Gṛhastha-nitya-karman: Śauca, Sandhyā-vidhi, Pañca-yajña, and Āśrama-krama

Verse 1

सनक उवाच । गृहस्थस्य सदाचारं वक्ष्यामि मुनिसत्तम । यद्रूतां सर्वपापानि नश्यंत्येव न संशयः ॥ १ ॥

ສນະກະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນິສັດຕະມະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍ ສະດາຈາຣະ ຂອງຄົນຄອບຄົວ (ຄຣະຫັດຖະ). ເມື່ອປະພຶດຕາມນັ້ນ ບາບທັງປວງຈະສູນສິ້ນໄປ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 2

ब्राह्मे मुहूर्ते चोत्थाय पुरुषार्थाविरोधिनीम् । वृत्तिं संचिंतयेद्विप्र कृतकेशप्रसाधनः ॥ २ ॥

ໃນເວລາ ພຣະຫມະ-ມຸຫູຣຕະ (Brahma-muhūrta) ຈົ່ງຕື່ນຂຶ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນ; ຫຼັງຈາກຊຳລະແລະຈັດແຕ່ງຜົມແລ້ວ ຄວນພິຈາລະນາວິຖີຫາລ້ຽງຊີບ ທີ່ບໍ່ຂັດກັບ ປຸຣຸສາຣຖະ ທັງສີ່ (ທັມມະ, ອັຣຖະ, ກາມະ, ໂມກສະ)។

Verse 3

दिवासंध्यासु कर्णस्थब्रह्मसूत्र उदड्मुखः । कुर्यान्मूत्रपुरीषे तु रात्रौ चेद्दक्षिणामुखः ॥ ३ ॥

ໃນເວລາສັນທະຍາຕອນກາງວັນ ໃຫ້ວາງສາຍສັກສິດ (ຍັດຍໂຍປະວີຕ) ໄວ້ທີ່ຫູ ແລ້ວຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອ ເພື່ອຂັບຖ່າຍປັດສະວະ ຫຼື ອຸຈາລະ; ຖ້າເປັນຕອນກາງຄືນ ໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທາງໃຕ້।

Verse 4

शिरः प्रावृत्य वस्त्रेण ह्यंतर्द्धाय तृणैर्महीम् । वहन्काष्टं करेणैकं तावन्मौनी भवेद्द्विजः ॥ ४ ॥

ໃຫ້ປົກຫົວດ້ວຍຜ້າ ແລະປິດບັງພື້ນດິນດ້ວຍຫຍ້າ ຖືໄມ້ທ່ອນໜຶ່ງໄວ້ໃນມືຂ້າງດຽວ—ຕະຫຼອດເວລານັ້ນ ດວິຈະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຄວນຮັກສາມົນະ ຄື ຄວາມສງົບງຽບ।

Verse 5

पथि गोष्टे नदीतीरे तडागगृहसन्निधौ । तथा वृक्षस्य च्छायायां कांतारे वह्निसन्निधौ ॥ ५ ॥

ຢູ່ຕາມທາງເດີນ, ໃນຄອກງົວ, ທີ່ຝັ່ງນ້ຳ, ໃກ້ໜອງນ້ຳ ຫຼື ໃກ້ເຮືອນ; ອີກທັງໃນຮົ່ມໄມ້, ໃນປ່າກັນດານ, ຫຼື ໃກ້ໄຟ—ຄວນຮັກສາຄວາມສຸພາບ ແລະຄວາມສະອາດ ບໍ່ເຮັດການອັນບໍ່ຄວນໃນສະຖານທີ່ເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 6

देवालये तथोद्याने कृष्टभूमौ चतुष्पथे । ब्राह्मणानां समीपे च तथा गोगुरुयोषिताम् ॥ ६ ॥

ໃນວັດເທວະ (ເທວາລະຍະ), ໃນສວນ, ໃນນາທີ່ປູກພືດ, ທີ່ສີ່ແຍກ, ໃກ້ພຣາຫມະນ; ແລະຕໍ່ໜ້າງົວ, ຄູອາຈານ (ຄຸຣຸ), ແລະແມ່ຍິງ—ຄວນຮັກສາຄວາມສຸພາບ ແລະຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຖືກທຳນຽມ।

Verse 7

तुषांगारकपालेषु जलमध्ये तथैव च । एवमादिषु देशेषु मलमूत्रं न कारयेत् ॥ ७ ॥

ບໍ່ຄວນຂັບຖ່າຍອຸຈາລະ ຫຼື ປັດສະວະ ເທິງກອງເຟືອງ, ເທິງຖ່ານ, ຫຼື ເທິງເສດຖ້ວຍຫມໍ້ແຕກ; ແລະບໍ່ຄວນເຮັດໃນກາງນ້ຳ. ໃນສະຖານທີ່ອື່ນໆທີ່ບໍ່ຄວນດັ່ງນີ້ ກໍບໍ່ຄວນເຮັດເຊັ່ນກັນ।

Verse 8

शौचे यत्नः सदा कार्यः शौचमूलो द्विजः स्मृतः । शौचाचारविहीनस्य समस्तं कर्म निष्फलम् ॥ ८ ॥

ຄວນພາກພຽນຮັກສາ «ເສົາຈະ» ຄືຄວາມບໍລິສຸດ ຢູ່ເສມອ. ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຊະ) ຖືກກ່າວວ່າມີຮາກຖານໃນຄວາມບໍລິສຸດ. ຜູ້ຂາດຈັນຍາຂອງຄວາມສະອາດ ກຳທັງປວງຍ່ອມໄຮ້ຜົນ.

Verse 9

शौचं तु द्विविधं प्रोक्तं ब्राह्ममाभ्यंतरं तथा । मृज्जलाभ्यां बहिः शुद्धिर्भावशुद्धिस्तथांतरम् ॥ ९ ॥

ເສົາຈະ (śauca) ຄວາມບໍລິສຸດ ຖືກກ່າວວ່າມີສອງຢ່າງ: ພາຍນອກ ແລະ ພາຍໃນ; ແລະເປັນວິໄນອັນຍົກຈິດໃຫ້ເຖິງພຣະພຣະຫມ (Brahmic). ພາຍນອກບໍລິສຸດໄດ້ດ້ວຍດິນ/ຂີ້ເຖົ່າ ແລະ ນ້ຳ; ພາຍໃນບໍລິສຸດແມ່ນການຊຳລະ bhāva ຄືໃຈແລະເຈດຕະນາ.

Verse 10

गृहीतशिश्रश्चोत्थाय शौचार्थं मृदमाहरेत् । न मूषकादिखनितां फालोत्कृष्टां तथैव च ॥ १० ॥

ເມື່ອຂັບຖ່າຍແລ້ວ ຄວນລຸກຂຶ້ນ ແລະນຳດິນສະອາດມາເພື່ອເຮັດເສົາຈະ. ແຕ່ບໍ່ຄວນໃຊ້ດິນທີ່ໜູ ແລະສັດອື່ນໆຂຸດຂຶ້ນ, ຫຼືດິນທີ່ພຶ່ງຖືກໄຖພິກຂຶ້ນໃໝ່.

Verse 11

वापीकूपतडागेभ्यो नाहरेदपि मृत्तिकाम् । शौचं कुर्यात्प्रयत्नेन समादाय शुभां मृदम् ॥ ११ ॥

ບໍ່ຄວນນຳດິນມາຈາກບໍ່ນ້ຳ, ບໍ່ຂັ້ນ (step-well), ຫຼື ໜອງ/ສະຫຼອງ. ຄວນເຮັດເສົາຈະດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ໂດຍເອົາດິນທີ່ດີ ແລະບໍລິສຸດຈາກບ່ອນທີ່ຄວນ.

Verse 12

लिंगे मृदेका दातव्या तिस्रो वा मेढ्रयोर्द्वयोः । एतन्मूत्रमुत्सर्गे शौचमाहूर्मनीषिणः ॥ १२ ॥

ໃນການຊຳລະອະວະເພດ ຄວນໃຊ້ດິນ 1 ສ່ວນ; ຫຼືສຳລັບອັນດະສອງຂ້າງ ໃຫ້ໃຊ້ 3 ສ່ວນ. ຫຼັງຈາກປ່ອຍປັດສະວະ ນີ້ແມ່ນເສົາຈະທີ່ນັກປັນຍາກ່າວໄວ້.

Verse 13

एका लिंगे गुदे पंच दश वामे तथोभयोः । सप्त तिस्रः प्रदातव्याः पादयोर्मृत्तिकाः पृथक् ॥ १३ ॥

ໃຫ້ທາດິນຊໍາລະ 1 ຄັ້ງທີ່ອະໄວຍະວະເພດ; 5 ຄັ້ງທີ່ຮູທະວານ; 10 ຄັ້ງທີ່ມືຊ້າຍ ແລະເຊັ່ນດຽວກັນທີ່ມືທັງສອງ. ສໍາລັບຕີນທັງສອງ ໃຫ້ທາແຍກ 7 ແລະ 3 ຄັ້ງຕາມລໍາດັບ.

