Saṃsāra-duḥkha: Karmic Descent, Garbhavāsa, Life’s Anxieties, Death, and the Call to Jñāna-Bhakti

Verse 1

सनक उवाच । एवं कर्मपाशनियंत्रितजंततवः स्वर्गादिपुण्यस्थानेषु पुण्यभोगमनुभूय यातीव दुःखतरं पापफलमनुभूय प्रक्षीणकर्मा वशेषेणामुं लोकमागत्य सर्वभयविह्वलेषु मृत्युबाधासंयुतेषुस्थावरादिषु जायते । वृक्षगुल्मलतावल्लीगिरयश्च तृणानि च । स्थावरा इति विख्याता महामोहसमावृताः ॥ १ ॥

ສະນະກະກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ສັດທັງຫຼາຍທີ່ຖືກຜູກມັດແລະຂັບເຄື່ອນໂດຍບ່ວງແຫ່ງກຳ ໄດ້ເສວຍຜົນບຸນໃນສະຫວັນ ແລະຖິ່ນບຸນອື່ນໆ; ຕໍ່ມາ ກໍໄດ້ຮັບຜົນບາບອັນເຈັບປວດຍິ່ງກວ່າ. ເມື່ອກຳຖືກໃຊ້ໝົດ ຈຶ່ງກັບມາສູ່ໂລກນີ້ ແລະເກີດໃນພວກສະຖາວະຣະ—ຖືກຄວາມຢ້ານກົວທຸກຢ່າງຄອບງຳ ແລະຖືກພັນທະແຫ່ງຄວາມຕາຍບີບຄັ້ນ. ຕົ້ນໄມ້ ພຸ່ມໄມ້ ເຄືອວັນ ພູເຂົາ ແລະຫຍ້າ ເອີ້ນວ່າ “ຜູ້ຢູ່ນິ່ງ” ຖືກມະຫາໂມຫະປົກຄຸມ.

Verse 2

स्थावरत्वे पृथिव्यामुत्पबीजानि जलसेकानुपदं सुसंस्कारसामग्रीवशादंतरुष्मप्रपाचितान्युच्छूनत्वमापद्य ततो मूलभावं तन्मूलादंकुरोत्पत्तिस्तस्मादपि पर्णकांडनालादिकं कांडेषु च प्रसवमापद्यंते तेषु च पुष्पसंभवः ॥ २ ॥

ເມື່ອເມັດພັນຢູ່ໃນດິນ ແລະຖືກລາດນ້ຳຊ້ຳໆ ແລ້ວ—ໂດຍອຳນາດແຫ່ງການຕຽມພ້ອມອັນຖືກຕ້ອງ ແລະເງື່ອນໄຂອັນເໝາະສົມ—ຄວາມຮ້ອນພາຍໃນຊ່ວຍໃຫ້ມັນພອງຕົວ. ຈາກນັ້ນມັນເກີດເປັນຮາກ; ຈາກຮາກເກີດງອກ; ຈາກງອກເກີດໃບ ກ້ານ ແລະລຳຕົ້ນ; ລຳຕົ້ນກໍເຕີບໂຕຕໍ່ໄປ ແລະຈາກນັ້ນດອກໄມ້ກໍເກີດຂຶ້ນ.

Verse 3

तानि पुष्पाणि कानिचिदफलानि कानिचित्फलहेतुभूतानि तेषु पुष्पेषु वृद्धभावेषु सत्सु तत्पुष्पमूलतस्तुषोत्पत्तिर्जायते तेषु तुषु भोक्तॄणां प्राणिनां संस्कारसामग्रीवशाद्धिमरश्मिकिरणासन्नतया तदोषधिरसस्तुषांतः प्रविश्य क्षीरभावं समेत्य स्वकाले तंडुलाकारतामुपगम्य प्राणिनां भोगसंस्कारवशात्संवत्सरे फलिनः स्युः ॥ ३ ॥

ໃນດອກໄມ້ເຫຼົ່ານັ້ນ ບາງດອກເປັນໝັນ ແຕ່ບາງດອກເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຜົນ. ເມື່ອດອກໄມ້ແກ່ສຸກ ກໍເກີດເປືອກ (ຕຸສະ) ຈາກຮາກຕົ້ນຕໍຂອງດອກນັ້ນ. ແລ້ວພາຍໃນເປືອກນັ້ນ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງສັງສະການຂອງສັດຜູ້ຈະເສວຍ ແລະເງື່ອນໄຂທີ່ພ້ອມພຽງ, ພ້ອມທັງຄວາມໃກ້ຊິດຂອງແສງຕາເວັນ, ນ້ຳຫວານຂອງພືດເຂົ້າໄປຂ້າງໃນ ແລະກາຍເປັນສະພາບຄ້າຍນ້ຳນົມ; ຄົບເວລາແລ້ວກໍກາຍເປັນເມັດຄ້າຍເຂົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ຕາມສັງສະການແຫ່ງການເສວຍຂອງສັດ ພາຍໃນໜຶ່ງປີຈຶ່ງເປັນພືດທີ່ໃຫ້ຜົນ.

Verse 4

स्थावरत्वेऽपि बहुकालं वानरादिभिर्भुज्यमाना हि च्छेदनदवाग्निदहनशीतातपादिदुःखमनुभूय म्रियते । ततश्च क्रिमयो भूत्वा सदादुःखबहुलाः क्षणार्ध्दं जीवंतः क्षणार्ध्दं म्रियमाणा बलवत्प्राणिपीडायां निवारयितुमक्षमाः शीतवातादिक्लेशभूयिष्ठा नित्यं क्षुधाक्षुधिता मलमूत्रादिषु सचरंतो दुःखमनुभवंति ॥ ४ ॥

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເກີດເປັນສະພາບຢືນຢູ່ນິ່ງ ເຊັ່ນ ພືດຫຼືຕົ້ນໄມ້ ກໍຍັງຖືກລີງ ແລະອື່ນໆ ກິນຢູ່ດົນນານ; ທົນທຸກຈາກການຕັດ, ໄຟປ່າເຜົາ, ຄວາມໜາວ, ຄວາມຮ້ອນ ແລະອື່ນໆ ແລ້ວຈຶ່ງຕາຍ. ຕໍ່ມາເກີດເປັນໜອນ ມີທຸກຂ໌ຫນາແນ່ນິດ; ມີຊີວິດພຽງຄື່ງຂະນະ ແລະຕາຍຄື່ງຂະນະ, ບໍ່ອາດຕ້ານທານການທໍລະມານຈາກສັດທີ່ແຂງແຮງກວ່າ; ຖືກຄວາມໜາວ ລົມ ແລະຄວາມລໍາບາກອື່ນໆ ກົດຂີ່; ຫິວໂຫຍຕະຫຼອດ ແລະຍັງຫິວ, ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ໃນຂີ້ເຫຍື້ອ ແລະນ້ໍາປັດສະວະ ເປັນຕົ້ນ, ຮັບຮູ້ແຕ່ທຸກຂ໌.

