Yajñamālī–Sumālī Upākhyāna: Merit-Transfer through Temple Plastering (Lepa) and the Redemption of a Sinner

Verse 1

सनक उवाच । वेदमालेः सुतौ प्रोक्तौ यावुभौ मुनिसत्तम । यज्ञमाली सुमाली च तयोः कर्माधुनोच्यत ॥ १ ॥

ສະນະກະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ບຸດສອງຄົນຂອງ ເວດະມາລາ ໄດ້ຖືກກ່າວແລ້ວ—ຍັດຍະມາລີ ແລະ ສຸມາລີ. ບັດນີ້ຈະກ່າວເຖິງການກະທຳຂອງເຂົາເຈົ້າ.

Verse 2

तयोराद्यो यज्ञमाली विभेद पितृसंचितम् । धनं द्विधा कनिष्टस्य भागमेकं ददौ तदा ॥ २ ॥

ໃນສອງຄົນນັ້ນ ຜູ້ເປັນພີ່—ຍັດຍະມາລີ—ໄດ້ແບ່ງຊັບສົມບັດທີ່ບິດາສະສົມໄວ້ເປັນສອງສ່ວນ ແລະໃນເວລານັ້ນໄດ້ມອບສ່ວນໜຶ່ງໃຫ້ນ້ອງ.

Verse 3

सुमाली च धनं सर्वं व्यसनाभिरकतः सदा । अपादाना दिभिश्चैव नाशयामास भो द्विज ॥ ३ ॥

ແຕ່ສຸມາລີ ຜູ້ຕິດໃນອະບາຍມຸກຢູ່ເທື່ອ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ໄດ້ຜະລານຊັບທັງໝົດດ້ວຍການລັກຂໂມຍ ແລະການກະທຳຊົ່ວອື່ນໆ.

Verse 4

गीतवाद्यरतो नित्यं मद्यपानरतोऽभवत् । वेश्याविभ्रमलुब्धोऽसौ परदारतोऽभवत् ॥ ४ ॥

ລາວໝົດໃຈຢູ່ເປັນນິດໃນການຮ້ອງເພງ ແລະ ດົນຕີ; ຕໍ່ມາກໍຕິດເຫຼົ້າ. ຖືກລໍ້ລວງໂດຍເສ່ຫ໌ຂອງນາງຄະນິກາ ລາວຍັງຫັນໄປຫາເມຍຂອງຜູ້ອື່ນອີກດ້ວຍ.

Verse 5

सर्वस्मिन्नाशमायाते हिरण्ये पितृसंचिते । अपहृत्य परं द्रव्यं वारस्त्रीनिरतोऽभवत् ॥ ५ ॥

ເມື່ອຄໍາທັງໝົດທີ່ພໍ່ເຄີຍສະສົມໄວ້ສູນເສຍໄປ ລາວກໍຊິງເອົາຊັບຂອງຄົນອື່ນ ແລະ ໝົດໃຈຢູ່ກັບນາງຄະນິກາ.

Verse 6

दृष्ट्वा सुमालिनः शूलं यज्ञमाली महामतिः । बभूव दुःखितोऽत्यर्थं भ्रातरं चदमब्रवीत् ॥ ६ ॥

ເມື່ອເຫັນຫອກຂອງສຸມາລິນ ຍັດຍະມາລີ ຜູ້ມີໃຈໃຫຍ່ ກໍເສົ້າໂສກຢ່າງຫນັກ ແລ້ວໄດ້ກ່າວຄໍານີ້ແກ່ນ້ອງຊາຍຂອງຕົນ.

Verse 7

अलममत्यंतकष्टेन वृत्तेनास्मत्कुलेऽनुज । त्वमेक एव दुष्टात्मा महापापरतोऽभवः ॥ ७ ॥

ນ້ອງເອີຍ ພໍແລ້ວກັບຄວາມປະພຶດທີ່ເຈັບປວດ ແລະ ນ່າອັບອາຍຢ່າງຫນັກນີ້ໃນຕະກູນຂອງເຮົາ. ເຈົ້າຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນກາຍເປັນຄົນໃຈຊົ່ວ ແລະ ມຸ່ງໄປຫາບາບໃຫຍ່.

Verse 8

एवं निवारयंतं तं बहुशो ज्येष्टसोदरम् । हनिष्यामीति निश्चित्य खङ्गहस्तः कचेऽग्रहीत् ॥ ८ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ອ້າຍໃຫຍ່ຈະຫ້າມປາມຫຼາຍເທື່ອ ລາວກໍຕັ້ງໃຈວ່າ “ຂ້ອຍຈະຂ້າເຂົາ” ແລ້ວຖືດາບໄວ້ໃນມື ຈັບຜົມເຂົາໄວ້.