Verse 14

एतच्छौचं विडुत्सर्गे गंधलेपापनुत्तये । एतच्छौचं गृहस्थस्य द्विगुणं ब्रह्मचारिणाम् ॥ १४ ॥

ນີ້ແມ່ນກົດແຫ່ງຄວາມສະອາດຫຼັງຈາກຂັບຖ່າຍຂອງເສຍ ເພື່ອກໍາຈັດກິ່ນເໝັນ ແລະຄວາມເປື້ອນທີ່ຕິດກາຍ. ມາດຕະຖານນີ້ໃຊ້ສໍາລັບຄົນຄອບຄົວ; ສໍາລັບພຣະພຣະມະຈາຣິນ ຕ້ອງປະຕິບັດເປັນສອງເທົ່າ.

Verse 15

त्रिगुणां तु वनस्थानां यतीनां तच्चर्गुणम् । स्वस्थाने पूर्णशौचं स्यात्पथ्यर्द्धं मुनिसत्तम ॥ १५ ॥

ສໍາລັບຜູ້ຢູ່ປ່າ (ວານະປຣັສຖະ) ມາດຕະຖານຄວາມບໍລິສຸດເປັນສາມເທົ່າ; ສໍາລັບຜູ້ສະຫຼະໂລກ (ຍະຕີ) ເປັນສີ່ເທົ່າ. ຢູ່ໃນຖິ່ນທີ່ຄວນຂອງຕົນ ຄວນມີຄວາມບໍລິສຸດຄົບຖ້ວນ; ແຕ່ເມື່ອຢູ່ທາງ ໃຫ້ຮັກສາແຕ່ເຄິ່ງໜຶ່ງ, ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ.

Verse 16

आतुरे नियमो नास्ति महापदि तथैव च । गंधलेपक्षयकरं शौर्चं कुर्याद्विचक्षणः ॥ १६ ॥

ສໍາລັບຜູ້ເຈັບໄຂ້ ບໍ່ມີກົດບັງຄັບຢ່າງເຂັ້ມງວດ; ໃນຍາມໄພພິບັດໃຫຍ່ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ຜູ້ຮູ້ທັນຄວນຊໍາລະໃຫ້ເໝາະ ເພື່ອກໍາຈັດກິ່ນເໝັນ ແລະຄວາມເປື້ອນກາຍ.

Verse 17

स्त्रीणामनुपनीतानां गंधलेपक्षयावधि । व्रतस्थानां तु सर्वेषां यतिवच्छौचमिष्यते ॥ १७ ॥

ສໍາລັບແມ່ຍິງທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບອຸປະນະຍະນະ ຄວາມບໍລິສຸດໃຫ້ຮັກສາຈົນກວ່າກິ່ນນ້ໍາຫອມ ຫຼືນ້ໍາມັນທາທີ່ທາໄວ້ຈະຈາງຫາຍ. ແຕ່ສໍາລັບຜູ້ທັງຫມົດທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນວຣະຕະ ມາດຕະຖານຄວາມບໍລິສຸດຖືກຖືວ່າເຫມືອນຍະຕີ.

Verse 18

विधवानां च विप्रेंद्र एतदेव निगद्यते । एवं शौचं तु निर्वर्त्य पश्चाद्वै सुसमाहितः ॥ १८ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຂໍ້ບັນຍັດນີ້ກໍຖືກກໍານົດໃຫ້ແກ່ແມ່ຫມ້າຍດ້ວຍ. ເມື່ອປະຕິບັດພິທີຊໍາລະ (śauca) ສໍາເລັດແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນຢູ່ດ້ວຍຈິດສະຫງົບ ແລະມີສະຕິຮູ້ຕົວດີ.

Verse 19

प्रागास्य उदगास्यो वाप्याचामेत्प्रयर्तेंद्रियः । त्रिश्चतुर्धा पिबेदापो गंधफेनादिवर्जिताः ॥ १९ ॥

ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ຫຼືທາງເໜືອ, ພ້ອມກັບການສໍາລວມອິນຊີ, ຄວນເຮັດອາຈະມະນະ (ācamana). ຄວນຈິບນ້ໍາສາມ ຫຼືສີ່ຄັ້ງ—ນ້ໍາທີ່ປາສະຈາກກິ່ນ, ຟອງ, ແລະມົນທິນອື່ນໆ.

Verse 20

द्विर्मार्जयेत्कपोलं च तलेनोष्ठौ च सत्तम । तर्जन्यंगुष्ठयोगेन नासारंध्रद्वयं स्पृशेत् ॥ २० ॥

ໂອ ຜູ້ດີທີ່ສຸດ, ຄວນເຊັດແກ້ມສອງຄັ້ງ ແລະເຊັດຮິມຝີປາກດ້ວຍຝາມື. ຈາກນັ້ນ ນໍານິ້ວຊີ້ປະສານກັບນິ້ວໂປ້ ແລ້ວແຕະຮູດັງທັງສອງ.

Verse 21

अगुंष्ठानामिकाभ्यां च चक्षुः श्रोत्रे यथाक्रमम् । कनिष्ठांगुष्ठयोगेन नाभिदेशे स्पृशेद्द्विजः ॥ २१ ॥

ໃຊ້ນິ້ວໂປ້ ແລະນິ້ວນາງ (ນິ້ວວົງ) ແຕະຕາ ແລະຫູຕາມລໍາດັບ. ແລ້ວນໍານິ້ວກ້ອຍປະສານກັບນິ້ວໂປ້, ດວິຊະຄວນແຕະບ່ອນສະດື.

Verse 22

तलेनोरःस्थलं चैव अंगुल्यग्रैः शिरः स्पृशेत् । तलेन चांगुलाग्रैर्वा स्पृशेदंसौ विचक्षणः ॥ २२ ॥

ໃຊ້ຝາມືແຕະບ່ອນອົກ ແລະໃຊ້ປາຍນິ້ວແຕະສີສະ. ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ, ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງຄວນໃຊ້ຝາມືກັບປາຍນິ້ວແຕະບ່າທັງສອງ.

Verse 23

एवमाचम्य विप्रेंद्र शुद्धिमाप्नोत्यनुत्तमाम् । दंतकाष्ठं ततः खादेत्सत्वचं शस्तवृक्षजम् ॥ २३ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ໂດຍການເຮັດອາຈະມະນະ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດອັນສູງສຸດ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຄວນຄຽວໄມ້ຂັດແຂ້ວ ໂດຍບໍ່ປອກເປືອກ ຈາກຕົ້ນໄມ້ມົງຄຸນທີ່ແນະນຳ.

Verse 24

बिल्वासनापामार्गणां निम्बान्मार्कादिशाखिनाम् । प्रक्षाल्य वारिणा चैव मंत्रेणाप्यभिमंत्रितम् ॥ २४ ॥

ໃຫ້ນຳໃບ/ກິ່ງຂອງບິລວະ, ອາສະນະ, ອະປາມາຣກະ, ນິມບະ ແລະຕົ້ນໄມ້ອື່ນໆ ມາລ້າງດ້ວຍນ້ຳໃຫ້ສະອາດ ແລ້ວຈຶ່ງອະພິມັນຕຣະ ໃຫ້ສັກສິດດ້ວຍມົນຕຣາ.

Verse 25

आयुर्बलं यशो वर्चः प्रजाः पशुवसूनि च । ब्रह्म प्रज्ञां च मेधां च त्वन्नो धेहि वनस्पते ॥ २५ ॥

ຂໍປະທານອາຍຸຍືນ, ພະລັງ, ກຽດສັກສີ ແລະລັດສະໝີທາງທຳ; ຂໍປະທານລູກຫຼານ, ຝູງງົວ ແລະຊັບສິນດ້ວຍ; ແລະຂໍປະທານພຣະຍານອັນສັກສິດ, ປັນຍາ ແລະຄວາມຈື່ຈຳອັນແນ່ນອນ—ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພືດພັນ.

Verse 26

कनिष्ठाग्रसमं स्थौल्ये विप्रः खादेद्दशांगुलम् । नवांगुलं क्षत्रियश्च वैश्यश्चाष्टांगुलोन्मितम् ॥ २६ ॥

ເມື່ອວັດປະລິມານອາຫານດ້ວຍຄວາມກວ້າງຂອງປາຍນິ້ວກ້ອຍ, ພຣາຫມັນຄວນກິນໃຫ້ໄດ້ 10 ອັງກຸນ; ກະສັດຕຣິຍະ 9; ແລະໄວສະຍະ 8 ອັງກຸນ.

Verse 27

शूद्रो वेदांगुलमितं वनिता च मुनीश्वर । अलाभे दंतकाष्ठानां गंडूषैर्भानुसंमितैः ॥ २७ ॥

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງນັກບຳເນັດ, ສຳລັບຊູດຣະ ໄມ້ຂັດແຂ້ວຄວນຍາວເທົ່າ “ເວດະ” ຄື 12 ອັງກຸນ; ແລະສຳລັບແມ່ຍິງກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ຖ້າບໍ່ມີໄມ້ຂັດແຂ້ວ, ການຊຳລະອາດເຮັດໄດ້ໂດຍການກວດປາກດ້ວຍນ້ຳ 12 ເທື່ອ ຕາມຈຳນວນດວງອາທິດ.