Verse 5

तत एव पद्मयोनिमागत्य बलवद्वाधोद्वेजिता वृथोद्वेगभूयिष्ठाः क्षुत्क्षांता नित्यं वनचारिणो मातृष्वपि विषयातुरा वातादिक्लेषबहुलाः कश्मिंश्चिज्जन्मनि तृणाशनाः कस्मिंश्चिज्जन्मनि मांसामेध्याद्यदनाः कस्मिंश्चिज्जन्मनि कंदमूलफलाशना दुर्बलप्राणिपीडानिरता दुःखमनुभवंति ॥ ५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອເຂົ້າໄປສູ່ຂອບເຂດຂອງຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ) ສັດທັງຫຼາຍຖືກບາດເຈັບແລະຄວາມຫວາດກົວອັນແຮງກ້າ, ຖືກຄວາມກັງວົນອັນໄຮ້ປະໂຫຍດກົດທັບ, ແລະຕ້ອງທົນຫິວແລະຫິວນ້ໍາເປັນນິດ. ພວກເຂົາເດີນທ່ອງປ່າຢູ່ເລື້ອຍໆ; ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ແມ່ຂອງຕົນກໍຍັງຖືກກະທົບໂດຍອາລົມວິໄສ. ຖືກຄວາມເຈັບໄຂ້ຫຼາຍຢ່າງ ເຊັ່ນ ໂລກລົມ (vāta) ເປັນຕົ້ນ. ໃນບາງກໍາເນີດກິນຫຍ້າ; ໃນບາງກໍາເນີດກິນເນື້ອ ແລະອາຫານບໍ່ບໍລິສຸດ; ໃນບາງກໍາເນີດດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍຫົວພືດ, ຮາກ, ແລະໝາກໄມ້. ເມື່ອມຸ່ງໝັ້ນໃນການເບຍບຽນສັດອ່ອນແອ ພວກເຂົາຈຶ່ງປະສົບແຕ່ທຸກຂ໌.

Verse 6

अंडजत्वेऽपि वाताशनामांसामेध्याद्यशनाश्च परपीडापरायणा नित्यं दुःखबहुला ग्राम्यपशुयोनिमागता अपि स्वजातिवियोगभारोद्वहनपाशादिबंधनताडनहलादिधारणादिसर्वदुःखान्यनुभवंति ॥ ६ ॥

ແມ່ນແຕ່ເກີດເປັນສັດອອກຈາກໄຂ່ ກໍຍັງກິນລົມ, ກິນເນື້ອ ແລະອາຫານບໍ່ບໍລິສຸດ, ມຸ່ງໝັ້ນໃນການເບຍບຽນຜູ້ອື່ນ, ມີທຸກຂ໌ຫນາແນ່ນິດຢູ່ເສມອ. ແລະແມ່ນແຕ່ໄດ້ເກີດໃນຄອບຄອງສັດລ້ຽງຕາມບ້ານ ກໍຍັງປະສົບທຸກຂ໌ທຸກປະການ—ການພັດພາກຈາກພວກພ້ອມຊົນພັນ, ການແບກຫາບນໍ້າໜັກ, ການຖືກມັດດ້ວຍເຊືອກແລະອື່ນໆ, ການຖືກຕີ, ແລະການຖືກໃຫ້ແບກໄຖ ແລະພາລະອື່ນໆ.

Verse 7

एवं बहुयोनिषु संभ्रांताः क्रमेण मानुषं जन्म प्राप्नुवंति । केचिच्च पुण्यविशेषाद्युत्क्रमेणापि मनुष्यजन्माश्नुवते ॥ ७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຫຼົງວຽນໃນຍົນິຫຼາຍປະເພດ ສັດທັງຫຼາຍຈຶ່ງຄ່ອຍໆໄດ້ຮັບກໍາເນີດເປັນມະນຸດຕາມລໍາດັບ. ແຕ່ກໍມີບາງພວກ ໂດຍອານຸພາບບຸນອັນພິເສດ ກໍໄດ້ກໍາເນີດເປັນມະນຸດແມ່ນແຕ່ຂ້າມລໍາດັບທົ່ວໄປ.

Verse 8

मनुष्यजन्म नापि च । चर्मकारचंडालव्याधानापितरजककुंभकारलोहकारस्वर्णकारतंतुवाचसौचिकजटिलसिद्धधावकलेखकभृतकशासनहारिनीचभृत्यद्ररिदहीनांगाधिकांगत्वादि दुःखबहुलज्वरतापशीतश्लेष्मगुल्मपादाक्षिशिरोगर्भपार्श्ववेदनादिदुःखमनुभवंति ॥ ८ ॥

ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບແມ່ນແຕ່ກໍາເນີດເປັນມະນຸດຢ່າງສົມບູນ; ກັບກັນ ພວກເຂົາດໍາລົງຢູ່ໃນສະພາບທີ່ເຈັບປວດຫຼາຍ—ເກີດໃນອາຊີບຕໍ່າຕ້ອຍ ຫຼືຫຍາບກະດ້າງ (ຊ່າງໜັງ, ຈັນດາລ, ນາຍພານ, ຊ່າງຕັດຜົມ, ຄົນຊັກຜ້າ, ຊ່າງປັ້ນໝໍ້, ຊ່າງເຫຼັກ, ຊ່າງຄໍາ, ຊ່າງທໍຜ້າ, ຊ່າງຕັດເຢັບ, ນັກບໍລິສຸດຜົມກະຈຸກ, ‘ຜູ້ສໍາເລັດ’ ທີ່ຖືກເອີ້ນ, ຄົນຊັກ, ນັກຂຽນ, ກໍາມະກອນຮັບຈ້າງ, ຄົນເກັບພາສີ, ຄົນໃຊ້ ແລະອື່ນໆ) ຫຼືເກີດເປັນຄົນທຸກຍາກ, ຜູ້ຂາດອະວະຍະວະ ຫຼືມີອະວະຍະວະເກີນ. ພວກເຂົາປະສົບທຸກຂ໌ຫຼາຍຢ່າງ: ໄຂ້, ຄວາມຮ້ອນເຜົາ, ຄວາມໜາວ, ໂລກເສມະ, ກ້ອນເນື້ອໃນທ້ອງ, ແລະອາການເຈັບປວດທີ່ຕີນ, ຕາ, ຫົວ, ມົດລູກ, ຂ້າງລໍາຕົວ ແລະອື່ນໆ.

