगलद्दानगंधलुब्धा लिशोभितान् । षट्कोणोभयपार्श्वे तु शंखपद्मनिभौ क्रमात् ॥ ३३ ॥

ຖືກປະດັບດ້ວຍຝູງເຜິ້ງທີ່ໂລບຫາກິ່ນຫອມຂອງນ້ຳດານທີ່ໄຫຼອອກຈາກແກ້ມ; ແລະທີ່ສອງຂ້າງຂອງຮູບຫົກຫຼ່ຽມ ຕາມລຳດັບ ໃຫ້ວາງຮູບຄ້າຍສັງຂ໌ ແລະດອກບົວ.

Verse 34

सहितौ निजशक्तिभ्यां ध्यात्वा पूर्ववदर्चयेत् । केशरेषु षडंगानि पत्रेष्वष्टौ तु मातरः ॥ ३४ ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງເທວະທັງສອງພ້ອມກັບສັກຕິ (Śakti) ປະຈຳພຣະອົງແລ້ວ ຈຶ່ງບູຊາຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ທີ່ເສັ້ນເກສອນ (keśara) ໃຫ້ອັນເຊີນ ṣaḍaṅga ຫົກອົງປະກອບ; ແລະທີ່ກີບດອກ ໃຫ້ອັນເຊີນມາຕຣິກາແປດ (aṣṭa-mātṛkāḥ).

Verse 35

इन्द्राद्यानपि वज्ज्रादीन्पूजयेद्धरणीगृहे । एवमाराध्य विघ्नेशं साधयेत्स्वमनोरथान् ॥ ३५ ॥

ໃນສະຖານບູຊາດິນ ຫຼືພື້ນທີ່ທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ພຶງບູຊາພຣະອິນທຣາ ແລະເທວະອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍວັດຊຣະ (Vajra) ແລະເຄື່ອງໝາຍທິບອື່ນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. ເມື່ອອາຣາທະນາພຣະວິຄເນຊະ (Gaṇeśa) ຢ່າງຖືກພິທີແລ້ວ ຍ່ອມສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາຂອງຕົນ.

Verse 36

चतुश्चत्वारिंशताढ्यं चतुः शतमतंद्रितः । तर्पयेदंबुभिः शुद्धैर्गजास्यं दिनशः सुधीः ॥ ३६ ॥

ຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ບໍ່ເກີດຄວາມເກຍດຄ້ານ ພຶງທຳຕັຣປະນາ (tarpaṇa) ຖວາຍແດ່ພຣະຄະຊາສະຍະ (Gaṇeśa) ດ້ວຍນ້ຳບໍລິສຸດທຸກວັນ—ໃຫ້ຄົບ 44 ມື້ ແລະໃຫ້ຄົບ 400 ຄັ້ງແຫ່ງການຖວາຍ.

Verse 37

पद्मैस्तु वशयेद्भूपांस्तत्पत्नीश्चोत्पलैस्तथा । कुमुदैर्मंत्रिणोऽश्वत्थसमिद्भिर्वाडवाञ्शुभैः ॥ ३७ ॥

ດ້ວຍດອກບົວ ຜູ້ປະຕິບັດສາມາດເຮັດໃຫ້ກະສັດຢູ່ໃນອຳນາດ; ດ້ວຍດອກບົວສີຟ້າ ກໍຊັກນຳພຣະມະເຫສີ. ດ້ວຍດອກກຸມຸດ (ບົວຂາວ) ຊັກນຳມົນຕຣີ; ແລະດ້ວຍໄມ້ສະມິດຈາກອັສວັດຖະ (ໄມ້ໂພ) ອັນເປັນມົງຄຸນ ຊັກນຳສະຕຣີຜູ້ສູງສົງ।

Verse 38

उदुंम्बरोत्थैर्नृपतीन्वैश्यान्प्लक्षसमुद्भवैः । वटोद्भवैः समिद्भिश्च वशयेदंतिमान्बुधः ॥ ३८ ॥

ດ້ວຍໄມ້ສະມິດຈາກຕົ້ນອຸດຸມບະຣະ ຜູ້ຮູ້ສາມາດຄວບຄຸມກະສັດໄດ້; ດ້ວຍໄມ້ຈາກຕົ້ນປລັກສະ ຄວບຄຸມຊົນວັຍສະຍະ; ແລະດ້ວຍໄມ້ສະມິດຈາກຕົ້ນວັດ (ບັນຍານ) ກໍປາບຜູ້ຢູ່ຊັ້ນຕ່ຳສຸດໄດ້।

Verse 39

आज्येन श्रियमाप्नोति स्वर्णाप्तिर्मधुना भवेत् । गोदुग्धेन गवां लाभो दध्ना सर्वसमृद्धिमान् ॥ ३९ ॥

ຖວາຍອາຊະຍະ (ເນີຍໃສ) ຍ່ອມໄດ້ຮັບສິຣີ—ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ. ຖວາຍນ້ຳເຜິ້ງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄຳ. ຖວາຍນ້ຳນົມງົວ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຝູງງົວ; ແລະຖວາຍດາທິ (ນົມສົ້ມ) ຍ່ອມເປັນຜູ້ສົມບູນດ້ວຍຄວາມອຸດົມທຸກປະການ।

Verse 40

अन्नाप्तिरन्नहोमेन समिद्भिर्वेतसां जलम् । वासांसि लभते हुत्वा कुसुंभकुसुमैः शुभैः ॥ ४० ॥