Verse 28

मुखशुद्धिर्विधीयेत तृणपत्रसमन्वितैः । करेणादाय वामेन संचर्वेद्वामदंष्ट्रया ॥ २८ ॥

ເພື່ອຊໍາລະປາກ ຄວນໃຊ້ໃບຫຍ້າພ້ອມໃບໄມ້; ຈັບໄວ້ດ້ວຍມືຊ້າຍ ແລ້ວຖູຊໍາລະດ້ວຍແຂ້ວຂ້າງຊ້າຍ។

Verse 29

द्विजान्संघर्ष्य गोदोहं ततः प्रक्षाल्य पाटयेत् । जिह्वामुल्लिख्य ताभ्यां तु दलाभ्यां नियतेंद्रियः ॥ २९ ॥

ເມື່ອຖູຊໍາລະຫຍ້າກຸສະອັນສັກສິດ ແລະພາຊະນະຕັກນົມງົວແລ້ວ ຈຶ່ງລ້າງໃຫ້ສະອາດ ແລະຜ່າກ້ານຫຍ້າເປັນສອງ. ຜູ້ຄວບຄຸມອິນທຣີ ຈົ່ງຂູດລີ້ນໃຫ້ສະອາດຢ່າງອ່ອນໆ ແລ້ວໃຊ້ກ້ານທີ່ຜ່ານັ້ນສອງອັນໃນພິທີ.

Verse 30

प्रक्षाल्य प्रक्षिपेदू दूरे भूयश्चाचम्य पूर्ववत् । ततः स्नानं प्रकुर्वीत नद्यादौ विमले जले ॥ ३० ॥

ເມື່ອລ້າງແລ້ວ ຈົ່ງໂຍນມັນໄປໃຫ້ໄກ; ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດອາຈະມະນະອີກຄັ້ງດັ່ງເກົ່າ ແລະເຂົ້າອາບນ້ໍາໃນນ້ໍາບໍລິສຸດ ເຊັ່ນ ແມ່ນ້ໍາເປັນຕົ້ນ.

Verse 31

तटं प्रक्षाल्य दर्भाश्च विन्यस्य प्रविशेज्जलम् । प्रणम्य तत्र तीर्थानि आवाह्य रविमंडलात् ॥ ३१ ॥

ລ້າງຕາຝັ່ງແມ່ນ້ໍາໃຫ້ສະອາດ ແລະວາງຫຍ້າດັຣພະໄວ້ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ນ້ໍາ. ກ່ອນຈົ່ງກາບນົບ ແລ້ວອັນເຊີນຕີຣຖະອັນສັກສິດທັງຫຼາຍໃຫ້ມາຢູ່ນັ້ນ ໂດຍເອີ້ນມາຈາກວົງພະອາທິດ.

Verse 32

गंधाद्यैर्मंडलं कृत्वा ध्यात्वा देवं जनार्दनम् । स्नायान्मंत्रान्स्मरन्पुण्यांस्तीर्थानि च विरिंचिज ॥ ३२ ॥

ເຮັດວົງມົນທົນອັນສັກສິດດ້ວຍຂອງຫອມ ແລະສິ່ງມົງຄຸນອື່ນໆ ແລ້ວພິຈາລະນາພຣະເຈົ້າຊະນາຣະດະນະ; ຈົ່ງອາບນ້ໍາໂດຍລະນຶກມັນຕຣາ ແລະຕີຣຖະອັນບຸນສິດ—ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກພຣະພຣົມາ.

Verse 33

गंगे च यमुने चैव गोदावरि सरस्वति । नर्मदे सिंधुकावेरि जलेऽस्मिन्सन्निधिं कुरु ॥ ३३ ॥

ໂອ ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ, ໂອ ຢະມຸນາ, ແລະ ໂຄດາວະຣີ ກັບ ສະຣັສວະຕີ; ໂອ ນັຣມະດາ, ສິນທຸ ແລະ ຄາເວຣີ—ຂໍໃຫ້ມາສະຖິດຢູ່ໃນນ້ຳນີ້ ໃນບັດນີ້ເທີດ.

Verse 34

पुष्कराद्यानि तीर्थानि गंगाद्याः सरितस्तथा । आगच्छंतु महाभागाः स्नानकाले सदा मम ॥ ३४ ॥

ຂໍໃຫ້ບັນດາຕີຣຖະອັນສັກສິດ ເລີ່ມຈາກ ປຸສກະຣະ ແລະ ແມ່ນ້ຳບໍລິສຸດ ເລີ່ມຈາກ ຄົງຄາ—ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາດີ—ຂໍໃຫ້ມາຫາຂ້ອຍເສມອ ໃນເວລາອາບນ້ຳຂອງຂ້ອຍ.

Verse 35

अयोध्या मथुरा माया काशीं कांची ह्यवंतिका । पुरी द्वारावती ज्ञेया सप्तैता मोक्षदायिकाः ॥ ३५ ॥

ອະໂຢດະຍາ, ມະຖຸຣາ, ມາຍາ (ຫະຣິດວາຣ), ກາສີ, ການຈີ, ອະວັນຕິກາ (ອຸຈໄຈນີ), ປຸຣີ ແລະ ດວາຣາວະຕີ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເມືອງທັງເຈັດ ຜູ້ປະທານໂມກສະ.

Verse 36

ततोऽधमर्षण जप्त्वा यतासुर्वारिसंप्लुतः । स्नानांगं तर्पणं कृत्वाचम्यार्ध्यं भानवेऽर्पयेत् ॥ ३६ ॥

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອສະວດມົນອະຄະມະຣະສະນະ ໂດຍກັ້ນລົມຫາຍໃຈ ແລະ ກາຍຖືກນ້ຳຊຸ່ມຊ່ຳ, ພຶງສຳເລັດພິທີອາບນ້ຳ, ເຮັດຕັຣປະນະ (ຖວາຍນ້ຳໃຫ້ເກີດຄວາມພໍໃຈ), ອາຈະມະນະ ແລະ ຖວາຍອັຣຄະຍະແດ່ພຣະອາທິດ.

Verse 37

ततो ध्यात्वा विवस्वंतं जलान्निर्गत्य नारद । परिधायाहतं धौतं द्वितीयं परिवीय च ॥ ३७ ॥

ຈາກນັ້ນ ໂອ ນາຣະດະ, ເມື່ອໄດ້ເພ່ງພິຈາລະນາວິວັສວານ (ພຣະອາທິດ), ລາວຈຶ່ງຂຶ້ນຈາກນ້ຳ, ນຸ່ງຜ້າທີ່ສະອາດ ຊັກລ້າງແລ້ວ, ແລະ ຫໍ່ກາຍດ້ວຍຜ້າຜືນທີສອງອີກດ້ວຍ.

Verse 38

कुशासने समाविश्य संध्याकर्म समारभेत् । ईशानाभिमुखो विप्र गायत्र्याचम्य वै द्विज ॥ ३८ ॥

ນັ່ງຢູ່ເທິງບ່ອນນັ່ງຫຍ້າກຸສະ, ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຄວນເລີ່ມຕົ້ນພິທີກຳ ສັນທະຍາ ໂດຍຫັນໜ້າໄປທາງທິດເໜືອຕາເວັນອອກ, ປະຕິບັດ ອາຈະມະນະ ໃນຂະນະທີ່ທ່ອງ ຄາຍະຕຣີ.

Verse 39

ऋतमित्यभिमंत्र्यार्थ पुनरेवाचमेद् बुधः । ततस्तु वारिणात्मानं वेष्टयित्वा समुक्ष्य च ॥ ३९ ॥

ຫຼັງຈາກສັກສິດນ້ຳດ້ວຍມົນ "ຣຶຕຳ" ແລ້ວ, ຜູ້ມີປັນຍາຄວນຈິບນ້ຳອີກຄັ້ງ, ແລະ ຈາກນັ້ນ, ຫຼັງຈາກອ້ອມຮອບຕົນເອງດ້ວຍນ້ຳ ແລະ ພົມນ້ຳໃສ່ຕົນເອງແລ້ວ, ລາວຄວນດຳເນີນຕໍ່ໄປ.

Verse 40

संकल्प्य प्रणवान्ते तु ऋषिच्छंदः सुरान्स्मरन् । भूरादिभिर्व्याहृतिभिः सप्तभिः प्रोक्ष्य मस्तकम् ॥ ४० ॥

ຫຼັງຈາກຕັ້ງຈິດອະທິຖານທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ ໂອມ, ລະນຶກເຖິງລືສີ, ສັນທະລັກ, ແລະ ເທວະດາ, ຄວນພົມຫົວດ້ວຍ ວະຍາຫຣິຕິ ທັງເຈັດ ທີ່ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ ພູ.

Verse 41

न्यासं समाचरेन्मंत्री पृथगेव करांगयोः । विन्यस्य हृदये तारं भूः शिरस्यथ विन्यसेत् ॥ ४१ ॥

ຜູ້ຮູ້ມົນຄວນປະຕິບັດ ນຍາສະ ແຍກຕ່າງຫາກຢູ່ມື ແລະ ແຂນຂາ. ໂດຍການວາງພະຍາງ ໂອມ ໄວ້ໃນຫົວໃຈ, ຈາກນັ້ນລາວຄວນວາງ ພູ ໄວ້ເທິງຫົວ.