Verse 9

मनुष्यत्वेऽपि यदा स्त्रीपुरुषयोर्व्यवायस्तत्समयेरेतो यदा जरायुं प्रविशति तदैव कर्मवशाज्जंतुः शुक्रेण सह जरायुं प्रविश्य शुक्रशोणितकलले प्रवर्त्तते ॥ ९ ॥

ເຖິງແມ່ນວ່າໃນການເກີດເປັນມະນຸດ, ເມື່ອຍິງແລະຊາຍຮ່ວມເພດກັນ, ໃນເວລາທີ່ນໍ້າເຊື້ອເຂົ້າໄປໃນມົດລູກ, ສັດທີ່ມີຮ່າງກາຍ ເຊິ່ງຖືກຜັກດັນດ້ວຍກຳຈາກອະດີດ, ກໍເຂົ້າໄປໃນມົດລູກພ້ອມກັບນໍ້າເຊື້ອ ແລະເລີ່ມຕົ້ນການກໍ່ຕົວພາຍໃນຕົວອ່ອນທີ່ເກີດຈາກນໍ້າເຊື້ອແລະເລືອດ.

Verse 10

तद्वीर्यं जीवप्रवेशात्पञ्चाहात्कललं भवति अर्द्धमासे । पलवलभावमुपेत्य मासे प्रादेशमात्रत्वमापद्यते ॥ १० ॥

ຫຼັງຈາກທີ່ວິນຍານເຂົ້າໄປໃນແກ່ນນັ້ນ, ພາຍໃນຫ້າມື້ ມັນຈະກາຍເປັນກ້ອນວຸ້ນ (ກະລາລະ). ໃນເຄິ່ງເດືອນ ມັນຈະພັດທະນາຕື່ມອີກ, ແລະພາຍໃນຫນຶ່ງເດືອນ ມັນຈະບັນລຸສະຖານະເປັນກ້ອນຊີ້ນນ້ອຍໆ (ປາລະວະລະ), ເຊິ່ງມີຂະຫນາດປະມານຫນຶ່ງຄືບ.

Verse 11

ततः प्रभृति वायुवशाच्चैतन्याभावेऽपि मातुरुह्ये दुःसहतापल्केशतयैकत्र स्थातुमशक्यत्वाद् भ्रमति ॥ ११ ॥

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ, ດ້ວຍແຮງຂອງລົມ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະບໍ່ມີສະຕິຮູ້ສຶກຕົວ, ມັນກໍລ່ອງລອຍຢູ່ໃນມົດລູກ; ເພາະວ່າ ດ້ວຍຄວາມຮ້ອນທີ່ທົນບໍ່ໄດ້ ແລະການສຳຜັດຂອງເສັ້ນຜົມ, ມັນຈຶ່ງບໍ່ສາມາດຢູ່ໃນບ່ອນດຽວໄດ້.

Verse 12

मासे द्वितीये पूर्णे पुरुषाकारमात्रतामुपगमय मासत्रितये पूर्णे करचरणाद्यवयवभावमुपगम्य चतुर्षु मासेषु गतेषु सर्वावयवानां संधिभेदपरिज्ञानं पंचस्वतीतेषु नखानामभिव्यंजककता षट्स्वतीतेषु नखसंधिपरिस्फुटतामुपगम्य नाभिसूत्रेण पुष्यमाणममेध्यमूत्रसिक्तांगं जरायुणा बंधितरक्तास्थिक्रिमिवसामज्जास्नायुकेशादिदूषिते कुत्सिते शरीरे निवासिनं स्वयमप्येवं परिदूषितदेहं मातुश्च कट्वम्ललवणात्युष्णभुक्तदह्यमात्मानं दृष्ट्वा देही पूर्वजन्मस्मरणानुभावात्पूर्वानुभूतनरकदुःथानि च स्मृत्वांतर्दुःखेन च परिदह्यमानो मातुर्देहातिमूत्रादिरुक्षेण दह्यमान एवं मनसि प्रलयति ॥ १२ ॥

ເມື່ອເດືອນທີສອງຄົບຖ້ວນ, ຕົວອ່ອນຈະມີພຽງແຕ່ໂຄງຮ່າງຂອງຮູບຊົງມະນຸດ. ເມື່ອເດືອນທີສາມຄົບຖ້ວນ, ມັນຈະພັດທະນາແຂນຂາ. ເມື່ອສີ່ເດືອນຜ່ານໄປ, ມັນຈະຮູ້ຈັກຂໍ້ຕໍ່. ເມື່ອຫ້າເດືອນຜ່ານໄປ, ເລັບຈະເລີ່ມປະກົດ; ເມື່ອຫົກເດືອນຜ່ານໄປ, ຂໍ້ຕໍ່ຂອງເລັບຈະຊັດເຈນ. ໄດ້ຮັບການບໍາລຸງລ້ຽງຜ່ານສາຍບື, ຮ່າງກາຍຂອງມັນຊຸ່ມຊື່ນດ້ວຍນໍ້າປັດສະວະທີ່ບໍ່ສະອາດ; ອາໄສຢູ່ໃນຮ່າງກາຍທີ່ເປື້ອນເປິດ້ວຍເລືອດ, ກະດູກ, ແມ່ທ້ອງ ແລະໄຂມັນ. ເມື່ອເຫັນຕົນເອງໃນຮ່າງກາຍທີ່ເປື້ອນເປິ ແລະເຫັນແມ່ກິນອາຫານເຜັດຮ້ອນ, ວິນຍານກໍລະນຶກເຖິງຄວາມທຸກໃນນະລົກແຕ່ຊາດກ່ອນ, ຖືກເຜົາໄຫມ້ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ ແລະນໍ້າປັດສະວະຂອງແມ່ ຈົນຈິດໃຈອ່ອນເພຍລົງ.

Verse 13

अहोऽत्यंतपापोऽहंपूर्वजन्मनिभृत्यापत्यमित्रयोषिद्गृहक्षेत्रधनधान्यादिष्वत्यंतरागेण कलत्रपोषणार्थं परधनक्षेत्रादिकं पश्यतो हरणाद्युपायैरपह्यत्य कामांधतया परस्त्रीहरणादिकमनुभूय महापापान्याचरंस्तैः पापैरहमेक एवंविधनरकाननुभूय पुनः स्थावरादिषु महादुःखमनुभूय संप्रति जरायुणा परिवेष्टितोऽन्तर्दुखेन बहिस्तापेन च दह्यामि ॥ १३ ॥