Verse 9

ततो महारवो जज्ञे नगरे भृशदारुणः । बबंधुर्नागराश्चैनं कुपितास्ते सुमालिनम् ॥ ९ ॥

ຕໍ່ມາ ສຽງອື້ອອຶງອັນໃຫຍ່ ແລະນ່າຢ້ານຢ່າງຫນັກ ເກີດຂຶ້ນໃນເມືອງ; ຊາວເມືອງຜູ້ໂກດແຄ້ນ ໄດ້ຈັບແລະມັດສຸມາລິນໄວ້।

Verse 10

यज्ञमाली ह्यमेयात्मा पौरान्संप्रार्थ्य दुःखितः । बंधनान्मोचयामास भ्रातृस्नेहविमोहितः ॥ १० ॥

ຍັດຍະມາລີ ແມ່ນແມ່ນຜູ້ມີຈິດໃຈຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ແຕ່ກໍເກີດຄວາມໂສກ; ແລະໄດ້ອ້ອນວອນຊາວເມືອງຢ່າງສຸດໃຈ ຈົນປົດພວກເຂົາອອກຈາກພັນທະ, ເພາະຖືກຫຼົງໃນຄວາມຮັກພີ່ນ້ອງ।

Verse 11

यज्ञमाली पुनस्चापि बिभिदे स्वधनं द्विधा । आददे स्वयमर्द्धं च ददावर्द्धं यवीयसे ॥ ११ ॥

ຕໍ່ມາ ຍັດຍະມາລີ ໄດ້ແບ່ງຊັບສິນຂອງຕົນເປັນສອງສ່ວນອີກຄັ້ງ; ຕົນເອງເກັບໄວ້ຄື່ງໜຶ່ງ ແລະໃຫ້ອີກຄື່ງແກ່ນ້ອງຊາຍຜູ້ນ້ອຍກວ່າ।

Verse 12

सुमाली त्वतिमूढात्मा तद्धनं चापि नारद । मूर्खैः पारंवडचंडालैर्बुभुजे च सहोद्धतः ॥ १२ ॥

ໂອ ນາຣະດາ, ສຸມາລີ ຜູ້ຫຼົງຜິດຢ່າງຫນັກ ກໍໄດ້ຟຸ່ມເຟືອຍຊັບນັ້ນ; ເຂົາເສບສຸກຮ່ວມກັບຄົນໂງ່ ແລະຜູ້ຖືກຂັບໄລ່ຊັ້ນຕ່ຳ, ດ້ວຍຄວາມອວດອົງ ແລະຄວາມບໍ່ຢັ້ງຄິດ।

Verse 13

असतामुपभो गाय दुर्जनानां विभूतयः । पिचुमंदः फलाढ्योऽपि काकैरेवोपभुज्यते ॥ १३ ॥

ແມ່ນແຕ່ຕົ້ນພິຈຸມັນດະ ຈະອຸດົມດ້ວຍຜົນໄມ້ ກໍຖືກກິນໂດຍນົກກາເທົ່ານັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງຄົນຊົ່ວ ຖືກເສບສຸກໂດຍຜູ້ຕ່ຳຕ້ອຍບໍ່ສົມຄວນ।

Verse 14

भ्रात्रा दत्तं धनं तञ्च सुमाली नाशयन्मुने । मद्यपानप्रमत्तश्च गोमांसा दीन्यभक्षयत् ॥ १४ ॥

ໂອ ມຸນີ, ສຸມາລີໄດ້ຜະລານຊັບສິນທີ່ອ້າຍໃຫ້ໄປຈົນໝົດ; ແລະເມົາເຫຼົ້າຈົນຫຼົງ ກໍກ້າກິນເນື້ອງົວ ແລະເນື້ອຕ້ອງຫ້າມອື່ນໆ।

Verse 15

त्यक्तो बंधुजनैः सर्वैश्चांडालस्त्रीसमन्वितः । राज्ञापि बाधितो विप्रप्रपेदे निर्जनं वनम् ॥ १५ ॥

ຖືກຍາດພີ່ນ້ອງທັງໝົດປະຖິ້ມ ແລະມີຍິງຈັນດາລາຕິດຕາມ; ຍັງຖືກກະສັດກົດຂີ່ຮົບກວນ ພຣາຫມັນນັ້ນຈຶ່ງໄປສູ່ປ່າອັນໂດດດ່ຽວ.