ຖວາຍອາຫານເປັນອັນນະໂຮມ ຍ່ອມໄດ້ອາຫານ. ຖວາຍໄມ້ສະມິດຈາກຕົ້ນເວຕະສະ (ວິລໂລ) ຍ່ອມໄດ້ນ້ຳ. ແລະຖວາຍດອກກຸສຸມພະ (safflower) ອັນເປັນມົງຄຸນ ຍ່ອມໄດ້ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ।

Verse 41

अथ सर्वेष्टदं वक्ष्ये चतुरावृत्तितर्पणम् । मूलेनादौ चतुर्वारं प्रत्येकं च प्रतर्पयेत् ॥ ४१ ॥

ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະກ່າວເຖິງຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ແບບວົງຈອນສີ່ຊັ້ນ ອັນໃຫ້ຜົນຕາມປາຖະໜາທັງປວງ. ໃນເບື້ອງຕົ້ນ ດ້ວຍມູລະມັນຕຣະ (root-mantra) ຄວນຖວາຍສີ່ຄັ້ງ; ແລະຄວນທຳໃຫ້ແຕ່ລະອົງທີ່ເຊີນມາ ພໍໃຈແຍກຕ່າງຫາກ.

Verse 42

पूर्वमंत्राक्षरैर्मंत्रैः स्वाहांतैश्च चतुश्चतुः । मूलमंत्रैश्चतुर्वारपूर्वकं संप्रतर्प्य च ॥ ४२ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ໃຊ້ມັນຕຣາທີ່ປະກອບຈາກພະຍາງຂອງມັນຕຣາກ່ອນ ແລະລົງທ້າຍດ້ວຍ «svāhā» ເພື່ອຖວາຍອາຫຸຕິ/ນ້ຳບູຊາ ຢ່າງລະ 4 ເທື່ອ; ຈາກນັ້ນ ໃຊ້ມູລະມັນຕຣາ ເຮັດການສັນຕັຣປະຍະອີກ ໂດຍມີການສວດ 4 ເທື່ອນຳໜ້າ។

Verse 43

मिथुनादींस्ततः पश्चात्पूर्ववत्संप्रतर्पयेत् । देवेन सहितां शक्तिं शक्त्या च सहितं तु तम् ॥ ४३ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ສັນຕັຣປະຍະຄູ່ເທວະ (ມິຖຸນ) ແລະອື່ນໆ ຕາມແບບເກົ່າ. ຄື ບູຊາສັກຕິພ້ອມກັບເທວະ ແລະບູຊາເທວະພ້ອມກັບສັກຕິຂອງພຣະອົງເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 44

एवंच षड्विंशतिधा मिथुनानि भवंति हि । स्वनामाद्यर्णबीजानि तानि सन्तर्पयेत्क्रमात् ॥ ४४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຄູ່ທັງຫຼາຍຈຶ່ງມີເປັນ 26 ຮູບແບບ. ເລີ່ມຈາກພະຍາງບີຈະ (bīja) ທີ່ຂຶ້ນຕົ້ນດ້ວຍນາມຂອງພວກເຂົາເອງ ໃຫ້ສັນຕັຣປະຍະຕາມລຳດັບ.

Verse 45

भवेत्संभूय सचतुश्चत्वारिंशञ्चतुः शतम् । एवं संतप्य तत्पश्चात्पूर्ववत्सोपचारकैः ॥ ४५ ॥

ເມື່ອຮວມກັນແລ້ວ ຈະເປັນ 144. ເມື່ອໄດ້ສັນຕັຣປະຍະ/ປຸງແຕ່ງດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ດຳເນີນຕໍ່ຕາມເກົ່າ ດ້ວຍອຸປະຈາຣະ (ພິທີບໍລິການ) ທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 46

सर्वाभीष्टं च संप्रार्थ्य प्रणम्योद्वासयेत्सुधीः । भाद्रकृष्णचतुर्थ्यादिप्रतिमासमतंद्रितः ॥ ४६ ॥

ເມື່ອອະທິຖານຂໍໃຫ້ສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ ແລະກ້ມກາບນົບນ້ອມແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນປິດພິທີບູຊາ (udvāsana) ຢ່າງເປັນທາງການ. ແລະເລີ່ມແຕ່ວັນຈັນທຣະທີ 4 ໃນຂ້າງຄ່ຳຂອງເດືອນພາດຣະປະດະ ແລະຕໍ່ໆໄປ ຄວນປະຕິບັດທຸກເດືອນໂດຍບໍ່ປະມາດ.