ໂອ! ຂ້ານ້ອຍເປັນຜູ້ມີບາບຫນັກຫນາ. ໃນຊາດກ່ອນ, ດ້ວຍຄວາມຍຶດຕິດຢ່າງແຮງກ້າໃນຄົນຮັບໃຊ້, ລູກ, ຫມູ່ເພື່ອນ, ແມ່ຍິງ, ເຮືອນ, ທີ່ດິນ, ຊັບສົມບັດ ແລະເຂົ້າປາອາຫານ, ແລະເພື່ອລ້ຽງດູພັນລະຍາ, ຂ້ານ້ອຍໄດ້ລັກຊັບສົມບັດຂອງຜູ້ອື່ນດ້ວຍວິທີຕ່າງໆ ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະເບິ່ງຢູ່ກໍຕາມ. ມືດບອດດ້ວຍຕັນຫາ, ຂ້ານ້ອຍໄດ້ກະທໍາການລັກພາຕົວພັນລະຍາຂອງຜູ້ອື່ນ. ເມື່ອກະທໍາບາບອັນໃຫຍ່ຫຼວງເຊັ່ນນັ້ນ, ຂ້ານ້ອຍຜູ້ດຽວ, ຜ່ານບາບເຫຼົ່ານັ້ນ, ໄດ້ທົນທຸກໃນນະລົກ; ແລະອີກຄັ້ງ, ຫຼັງຈາກປະສົບກັບຄວາມທຸກທໍລະມານຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງໃນຮູບແບບຊີວິດທີ່ເຄື່ອນທີ່ບໍ່ໄດ້, ດຽວນີ້—ຖືກຫຸ້ມຢູ່ໃນມົດລູກ—ກໍາລັງຖືກເຜົາໄຫມ້ດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດພາຍໃນ ແລະຄວາມທໍລະມານພາຍນອກ.

Verse 14

मया पोषिता दाराश्च स्वकर्मवशादन्यतो गताः ॥ १४ ॥

ແມ່ນແຕ່ຂ້ອຍໄດ້ອຸປະຖຳລ້ຽງດູເມຍແລະຄອບຄົວ ແຕ່ພວກເຂົາກໍ—ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງກຳຂອງຕົນ—ໄປສູ່ທີ່ອື່ນ।

Verse 15

अहो दुखं हि देहिनाम् ॥ १५ ॥

ໂອ້! ແທ້ໆແລ້ວ ສັດຜູ້ມີກາຍທັງຫຼາຍ ມີຄວາມທຸກທໍລະມານຫຼາຍປານໃດ!

Verse 16

देहस्तु पापात्संजातस्तस्मात्पापं न कारयेत् । भृत्यभित्रकलत्रार्थमन्यद्द्रव्यं हृतं मया ॥ १६ ॥

ເນື່ອງຈາກກາຍນີ້ເກີດຈາກບາບ ດັ່ງນັ້ນບໍ່ຄວນກໍ່ບາບອີກ. ແຕ່ເພື່ອຄົນຮັບໃຊ້, ຜູ້ພຶ່ງພາ ແລະເມຍ ຂ້ອຍໄດ້ຍຶດເອົາຊັບຂອງຄົນອື່ນ.

Verse 17

तेन पापेन दह्यामि जरायुपरिवेष्टितः । दृष्ट्वान्यस्य श्रियं पूर्वं सतत्पोऽहमसूयया खितः ॥ १७ ॥

ດ້ວຍບາບນັ້ນ ຂ້ອຍຖືກເຜົາໄໝ້ ດັ່ງຖືກຫໍ່ຫຸ້ມດ້ວຍເຢື່ອ. ໃນອະດີດ ເມື່ອເຫັນຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງຄົນອື່ນ ຂ້ອຍຖືກທໍລະມານຢູ່ເລື້ອຍໆ ເນື່ອງຈາກຄວາມອິດສາ.

Verse 18

गर्भाग्निनानुदह्येयमिदानीमपि पापकृत् । कायेन मनसा वाचा परपीडामकारिषम्तेन पापेन दह्यामि त्वहमेकोऽतिदुःखितः ॥ १८ ॥

ແມ່ນແຕ່ດຽວນີ້ ຂ້ອຍຜູ້ກໍ່ບາບ ກໍຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍໄຟແຫ່ງຄັນ. ດ້ວຍກາຍ ດ້ວຍໃຈ ແລະດ້ວຍວາຈາ ຂ້ອຍໄດ້ເຮັດໃຫ້ຜູ້ອື່ນເຈັບປວດ; ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍບາບນັ້ນ ຂ້ອຍຜູ້ດຽວກໍໄໝ້ຢູ່—ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກອັນແຮງກ້າ.

Verse 19

एवं बहुविधं गर्भस्थो जंतुर्विलप्य स्वयमेव वा ॥ १९ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ສັດມີກາຍຢູ່ໃນຄອບມານາ ຄໍາຄວນຮ້ອງໄຫ້ຫຼາຍປະການ—ບາງຄັ້ງອອກສຽງ ຫຼືຮ້ອງໃນໃຈເອງ।

Verse 20

आत्मानमाश्वास्य उत्पत्तेरनंतरं सत्संगेन विष्णोश्चरितश्रवणेन च विशुद्धमना भूत्वा सत्कर्माणि निर्वर्त्य अखिलजगदंतरात्मनः सत्यज्ञानानंदमयस्य शक्तिप्रभावानुष्टितविष्टपवर्गस्य लक्ष्मीपतेर्नारायणस्य सकलसुरासुरयक्षगंधर्वराक्षसपन्न गमुनिकिन्नरसमूहार्चितचरणकमलयुगं भक्तितः समभ्यर्च्य दुःसहः संसारच्छेदस्यकारणभूतं वेदरहस्योपनिषद्भिः परिस्फुटं सकललोकपरायणं हृदिनिधाय दुःखतरमिमं संस्कारागारमतिक्रमिष्यामीति मनसि भावयति ॥ २० ॥

ເມື່ອເກີດແລ້ວ ລາວປອບໃຈຕົນເອງ; ໂດຍການຄົບຫາສັດບຸລຸດ ແລະການຟັງພຣະຈະຣິດຂອງພຣະວິສນຸ ຈິດໃຈກໍບໍລິສຸດ. ເຮັດກຳດີທັງຫຼາຍ ແລ້ວບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ພຣະບາດດອກບົວຄູ່ຂອງພຣະນາຣາຍະນະ ພຣະສາມີແຫ່ງລັກສະມີ ອັນເປັນອັດຕາພາຍໃນຂອງສັບພະໂລກ ມີສະພາບເປັນສັດຈະ–ປັນຍາ–ອານັນດ; ພຣະອຳນາດຂອງພຣະອົງເຮັດໃຫ້ລະບຽບໂລກປາກົດ. ພຣະບາດນັ້ນຖືກສັກກາລະໂດຍໝູ່ເທວະ, ອະສຸຣ, ຢັກ, ຄັນທະວະ, ຣາກສະສະ, ນາກ, ມຸນີ ແລະກິນນະຣ. ລາວນໍາຄວາມລັບແຫ່ງເວດ ທີ່ອຸປະນິສັດເຮັດໃຫ້ແຈ້ງ—ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງທຸກໂລກ ແລະເປັນເຫດຕັດຂາດສັງສານອັນທົນບໍ່ໄດ້—ໄວ້ໃນຫົວໃຈ ແລ້ວຄິດວ່າ: «ຂ້ອຍຈະຂ້າມພົ້ນເຮືອນແຫ່ງສັງສະກາຣະອັນເຈັບປວດນີ້»។