Verse 42

भुवः शिखायां स्वश्चैव कवये भूर्भुवोऽक्षिषु । भूर्भुवः स्वस्तथात्रास्त्रं दिक्षु तालत्रयं न्यसेत् ॥ ४२ ॥

ວາງ ພຸວະ ໄວ້ເທິງຈຸກຜົມ, ສະວະ ໄວ້ເທິງປາກ, ແລະ ພູ-ພຸວະ ໄວ້ເທິງຕາ. ວາງ ພູ-ພຸວະ-ສະວະ ເປັນອາວຸດໃນທິດທາງຕ່າງໆ ແລະ ຕົບມືສາມຄັ້ງ.

Verse 43

तत आवाहयेत्संध्यां प्रातः कोकनदस्थिताम् । आगच्छ वरदे देवि त्र्यक्षरे ब्रह्मवादिनि ॥ ४३ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນຍາມເຊົ້າ ພຶງອາວາຫະນາ ພຣະນາງສັນທະຍາເທວີ ຜູ້ສະຖິດເທິງດອກບົວແດງ ໂດຍກ່າວວ່າ: «ຂໍເຊີນມາ ໂອ ເທວີຜູ້ປະທານພອນ—ຜູ້ມີສາມພະຍາງ, ຜູ້ປະກາດພຣະພຣະຫມັນ»

Verse 44

गायत्रि च्छंदसां मातर्ब्रह्मयोने नमोऽस्तु ते । मध्याह्ने वृषभारुढां शुक्लांबरसमावृताम् ॥ ४४ ॥

ໂອ ກາຍະຕຣີ (Gāyatrī) ແມ່ແຫ່ງສັນທະສະຫຼະວິດ (ຉັນທະ) ແລະ ແຫຼ່ງກໍ່ເກີດແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ. ຍາມທ່ຽງ ພຶງພິຈາລະນາທ່ານວ່າ ປະທັບເທິງງົວ ແລະ ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າຂາວ.

Verse 45

सावित्रीं रुद्रयोनिं चावाहयेद्रुद्रवादिनीम् । सायं तु गरुडारुढां पीतांबरसमावृत्ताम् ॥ ४५ ॥

ພຶງອາວາຫະນາ ພຣະນາງສາວິຕຣີ (Savitrī) ດ້ວຍ ຮູບທີ່ມີຮຸດຣະເປັນຕົ້ນກໍ່ ແລະ ເປັນຜູ້ປະກາດມັນຕຣາຮຸດຣະ. ແຕ່ຍາມແລງ ພຶງອາວາຫະນາທ່ານວ່າ ປະທັບເທິງຄຣຸດ (Garuḍa) ແລະ ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າເຫຼືອງ.

Verse 46

सरस्वतीं विष्णुयोनिमाह्वयेद्विष्णुवादिनीम् । तारं च व्याहृतीः सत्प त्रिपदां च समुच्चरन् ॥ ४६ ॥

ພຶງອາວາຫະນາ ພຣະນາງສະຣັສວະຕີ (Sarasvatī) ຜູ້ມີພຣະວິດສະນຸ (Viṣṇu) ເປັນຕົ້ນກໍ່ ແລະ ຜູ້ປະກາດພຣະວິດສະນຸ; ພ້ອມກັນນັ້ນ ພຶງອອກສຽງ “ໂອມ” (tāra), ວະຍາຫຣິຕິ (bhūḥ, bhuvaḥ, svaḥ) ແລະ ກາຍະຕຣີສາມບາດ (tripadā) ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.

Verse 47

शिरः शिखां च संपूर्य कुभयित्वा विरेचयेत् । वाममध्यात्परैर्वायुं क्रमेण प्राणसंयमे ॥ ४७ ॥

ໃນວິນັຍແຫ່ງການຄວບຄຸມລົມຫາຍໃຈ ພຶງເຕີມລົມໃຫ້ເຖິງສີສະ ແລະ ຈຸດຍອດຜົມ (ຊິຂາ) ກັ້ນໄວ້ໃຫ້ໝັ້ນ ແລ້ວຈຶ່ງຜ່ອຍອອກ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເລີ່ມຈາກຂ້າງຊ້າຍ ແລະ ຕໍ່ດ້ວຍກາງ ພຶງຄວບຄຸມລົມຫາຍໃຈເປັນຂັ້ນໆ ຕາມລໍາດັບ.

Verse 48

द्विराचामेत्ततः पश्चात्प्रातः सूर्यश्चमेति च । आपः पुनंतु मध्याह्ने सायमग्निश्चमेति च ॥ ४८ ॥

ຈາກນັ້ນ ພຶງເຮັດອາຈະມະນະ 2 ເທື່ອ ແລ້ວສະດຸດຄໍາວ່າ: «ຕອນເຊົ້າ ຂໍໃຫ້ພຣະສຸຣິຍະຊໍາລະຂ້າພະເຈົ້າ»; ຕອນທ່ຽງ: «ຂໍໃຫ້ນ້ໍາທັງຫຼາຍຊໍາລະ»; ຕອນແລງ: «ຂໍໃຫ້ພຣະອັກນິຊໍາລະຂ້າພະເຈົ້າ».

Verse 49

आपो हिष्ठेति तिसृभिर्मार्जनं च ततश्चरेत् । सुमुत्रिया न इत्युक्त्वा नासास्पृष्टजलेन च ॥ ४९ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງເຮັດການຊໍາລະ (mārjana/prokṣaṇa) ໂດຍສະດຸດ «Āpo hi ṣṭhā…» 3 ເທື່ອ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ສະດຸດ «Sumutriyā naḥ…» ແລ້ວເຮັດດ້ວຍນ້ໍາທີ່ໄດ້ແຕະທີ່ຮູດັງ.

Verse 50

द्विषद्वर्गं समुत्सार्य द्रुपदां शिरसि क्षिपेत् । ऋतं च सत्यमेतेन कृत्वा चैवाघमर्षणम् ॥ ५० ॥

ເມື່ອໄດ້ຂັບໄລ່ຝູງສັດຕູອອກໄປແລ້ວ ພຶງໂຍນ (ພາລະບາບ) ໄປເທິງສີສະຂອງ Dru-pada. ໂດຍສິ່ງນີ້ ຈຶ່ງສ້າງໃຫ້ຕັ້ງຢູ່ Ṛta (ລະບຽບຈັກກະວານ) ແລະ Satya (ຄວາມຈິງ) ແລ້ວກໍເປັນການກະທໍາ Aghamarṣaṇa—«ການຊໍາລະບາບ».

Verse 51

अंतश्चरसि मंत्रेण सकृदेव पिबेदपः । ततः सूर्याय विधिवद्गन्धं पुष्पं जलांजलिम् ॥ ५१ ॥

ເມື່ອສະດຸດມັນຕຣາ «Antaścarasi» ແລ້ວ ພຶງຈິບນ້ໍາພຽງຄັ້ງດຽວ. ຈາກນັ້ນ ຕາມພິທີ ພຶງຖວາຍແດ່ພຣະສຸຣິຍະ ຂອງຫອມ (gandha) ດອກໄມ້ ແລະນ້ໍາໃນຝາມື (arghya).

Verse 52

क्षिप्त्वोपतिष्ठेद्देवर्षे भास्करं स्वस्तिकांजलिम् । ऊर्द्धूबाहुरधोबाहुः क्रमात्कल्यादिके त्रिके ॥ ५२ ॥

ໂອ ທ່ານເທວະຣິສິ, ຫຼັງຈາກພອຍນ້ໍາຕາມພິທີແລ້ວ ພຶງຢືນນົບນ້ອມຕໍ່ Bhāskara (ພຣະອາທິດ) ດ້ວຍຝາມືປະນົມແບບ «svastika» añjali ອັນເປັນມົງຄຸນ. ໃນສາມຍຸກເລີ່ມຈາກ Kṛta ພຶງປະຕິບັດຕາມລໍາດັບ—ຍົກແຂນຂຶ້ນເທິງໃນຍຸກໜຶ່ງ ແລະຫຼຸດແຂນລົງໃນຍຸກຕໍ່ໄປ ຕາມຄວາມເໝາະສົມ.

Verse 53

उहुत्यं चित्रं तच्चक्षुरित्येतात्र्रितयं जपेत् । सौराञ्छैवान्वैष्णवांश्च मंत्रानन्यांश्च नारद ॥ ५३ ॥

ຄວນຈະຈະປະ (japa) ສາມຄໍານີ້: “uhutyaṃ”, “citraṃ”, “tac-cakṣuḥ”. ແລະອີກດ້ວຍ ໂອ ນາຣະດະ ອາດສວດມົນຂອງພຣະສູຣະຍະ, ພຣະສິວະ, ພຣະວິສນຸ ແລະມົນອື່ນໆ ໄດ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 54

तेजोऽसि गायत्र्यसीति प्रार्थयेत्सवितुर्महः । ततोऽङ्गानि त्रिरावर्त्य ध्यायेच्छक्तीस्तदात्मिकाः ॥ ५४ ॥

ເມື່ອສວດວ່າ “ເຈົ້າແມ່ນແສງສະຫວ່າງ; ເຈົ້າແມ່ນ ກາຍະຕຣີ” ກໍຄວນອະທິຖານຕໍ່ມະຫາສະຫງ່າລາສີຂອງ ສະວິຕຣິ. ແລ້ວຈຶ່ງທົບທວນອະວະຍະວະ (ອັງຄະ) ໃນໃຈສາມຄັ້ງ ແລະພິຈາລະນາສະກຕິທີ່ມີສານະດຽວກັນນັ້ນ.