Verse 47

आरभ्यार्कोदयं मंत्री यावच्चंद्रोदयो भवेत् । तावन्नोपविशेद्भूमौ जितवाविस्थरमानसः ॥ ४७ ॥

ແຕ່ຕາເວັນຂຶ້ນຈົນເຖິງດວງຈັນຂຶ້ນ ຜູ້ປະຕິບັດມົນຕຣາບໍ່ຄວນນັ່ງລົງເທິງດິນໂລ່ງ ໂດຍໄດ້ຂົ່ມຈິດທີ່ຟຸ້ງຊ່ານແລະແຕກກະຈາຍໃຫ້ສົງົບແລ້ວ।

Verse 48

ततश्चंद्रोदये मन्त्री पूजयेद्गणनायकम् । पूर्वोक्तविधिना सम्यङ्नानापुष्पोपहारकैः ॥ ४८ ॥

ຕໍ່ມາເມື່ອດວງຈັນຂຶ້ນ ຜູ້ປະກອບພິທີມົນຕຣາຄວນບູຊາ «ຄະນະນາຍົກ» (ພຣະຄະເນຊາ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ດ້ວຍດອກໄມ້ນານາ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ।

Verse 49

एकविंशतिसंख्याकान्मोदकांश्च निवेदयेत् । तदग्रे प्रजपेन्मन्त्रमष्टोत्तरसहस्रकम् ॥ ४९ ॥

ຄວນນໍາເອົາໂມດະກະ 21 ອັນ ຖວາຍເປັນໄນເວດຍະ; ແລ້ວຕໍ່ໜ້າເຄື່ອງຖວາຍນັ້ນ ຄວນສວດມົນຕຣາ 1008 ເທື່ອ।

Verse 50

ततः कर्पूरकाश्मीररक्तपुष्पैः सचन्दनैः । अर्ध्यं दद्यात्तु मूलांते ङेते गणपतिं ततः ॥ ५० ॥

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍການບູຊາກຳພູ, ກະສະເມຍ (ຫຍ້າຝຣັ່ງ/ຊາຟຣອນ), ດອກໄມ້ສີແດງ ແລະຈັນທະນາ ຄວນຖວາຍອັຣຄະຍະ (ນ້ຳຄາລະວະ) ທີ່ຖານ; ແລ້ວກໍໂຄ້ງຄຳນົບ ແລະບູຊາພຣະຄະນະປະຕິ (Gaṇapati) ຕໍ່ໄປ।

Verse 51

इदमर्ध्यं कल्पयामि हृदंतोऽर्ध्यमनुर्मतः । स्तुत्वा नत्वा विसृज्याथ यजेच्चंद्रमसं पुनः ॥ ५१ ॥

«ດ້ວຍໃຈອັນສັດຊື່ຈາກພາຍໃນ ຂ້າພະເຈົ້າຈັດເຮັດອັຣຄະຍະນີ້ ຕາມທີ່ປະເພນີອະນຸມັດ»; ເມື່ອສັນລະເສີນ ແລະຄຳນົບແລ້ວ ຈຶ່ງປ່ອຍອັຣຄະຍະ ແລະບູຊາດວງຈັນອີກຄັ້ງ।

Verse 52

अर्ध्यं दद्याञ्चतुर्वारं पूजयित्वा गुरुं ततः । निवेदितेषु विप्राय दद्यादर्धांश्च मोदकान् ॥ ५२ ॥

ເມື່ອໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາຄູອາຈານ (ກຸຣຸ) ແລ້ວ ພຶງຖວາຍອາຣະຄະ (arghya) 4 ຄັ້ງ; ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຖວາຍນິເວດຍະ (ອາຫານບູຊາ) ແລ້ວ ຈຶ່ງແບ່ງມົດກະຫວານໆ ເປັນສ່ວນຄື່ງໆ ໃຫ້ພຣາຫມະນະ।

Verse 53

स्वयमर्द्धान्प्रभुंजीत ब्रह्मचारी जितेंद्रियः । एवं व्रतं यः कुरुते सम्यक्संवत्सरावधि ॥ ५३ ॥

ໃຫ້ຜູ້ນັ້ນກິນແຕ່ຄື່ງໜຶ່ງດ້ວຍການຂົງເຂັ້ມຕົນເອງ—ດຳລົງເປັນພຣະຫມະຈາຣີ ແລະຊະນະອິນທຣີຍະ. ຜູ້ໃດປະພຶດວຣະຕະນີ້ດັ່ງນີ້ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຄົບໜຶ່ງປີ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນທາງທຳຕາມປະສົງ.

Verse 54

पुत्रान्पौत्रान्सुखं वित्तमारोग्यं लभते नरः । सूर्योदयादशक्तश्चेदस्तमारभ्य मंत्रवित् ॥ ५४ ॥

ຊາຍຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ລູກ ແລະຫຼານ, ຄວາມສຸກ, ຊັບສິນ, ແລະສຸຂະພາບດີ. ແລະຖ້າຜູ້ຮູ້ມັນຕຣະບໍ່ສາມາດເລີ່ມຈາກຕອນຕາເວັນຂຶ້ນ ກໍໃຫ້ເລີ່ມຈາກຕອນຕາເວັນຕົກ.

Verse 55

चंद्रोदयांतं पूर्वोक्तविधिना व्रतमाचरेत् । एवं कृतेऽपि पूर्वोक्तं फलमाप्नोति निश्चितम् ॥ ५५ ॥

ພຶງປະພຶດວຣະຕະຕາມວິທີທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຈົນຮອດເວລາດວງຈັນຂຶ້ນ. ແມ່ນແຕ່ເຮັດແບບນີ້ກໍຕາມ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນດຽວກັນຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 56

गणिशप्रतिमां दंतिदंतेन कपिनापि वा । गजभग्रेन निंबेन सितार्केंणाथवा पुनः ॥ ५६ ॥

ຮູບປັ້ນພຣະຄະເນສະ (Gaṇeśa) ອາດຈະປັ້ນຈາກງາຊ້າງ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ທີ່ລີງເຮັດໄດ້; ຫຼືຈາກຊິ້ນສ່ວນທີ່ຫັກອອກຈາກຊ້າງ; ຫຼືອີກຄັ້ງຈາກໄມ້ນິມ (neem), ຫຼືຈາກຫີນຕາເວັນສີຂາວຈາງ.