Verse 16

यज्ञमाली सुधीर्विप्र सदा धर्मरतोऽभवेत् । अवारितं ददावन्नं सत्सङ्गगतकल्मषः ॥ १६ ॥

ພຣາຫມັນຜູ້ສະຫລາດ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍມາລາແຫ່ງຍັດ ຄວນຢູ່ໃນທຳມະເປັນນິດ; ຄວນແຈກອາຫານໂດຍບໍ່ກັ້ນຂວາງແກ່ຜູ້ມາຂໍ, ເພາະດ້ວຍສັດສັງຄະ ບາບມົນທິນຍ່ອມຖືກຊຳລະ.

Verse 17

पित्रा कृतानि सर्वाणि तडागादीनि सत्तम । अपालयत्प्रयत्नेन सदा धर्मपरायणः ॥ १७ ॥

ໂອ ຜູ້ດີທີ່ສຸດ, ທ່ານນັ້ນໄດ້ຮັກສາແລະປົກປ້ອງດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ບັນດາອ່າງນ້ຳ ສະໜອງ ແລະງານກໍ່ສ້າງທັງປວງທີ່ບິດາໄດ້ກະທຳໄວ້, ດ້ວຍໃຈອຸທິດແກ່ທຳມະຕະຫຼອດ.

Verse 18

विश्राणितं धनं सर्वं यज्ञमालेर्महात्मनः । सत्पात्रदाननिष्टस्य धर्ममार्गप्रवर्तिनः ॥ १८ ॥

ຍັດຍະມາລີ ມະຫາອາດຕະມາ ໄດ້ແຈກຊັບສິນທັງໝົດເປັນທານ; ໝັ້ນຄົງໃນການໃຫ້ແກ່ຜູ້ຄວນຮັບ ແລະອຸທິດໃຈໃນການເຮັດໃຫ້ເສັ້ນທາງແຫ່ງທຳມະເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 19

अहो सदुपभोगाय सज्जनानां विभूतयः । कल्पवृक्षफलं सर्वममरैरेव भुज्यते ॥ १९ ॥

ໂອ້! ຄວາມຮັ່ງມີທີ່ຄວນໃຫ້ຄົນດີໄດ້ຊົມໃຊ້ຢ່າງຖືກທຳ—ເຫມືອນຜົນທັງໝົດຂອງຕົ້ນກັລປະວຣຶກສະ—ກັບຖືກອະມະຣະ (ເທວະ) ບໍລິໂພກແຕ່ພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນ।

Verse 20

धनं विश्राण्य धर्मार्थं यज्ञमाली महामतिः । नित्यं विष्णुगृहे सम्यक्परिचर्य्यापरोऽभवत् ॥ २० ॥

ເມື່ອໄດ້ແຈກຈ່າຍຊັບສິນເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງທຳມະ ຍັດຍະມາລີ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່ ກໍໄດ້ເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນຕໍ່ການປະຄອງຮັບໃຊ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະວິສນຸ ທຸກວັນ।

Verse 21

कालेन गच्छता तौ तु वृद्धभावमुपागतौ । यज्ञमाली सुमाली च ह्येककाले मृतावुभौ ॥ २१ ॥

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ທັງສອງກໍເຖົ້າຊະລາລົງ; ແລະ ຍັດຍະມາລີ ກັບ ສຸມາລີ ກໍໄດ້ສິ້ນຊີວິດພ້ອມກັນໃນເວລາດຽວກັນ।

Verse 22

हरिपूजारतस्यास्य यज्ञमालिमहात्मनः । हरिः संप्रेषयामास विमानं पार्षदा वृतम् ॥ २२ ॥

ສຳລັບ ຍັດຍະມາລີ ມະຫາອາດມາ ຜູ້ຫມັ້ນໃນການບູຊາພຣະຫຣິ ພຣະຫຣິເອງໄດ້ສົ່ງວິມານທິບ ມີບໍລິວານ (ພາຣະສະດາ) ລ້ອມຮອບມາໃຫ້।

Verse 23

दिव्यं विमानमारुह्य यज्ञमाली महामतिः । पूज्यमानः सुरगणैः स्तूयमानो मुनीश्वरैः ॥ २३ ॥

ຍັດຍະມາລີ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່ ໄດ້ຂຶ້ນນັ່ງວິມານທິບ; ຖືກບູຊາໂດຍຫມູ່ເທວະ ແລະຖືກສັນລະເສີນໂດຍມຸນີຜູ້ປະເສີດ ກໍໄດ້ເດີນໄປດ້ວຍສະຫງ່າລາສີ।