Verse 21

यतस्तन्मातुः प्रसूतिसमये सति गर्भस्थोदेही नारदमुने वायुनापरिपीडितो मातुश्चापि दुःखं कुर्वन्कर्मपाशेन बलाद्योनिमार्गान्निष्क्रामन्सकलयातनाभोगमेककालभवमनुभवति ॥ २१ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາຣະດະມຸນີ, ໃນເວລາທີ່ແມ່ຄອດ ຜູ້ມີກາຍຢູ່ໃນຄອບຖືກລົມຊີວິດບີບຄັ້ນ ແລະທໍລະມານ; ທັງຍັງເຮັດໃຫ້ແມ່ເຈັບປວດ. ໂດຍພັນທະແຫ່ງກຳ ລາວຖືກບັງຄັບໃຫ້ອອກທາງກຳເນີດ ແລະຮັບຮູ້ທຸກຍາກທັງປວງໃນພຽງຂະນະດຽວ।

Verse 22

तेनातिक्लेशेन योनियंत्रपीडितो गर्भान्निष्कांतो निःसंज्ञतां याति ॥ २२ ॥

ເນື່ອງຈາກຄວາມທຸກທໍລະມານຢ່າງຫນັກນັ້ນ—ຖືກບີບຄັ້ນໃນ “ເຄື່ອງຈັກ” ແຫ່ງຄອບມານາ—ເມື່ອອອກຈາກຄອບ ລາວກໍຕົກສູ່ພາວະໝົດສະຕິ।

Verse 23

तं तु बाह्यवायुः समुज्जीवयति । बाह्यवायुस्पर्शसमनंतरमेव नष्टस्मृतिपूर्वानुभूताखिलदुःखानि वर्त्तमानान्यपि ज्ञानाभावदविज्ञायात्यंतदुःखमनुभवति ॥ २३ ॥

ແຕ່ລົມພາຍນອກກໍຊ່ວຍໃຫ້ລາວຟື້ນຄືນຊີວິດ. ທັນທີທີ່ສຳຜັດລົມພາຍນອກ ເນື່ອງຈາກຄວາມຈື່ຈຳສູນຫາຍ ລາວບໍ່ຮູ້ທັງທຸກທີ່ເຄີຍປະສົບມາກ່ອນ ແລະທຸກທີ່ກຳລັງເກີດຢູ່ ເພາະຂາດປັນຍາແທ້; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງປະສົບຄວາມທຸກຢ່າງຫນັກ.

Verse 24

एवं बालत्वमापन्नो जंतुस्तत्रापि स्वमलमूत्रलित्पदेह आध्यात्मिकादिपीड्यमानोऽपि वक्तुमशक्तक्षुत्तृषापीडितो रुदिते सति स्तनादिकं देयमिति मन्वानाः प्रयतन्ते ॥ २४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອສັດມີຊີວິດເຂົ້າສູ່ວັຍທາຣົກ ແມ່ນມີຮ່າງກາຍຖືກເປື້ອນດ້ວຍອຸຈາລະແລະປັດສະວະຂອງຕົນ; ແມ່ນຖືກທຸກຂ໌ພາຍໃນ (ອາທະຍາດມິກ) ແລະທຸກຂ໌ອື່ນໆບີບຄັ້ນ ແຕ່ກໍບໍ່ສາມາດເວົ້າໄດ້. ຖືກຄວາມຫິວແລະກະຫາຍນ້ຳທຳໃຫ້ຮ້ອງໄຫ້; ຜູ້ດູແລຄິດວ່າ «ຄວນໃຫ້ນົມແລະອື່ນໆ» ແລ້ວພາກພຽນປ້ອນແລະປອບໂຍນ.

Verse 25

एवमनेकं देहभोगमन्याधीनतयानुभूयमानो दंशादिष्वपि निवारयितुमशक्तः ॥ २५ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຕ້ອງພຶ່ງພາຜູ້ອື່ນ ກໍປະສົບທຸກຂ໌ທາງກາຍຫຼາຍປະການ; ແມ່ນແຕ່ການປ້ອງກັນການກັດຕອດ ແລະອື່ນໆ ກໍບໍ່ມີກຳລັງເຮັດໄດ້.

Verse 26

बाल्यभावमासाद्य मातापित्रोरुपाध्यायस्य ताडनं सदा पर्यटनशीलत्वं पांशुभस्मपंकादिषुक्रीडनं सदा कलहनियतत्वाम शुचित्वं बहुव्यापाराभासकार्यनियतत्वं तदसंभव आध्यात्मिकदुःखमेवंविधमनुभवति ॥ २६ ॥

ເມື່ອເຂົ້າສູ່ສະພາບເດັກນ້ອຍ ກໍປະສົບທຸກຂ໌ພາຍໃນ (ອາທະຍາດມິກ) ຢ່າງນີ້: ຖືກແມ່ພໍ່ແລະອາຈານຕີດ່າເປັນປະຈຳ, ມັກທ່ອງໄປມາ, ຫຼິ້ນໃນຝຸ່ນ ເຖົ່າ ແລະຂີ້ຕົມ, ຢູ່ໃນການຖຽງທະເລາະເປັນນິດ, ດຳລົງຢູ່ໃນຄວາມບໍ່ສະອາດ, ແລະຖືກຜູກມັດໃຫ້ຫຍຸ້ງຢູ່ກັບການງານຫຼາຍຢ່າງທີ່ມີແຕ່ຮູບລັກ ບໍ່ມີຜົນສຳເລັດແທ້.