Verse 55

ब्रह्मणी चतुराननाक्षवलया कुम्भं करैः स्रुक्स्रवौ बिभ्राणा त्वरुणेंदुकांतिवदना ऋग्रूपिणी बालिका । हंसारोहणकेलिखण्खण्मणेर्बिंबार्चिता भूषिता गायत्री परिभाविता भवतु नः संपत्समृद्ध्यै सदा ॥ ५५ ॥

ຂໍໃຫ້ ພຣະແມ່ກາຍະຕຣີ ຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາ—ເປັນສັກຕິຂອງພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີສີ່ພັກ—ສວມສາຍປະຄໍາເປັນກໍາໄລ, ຖືຄຸມພະ (ຄົວນ້ໍາພິທີ) ແລະຊ້ອນບູຊາທັງສອງ, ໃບໜ້າສະຫວ່າງດັ່ງຈັນທຣາໃໝ່, ເປັນຮູບແທນແຫ່ງ ຣິກເວດ, ເປັນນາງສາວວັຍອ່ອນ—ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອັນລັ່ນກິ່ງຂອງພາຫະນະຫົງ ແລະງາມດ້ວຍອາພອນດັ່ງຜົນບິມບະ—ຜູ້ຖືກພິຈາລະນາໂດຍບັນດາປັນຍາຊົນເສມອ—ຈົ່ງປະທານຄວາມມັ່ງຄັ່ງ ແລະຄວາມອຸດົມສົມບູນແກ່ພວກເຮົາຕະຫຼອດໄປ.

Verse 56

रुद्राणी नवयौवना त्रिनयना वैयाघ्रचर्मांबरा खट्वांगत्रिशिखाक्षसूत्रवलयाऽभीतिश्रियै चास्तु नः । विद्युद्दामजटाकलापविलसद्बालेंदुमौलिर्मुदा सावित्री वृषवाहना सिततनुर्ध्येया यजूरूपिणी ॥ ५६ ॥

ຂໍໃຫ້ ຣຸດຣານີ—ນຸ່ມສາວສົດໃໝ່ເສມອ, ມີສາມຕາ, ນຸ່ງໜັງເສືອ—ຖືຄະຕວາງຄະ, ຖືຕຣິສູນ, ຖືສາຍປະຄໍາຣຸດຣາກສະ ແລະກໍາໄລ, ຈົ່ງປະທານສິຣີແຫ່ງຄວາມບໍ່ຢ້ານໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ. ດ້ວຍຄວາມປິຕິ, ຊ່ອງຜົມຊະຕາຂອງນາງສ່ອງປະກາຍດັ່ງພວງຟ້າຜ່າ, ແລະຈັນທຣາເສີ້ຍປະດັບເປັນມົງກຸດ. ນາງແມ່ນ ສາວິຕຣີ, ຂີ່ງົວ (ວຣິສະວາຫະນາ), ກາຍຂາວສະຫວ່າງ, ຄວນແກ່ການພິຈາລະນາ—ເປັນສະພາບແຫ່ງ ຢະຊຸຣເວດ.

Verse 57

ध्येया सा च सरस्वती भगवती पीतांबरालंकृता श्यामा श्यामतनुर्जरोपरिलसद्गात्रांचिता वैष्णवी । तार्क्ष्यस्था मणिनूपुरांगदलसद्ग्रैवेयभूषोज्ज्वला हस्तालंकृतशंखचक्रसुगदापद्मा श्रियै चास्तु नः ॥ ५७ ॥

ພຣະນາງສະຣັສວະຕີ ຜູ້ເປັນພຣະເທວີອັນປະເສີດ ຄວນແກ່ການພິຈາລະນາ—ປະດັບຜ້າສີເຫຼືອງ, ມີສີຄໍາຄືນ ກາຍຄໍາຄືນ, ມີລັກສະນະແຫ່ງວັຍທີ່ສ່ອງປະກາຍຢູ່ຕາມອະວະຍະວະ, ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນສະພາບໄວສະນະວະ. ປະທັບເທິງ ກຣຸດ (ຕາຣກຊະ), ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍກໍາໄລຂໍ້ຕີນປະດັບແກ້ວ ແລະເຄື່ອງປະດັບຄໍອັນງາມ. ມືຂອງນາງປະດັບດ້ວຍສັງຂະ, ຈັກຣະ, ຄະທາ, ແລະດອກບົວ—ຂໍໃຫ້ນາງເປັນເພື່ອສິຣີ ແລະໂຊກດີແກ່ພວກເຮົາ.

Verse 58

एवं ध्यात्वा जपेत्तिष्ठन्प्रातर्मध्याह्नके तथा । सायंकाले समासीनो भक्त्या तद्गतमानसः ॥ ५८ ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາສະມາທິແລ້ວ ຄວນສວດຈະປະມັນຕຣາ ໃນຕອນເຊົ້າຂະນະຢືນ ແລະຕອນທ່ຽງກໍເຊັ່ນດຽວກັນ; ຕອນແລງນັ່ງລົງ ດ້ວຍພັກຕິ ໃຫ້ໃຈຈົມຢູ່ໃນພຣະອົງນັ້ນ।

Verse 59

सहस्रपरमां देवीं शतमध्यां दशावराम् । त्रिपदां प्रणवोपेतां भूर्भुवः स्वरुपक्रमाम् ॥ ५९ ॥

ຂ້ອຍຂໍພິຈາລະນາດອກເທວີອັນສັກສິດນັ້ນ: ສູງສຸດເປັນ «ພັນ», ກາງເປັນ «ຮ້ອຍ», ຕ່ຳເປັນ «ສິບ»; ມີສາມພາດ ປະກອບດ້ວຍປຣະນະວະ “ໂອມ” ແລະດຳເນີນຕາມລຳດັບ ພູḥ–ພູວະḥ–ສະວະḥ ແຫ່ງສາມໂລກ।

Verse 60

षट्तारः संपुटो वापि व्रतिनश्च यतेर्जपः । गृहस्थस्य सतारः स्याज्जप्य एवंविधो मुने ॥ ६० ॥

ສຳລັບຜູ້ຖືວຣະຕະ ແລະຍະຕິ (ຜູ້ສະຫຼະໂລກ) ການຈະປະຄວນເຮັດດ້ວຍສຳພຸດ “ຕາຣະ” ຫົກຊັ້ນ; ແຕ່ສຳລັບຄົນຄອບຄົວ ຄວນເປັນ “ຕາຣະ” ເຈັດຊັ້ນ. ນີ້ແມ່ນວິທີຈະປະອັນຖືກຕ້ອງ, ໂອ ມຸນີ।

Verse 61

ततो जप्त्वा यथाशक्ति सवित्रे विनिवेद्य च । गायत्र्यै च सवित्रे च प्रक्षिपेदंजलिद्वयम् ॥ ६१ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອຈະປະແລ້ວຕາມກຳລັງ ແລະໄດ້ນ້ອມຖວາຍແດ່ສະວິຕຣິ (Savitṛ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຄວນຖວາຍນ້ຳເປັນອັນຈະລີສອງຄັ້ງ—ຄັ້ງໜຶ່ງແດ່ກາຍະຕຣີ (Gāyatrī) ແລະອີກຄັ້ງແດ່ສະວິຕຣິ।

Verse 62

ततो विसृज्य तां विप्र उत्तरे इति मंत्रतः । ब्रह्मणेशेन हरिणानुज्ञाता गच्छ सादरम् ॥ ६२ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມະນະ, ໃຫ້ປ່ອຍນາງດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “uttare…”. ແລະເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຈາກ ພຣະບຣະຫມາ, ພຣະອີສະ (ຊິວະ) ແລະ ພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ແລ້ວ ຈົ່ງເດີນທາງໄປດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ।

Verse 63

दिग्भ्यो दिग्देवताभ्यश्च नमस्कृत्य कृतांजलिः । प्रातरादेः परं कर्म कुर्यादपि विधानतः ॥ ६३ ॥

ໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ທິດທັງຫຼາຍ ແລະ ເທວະດາຜູ້ປົກຄອງທິດ ດ້ວຍການປະນົມມື ແລ້ວຈຶ່ງຄວນເຮັດກິດພາລະຕອນເຊົ້າຕໍ່ໄປ ຕາມພິທີກຳນົດໄວ້ຢ່າງເຂັ້ມງວດ।

Verse 64

प्रातर्मध्यंदिने चैव गृहस्थः स्नानमाचरेत् । वानप्रस्थश्च देवर्षे स्नायात्त्रिषवणं यतिः ॥ ६४ ॥

ຄົນຄອບຄົວ (ຄຣະຫັດ) ຄວນອາບນ້ຳພິທີຕອນເຊົ້າ ແລະ ອີກຄັ້ງໃນຕອນທ່ຽງ. ຜູ້ຢູ່ປ່າ (ວານະປຣະສະຖະ) ກໍເຊັ່ນກັນ ໂອ ທ່ານເທວະຣິສີ; ສ່ວນຜູ້ສະຫລະໂລກ (ຍະຕິ) ຄວນອາບນ້ຳໃນສາມເວລາສັນທະຍາ (ຕຣິສະວະນະ).