Verse 24

गंधर्वैर्गीयमानश्च सेवितश्चाप्सरोगणैः । कामधेन्वा पुष्यमाणश्चित्राभरणभूषितः ॥ २४ ॥

ພຣະອົງຖືກກັນທະວະຮ້ອງສັນລະເສີນ ແລະມີຝູງອັບສະຣາຄອຍຮັບໃຊ້. ຖືກຄາມະເທນູ—ງົວບັນດານພອນ—ຫຼ້ຽງດູ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບຫຼາກສີອັນສົດງາມ.

Verse 25

कोमलैस्तुलसीमाल्यैर्भूषितस्तेजसां निधिः । गच्छन्विष्णुपदं दिव्यंमनुजं पथि दृष्टवान् ॥ २५ ॥

ພຣະອົງປະດັບດ້ວຍພວງມາລາດອກຕຸລະສີອ່ອນນຸ່ມ—ເປັນຄັງແຫ່ງລັດສະໝີທາງວິນຍານ. ໃນຂະນະທີ່ເດີນໄປສູ່ວິສະນຸປະດະອັນທິບພະ, ພຣະອົງໄດ້ເຫັນມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງຢູ່ທາງ.

Verse 26

ताह्यमानं यमभटैः क्षुत्तृड्भ्यां परिपीडितम् । प्रेतभूतं विवस्त्रं च दुःखितं पाशवेष्टितम् । इतस्ततः प्राधावन्तं विलपंतमनाथवत् ॥ २६ ॥

ຖືກພວກຍະມະພັດລາກໄປ ແລະຖືກບີບຄັ້ນດ້ວຍຄວາມຫິວແລະກະຫາຍ. ກາຍເປັນເປຣຕະພະເນຈອນ ໂປ່ເປືອຍ ເຈັບທຸກ ຖືກມັດດ້ວຍບ່ວງບາດ; ວິ່ງໄປມາທົ່ວທິດ ຮ້ອງໄຫ້ເຫມືອນຜູ້ບໍ່ມີຜູ້ຄຸ້ມຄອງ.

Verse 27

क्रोशन्तं च सुदंतं च दृष्ट्वा मनसि विव्यथे ॥ २७ ॥

ເມື່ອເຫັນລາວຮ້ອງໄຫ້ຄຳຮ້ອງ ແລະເຫັນສຸດັນຕະດ້ວຍ, ໃນໃຈຂອງລາວກໍເຈັບປວດຢ່າງລຶກຊຶ້ງ.

Verse 28

यज्ञमालीदयायुक्तो विष्णुदूतान्समीपगान् । कोऽयं भटैर्बाध्यमानं इत्यपृच्छत्कृतांजलिः ॥ २८ ॥

ຍັດຍະມາລີຜູ້ປະກອບດ້ວຍເມດຕາກະລຸນາ ເຂົ້າໄປໃກ້ພວກທູດຂອງວິສະນຸ; ແລ້ວປະນົມມືຖາມວ່າ: “ຜູ້ນີ້ແມ່ນໃຜ ທີ່ກຳລັງຖືກພວກຍາມນີ້ກົດຂີ່?”

Verse 29

अथ ते हरिदूतास्तं यज्ञमालिमहौजसम् । असौ सुमाली भ्राता ते पापात्मेति समब्रुवन् ॥ २९ ॥

ແລ້ວບັນດາທູດຂອງພຣະຫຣິ ໄດ້ເວົ້າກັບຍັດຍະມາລີ ຜູ້ມີລິດອັນໃຫຍ່ວ່າ: “ນີ້ແມ່ນ ສຸມາລີ—ອ້າຍນ້ອງຂອງເຈົ້າ—ຜູ້ມີທາດແທ້ເປັນບາບ.”

Verse 30

यज्ञमाली समाकर्ण्य व्याख्यातं विष्णुकिंकरैः । मनसा दुःखमापन्नः पुनः पप्रच्छ नारद ॥ ३० ॥

ເມື່ອຍັດຍະມາລີໄດ້ຟັງຄໍາອະທິບາຍຈາກຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະວິດສະນຸ ກໍເກີດຄວາມເສົ້າໃນໃຈ; ແລ້ວນາຣະດາຈຶ່ງຖາມພວກເຂົາອີກຄັ້ງ।

Verse 31

कथमस्य भवेन्मोक्षः सांचितैः पापसंचयैः । तदुपायंबदध्वं मे यूयं हि ममबांधवाः ॥ ३१ ॥

“ເມື່ອມີກອງບາບທີ່ສະສົມໄວ້ຫຼາຍ ເຂົາຈະໄດ້ຮັບໂມກສະໄດ້ແນວໃດ? ຂໍພວກເຈົ້າບອກວິທີໃຫ້ຂ້ອຍ, ເພາະພວກເຈົ້າແມ່ນຍາດມິດ ແລະຜູ້ປາດຖະນາດີແກ່ຂ້ອຍ.”