Verse 57

कृत्वा तस्यां समावाह्य प्राणस्थापनपूर्वकम् । अभ्यर्च्य विधिवन्मन्त्री राहुग्रस्ते निशाकरे ॥ ५७ ॥

ເມື່ອຈັດຕຽມສິ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາ ພຶງເຊີນເທວະດາໃຫ້ສະຖິດໃນນັ້ນ ໂດຍເຮັດພິທີສະຖາປະນາປຣານກ່ອນ; ແລ້ວໃນຍາມທີ່ພຣະຈັນຖືກຣາຫູກັບກິນ (ຈັນທຣະຄາດ) ຈຶ່ງບູຊາຕາມວິທີທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມຄຳສັ່ງສອນ।

Verse 58

स्पृष्ट्रा चैव निरहारस्तां शिखायां समुद्वहन् । द्यूते विवादे समरे व्यवहारे जयं लभेत् ॥ ५८ ॥

ເມື່ອໄດ້ແຕະຕ້ອງມັນແລ້ວ ແລະຖືອົດອາຫານ ພ້ອມທັງສວມຮັກສາ śikhā (ຈຸກຜົມ) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຊະນະໃນການພະນັນ ໃນການໂຕ້ຖຽງ ໃນສົງຄາມ ແລະໃນການຕິດຕໍ່ທຸລະກິດໂລກີຍະ।

Verse 59

बीजं वराहो बिंद्धाढ्यौ मन्विंद्वान्नौ कलौ ततः । स्मृतिर्मांसेंदुमन्वाग्रा कर्णोच्छिष्टगणे वदेत् ॥ ५९ ॥

ໃນກຸ່ມທີ່ເອີ້ນວ່າ «karnocchiṣṭa» (ກຸ່ມ “ເສດຫູ”) ພຶງກ່າວລຳດັບຄຳຈື່ຈຳນີ້ວ່າ: “ບີຊະ (ເມັດ); ວຣາຫະ (ໝູປ່າ); ບິນທະ ແລະ ອາດຫຍະ; ມະນຸ, ອິນດຸ ແລະ ອາຫານ; ແລ້ວໃນກະລິ; ສະມຣິຕິ; ເນື້ອ; ຈັນທຣະ; ມະນຸ; ຄຳທີ່ເປັນອັນສູງສຸດ (ອັກຣາ)”।

Verse 60

बकः सदीर्घपवनो महायक्षाय यं बलिः । बलिमंत्रोऽयमाख्यातो न चेद्वर्णोऽखिलेष्टदः ॥ ६० ॥

“ບະກະ ຜູ້ລົມຍາວ” — ນີ້ແມ່ນບະລິ (ເຄື່ອງຖວາຍ) ສຳລັບມະຫາຍັກສະ. ນີ້ໄດ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນບະລິ-ມັນຕຣາ; ແລະຖ້າສຽງພະຍາງບໍ່ຖືກຕ້ອງ ກໍບໍ່ໃຫ້ຜົນຕາມປາຖະນາທັງປວງ।

Verse 61

प्रणवो भुवनेशानीस्वबीजांते नवार्णकः । हस्तीति च पिशाचीति लिखेञ्चैवाग्रिंसुंदरी ॥ ६१ ॥

ມັນຕຣາ 9 ພະຍາງ ເກີດຈາກປຣະນະວະ “ໂອມ” ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍບີຊະ (ພະຍາງເມັດ) ຂອງພູວະເນຊານີ. ພຶງຂຽນມັນຄຽງກັບຄຳ “hastī” ແລະ “piśācī” ແລະຍັງກັບ “Agriṃ-sundarī” ດ້ວຍ।

Verse 62

नवार्णोऽयं समुद्दिष्टो भजतां सर्वसिद्धिदः । पदैः सर्वेण मंत्रेण पञ्चांगानि प्रकल्पयेत् ॥ ६२ ॥

ມົນຕຣາ «ນະວາຣະນ» ນີ້ (໙ ພະຍາງ) ໄດ້ຖືກສອນຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ສໍາລັບຜູ້ບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ມັນປະທານສິດທິທຸກປະການ. ໃຫ້ນໍາຄໍາທັງໝົດໃນມົນຕຣາ ມາຈັດຕັ້ງອົງພິທີ ໕ (pañcāṅga)។

Verse 63

अन्यत्सर्वं समानं स्यात्पूर्वमंत्रेण नारद । अथाभिधास्ये विधिवद्वक्रतुंडमनुत्तमम् ॥ ६३ ॥

ໂອ ນາຣະດາ, ສິ່ງອື່ນທັງໝົດຄວນເຮັດໃຫ້ເໝາະກັນດັ່ງມົນຕຣາກ່ອນ. ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍຕາມຫຼັກພິທີ ພຣະວັກຣະຕຸນຑະ ຜູ້ບໍ່ມີໃຜເທົ່າ (ພຣະອົງງວດງໍ້).