Verse 27

ततस्तु तरुणभावेन धनार्जनमर्जितस्य रक्षणं तस्य नाशव्ययादिषु चात्यंतदुःखिता मायया मोहिताः कामक्रोधादिदुष्टमनसाः सदासूयापरायणाः परस्वपरस्त्रीहरणोपायपरायणाः पुत्रमित्रकलत्रादिभरणोपायचिंतापरायणा वृथाहंकारदूषिताः पुत्रादिषु व्याध्यादि पीडितेषु सत्सु सर्वव्यात्पिं परित्यज्य रोगादिभिः क्लेशितानां समीपे स्वयमाध्यात्मिकदुःखेन परिप्लुता । वक्ष्यमाणप्रकारेण चितामश्नुवते ॥ २७ ॥

ຕໍ່ມາ ໃນພະລັງວັຍໜຸ່ມ ພວກເຂົາມຸ່ງປົກປ້ອງຊັບສິນທີ່ຫາໄດ້ ແລະເສົ້າໂສກຢ່າງຫນັກຈາກການສູນເສຍ ການໃຊ້ຈ່າຍ ແລະອື່ນໆ. ຖືກມາຍາຫຼອກລວງ ຈິດໃຈຖືກກາມະ ໂກຣດ ແລະຄວາມຊົ່ວອື່ນໆປົກຄຸມ ມັກອິດສາຢູ່ເປັນນິດ ແລະໄລ່ຕາມວິທີລັກຊັບຂອງຄົນອື່ນ ພ້ອມທັງລັກພາເມຍຂອງຄົນອື່ນ. ຈົມຢູ່ໃນຄວາມກັງວົນເພື່ອຫາທາງລ້ຽງດູລູກ ໝູ່ ແລະຄູ່ຄອງ ຖືກອະຫັງກາຣອັນໄຮ້ສາລະປົກປ່ອງ; ເມື່ອລູກແລະອື່ນໆຖືກໂລກໄພແລະທຸກຂ໌ບີບຄັ້ນ ພວກເຂົາລະທິ້ງຄວາມປະພຶດອັນຄວນທັງປວງ; ແລະເມື່ອຢືນຢູ່ໃກ້ຜູ້ທີ່ຖືກໂລກແລະຄວາມລຳບາກທຳລາຍ ຕົນເອງກໍຖືກທຸກຂ໌ພາຍໃນຖ້ວມທັບ. ຕາມວິທີທີ່ຈະກ່າວຕໍ່ໄປ ສຸດທ້າຍພວກເຂົາກໍເຖິງກອງໄຟປະກອບພິທີສົບ.

Verse 28

गृहक्षेत्रादिकं कम किंचिन्नापि विचारितम् । समृद्धस्य कुटुम्बस्य कथं भवति वर्त्तनम् ॥ २८ ॥

ບ້ານ ນາ ແລະອື່ນໆ ກໍບໍ່ໄດ້ພິຈາລະນາແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ; ແລ້ວການດຳລົງແລະການຄ້ຳຈຸນຄອບຄົວທີ່ມັ່ງຄັ່ງ ຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດ?

Verse 29

मम मूलधनं नास्ति वृष्टिश्चापि न वर्षति । अश्वः पलायितः कुत्र गावः किं नागता मम ॥ २९ ॥

ຊັບສິນຕົ້ນທຶນຂອງຂ້ອຍບໍ່ເຫຼືອແລ້ວ ແລະຝົນກໍບໍ່ຕົກ. ມ້າຂອງຂ້ອຍໜີໄປໃສ? ເປັນຫຍັງງົວຂອງຂ້ອຍບໍ່ກັບມາ?

Verse 30

बालापत्या च मे भार्या व्याधितोऽहं च निर्धनः । अविचारात्कृषिर्नष्टा पुत्रा नित्यं रुदंति च ॥ ३० ॥

ເມຍຂອງຂ້ອຍຕ້ອງແບກພາລະລູກນ້ອຍໆ ແລະຂ້ອຍກໍເຈັບໄຂ້ທັງຍາກຈົນ. ເນື່ອງຈາກຂາດການພິຈາລະນາ ການເຮັດນາຂອງຂ້ອຍພັງທະລາຍ ແລະລູກຊາຍຮ້ອງໄຫ້ທຸກມື້.

Verse 31

भग्नं छिन्नं तु मे सद्म बांधवा अपि दूरगाः । न लभ्यते वर्त्तनं च राज बाधातिदुःसहा ॥ ३१ ॥

ເຮືອນຂອງຂ້ອຍແຕກພັງ ແລະຖືກຂາດຂຶ້ນ; ຍາດພີ່ນ້ອງກໍຢູ່ໄກ. ບໍ່ພົບທາງຫາລ້ຽງຊີວິດ ແລະການກົດຂີ່ຂອງກະສັດກໍໂຫດຮ້າຍເກີນທົນ.

Verse 32

रिपवो मां प्रधावंते कथं जेष्टाम्यहं रिपून् । व्यवसायाक्षमश्चाहं प्रात्पाः प्राघूर्णका अमी ॥ ३२ ॥

ສັດຕູຂອງຂ້ອຍພາກັນພຸ້ນມາ—ຂ້ອຍຈະຊະນະພວກເຂົາໄດ້ແນວໃດ? ຂ້ອຍເອງກໍບໍ່ສາມາດພາຍາຍາມຢ່າງສະໝໍາເສມ ແລະພວກນັ້ນກໍຫມຸນວຽນມາດັ່ງພາຍຸ.

Verse 33

एवमत्यंतचिन्ताकुलः स्वदुःखानि निवारयितुमक्षमो धिग्विधिं भाग्यहीनं मां किमर्थं विदधे इति दैवमाक्षिपति ॥ ३३ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເຂົາຖືກຄວາມກັງວົນຢ່າງແຮງກ້າຄອບງໍາ ບໍ່ສາມາດຂັບໄລ່ທຸກຂ໌ຂອງຕົນໄດ້ ແລະເຂົາຕໍ່ວ່າຜູ້ສ້າງວ່າ “ຊິບຫາຍເຖີດ ຊະຕາ! ເປັນຫຍັງຈຶ່ງປັ້ນຂ້ອຍ ຜູ້ຂາດບຸນວາສະນາ?” ເຊັ່ນນີ້ເຂົາໂທດດວງຊະຕາ.

Verse 34

तथा वृद्धत्वमापन्नो हीयमानसारो जरापलितादिव्यात्पदेहो व्याधिबाध्यत्वादिकमापन्नः । प्रकंपमानावयवश्वासकासादिपीडितो लोलाविललोचनः श्लेष्मण्यात्पकंठः पुत्रदारादिभिर्भर्त्स्यमानः कदा मरणमुपयामीति चिंताकुलो मयि मृते सति मदर्जितं गृहक्षेत्रादिकं वस्तु पुत्रादयः कथं रक्षंति कस्य वा भविष्यति ॥ ३४ ॥

ດັ່ງນັ້ນເມື່ອຄົນເຂົ້າສູ່ວັຍເຖົ້າ ກໍມີກຳລັງພາຍໃນຫຼຸດຖອຍ; ຮ່າງກາຍຖືກທຸກຂ໌ແຫ່ງຊະລາ ເຊັ່ນ ຜົມຂາວ ແລະອື່ນໆ ພ້ອມທັງຖືກໂລກໄພບີບຄັ້ນ. ອະວັຍວະສັ່ນ ຖືກທຸກຂ໌ຈາກຫາຍໃຈຂັດ ໄອ ແລະອາການອື່ນໆ; ຕາກະສັບກະສ່າຍ ຄໍຕິດເສມະ; ຍັງຖືກລູກ ເມຍ ແລະຄົນອື່ນຕຳນິ. ຈິດຖືກຄວາມກັງວົນປົກຄຸມ ຄິດວ່າ «ຄວາມຕາຍຈະມາເມື່ອໃດ? ແລ້ວເມື່ອຂ້ອຍຕາຍ ລູກໆຈະຮັກສາເຮືອນ ນາ ແລະຊັບສິນທີ່ຂ້ອຍຫາໄວ້ແນວໃດ—ຫຼືຈະເປັນຂອງໃຜ?»