Verse 32

सख्यं साप्तपदीनं स्यादित्याहुर्धर्मकोविदाः । सतां साप्तपदी मैत्री सत्सतां त्रिपदी तथा ॥ ३२ ॥

ນັກຮູ້ທາງທຳມະກ່າວວ່າ ມິດຕະພາບແທ້ເກີດຈາກພັນທະ “ສັບຕະປະດີ” ຄືການກ້າວເຈັດກ້າວ. ໃນຫມູ່ຄົນດີ ມິດຕະພາບຖືກຢືນຢັນດ້ວຍເຈັດກ້າວ; ແລະໃນຫມູ່ຜູ້ສູງສົ່ງແທ້ ແມ່ນແຕ່ສາມກ້າວກໍພໍແລ້ວ.

Verse 33

सत्सतामपि ये संतस्तेषां मैत्रघी पदे पदे ॥ ३३ ॥

ແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ຄົນດີ ຜູ້ທີ່ເປັນນັກບຸນແທ້ໆ ຍ່ອມສະແດງມິດຕະພາບ ແລະຈິດໃຈດີ ໃນທຸກກ້າວທຸກຍ່າງ.

Verse 34

तस्मान्मे बांधवा यूयं मां नेतुं समुपागताः । यतोऽयं मम भ्रातापि मुच्यते तदिहोच्यताम् ॥ ३४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຂ້າ ພວກເຈົ້າມາທີ່ນີ້ເພື່ອນໍາຂ້າໄປ. ຂໍໃຫ້ບອກໃນທີ່ນີ້ວ່າ ຄວນເຮັດຢ່າງໃດ ເພື່ອໃຫ້ແມ່ນແຕ່ອ້າຍຂອງຂ້ານີ້ກໍພົ້ນໄດ້.

Verse 35

यज्ञमालिवचः श्रुत्वा विष्णुदूता दयालवः । पुनः स्मितामुखाः प्रोचुर्यज्ञमालिहरिप्रियम् ॥ ३५ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງຍັດຍະມາລີ ທູດຂອງພຣະວິດສະນຸຜູ້ເມດຕາ ກໍຍິ້ມອີກຄັ້ງ ແລະເວົ້າກັບຍັດຍະມາລີ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຫຣິ.

Verse 36

विष्णुदूता ऊचुः । यज्ञमालिन्महाभाग नारायणपरायण । उपायं तव वक्ष्यामः सुमालिप्रेममुक्तिदम् ॥ ३६ ॥

ທູດຂອງພຣະວິດສະນຸກ່າວວ່າ: “ໂອ ຍັດຍະມາລິນ ຜູ້ມີວາສະນາດີ, ຜູ້ພຶ່ງພານາຣາຍະນະ, ພວກເຮົາຈະບອກວິທີໃຫ້ເຈົ້າ; ວິທີນັ້ນໃຫ້ທັງຄວາມຮັກໃນພຣະພັກດີ ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນແກ່ສຸມາລີ.”

Verse 37

कृतं यत्सुमहत्कर्म त्वया प्राक्तनजन्मनि । प्रवक्ष्यामः समासेन तच्छ्रणुष्व समाहितः ॥ ३७ ॥

ກຳດີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ເຈົ້າເຄີຍເຮັດໃນຊາດກ່ອນ ພວກເຮົາຈະອະທິບາຍໃຫ້ຟັງໂດຍຫຍໍ້; ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ສະຫງົບ ແລະມີສະຕິ.

Verse 38

पुरा त्वं वैश्यजातीयो नाम्ना विश्वंघभरः स्मृतः । त्वया कृतानि पापानि अहंत्यगणितानि वै ॥ ३८ ॥

ໃນອະດີດ ເຈົ້າເກີດເປັນວັຍຊະ (ພໍ່ຄ້າ) ມີນາມວ່າ ວິສະວັງຄະພະຣະ; ບາບທີ່ເຈົ້າເຄີຍກະທໍານັ້ນ ມີຫຼາຍຈົນນັບບໍ່ຖ້ວນ ແລະຫນັກໜ່ວງຍິ່ງ.