Verse 65

आतुराणां तु रोगाद्यैः पांथानां च सकृन्मतम् । ब्रह्मयज्ञं ततः कुर्याद्दर्भपाणिर्मुनीश्वर ॥ ६५ ॥

ສຳລັບຜູ້ທຸກທ້ອນດ້ວຍໂລກໄພແລະອື່ນໆ ແລະ ສຳລັບຜູ້ເດີນທາງດ້ວຍ ໄດ້ກຳນົດໄວ້ວ່າ (ພຣະຫມະຍັດ) ອາດເຮັດໄດ້ພຽງຄັ້ງດຽວ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມມຸນີ, ຈຶ່ງຄວນເຮັດພຣະຫມະຍັດ ໂດຍຖືຫຍ້າດັຣພະໄວ້ໃນມື.

Verse 66

दिवोदितानि कर्माणि प्रमादादकृतानि चेत् । शर्वर्याः प्रथमे यामे तानि कुर्याद्यथाक्रमम् ॥ ६६ ॥

ຖ້າກິດທີ່ກຳນົດໄວ້ສຳລັບຕອນກາງວັນ ຖືກປະມາດຈົນບໍ່ໄດ້ເຮັດ, ໃນຍາມທຳອິດຂອງຄືນ ຄວນເຮັດກິດເຫຼົ່ານັ້ນຕາມລຳດັບໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 67

नोपास्ते यो द्विजः संध्यां धूर्तबुद्धिरनापदि । पाषंडः स हि विज्ञेयः सर्वधर्मबहिष्कृतः ॥ ६७ ॥

ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ບູຊາສັນທະຍາ ດ້ວຍໃຈຫລອກລວງ ແລະ ບໍ່ມີອຸປະສັກທີ່ແທ້ຈິງ, ຜູ້ນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າເປັນ ປາສັນດະ (ຜູ້ນອກທາງ) ແລະ ຖືກຂັບອອກຈາກທຳທັງປວງ.

Verse 68

यस्तु संध्यादिकर्माणि कूटयुक्तिविशारदः । परित्यजति तं विद्यान्महापातकिनां वरम् ॥ ६८ ॥

ຜູ້ໃດ ແມ່ນແຕ່ສະຫຼາດໃນເຫດຜົນຫຼອກລວງ ແຕ່ກໍລະທິ້ງພິທີສັນທະຍາ ແລະກິດທຳສັກສິດປະຈຳວັນ—ຈົ່ງຮູ້ວ່າຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ບາບໃຫຍ່ທີ່ສຸດ.

Verse 69

ये द्विजा अभिभाषंते त्यक्तसंध्यादिकर्मणः । ते यांति नरकान्घोरान्यावच्चंद्रार्कतारकम् ॥ ६९ ॥

ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ໃດ ທີ່ເວົ້າຢ່າງອ້າງອຳນາດ ແຕ່ໄດ້ລະທິ້ງພິທີສັນທະຍາ ແລະກິດທຳປະຈຳວັນ—ຄົນນັ້ນຈະໄປສູ່ນະລົກອັນນ່າຢ້ານ ຕາບໃດທີ່ຈັນທຣາ ອາທິດ ແລະດາວຍັງດຳລົງຢູ່.

Verse 70

देवार्चनं ततः कुर्याद्वैश्वदेवं यथाविधि । तत्रात्यमतिथिं सम्यगन्नाद्यैश्च प्रपूजयेत् ॥ ७० ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນບູຊາເທວະ ແລະປະກອບພິທີໄວສະວະເທວະ (Vaiśvadeva) ຕາມທຳນຽມ; ແລ້ວຈຶ່ງນັບຖືຕ້ອນຮັບແຂກຜູ້ສູງສົ່ງ ດ້ວຍອາຫານ ແລະຂອງຈຳເປັນອື່ນໆ ຢ່າງຖືກຄວນ.

Verse 71

वक्तव्या मधुरा वाणी तेष्वप्यभ्यागतेषु तु । जलान्नकंदमूलैर्वा गृहदानेन चार्चयेत् ॥ ७१ ॥

ຄວນເວົ້າຖ້ອຍຄຳຫວານນຸ່ມນວນ; ແລະແມ່ນແຕ່ຜູ້ມາໂດຍບໍ່ໄດ້ນັດໝາຍ ກໍຄວນຕ້ອນຮັບດ້ວຍກຽດ—ໃຫ້ນ້ຳ, ອາຫານ, ຫົວມັນຮາກໄມ້, ຫຼືໃຫ້ທີ່ພັກໃນເຮືອນ.

Verse 72

अतिथिर्यस्य भग्नाशो गृहात्प्रतिनिवर्तिते । स तस्मै दुष्कृतं दत्त्वा पुण्यमादाय गच्छति ॥ ७२ ॥

ຖ້າແຂກຜູ້ໜຶ່ງ ຄວາມຫວັງແຕກສະລາຍ ແລະຫັນກັບຈາກເຮືອນຂອງຜູ້ໃດ, ເຂົາຈະຈາກໄປ ໂດຍມອບບາບກຳຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ເຈົ້າເຮືອນ ແລະນຳບຸນຂອງເຈົ້າເຮືອນໄປ.

Verse 73

अज्ञातगोत्रनामानमन्यग्रामादुपागतम् । विपश्चितोऽतिथिं प्राहुर्विष्णुवत्तं प्रपूजयेत् ॥ ७३ ॥

ຜູ້ຮູ້ປັນຍາເອີ້ນຜູ້ມາຈາກບ້ານອື່ນ ທີ່ບໍ່ຮູ້ຊື່ແລະໂຄດຕະກູນ ວ່າເປັນແຂກແທ້; ຄວນນັບຖືບູຊາເຂົາເຫມືອນບູຊາພຣະວິສນຸ।

Verse 74

स्वग्रामवासिनं त्वेकं श्रोत्रियं विष्णुतत्परम् । अन्नाद्यैः प्रत्यहं विप्रपितॄनुद्दिश्य तर्पयेत् ॥ ७४ ॥

ທຸກມື້ ຄວນໃຫ້ຄວາມອິ່ມໃຈແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ເວດາ (ຊໂຣຕຣິຍະ) ຜູ້ຢູ່ໃນບ້ານຕົນ ແລະອຸທິດໃຈແກ່ພຣະວິສນຸ; ໂດຍຖວາຍອາຫານແລະຂອງຈໍາເປັນ ພ້ອມອຸທິດແດ່ພຣາຫມັນແລະປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ).

Verse 75

पंचयज्ञपरित्यागी ब्रह्माहेत्युच्यते बुधैः । कुर्यादहरहस्तस्मात्पंचयज्ञान्प्रयन्ततः ॥ ७५ ॥

ຜູ້ຮູ້ປັນຍາກ່າວວ່າ ຜູ້ລະທິ້ງຍັດຍາຫ້າປະຈໍາວັນ ເອີ້ນວ່າ «ຜູ້ຂ້າພຣະພຣາຫມັນ» ເປັນບາບໜັກ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນປະກອບຍັດຍາຫ້າທຸກມື້ ດ້ວຍຄວາມພາກເພັງ.

Verse 76

देवयज्ञो भूतयज्ञः पितृयज्ञस्तथैव च । नृपज्ञो ब्रह्मयज्ञश्च पंचयज्ञान्प्रचक्षते ॥ ७६ ॥

ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ ຍັດຍາຫ້າປະການແມ່ນ: ເທວະຍັດຍາ (ຖວາຍແດ່ເທວະ), ພູຕະຍັດຍາ (ແບ່ງປັນແກ່ສັດມີຊີວິດ), ປິຕຣະຍັດຍາ (ພິທີແດ່ບັນພະບຸລຸດ), ນຣິປະຍັດຍາ (ໜ້າທີ່ຕໍ່ກະສັດ/ສັງຄົມ), ແລະ ພຣະຫມະຍັດຍາ (ການສຶກສາແລະສອນພຣະຄໍາ).

Verse 77

भृत्यमित्रादिसंयुक्तः स्वयं भुञ्जीत वाग्यतः । द्विजानां भोज्यमश्रीयात्पात्रं नैव परित्यजेत् ॥ ७७ ॥

ຢູ່ກັບຄົນຮັບໃຊ້ ໝູ່ມິດ ແລະອື່ນໆ ຄວນກິນດ້ວຍຕົນເອງ ໂດຍສຳລວມວາຈາ. ຄວນຮັບປະທານອາຫານທີ່ເໝາະແກ່ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ແລະບໍ່ຄວນທິ້ງພາຊະນະກິນຢ່າງບໍ່ເຄົາລົບ.