Verse 35

मद्धने परैरपहृते पुत्रादीनां कथं वर्त्तनं भविष्यतीति ममतादुःखपरिप्लुतो गाढं निःश्वस्य स्वेन वयसा कृतानि कर्माणि पुनः पुनः स्मरन् क्षणे विस्मरति च संततस्त्वासन्नमरणो ॥ ३५ ॥

ເມື່ອຊັບສິນຂອງຕົນຖືກຄົນອື່ນຍຶດໄປ ລາວຖືກຄວາມໂສກທີ່ເກີດຈາກຄວາມຍຶດຕິດຄອບຄອງຖ້ວມທັບ ແລະຖອນຫາຍໃຈຍາວ ຄິດວ່າ «ລູກໆ ແລະຄົນອື່ນຈະດຳລົງຊີວິດແນວໃດ?» ເມື່ອຄວາມຕາຍໃກ້ເຂົ້າມາ ລາວລະລຶກກຳທີ່ເຮັດຕາມວັຍຂອງຕົນຊ້ຳໆ ແຕ່ກໍລືມໄປອີກເປັນປະຈຳ ຈາກຂະນະໜຶ່ງໄປອີກຂະນະໜຶ່ງ.

Verse 36

व्याधिपीडितोऽन्तस्तापार्तः क्षणं शय्यायां क्षणं मंचे च ततस्ततः पर्यटन् क्षुत्तृटूपरिपूडितः किंचिन्मात्रमुदकं देहीत्यतिकार्पण्येन याचमानस्तत्रापि ज्वराविष्टानामुदकं न श्रेयस्करमिति ब्रुवतो मनसातिद्वेषं कुर्वन्मंद चैतन्यो भवति ॥ ३६ ॥

ຖືກໂລກໄພບີບຄັ້ນ ແລະຖືກໄຟຮ້ອນພາຍໃນທຳລາຍ ລາວບໍ່ຢູ່ນິ່ງ: ຂະນະໜຶ່ງນອນເທິງຕຽງ ຂະນະໜຶ່ງຢູ່ເທິງແຄ່ ແລ້ວກໍພະເລີນໄປມາບໍ່ສະຫງົບ. ຖືກຄວາມຫິວແລະກະຫາຍນ້ຳບີບຄັ້ນ ລາວຂໍດ້ວຍຄວາມອັດຕະຄັດວ່າ «ຂໍນ້ຳແຕ່ນ້ອຍໜຶ່ງໃຫ້ຂ້ອຍແນ່». ແຕ່ເມື່ອຄົນທັງຫຼາຍເວົ້າວ່າ «ຜູ້ຖືກໄຂ້ຄອບງຳ ນ້ຳບໍ່ເປັນປະໂຫຍດ» ລາວກໍເກີດຄວາມຊັງຢ່າງແຮງໃນໃຈ ແລະສະຕິກໍມືດມົນອ່ອນລົງ.

Verse 37

ततश्च हस्तपादाकर्षणे न तु क्षमो रुद्रद्भिबंधुजनैर्वेष्टितो वक्तुमक्षमः स्वार्जितधनादिकं कस्य भविष्यतीति चिंतापरो बाष्पाविलविलोचनः कंठे वुरघुरायमाणे सति शरीरान्निष्क्रांतप्राणो यमदूतैर्भर्त्स्यमानः पाशयंत्रितो नरकादीन्पूर्ववदश्नुते ॥ ३७ ॥

ຕໍ່ມາ ລາວທົນຕໍ່ການດຶງມືດຶງຕີນກໍບໍ່ໄດ້ ຖືກຍາດພີ່ນ້ອງຮ້ອງໄຫ້ລ້ອມຮອບ ແລະບໍ່ສາມາດເວົ້າໄດ້. ລາວຈົມຢູ່ໃນຄວາມຄິດກັງວົນວ່າ «ຊັບທີ່ຂ້ອຍຫາໄດ້ດ້ວຍຕົນເອງ ຈະເປັນຂອງໃຜ?» ຕາຂຸ່ນດ້ວຍນ້ຳຕາ ຄໍມີສຽງຄືກັບຮືດຮາດ; ເມື່ອລົມຫາຍໃຈອອກຈາກຮ່າງ ລາວຖືກຍະມະທູດດຸດ່າ ຖືກມັດດ້ວຍບ່ວງເຊືອກ ແລະໄດ້ຮັບທຸກຂ໌ໃນນະລົກ ແລະການທົນທຸກອື່ນໆ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ.

Verse 38

आमलप्रक्षयाद्यद्वदग्नौ धाम्यंति धातवः । तथैव जीविनः सर्व आकर्मप्रक्षयाद् भृशम् ॥ ३८ ॥

ເຫມືອນດັ່ງໂລຫະເມື່ອຖືກເຜົາໃນໄຟ ແລະຖືກປັ່ນລົມຢ່າງແຮງ ອະນຸມົນທີ່ປົນເປື້ອນຖືກເຜົາຫາຍ ແລະຖືກກັ່ນກອງໃຫ້ບໍລິສຸດ; ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ສັດມີຊີວິດທັງປວງ ຖືກຊຳລະຢ່າງແຮງ ເມື່ອກຳທີ່ສະສົມໄວ້ຖືກໃຊ້ໝົດໄປ.

Verse 39

तस्मात्संसारदावाग्नितापार्तो द्विजसत्तम । अभ्यसेत्परमं ज्ञानं ज्ञानान्मोक्षमवान्पुयात् ॥ ३९ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ທ່ານພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ! ຜູ້ຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມຮ້ອນແຫ່ງໄຟປ່າຂອງສັງສານ ຄວນພາກພຽນຝຶກຝົນປັນຍາອັນສູງສຸດ; ໂດຍປັນຍາ ຈຶ່ງໄດ້ມົກສະ.

Verse 40

ज्ञानशून्या नरा ये तु पशवः परिकीर्तिताः । तस्मात्संसारमोक्षाय परं ज्ञानं समभ्यसेत् ॥ ४० ॥

ຜູ້ຄົນທີ່ຂາດປັນຍາແທ້ ຖືກກ່າວວ່າເປັນເຫມືອນສັດ. ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອພົ້ນຈາກສັງສານ ຄວນພາກພຽນຝຶກຝົນປັນຍາອັນສູງສຸດ.