Verse 64

तोयं विधिर्वह्नियुक्तकर्णेंद्वाढ्यो हरिस्तथा । सदीर्घो दारको वायुर्वर्मांतोऽयं रसार्णकः ॥ ६४ ॥

«ໂຕຍ» (ນ້ໍາ) ກໍເອີ້ນວ່າ «ວິທິ» (ພຣະພຣະຫມາ/ຂໍ້ບັງຄັບ) ໄດ້. «ວະຫນິ» ແມ່ນສິ່ງທີ່ປະສົມກັບ «ກັນນະ» ແລະ «ອິນດຸ» ແລ້ວອຸດົມຂຶ້ນ. «ຫະຣິ» ກໍດັ່ງກັນ. «ວາຍຸ» ແມ່ນສຽງທີ່ຍາວ; «ດາຣະກະ» ແມ່ນເດັກນ້ອຍ. ນີ້ສິ້ນສຸດດ້ວຍ «ວັຣມະ» ແລະເປັນ “ມະຫາສະມຸດແຫ່ງຣະສະ” (ແກ່ນສານ).

Verse 65

भार्गवोऽस्य मुनिश्छन्दोऽनुष्टुब्देवो गणाधिपः । वक्रतुण्डाभिधो बीजं वं शक्तिः कवचं पुनः ॥ ६५ ॥

ສໍາລັບມົນຕຣານີ້ ພາຣະຄະວະ ເປັນຣິສິ (ṛṣi); ຉັນທະ (chandas) ແມ່ນ ອະນຸສຕຸບ (Anuṣṭubh); ເທວະຕາປະທານແມ່ນ ຄະນາທິປະ (Gaṇeśa). “ວັກຣະຕຸນຑະ” ແມ່ນບີຈະ (bīja); “ວໍາ” ແມ່ນຊັກຕິ (śakti); ແລະຍັງມີກະວະຈະ (kavaca) ເປັນເກາະຄຸ້ມຄອງ.

Verse 66

तारदृन्मध्यगैर्मंत्रवर्णैश्चंद्रविभूषितैः । कृत्वा षडंगमन्त्रार्णान्भ्रूमध्ये च गले हृदि ॥ ६६ ॥

ໃຫ້ນໍາພະຍາງມົນຕຣາທີ່ຢູ່ກາງ (ລະຫວ່າງ “ຕາຣະ” ແລະ “ດຣິດ”) ແລະປະດັບດ້ວຍອົງປະກອບ “ຈັນທຣະ” (ຈັນ) ແລ້ວເຮັດນະຍາສະ ໖ ອົງ (ṣaḍaṅga) ຂອງພະຍາງນັ້ນ ໂດຍວາງໄວ້ທີ່ກາງຄິ້ວ, ທີ່ຄໍ, ແລະໃນຫົວໃຈ.

Verse 67

नामौ लिंगे पदे न्यस्याखिलेन व्यापकं चरेत् । उद्यदर्कद्युतिं हस्तैः पाशांकुशवराभयान् ॥ ६७ ॥

ເມື່ອວາງນະຍາສະແຫ່ງນາມສອງປະການໄວ້ເທິງລິງຄະ ແລະເທິງພຣະບາດ ແລ້ວຈຶ່ງຝຶກສະມາທິໃນພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວສັບພະສິ່ງ. ຄວນພິຈາລະນາພຣະເທວະດາສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນຂຶ້ນ ມີພຣະຫັດຖືບາສ (ເຊືອກ), ອັງກຸສ, ມຸດຣາປະທານພອນ ແລະມຸດຣາອະໄພ.

Verse 68

दधतं गजवक्त्रं च रक्तभूषांबरं भजेत् । ध्यात्वैवं प्रजपेत्तर्कलक्षं द्रव्यैर्दशांशतः ॥ ६८ ॥

ຄວນນະມັດສະການພຣະອົງຜູ້ມີພຣະພັກເປັນຊ້າງ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບສີແດງ ແລະນຸ່ງຫົ່ມສີແດງ. ເມື່ອທຳທຽນແບບນີ້ແລ້ວ ຈຶ່ງສວດຈະປະ (japa) ໃຫ້ຄົບໜຶ່ງແສນ ແລ້ວຖວາຍບູຊາເປັນສ່ວນໜຶ່ງໃນສິບ ດ້ວຍວັດຖຸອັນເໝາະສົມ.

Verse 69

अष्टभिर्जुहुयात्पीठे तीव्रादिसहितेऽर्चयेत् । मूर्तिं मूर्तेन संकल्प्य तस्यामावाह्य पूजयेत् ॥ ६९ ॥

ຄວນຖວາຍອາຮຸຕິ/ໂຮມາ 8 ຄັ້ງເທິງພີຖະ (ບ່ອນບູຊາ) ແລະບູຊາພ້ອມດ້ວຍພິທີ/ມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ຕີວຣາ». ເມື່ອກຳນົດຮູບພຣະອົງໃນໃຈໃຫ້ເປັນຮູບທີ່ແນ່ນອນ ແລ້ວເຊີນ (ອາວາຫນະ) ໃຫ້ປະທັບໃນນັ້ນ ແລະບູຊາ.

Verse 70

षट्कोणेषु षडंगानि पत्रेष्वष्टौ तु शक्तयः । यजेद्विद्यां विधात्रीं च भोगदां विप्रघातिनीम् ॥ ७० ॥

ໃນສາມຫຼ່ຽມທັງຫົກ ໃຫ້ວາງອົງປະກອບຊ່ວຍທັງຫົກ (ṣaḍaṅga); ແລະເທິງກີບດອກບົວ ໃຫ້ວາງພະລັງອຳນາດທັງແປດ (śakti). ຄວນບູຊາ «ວິດຍາ» ຜູ້ເອີ້ນອີກນາມວ່າ «ວິທາຕຣີ» ຜູ້ປະທານຄວາມສຸກແລະຜູ້ທຳລາຍອຳນາດອັນປະທັກປະທວງ.