Verse 78

संस्थाप्य स्वासमे पादौ वस्त्रार्द्धं परिधाय च । मुखेन वमितं भुक्त्वा सुरापीत्युच्यते बुधैः ॥ ७८ ॥

ຖ້າຜູ້ໃດວາງຕີນຂອງຕົນໄວ້ເທິງປາກຂອງຕົນ ແລະນຸ່ງຜ້າພຽງຄຶ່ງຜືນ ແລ້ວກິນສິ່ງທີ່ອາເມັນອອກຈາກປາກ ບັນດານັກປັນຍາກ່າວວ່າ ນັ້ນເທົ່າກັບດື່ມເຫຼົ້າ।

Verse 79

खादितार्द्धं पुनः खादेन्मोदकांश्च फलानि च । प्रत्यक्षं लवणं चैव गोमांसशीति गद्यते ॥ ७९ ॥

ບໍ່ຄວນກິນອາຫານທີ່ກິນໄປແລ້ວຄຶ່ງໜຶ່ງອີກຄັ້ງ; ທັງມົດກະ (ຂອງຫວານປັ້ນ) ແລະໝາກໄມ້ກໍບໍ່ຄວນກິນໃນວິທີທີ່ຂັດກົດ. ການກິນເກືອໂດຍກົງກໍຖືກຕຳນິ; ການປະພຶດນີ້ຖືກເວົ້າວ່າ ‘ເຫມືອນກິນເນື້ອງົວ’.

Verse 80

अपोशाने वाचमने अद्यद्रव्येषु च द्विजः । शब्द न कारयेद्विप्रस्तं कुर्वन्नारकी भवेत् ॥ ८० ॥

ໃນເວລາອາໂປຊະນະ (ຈິບນ້ຳເພື່ອຊຳລະ) ໃນເວລາວາຈະມະນະ (ບ້ວນປາກ) ແລະເມື່ອຈັບຕ້ອງສິ່ງບໍ່ບໍລິສຸດ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງບໍ່ຄວນເວົ້າຄຳໃດ; ຜູ້ທີ່ເຮັດເຊັ່ນນັ້ນຍ່ອມເປັນຜູ້ຄວນໄປສູ່ນະຣະກະ.

Verse 81

पथ्यमन्नं प्रभुञ्जीत वाग्यतोऽन्नमसुत्सयनम् । अमृतोपस्तरणमसि अपोशानं भुजेः पुरः ॥ ८१ ॥

ຄວນກິນແຕ່ອາຫານທີ່ເໝາະສົມ ແລະເປັນປະໂຫຍດ ດ້ວຍການສຳລວມວາຈາ ແລະບໍ່ຕຳນິອາຫານ. ກ່ອນກິນ ຄວນເຮັດອາໂປຊະນະ ແລະສະດຸດຄຳວ່າ: “ເຈົ້າແມ່ນການປູປະດັບແຫ່ງອະມຣິຕະ.”

Verse 82

अमृतापिधानमसि भोज्यान्तेऽपः सकृत्पिबेत् । प्राणाद्या आहुतीर्दत्त्वाचम्य भोजनमाचरेत् ॥ ८२ ॥

ເມື່ອກ່າວວ່າ “ເຈົ້າແມ່ນການປົກຄຸມແຫ່ງອະມຣິຕະ” ໃນທ້າຍມື້ອາຫານ ຄວນຈິບນ້ຳພຽງຄັ້ງດຽວ. ຫຼັງນັ້ນ ຖວາຍອາຫູຕິເລີ່ມດ້ວຍ (ມະນະຕຣາ) ປຣານະ ແລະເຮັດອາຈະມະນະ ແລ້ວຈຶ່ງປະຕິບັດພິທີອາຫານໃຫ້ສົມບູນ.

Verse 83

ततश्चाचम्य विप्रेंद्र शास्त्रचिंतापरो भवेत् । रात्रावपि यथाशक्ति शयनासनभोजनैः ॥ ८३ ॥

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ປະກອບອາຈະມະນະ (ācāmana) ແລ້ວ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຄວນຕັ້ງໃຈພິຈາລະນາຄຳພີ; ແມ່ນແຕ່ຍາມຄ່ຳ ຕາມກຳລັງ ຄວນສຳລວມໃນການນອນ ການນັ່ງສະບາຍ ແລະອາຫານ।

Verse 84

एवं गृही सदाचारं कुर्यात्प्रतिदिनं मुने । यदाऽचारपरित्यागी प्रायश्चित्ती तदा भवेत् ॥ ८४ ॥

ດັ່ງນີ້ ໂອ ມຸນີ ຜູ້ຄອບຄົວຄວນປະພຶດສະດາຈາຣະ (ຄວາມປະພຶດຖືກຕ້ອງ) ທຸກມື້. ແຕ່ເມື່ອໃດທີ່ລະທິ້ງຈາຣະອັນຖືກ ເມື່ອນັ້ນຈຶ່ງຕ້ອງເຮັດປຣາຍັດຈິຕຕະ (prāyaścitta) ເພື່ອຊຳລະຜິດ.

Verse 85

दूषितां स्वतनुं दृष्ट्वा पालिताद्यैश्च सत्तम । पुत्रेषु भार्यां निःक्षिप्य वनं गच्छेत्सहैव वा ॥ ८५ ॥

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຄົນດີ ເມື່ອເຫັນກາຍຂອງຕົນເອງເສື່ອມຊຳ ແລະຊີວິດຖືກພະຍຸງພາໂດຍຜູ້ດູແລແລະອື່ນໆ ຄວນມອບພັນລະຍາໄວ້ໃນມືລູກຊາຍ ແລ້ວເຂົ້າປ່າ—ໄປຜູ້ດຽວ ຫຼືໄປກັບນາງກໍໄດ້.

Verse 86

भवेत्रिषवणस्नायी नखश्मश्रुजटाधरः । अधः शायी ब्रह्मचारी पञ्चयज्ञपरायणः ॥ ८६ ॥

ຄວນອາບນ້ຳໃນສາມສັນທະຍາ (ເຊົ້າ ທ່ຽງ ແລງ) ປ່ອຍເລັບ ຜົມ ແລະໜວດໃຫ້ຍາວ ພ້ອມຖືຊົງຜົມຈະຕາ. ຄວນນອນກັບພື້ນ ດຳລົງພຣະຫມະຈາຣີ ແລະອຸທິດໃຈແກ່ປັນຈະຍັດ (ຍັດໃຫຍ່ຫ້າປະການ) ທຸກມື້.

Verse 87

फलमूलाशनो नित्यं स्वाध्यायनिरतास्तथा । दयावान्सर्वभूतेषु नारायणपरायणः ॥ ८७ ॥

ລາວດຳລົງຊີວິດໂດຍກິນແຕ່ຜົນໄມ້ແລະຮາກໄມ້ເປັນນິດ, ພາກພຽນໃນສະວາດະຍາຍ (ການສຶກສາຄຳພີ) ແລະມີເມດຕາຕໍ່ສັດທັງປວງ; ທັງໝົດນີ້ເພາະອຸທິດໃຈແກ່ນາຣາຍະນະ (Nārāyaṇa) ຢ່າງໝົດຈິດ.

Verse 88

वर्जयेद्ग्रामजातानि पुष्पाणि च फलानि च । अष्टौ ग्रासांश्च भुञ्जीत न कुर्याद्रात्रिभोजनम् ॥ ८८ ॥

ພຶງຫຼີກເວັ້ນອາຫານທີ່ເກີດຈາກບ້ານ ທັງດອກໄມ້ ແລະ ໝາກໄມ້. ພຶງກິນພຽງແປດຄໍາ ແລະ ບໍ່ຄວນກິນຕອນກາງຄືນ.

Verse 89

अत्यन्तं वर्जयेत्तैलं वानप्रस्थसमाश्रमी । व्यवायं वर्जयेच्चैव निद्रालस्ये तथैव च ॥ ८९ ॥

ຜູ້ເຂົ້າສູ່ອາສຣົມວານະປຣັສຖະ ພຶງຫຼີກເວັ້ນນ້ຳມັນ ແລະ ຄວາມເພີດເພີນອັນມັນໆ ຢ່າງເຂັ້ມງວດ. ພຶງງົດເວັ້ນການເສພສົມ ພ້ອມທັງການນອນຫຼາຍ ແລະ ຄວາມຂີ້ຄ້ານ.

Verse 90

शंखचक्रगदापाणिं नित्यं नारायणं स्मरेत् । वानप्रस्थः प्रकुर्वीत तपश्चांद्रायणादिकम् ॥ ९० ॥

ວານະປຣັສຖະພຶງລະລຶກນາຣາຍະນະເປັນນິດ ຜູ້ມີພຣະຫັດຖືສັງຂ໌ ຈັກຣະ ແລະ ຄະດາ. ແລະພຶງປະຕິບັດຕະປະ ເຊັ່ນ ວຣະຕະຈັນດຣາຍະນະ ແລະ ວິໄນອື່ນໆ.

Verse 91

सहेत शीततापादिवह्निं परिचरेत्सदा । यदा मनसि वैराग्यं जातं सर्वेषु वस्तुषु ॥ ९१ ॥

ພຶງອົດທົນຕໍ່ຄວາມໜາວ ຄວາມຮ້ອນ ແມ່ນກະທັ້ງໄຟ ແລະ ພຶງປະຕິບັດວິໄນຢ່າງສະເໝີ. ເມື່ອຄວາມເບື່ອໜ່າຍ (ໄວຣາຄະ) ເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຕໍ່ສິ່ງທັງປວງ.