Verse 41

मानुष्यं चैव संप्राप्य सर्वकर्मप्रसाधकम् । हरिं न सेवते यस्तु कोऽन्यस्तस्मादचेतनः ॥ ४१ ॥

ໄດ້ຮັບຊີວິດມະນຸດ ອັນສາມາດສຳເລັດກິດທຳອັນດີທຸກປະການ; ແຕ່ຜູ້ໃດບໍ່ຮັບໃຊ້ພຣະຫຣິ (Hari) ຈະມີໃຜໂງ່ເຂົາຍິ່ງກວ່ານັ້ນ?

Verse 42

अहो चित्रमहो चित्रमहो चित्रं मुनीश्वराः । आस्थिते कामदे विष्णो नरा यांति हि यातनाम् ॥ ४२ ॥

ໂອ ນ່າປະຫລາດ! ນ່າປະຫລາດ! ຊ່າງນ່າປະຫລາດແທ້ ໂອ ທ່ານຈອມມຸນີ! ເຖິງແມ່ນພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ປະທານຄວາມປາດຖະໜາ ຢູ່ໃກ້ແລະເຂົ້າເຖິງໄດ້ ມະນຸດກໍຍັງໄປສູ່ຄວາມທຸກທໍລະມານ.

Verse 43

नारायणे जगन्नाथे सर्वकामफलप्रदे । स्थितेऽपि ज्ञानरहिताः पच्यंते नरकेष्वहो ॥ ४३ ॥

ເຖິງແມ່ນນາຣາຍະນະ ຈອມໂລກນາຖ ຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ ຈະປະທັບຢູ່ກໍຕາມ; ຜູ້ຂາດປັນຍາແທ້ ກໍຍັງຖືກ “ຕົ້ມເຜົາ” ໃນນະລົກ—ໂອ ນ່າເສຍໃຈ!

Verse 44

स्त्रवन्मूत्रपुरीषे तु शरीरेऽस्मिन्नृशाश्वते । शाश्वतं भावयंत्यज्ञा महामोहसमावृताः ॥ ४४ ॥

ໃນກາຍມະນຸດນີ້ ອັນບໍ່ຖາວອນ ແລະມີນ້ຳປັດສະວະກັບອຸຈາລະໄຫຼອອກ ຄົນບໍ່ຮູ້ ຖືກມະຫາໂມຫະປົກຄຸມ ກໍ່ຄິດວ່າສິ່ງບໍ່ຖາວອນເປັນຖາວອນ।

Verse 45

कुत्सितं मांसरक्ताद्यैर्देहं संप्राप्य यो नरः । संसारच्छेदकं विष्णुं न भजेत्सोऽतिपातकी ॥ ४५ ॥

ຜູ້ໃດໄດ້ຮັບກາຍອັນນ່າລະອາຍ ປະກອບດ້ວຍເນື້ອ ເລືອດ ແລະອື່ນໆ ແຕ່ບໍ່ນະມັດສະການພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ຕັດຂາດພັນທະແຫ່ງສັງສານ ຜູ້ນັ້ນເປັນຄົນບາບຫນັກຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 46

अहो कष्टमहो कष्टमहो कष्टं हि मूर्खता । हरिध्यानपरो विप्र चण्डालोऽपि महासुखी ॥ ४६ ॥

ໂອ້! ນ່າສົງສານ ນ່າສົງສານແທ້ ຄວາມໂງ່ເປັນທຸກຢ່າງຫນັກ. ໂອ ພຣາຫມະນ, ແມ່ນແຕ່ຈັນດາລາ ກໍໄດ້ສຸກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ເມື່ອອຸທິດໃຈໃນການພິຈາລະນາພຣະຮະຣິ.

Verse 47

स्वदेहान्निस्सृतं दृष्ट्वा मलमूत्रादिकिल्बिषम् । उद्वेग मानवा मूर्खाः किं न यांति हि पापिनः ॥ ४७ ॥

ເມື່ອເຫັນຄວາມສົກປົກ—ອຸຈາລະ ນ້ຳປັດສະວະ ແລະອື່ນໆ—ອອກຈາກກາຍຕົນ ຄົນໂງ່ກໍເກີດຄວາມຂະຍະ. ແລ້ວເປັນຫຍັງຄົນບາບຈຶ່ງບໍ່ຫວາດຫວັນຕໍ່ບາບຂອງຕົນ?

Verse 48

दुर्लभं मानुषं जन्म प्रार्थ्यते त्रिदशैरपि । तल्लब्ध्वा परलोकार्थं यत्नं कुर्य्याद्विचक्षणः ॥ ४८ ॥

ການເກີດເປັນມະນຸດນັ້ນຫາຍາກຫຼາຍ ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍັງປາຖະໜາ. ເມື່ອໄດ້ມາແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນພາກພຽນຢ່າງເຕັມທີ່ ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງໂລກຫນ້າ ແລະຄຸນຄ່າສູງສຸດ.

Verse 49

अध्यात्मज्ञानसंपन्ना हरिपूजापरायणाः । लभन्ते परमं स्थानं पुनरावृत्तिदुर्लभम् ॥ ४९ ॥

ຜູ້ທີ່ສົມບູນດ້ວຍຄວາມຮູ້ອັດຍາດຕະມະ ແລະອຸທິດໃຈທັງໝົດໃນການບູຊາພຣະຮະຣິ ຈະໄດ້ຮັບສະຖານະສູງສຸດ—ບ່ອນທີ່ຍາກຈະກັບຄືນອີກ (ພົ້ນຈາກການເກີດໃໝ່)។

Verse 50

यतो जातमिदं विश्वं यतश्चैतन्यमश्नुते । यस्मिंश्च विलयं याति स संसारस्य मोचकः ॥ ५० ॥

ສິ່ງທີ່ຈັກກະວານນີ້ເກີດຂຶ້ນຈາກພຣະອົງ, ຈາກພຣະອົງມັນໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ສຶກມີຊີວິດ, ແລະໃນພຣະອົງມັນລະລາຍໃນທ້າຍສຸດ—ພຣະອົງນັ້ນແມ່ນຜູ້ປົດປ່ອຍຈາກສັງສາຣາ.

Verse 51

निर्गुणोऽपि परोऽनंतो गुणवानिव भाति यः । तं समभ्यर्च्य देवेशं संसारात्परिमुच्यते ॥ ५१ ॥

ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງເປັນນິຣຄຸນ (ເກີນກວ່າຄຸນລັກສະນະ), ສູງສຸດ ແລະອະນັນຕະ, ແຕ່ກໍປາກົດດັ່ງມີຄຸນລັກສະນະ. ຜູ້ໃດບູຊາພຣະເທວະເອດສະວະຣະນັ້ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສົມຄວນ ຈະພົ້ນຈາກສັງສາຣາໂດຍສິ້ນເຊີງ.