Verse 39

सुकर्मवासनाहीनो मातापित्रोर्विरोधकृत् । एकदा बंधुभिस्त्यक्तः शोकसंतापपीडितः ॥ ३९ ॥

ບໍ່ມີໃຈເອົາໃຈໃສ່ກຸສົນກຳ ແລະກະທຳຕໍ່ຕ້ານມານດາບິດາ; ຄັ້ງໜຶ່ງຖືກຍາດພີ່ນ້ອງປະຖິ້ມ ແລະຖືກທຸກໂສກກັບຄວາມຮ້ອນຮົ່ມໃນໃຈບີບຄັ້ນ।

Verse 40

क्षुधाग्निनापि संतप्तः प्राप्तवान्हरिमंदिरम् । तदा वृष्टिरभूत्तत्र तत्स्थानं पंकिलं ह्यभूत ॥ ४० ॥

ແມ່ນແຕ່ຖືກໄຟແຫ່ງຄວາມຫິວໂຫຍຫຼອມເຜົາ ລາວກໍໄດ້ໄປຮອດວິຫານຂອງຮະຣິ; ໃນຂະນະນັ້ນຝົນຕົກລົງທີ່ນັ້ນ ແລະສະຖານທີ່ນັ້ນກໍກາຍເປັນຕົມຂີ້ເລນແທ້ໆ।

Verse 41

दीरीकृतस्त्वया पंकस्तत्स्थाने स्थातुमिच्छया । उपलेपनतां प्राप्तं तत्स्थानं विष्णुमंदिरे ॥ ४१ ॥

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າປາດຖະໜາຈະຢືນຢູ່ຈຸດນັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງຜັກຕົມອອກ; ແລະໃນວິຫານຂອງພຣະວິດສະນຸ ບ່ອນນັ້ນກໍກາຍເປັນບ່ອນທີ່ເໝາະສົມສໍາລັບການທາປູນ ແລະຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດເພື່ອບູຊາ।

Verse 42

त्वयोषितं तु तद्गात्रौ तस्मिन्देवालये द्विज । दंशितश्चैव सर्पेण प्राप्तं पञ्चत्वमेव च ॥ ४२ ॥

ແຕ່ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ນັ່ງທັບເທິງກາຍຂອງລາວໃນວິຫານນັ້ນ, ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ), ລາວຖືກງູກັດ ແລະໄດ້ພົບຄວາມຕາຍ ກາຍເປັນໜຶ່ງກັບທາດທັງຫ້າ।

Verse 43

तेन पुण्यप्रभावेन उपलेपकृतेन च । विप्रजन्म त्वया प्राप्तं हरि भक्तिस्तथाचला ॥ ४२ ॥

ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງບຸນນັ້ນ ແລະໂດຍການທາປູນ/ຊໍາລະບ່ອນສັກສິດນັ້ນດ້ວຍ, ເຈົ້າໄດ້ຮັບກໍາເນີດເປັນພຣາຫມັນ ແລະພັກຕິຕໍ່ຮະຣິກໍມັ່ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ।

Verse 44

कल्पकोटिशतं साग्रं संप्राप्य हरिसन्निधिम् । वसाद्य ज्ञानमासाद्य परं मोक्षं गमिष्यसि ॥ ४३ ॥

ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າເຖິງສະນິດຂອງພຣະຫຣິ (Hari) ເກີນກະລະປະຮ້ອຍໂກຕິເລັກນ້ອຍ ແລະພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ ບັນລຸຍານແທ້ ເຈົ້າຈະໄປສູ່ມົກສະອັນສູງສຸດ।

Verse 45

अनुजं पातकिश्रेष्टं त्वं समुद्धर्त्तमिच्छसि । उपायं तव वक्ष्यामस्तं निबोध महामते ॥ ४४ ॥

ເຈົ້າປາດຖະນາຈະຊ່ວຍກູ້ນ້ອງຊາຍຂອງເຈົ້າ—ຜູ້ເປັນເລີດໃນຫມູ່ຄົນບາບ. ຂ້າຈະກ່າວວິທີໃຫ້ເຈົ້າ; ຈົ່ງເຂົ້າໃຈໃຫ້ດີ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່।

Verse 46

गोचर्ममात्रभूमेस्तु उपलेपनजं फलम् । दत्त्वोद्धर महाभाग भ्रातरं कृपयान्वितः ॥ ४५ ॥