Verse 92

तदैव संन्यसेद्विप्र पतितस्त्वन्यथा भवेत् । वेदांताभ्यासनिरतः शांतो दांतो जितेंद्रियः ॥ ९२ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມະນະ ພຶງສະຫຼະໂລກທັນທີ; ບໍ່ຊັ້ນຈະຕົກຈາກເສັ້ນທາງອັນຖືກ. ພຶງໝັ້ນໃນການຝຶກວິເທດານຕະ ເປັນຜູ້ສະງົບ ມີວິໄນ ແລະ ຊະນະອິນທຣີຍະ.

Verse 93

निर्द्वेद्वो निरहंकारो निर्ममः सर्वदा भवेत् । शमादिगुणसंयुक्तः कामक्रोधविवर्जितः ॥ ९३ ॥

ຄວນເປັນຜູ້ບໍ່ມີຄວາມອາຄາດ ບໍ່ມີອັດຕາ ແລະບໍ່ຍຶດຖືຄວາມເປັນຂອງຕົນເສມອ; ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທຳເລີ່ມຈາກຄວາມສະງົບ ແລະປາສຈາກກາມກັບຄວາມໂກດ.

Verse 94

नग्नो वा जीर्णकौपीनौ भवेन्मुंडो यतिर्द्विजः । समः शत्रौ च मित्रे च तथा मानापमानयोः ॥ ९४ ॥

ຈະເປັນຜູ້ໂປ່ງກາຍ ຫຼືນຸ່ງແຕ່ຜ້າຄາດເອວເກົ່າຂາດກໍຕາມ, ຍະຕິຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຄວນໂກນສີສະ ແລະມັ່ນຄົງໃນພະລະບົດຂອງຜູ້ຂໍທານ; ເທົ່າທຽມຕໍ່ສັດຕູແລະມິດ, ແລະຕໍ່ກຽດຕິກັບຄວາມອັບອາຍ.

Verse 95

एकरात्रं वसेद्ग्रामे त्रिरात्रं नगरे तथा । भैक्षेण वर्त्तयेन्नित्यं नैकान्नादीभवेद्यतिः ॥ ९५ ॥

ຍະຕິຄວນພັກຢູ່ບ້ານແຕ່ຄືນດຽວ ແລະຢູ່ເມືອງສາມຄືນ. ຄວນດຳລົງຊີວິດໂດຍທານບິນທະບາດເປັນນິດ ແລະບໍ່ຄວນກາຍເປັນຜູ້ກິນຈາກເຮືອນດຽວປະຈຳ.

Verse 96

अनिंदितद्विजगृहे व्यंगारे भुक्तिवर्जिते । विवादरहिते चैव भिक्षार्थं पर्यटेद्यतिः ॥ ९६ ॥

ຍະຕິຄວນພາກພຽນເດີນຂໍທານແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ ໄປຫາເຮືອນຂອງພຣາຫມັນຜູ້ບໍ່ຖືກຕຳນິ, ທີ່ມີໄຟເຕົາຕິດ, ທີ່ບໍ່ໄດ້ເຊີນໃຫ້ກິນເປັນແຂກ, ແລະທີ່ປາສຈາກການທະເລາະ.

Verse 97

भवेत्रिषवणस्नायी नारायणपरायणः । जपेच्च प्रणवं नित्यं जितात्मा विजितेंद्रियः ॥ ९७ ॥

ໃຫ້ລາວອາບນ້ຳໃນສາມຍາມຂອງວັນ ແລະມອບຕົນທັງໝົດແດ່ນາຣາຍະນະ. ໃຫ້ສວດຈຳພຣະນະວະ (ໂອມ) ເປັນນິດ, ຄວບຄຸມຕົນເອງ ແລະປະຫັດປະຫານອິນທຣີຍະ.

Verse 98

एकान्नादी भवेद्यस्तु कदाचिल्लंपटो यतिः । न तस्य निष्कृतिर्द्दष्टा प्रायश्चित्तायुतैरपि ॥ ९८ ॥

ຖ້າຍະຕິ (ຜູ້ສະຫຼະໂລກ) ຜູ້ໃດ ແມ່ນແຕ່ກິນພຽງມື້ດຽວ (ເອການນາດີ) ແຕ່ບາງເທື່ອຍັງຫຼົງໃນກາມ ແລະຄວາມຊົ່ວ ກໍບໍ່ເຫັນທາງອອກແຫ່ງການຊຳລະບາບ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍພິທີປະຕິບັດຊົດໃຊ້ນັບໝື່ນກໍຕາມ।

Verse 99

लोभाद्यदि यतिर्विप्र तनुपोषपरो भवेत् । स चंडालसमो ज्ञेयो वर्णाश्रमविगर्हितः ॥ ९९ ॥

ໂອ ພຣາຫມະນະ, ຖ້າຍະຕິຜູ້ໃດ ເນື່ອງຈາກຄວາມໂລບ ກາຍເປັນຜູ້ມຸ່ງແຕ່ບຳລຸງແລະເສບສຸກໃນກາຍ ກໍຄວນຮູ້ວ່າເທົ່າກັບຈັນດາລະ ຜູ້ຖືກຕຳນິຕາມວັນນະແລະອາສຣະມະ।

Verse 100

आत्मानां चिंतयेद्द्रेवं नारायणमनामयम् । निर्द्वंद्रं निर्ममंशांतं मायातीतममत्सरम् ॥ १०० ॥

ຄວນພິຈາລະນານາຣາຍະນະ ເປັນອາດຕະຕົນແທ້—ປອດພະຍາດ, ເກີນຄູ່ຕົກຕໍ່າງໆ, ບໍ່ຍຶດຖື, ສະງົບສັນຕິ, ຂ້າມພົ້ນມາຍາ, ແລະບໍ່ມີຄວາມອິດສາ.

Verse 101

अव्ययं परिपूर्णं च सदानन्दैकविग्रहम् । ज्ञानस्वरुपममलं परं ज्योतिः सनातनम् ॥ १०१ ॥

ພຣະອົງເປັນອະວະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ແລະສົມບູນພ້ອມທຸກປະການ; ຮູບອົງຂອງພຣະອົງແມ່ນອານັນດະນິລັນດອນອັນດຽວ. ພຣະອົງບໍລິສຸດ, ເປັນສະພາບແຫ່ງຍານະ-ຈິດຮູ້, ເປັນແສງສູງສຸດ, ດຳລົງນິລັນດອນ.

Verse 102

अविकारमनाद्यंतं जगच्चैतन्यकारणम् । निर्गुणं परमं ध्यायेदात्मानं परतः परम् ॥ १०२ ॥

ຄວນພິຈາລະນາອາດຕະຕົນ—ຜູ້ສູງສຸດເກີນກວ່າສູງສຸດ—ຜູ້ບໍ່ປ່ຽນແປງ, ບໍ່ມີຕົ້ນບໍ່ມີປາຍ, ເປັນເຫດແຫ່ງຈິດຮູ້ຂອງຈັກກະວານ, ປາສະຈາກຄຸນະ, ແລະສູງສຸດທີ່ສຸດ.

Verse 103

पठेदुपनिषद्वाक्यं वेदांतार्थांश्च चिंतयेत् । सहस्त्रशीर्षं देवं च सदा ध्यायेज्जितेंद्रियः ॥ १०३ ॥

ຜູ້ຊະນະຕົນ ແລະຄວບຄຸມອິນທຣີຍ໌ ຄວນອ່ານຖ້ອຍຄໍາແຫ່ງອຸປນິສັດ ພິຈາລະນາອະທິບາຍວິດານຕະ ແລະພະຍາຍາມພິຈາລະນາພຣະເຈົ້າຜູ້ມີພັນສີສະເປັນນິດ।

Verse 104

एवं ध्यानपरो यस्तु यतिर्विगतमत्सरः । स याति परमानंदं परं ज्योतिः सनातनम् ॥ १०४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຍະຕິຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນສະມາທິ ແລະປາດສະຈາກຄວາມອິດສາ ຈະໄດ້ບັນລຸຄວາມສຸກສູງສຸດ—ແສງສະຫວ່າງອັນສູງສຸດ ແລະນິລັນດອນ।

Verse 105

इत्येवमाश्रमाचारान्यः करोति द्विजः क्रमात् । स याति परमं स्थानं यत्र गत्वा न शोचयति ॥ १०५ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຊະ) ຜູ້ປະພຶດຕາມຈັນຍາຂອງອາສຣະມະທັງຫຼາຍຕາມລໍາດັບ ຈະໄດ້ໄປສູ່ຖິ່ນພັກອັນສູງສຸດ ເມື່ອໄປເຖິງແລ້ວບໍ່ມີຄວາມໂສກເສົ້າ।

Verse 106

वर्णाश्रमाचाररताः सर्वपापविवर्जिताः । नारायणपरा यांति तद्विष्णः परमं पदम् ॥ १०६ ॥

ຜູ້ທີ່ຍຶດຫມັ້ນໃນຈັນຍາຂອງວັນນະ ແລະອາສຣະມະ ປາດສະຈາກບາບທັງປວງ ແລະອຸທິດຕົນແດ່ນາຣາຍະນະ ຈະໄດ້ໄປສູ່ພະບົດອັນສູງສຸດຂອງພຣະວິດສະນຸ।