Verse 71

निधिप्रदीपां पापघ्नीं पुण्यां पश्चाच्छशिप्रभाम् । दलाग्रेषु वक्रतुंड एकदंष्ट्रमहोदरौ ॥ ७१ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ວາງ/ພິຈາລະນາ «ນິທິປຣະດີປາ» ຜູ້ທຳລາຍບາບ ແລະຜູ້ປະທານບຸນ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ «ສະສິປຣະພາ» ຜູ້ສະຫວ່າງດັ່ງແສງຈັນ. ທີ່ປາຍກີບ/ໃບ ໃຫ້ເຫັນ «ວັກຣະຕຸນຑະ» (ງວງໂຄ້ງ), «ເອກະດັມສະຕຣະ» (ງາດຽວ) ແລະ «ມະໂຫດະຣະ» (ທ້ອງໃຫຍ່).

Verse 72

गजास्यलंबोदरकौ विकटौ विध्नराट् तथा । धूम्रवर्णस्ततो बाह्ये लोकेशान्हेतिसंयुतान् ॥ ७२ ॥

ພຣະອົງຖືກເອີ້ນວ່າ «ໜ້າຊ້າງ» (Gajāsya), «ທ້ອງໃຫຍ່» (Lambodara), «ນ່າກົວ» (Vikaṭa) ແລະ «ຈອມເຈົ້າແຫ່ງອຸປະສັກ» (Vidhnarāṭ)។ ຕໍ່ມາ ໃນໂລກພາຍນອກ ພຣະອົງເປັນ «ສີຄວັນ» (Dhūmravarṇa) ຜູ້ສຳພັນກັບຜູ້ພິທັກໂລກ (Lokapāla) ແລະອາວຸດຂອງເຂົາເຈົ້າ।

Verse 73

एवमावरणैरिष्ट्वा पञ्चभिर्गणनायकम् । साधंयेदखिलान्कामान्वक्रतुंड प्रंसादतः ॥ ७३ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອບູຊາພຣະຄະນະນາຍົກ (Gaṇeśa) ດ້ວຍ «ອາວະຣະນະ» ປ້ອງກັນທັງຫ້າ ຜູ້ນັ້ນຈະສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ «ຜູ້ມີງວງຄົດ» (Vakratūṇḍa)។

Verse 74

लब्ध्वा गुरुमुखान्मंत्रं दीक्षासंस्कारपूर्वकम् । ब्रह्मचारी हविष्याशी सत्यवाक् च जितेंद्रियः ॥ ७४ ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບມັນຕຣາຈາກປາກຄູອາຈານ (guru) ໂດຍມີພິທີດີກສາ (dīkṣā) ແລະສັງສະການຊຳລະກ່ອນ ຄວນດຳລົງຊີວິດເປັນພຣະພຣະຫມະຈາຣິນ—ກິນແຕ່ຮະວິສ (ອາຫານບູຊາອັນບໍລິສຸດ) ເວົ້າຄວາມຈິງ ແລະຊະນະອິນທຣີຍະທັງຫຼາຍ।

Verse 75

जपेदर्कसहस्रं तु षण्मासं होमसंयुतम् । दारिद्य्रं तु पराभूय जायते धनदोपमः ॥ ७५ ॥

ຖ້າຜູ້ໃດສວດຈັບ «ອາຣະກະ-ສະຫັດສະຣະ» (Arka-sahasra) ເປັນເວລາຫົກເດືອນ ພ້ອມພິທີໂຮມະ (homa) ຜູ້ນັ້ນຈະຊະນະຄວາມຍາກຈົນ ແລະກາຍເປັນຜູ້ມີຊັບດຸດຄູເບຣະ (Kubera) ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຊັບສົມບັດ।

Verse 76

चतुर्थ्यादि चतुर्थ्यंतं जपेदयुतमादरात् । अष्टोत्तरशतं नित्यं हुत्वा प्राग्वत्फलं लभेत् ॥ ७६ ॥

ເລີ່ມຈາກວັນຈັນທຣະທີ 4 ໄປຈົນເຖິງວັນຈັນທຣະທີ 4 ຄັ້ງຕໍ່ໄປ ຄວນສວດຈັບມັນຕຣາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ 10,000 ຄັ້ງ। ແລະຖວາຍໂຮມະທຸກມື້ 108 ຄັ້ງ ຈະໄດ້ຜົນເທົ່າກັນດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ।

Verse 77

पक्षयोरुभयोर्मंत्री चतुर्थ्यां जुहुयाच्छतम् । अपूपैर्वत्सरे स स्यात्समृद्धेः परमं पदम् ॥ ७७ ॥

ໃນທັງສອງປັກຂອງເດືອນ (ຂຶ້ນແລະແຮມ) ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາຄວນຖວາຍຮົມ (ບູຊາໄຟ) ໜຶ່ງຮ້ອຍຄັ້ງໃນວັນຈະຕຸຣຖີ ໂດຍໃຊ້ເຄັກອາປູປາ; ພາຍໃນໜຶ່ງປີ ຈະໄດ້ຮັບຕຳແໜ່ງສູງສຸດແຫ່ງຄວາມຮັ່ງມີແລະຄວາມອຸດົມສົມບູນ।

Verse 78

अङ्गारकचतुर्थ्यां तु देवमिष्ट्वा विधानतः । हविषा पा यसान्नेन नैवेद्यं परिकल्पयेत् ॥ ७८ ॥

ໃນວັນອັງກາຣະກະ-ຈະຕຸຣຖີ ເມື່ອໄດ້ບູຊາເທວະຕາຕາມພິທີກຳນົດແລ້ວ ຄວນຈັດນະໄວເທຍ (ອາຫານຖວາຍ) ເປັນຮະວິສ ແລະ ຂ້າວຫວານປາຍະສະ।

Verse 79

ततो गुरुं समभ्यंर्त्य भोजयेद्विधिवत्सुधीः । निवेदितेन जुहुयात्सहरस्रं विधिवद्वसौ ॥ ७९ ॥

ຈາກນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນເຂົ້າໄປຫາຄູບາອາຈານ (ກຸຣຸ) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະຖວາຍອາຫານທ່ານຕາມພິທີ; ແລ້ວໃຊ້ຂອງທີ່ໄດ້ຖວາຍແລ້ວ ກະທຳຮົມໃນໄຟໃຫ້ຄົບໜຶ່ງພັນຄັ້ງ ຕາມວິທີກຳນົດ।

Verse 80

एवं संवत्सरं कृत्वा महतीं श्रियमाप्नुयात् । अथान्यत्साधनं वक्ष्ये लोकानां हितकाम्यया ॥ ८० ॥

ເມື່ອປະຕິບັດແບບນີ້ຄົບໜຶ່ງປີ ຍ່ອມໄດ້ຮັບສິຣີອັນໃຫຍ່. ບັດນີ້ ເພາະປາດຖະນາປະໂຫຍດແກ່ຊາວໂລກ ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍວິທີປະຕິບັດອື່ນອີກປະການໜຶ່ງ।

Verse 81

इष्ट्वा गणेशं पृथुकैः पायसापूपमोदकः । नानाफलैस्ततोमंत्री हरिद्रामथ सैन्धवम् ॥ ८१ ॥

ເມື່ອບູຊາພຣະຄະເນຊະດ້ວຍເຂົ້າແຜ່ນ (pṛthuka) ປາຍະສະ ເຄັກອາປູປາ ແລະ ໂມດະກະຫວານ ພ້ອມທັງຜົນໄມ້ນານາ; ຈາກນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາຈຶ່ງຖວາຍ/ນຳໃຊ້ ຂະໝິ້ນ ແລະ ເກືອຫີນ (saindhava)។

Verse 82

वचां निष्कार्द्धभागं च तदर्द्धं वा मनुं जपेत् । विशोध्य चूर्णं प्रसृतौ गवां मूत्रे विनिक्षिपेत् ॥ ८२ ॥

ຄວນເອົາວະຈາ (sweet flag) ປະມານເຄິ່ງນິສກະ ຫຼືເຄິ່ງຂອງນັ້ນ ແລ້ວສວດມັນຕຣາ; ຕໍ່ມາຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ບົດເປັນຜົງລະອຽດ ແລ້ວໃສ່ຜົງນັ້ນສອງປະສຣິຕິ ໃນນ້ໍາປັດສະວະງົວ.

Verse 83

सहस्रकृत्वो मनुना मंत्रयित्वा प्रयत्नतः । स्नातामृतुदिने शुद्धां शुक्लांबरधरां शुभाम् ॥ ८३ ॥

ເມື່ອອຸທິດພິທີດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ກໍານົດ ຢ່າງພາກພຽນຈົນຄົບພັນເທື່ອແລ້ວ ຄວນຈັດເຕັມນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ—ອາບນ້ໍາໃນວັນທີ່ກໍານົດ ບໍລິສຸດ ແລະນຸ່ງຜ້າຂາວ.

Verse 84

देवस्य पुरतः स्थाप्य पाययेदौषधं सुधीः । सर्वलक्षणसंपन्नं वंध्यापि लभते सुतम् ॥ ८४ ॥

ໃຫ້ນາງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເທວະ ແລ້ວຜູ້ຮູ້ຄວນໃຫ້ນາງດື່ມຢານັ້ນ; ແມ່ນແຕ່ຍິງທີ່ເຄີຍເປັນໝັນ ກໍຈະໄດ້ບຸດຜູ້ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທັງປວງ.

Verse 85

अथान्यत्संप्रवक्ष्यामि रहस्यं परमाद्भुतम् । गोचर्ममात्रां धरणीमुपलिप्य प्रयत्नतः ॥ ८५ ॥

ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະກ່າວອີກຄວາມລັບໜຶ່ງ ອັນນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ: ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ຄວນປູນລູບແລະຈັດເຕັມພື້ນດິນໃຫ້ເທົ່າກັບຂະໜາດໜັງງົວໜຶ່ງຜືນ.

Verse 86

विकीर्य धान्यप्रकरैस्तत्र संस्थापयेद्धटम् । शुद्धोदकेन संपूर्य तस्योपरि निधापयेत् ॥ ८६ ॥

ເມື່ອຫວ່ານກອງເຂົ້າເມັດຕ່າງໆ ຢູ່ທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຄວນຕັ້ງໝໍ້ໜຶ່ງໃບ; ເຕີມໃຫ້ເຕັມດ້ວຍນ້ໍາບໍລິສຸດ ແລ້ວຈຶ່ງວາງສິ່ງທີ່ກໍານົດໄວ້ເທິງໝໍ້ນັ້ນ.

Verse 87

कपिलाज्येन संपूर्णं शरावं नूतनं शुभम् । षडष्टाक्षरमंत्राभ्यां दीपमारोपयेच्छुभम् ॥ ८७ ॥

ໃຫ້ເອົາຖ້ວຍໃໝ່ອັນເປັນມົງຄຸນ (ຊະຣາວ) ໃສ່ນ້ຳມັນເນີຍ (ກະປິລາຊະຍະ) ໃຫ້ເຕັມ ແລ້ວຕັ້ງດວງໄຟມົງຄຸນ ພ້ອມສະດຸດມົນ 6 ພະຍາງ ແລະ 8 ພະຍາງ।

Verse 88

दीपे देवं समावाह्य गंधपुष्पादिभिर्यजेत् । स्नातां कुमारीमथवा कुमारं पूजयेत्सुधीः ॥ ८८ ॥

ເມື່ອອັນເຊີນພະເທວະໃຫ້ສະຖິດໃນດວງໄຟແລ້ວ ຈຶ່ງບູຊາດ້ວຍນ້ຳຫອມ/ຈັນທະນ໌, ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ. ຜູ້ມີປັນຍາຄວນນົບນ້ອມບູຊາກຸມາຣີທີ່ອາບນ້ຳແລ້ວ ຫຼືເດັກຊາຍຜູ້ນ້ອຍ.

Verse 89

दीपस्य पुरतः स्थाप्यध्यात्वा देवं जपेन्मनुम् । प्रदीपे स्थापिते पश्येद्द्विजरूपं गणेश्वरम् ॥ ८९ ॥

ວາງ(ວັດຖຸບູຊາ)ໄວ້ຕໍ່ໜ້າດວງໄຟ ແລ້ວພິຈາລະນາພະເທວະ ແລະສະດຸດມົນ. ເມື່ອຕັ້ງດວງໄຟແລ້ວ ຄວນເຫັນພຣະຄະເນສະວະຣະ ໃນຮູບຂອງທະວິຊະ (ພຣາຫມັນ).

Verse 90

पृष्टस्ततः संपदि वा नष्टं चैवाप्यनागतम् । सकलं प्रवदेदेवं कुमारी वा कुमारकः ॥ ९० ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອຖືກຖາມເຖິງຄວາມຮັ່ງມີ, ສິ່ງທີ່ສູນຫາຍ, ຫຼືສິ່ງທີ່ຍັງບໍ່ມາເຖິງ ກຸມາຣີ ຫຼືເດັກຊາຍນ້ອຍ ຄວນກ່າວບອກທັງໝົດຕາມວິທີນີ້.

Verse 91

षडक्षरो हृदंतश्चेद्भवेदष्टाक्षरो मनुः । अन्येऽपि मंत्रा देवर्षे सन्ति तंत्रे गणेशितुः ॥ ९१ ॥

ຖ້າມົນ 6 ພະຍາງ ລົງທ້າຍດ້ວຍພະຍາງເມັດ ‘hṛd’ ກໍຈະກາຍເປັນມົນ 8 ພະຍາງ. ແລະໂອ ພະເທວະຣິສີ, ໃນຕັນຕຣະຂອງພຣະຄະເນສະ ຍັງມີມົນອື່ນໆອີກ.

Verse 92

किंत्वत्र यन्न साध्यं स्यात्र्रिषु लोकेषु साधकैः । अष्टविंशरसार्णाभ्यां तन्न पश्येदपि क्वचित् ॥ ९२ ॥

ແຕ່ໃນນີ້ ຈະມີເປົ້າໝາຍໃດບໍ່ສາມາດບັນລຸໄດ້ໂດຍຜູ້ປະຕິບັດຜູ້ສຳເລັດໃນສາມໂລກ? ແທ້ຈິງ ດ້ວຍອົງປະກອບມັນຕຣາ «ຣະສະ» ແລະ «ອະຣະນະ» 28 ປະການ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ບັນລຸບໍ່ໄດ້ໃນທຸກບ່ອນ।

Verse 93

एतद्गणेशमंत्राणां विधानं ते मयोदितम् । शठेभ्यः परशिष्येभ्यो वंचकेभ्योऽपि मा वद ॥ ९३ ॥

ນີ້ແມ່ນວິທີການຕາມພິທີຂອງມັນຕຣາພຣະຄະເນຊະ ທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າແລ້ວ. ຢ່າເຜີຍແຜ່ໃຫ້ຄົນຫລອກລວງ, ໃຫ້ຜູ້ເປັນສິດຂອງຄົນອື່ນ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ຜູ້ປອມແປງເລີຍ.

Verse 94

एवं यो भजते देवं गणेशंसर्वसिद्धिदम् । प्राप्येह सकलान्भोगनिंते मुक्तिपदं व्रजेत् ॥ ९४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດບູຊາພຣະເທວະຄະເນຊະ ຜູ້ປະທານສິດທິທຸກປະການ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກແລະພົບພາບທັງປວງໃນໂລກນີ້ ແລະທ້າຍສຸດຈະໄປສູ່ພະທະມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).