ບຸນທີ່ເກີດຈາກການປູນປະລະລ້າງດິນ ແມ່ນແຕ່ພື້ນທີ່ພຽງເທົ່າໜັງງົວ—ຈົ່ງມອບບຸນນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ແລະດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຈົ່ງຍົກກູ້ພີ່ນ້ອງຂອງເຈົ້າ।

Verse 47

एवमुक्तो विष्णुदूतैर्यज्ञमाली महापतिः । तत्फलं प्रददौ तस्मै भ्रात्रे पापविमुक्तये ॥ ४६ ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວເຊັ່ນນັ້ນໂດຍທູດຂອງພຣະວິດສະນຸ (Viṣṇu), ຍັດຍະມາລີ ຜູ້ເປັນມະຫານາຍ ໄດ້ມອບຜົນບຸນນັ້ນໃຫ້ແກ່ນ້ອງຊາຍ ເພື່ອໃຫ້ພົ້ນຈາກບາບ।

Verse 48

सुमाली भ्रातृदत्तेन पुण्येन गतकल्मषः । बभूव यमदूतास्तु तं त्यक्त्वा प्रपलायिताः ॥ ४७ ॥

ສຸມາລີ ໄດ້ຮັບບຸນທີ່ພີ່ມອບໃຫ້ ຈຶ່ງຫມົດມົນທິນ ແລະພົ້ນຈາກບາບ; ທູດຂອງພຣະຍົມະ ປ່ອຍເຂົາໄວ້ ແລ້ວຫນີໄປ।

Verse 49

विमानं चागतं सद्यः सर्वभोगसमन्वितम् । तदा सुमाली स्वर्यानमारुह्य मुमुदे मुने ॥ ४८ ॥

ທັນໃດນັ້ນ ຍານອາກາດທິບພະຈຶ່ງມາຮອດ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມສຸກສົມບູນທຸກປະການ. ແລ້ວ ສຸມາລີ ຂຶ້ນຂີ່ຍານສະຫວັນນັ້ນ ແລະຊື່ນບານ, ໂອ ມຸນີ.

Verse 50

तावुभौ भ्रातरौ विप्र सुरवृंदनमस्कृतौ । अवापतुर्भृशं प्रीतिं समालिंग्य परस्परम् ॥ ४९ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ສອງພີ່ນ້ອງນັ້ນ ທີ່ຝູງເທວະດາຍັງນົບນ້ອມ ໄດ້ຮັບຄວາມປິຕິຢ່າງຫຼາຍ ເມື່ອກອດກັນແລະກັນ.

Verse 51

यज्ञमाली सुमाली च स्तूयमानौ महर्षिभिः । गीयमानौ च गंधर्वैर्विष्णुलोकं प्रजग्मतुः ॥ ५० ॥

ຍັດຍະມາລີ ແລະ ສຸມາລີ ຖືກສັນລະເສີນໂດຍມະຫາຣິສີ ແລະຖືກຂັບຮ້ອງໂດຍຄັນທະວະ ໄດ້ເດີນທາງໄປຮອດ ວິສນຸໂລກາ.

Verse 52

अवाप्य हरिसालोक्यं सुमाली मुनिसत्तम । यज्ञमाली चोषतुस्तौ कल्पमेकं मुदान्वितौ ॥ ५१ ॥

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ສຸມາລີ ແລະ ຍັດຍະມາລີ ໄດ້ບັນລຸການຢູ່ຮ່ວມໂລກກັບ ຮະຣິ (ວິສນຸ) ແລະພັກອາໄສຢູ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານ ຕະຫຼອດໜຶ່ງກັລປະ.

Verse 53

भुक्त्वा भोगान्बहूँस्तत्र यज्ञमाली महामतिः । तत्रैव ज्ञानसंपन्नः परं मोक्षमुपागतः ॥ ५२ ॥

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຍັດຍະມາລີ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ໄດ້ເສວຍສຸກຫຼາຍປະການ; ແລະຢູ່ນັ້ນເອງ ດ້ວຍຄວາມຮູ້ອັນສົມບູນ ກໍໄດ້ບັນລຸໂມກສະອັນສູງສຸດ.

Verse 54

सुमाली तु महाभागो विष्णुलोके मुदान्वितः । स्थित्वा भूमिं पुनः प्राप्य विप्रत्वं समुपागतः ॥ ५३ ॥

ສຸມາລີ ຜູ້ມີບຸນວາສະນາຍິ່ງ ໄດ້ປິຕິຍິນດີໃນໂລກຂອງພຣະວິສະນຸ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຈຶ່ງກັບຄືນສູ່ແຜ່ນດິນ ແລະໄດ້ບັນລຸສະພາບເປັນພຣາຫມັນ.

Verse 55

अतिशुद्धे कुले जातो गुणवान्वेदपारगः । सर्वसंपत्समोपेतो हरिभक्तिपरायणः ॥ ५४ ॥

ເກີດໃນຕະກູນອັນບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ ມີຄຸນທຳ ແລະຊໍານານໃນພຣະເວດ. ພ້ອມດ້ວຍສົມບັດທຸກປະການ ແລະອຸທິດຕົນແດ່ພຣະຫຣິ (ວິສະນຸ) ດ້ວຍພັກຕິອັນໝົດໃຈ.

Verse 56

व्याहरन्हरिनामानि प्रपेदे जाह्नवीतटम् । तत्र स्नातश्च गंगायां दृष्ट्वा विश्वेश्वरं प्रभुम् ॥ ५५ ॥

ເວົ້າອອກນາມພຣະຫຣິ ລາວໄດ້ໄປຮອດຝັ່ງຈາຫນະວີ (ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ). ທີ່ນັ້ນ ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳໃນຄົງຄາ ລາວໄດ້ເຫັນພຣະວິສເວສະວະຣະ ອົງຈອມເຈົ້າສູງສຸດ.

Verse 57

अवाप परमं स्थानं योगिनामपि दुर्लभम् । उपलेपनमाहात्म्यं कथितं ते मुनीश्वर ॥ ५६ ॥

ລາວໄດ້ບັນລຸສະຖານອັນສູງສຸດ ຊຶ່ງແມ່ນຫາຍາກແມ່ນແຕ່ສໍາລັບໂຍຄີຜູ້ສໍາເລັດ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມມຸນີ, ຄຸນມະຫັດສະຈັນຂອງການທາປູນ/ທາສິ່ງຊໍາລະໄດ້ຖືກເລົ່າໃຫ້ທ່ານແລ້ວ.

Verse 58

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन संपूज्यो जगतांपतिः । अकामादपि ये विष्णोः सकृत्पूजां प्रकुर्वते ॥ ५७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ຄວນບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັບພະໂລກໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາສ່ວນຕົວ ຖ້າບູຊາພຣະວິສະນຸແຕ່ຄັ້ງດຽວ ກໍໄດ້ຮັບຜົນບຸນອັນໃຫຍ່.

Verse 59

न तेषां भवबंधस्तु कदाचिदपि जायते । हरिभक्तिरतान्यस्तु हरिबुद्ध्या समर्चयेत् ॥ ५८ ॥

ສໍາລັບພວກເຂົາ ພັນທະໃນສັງສານບໍ່ເກີດຂຶ້ນເລີຍ ໃນເວລາໃດກໍຕາມ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ມຸ່ງໝັ້ນໃນພະຫຣິພັກຕິ ຄວນນະມັດສະການດ້ວຍປັນຍາວ່າ ທຸກສິ່ງແມ່ນພະຫຣິ.

Verse 60

तस्य तुष्यंति विप्रेंद्र ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । हरिभक्तिपराणां तु संगिनां संगमात्रतः ॥ ५९ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະມະເຫສວຣ ຍ່ອມພໍໃຈຕໍ່ຜູ້ນັ້ນ. ແທ້ຈິງ ແຕ່ພຽງໄດ້ຄົບຄືນກັບສະຫາຍຜູ້ອຸທິດໃຈໃນພະຫຣິພັກຕິ ກໍໄດ້ຮັບຄວາມພໍໃຈຂອງພຣະເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 61

मुच्यते सर्वपापेभ्यो महापातकवानपि । हरिपूजापराणां च हरिनामरतात्मनाम् ॥ ६० ॥

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ມີມະຫາປາຕະກະ (ບາບໃຫຍ່) ກໍຖືກປົດປ່ອຍຈາກບາບທັງປວງ; ນີ້ເປັນຈິງສໍາລັບຜູ້ທີ່ອຸທິດໃຈໃນການບູຊາພະຫຣິ ແລະຜູ້ທີ່ອັດຕາຂອງຕົນຈົມຢູ່ໃນນາມພະຫຣິ.

Verse 62

शुश्रूषानिरता यांति पापिनोऽपि परां गतिम् ॥ ६१ ॥

ແມ່ນແຕ່ຄົນບາບ ຖ້າມຸ່ງໝັ້ນໃນການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະການຟັງດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈໍາ ກໍບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ.