Bhāgīratha’s Bringing of the Gaṅgā

Verse 1

नारद उवाच । हिमवद्गिरिमासाद्य किं चकार महीपतिः । कथमानीतवान् गङ्गामेतन्मे वक्तुमर्हसि 1. ॥ १ ॥

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອພຣະມະຫາກະສັດໄດ້ເຖິງພູຫິມະວັດ ແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ເຮັດສິ່ງໃດ? ແລະພຣະອົງນຳແມ່ນ້ຳຄັງຄາມາໄດ້ແນວໃດ? ຂໍທ່ານເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ»

Verse 2

सनक उवाच । भगीरथो महाराजो जटाचीरधरो मुने । गच्छन् हिमाद्रिं तपसे प्राप्तो गोदावरीतटम् ॥ २ ॥

ສະນະກະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ມຸນີ, ພຣະມະຫາກະສັດ ພະຄີຣະຖະ ຜູ້ມີຜົມຈະຕາ ແລະນຸ່ງຫົ່ມເປືອກໄມ້ ໄດ້ອອກເດີນທາງໄປຫາພູຫິມາດຣິເພື່ອບຳເນັດຕະປະ ແລະໄດ້ເຖິງຝັ່ງແມ່ນ້ຳໂຄດາວະຣີ.»

Verse 3

तत्रापश्यत् महारण्ये भृगोराश्रममुत्तमम् । कृष्णसारसमाकीर्णं मातङ्गगणसेवितम् ॥ ३ ॥

ທີ່ນັ້ນ ໃນປ່າໃຫຍ່ອັນກວ້າງໃຫຍ່ ພຣະອົງໄດ້ເຫັນອາສຣົມອັນປະເສີດຂອງ ພຣຶຄຸ; ເຕັມໄປດ້ວຍກວາງດຳ (ກຣິສນະສາຣ) ແລະມີຝູງຊ້າງມາເຂົ້າຮັບໃຊ້ເປັນນິດ.

Verse 4

भ्रमद्भ्रमरसङ्घुष्टं कूजद्विहगसंकुलम् । व्रजद्वराहनिकरं चमरीपुच्छवीजितम् ॥ ४ ॥

ທີ່ນັ້ນກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງເຜິ້ງວຽນຮືມໆ ແອດແນ່ນດ້ວຍນົກຮ້ອງຂັບ ຝູງໝູປ່າພາກັນເດີນຫຼິ້ນ ແລະຖືກພັດດ້ວຍພັດຫາງຢັກ (ຈາມະຣາ)។

Verse 5

नृत्यन्मयूरनिकरं सारङ्गादिनिषेवितम् । प्रवर्द्धितमहावृक्षं मुनिकन्याभिरादरात् ॥ ५ ॥

ທີ່ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຝູງນົກຢູງຟ້ອນລຳ ແລະມີກວາງກັບສັດອື່ນໆມາເຂົ້າຢ້ຽມ; ຍັງມີຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ຕົ້ນໜຶ່ງ ທີ່ບຸດສາວຂອງລະສີທັງຫຼາຍຖະນຸຖະນອມດ້ວຍພັກຕິ.

Verse 6

शालतालतमालाढ्यं नूनहिन्तालमण्डितम् । मालतीयूथिकाकुन्दचम्पकाश्वत्थभूषितम् ॥ ६ ॥

ທີ່ນັ້ນອຸດົມດ້ວຍຕົ້ນຊາລາ ຕາລາ ແລະຕາມາລາ ປະດັບດ້ວຍຕົ້ນຫິນຕາລາສູງໆ; ງາມດ້ວຍເຄືອມາລະຕີ ແລະຢູທິກາ ດ້ວຍດອກກຸນດາ ແລະຈຳປາກາ ພ້ອມທັງຕົ້ນອັດສະວັດຖະອັນສັກສິດ.

Verse 7

उत्पुल्लकुसुमोपेतमृषिसङ्घनिषेवितम् । वेदशास्त्रमहाघोषमाश्रमं प्राविशद् भृगोः ॥ ७ ॥

ທ່ານໄດ້ເຂົ້າໄປສູ່ອາສຣົມຂອງພຣຶກຸ ທີ່ປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ບານສະພັ່ງ ມີຝູງລະສີມາພັກພິງ ແລະກ້ອງກັງວານດ້ວຍການສະທອນສຽງສວດວິດາ ແລະຄຳພີສັກສິດ.

Verse 8

गृणन्तं परमं ब्रह्म वृतं शिष्यगणैर्मुनिम् । तेजसा सूर्यसदृशं भृगुं तत्र ददर्श सः ॥ ८ ॥

ທີ່ນັ້ນທ່ານໄດ້ເຫັນພຣຶກຸມຸນີ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຝູງສິດ ກຳລັງສວດສັນລະເສີນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຕະເຈະດັ່ງດວງອາທິດ.

Verse 9

प्रणनामाथ विप्रेन्द्रं पादसङ्ग्रहणादिना । आतिथ्यं भृगुरप्यस्य चक्रे सन्मानपूर्वकम् ॥ ९ ॥

ແລ້ວ ພຣະ຤ິສີ ພຣຶກຸ ໄດ້ກໍ່ນົບກົດຕໍ່ ພຣາຫມັນຜູ້ສູງສຸດນັ້ນ ດ້ວຍການຈັບພຣະບາດເປັນຕົ້ນ ແລະໄດ້ປະຕິບັດການຕ້ອນຮັບແຂກດ້ວຍກຽດຕິຍົດແລະຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຄົບຖ້ວນ।

Verse 10

कृतातिथ्यक्रियो राजा भृगुणा परमर्षिणा । उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वा विनयान्मुनिपुङ्गवम् ॥ १० ॥

ເມື່ອກະສັດໄດ້ປະຕິບັດພິທີຕ້ອນຮັບແຂກຢ່າງຄົບຖ້ວນແກ່ ພຣະ຤ິສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ພຣຶກຸ ແລ້ວ, ກະສັດກໍຢືນພ້ອມພະນົມມື ແລະກ່າວຕໍ່ ມຸນີຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມແລະຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 11

भगीरथ उवाच । भगवन्सर्वधर्मज्ञ सर्वशास्त्रविशारद । पृच्छामि भवभीतोऽहं नृणामुद्धारकारणम् ॥ ११ ॥

ພະຄີຣະຖ ກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນສິຣິ, ຜູ້ຮູ້ທັງປວງແຫ່ງທັມມະ ແລະຊໍານານໃນສາດທັງຫມົດ, ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ຢ້ານກົວວົງວຽນສັງສານ ຂໍຖາມວ່າ ອັນໃດແມ່ນເຫດອັນແທ້ຂອງການຍົກຂຶ້ນຊ່ວຍກູ້ມະນຸດ?”

Verse 12

भगवांस्तुष्यते येन कर्मणा मुनिसत्तम । तन्ममाख्याहि सर्वज्ञ अनुग्राह्योऽस्मि ते यदि ॥ १२ ॥

ໂອ້ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ດ້ວຍກຳໃດ ພຣະພະຄະວານ (ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ) ຈຶ່ງພໍພຣະໄທ? ໂອ້ ຜູ້ຮູ້ທັງປວງ, ຂໍຈົ່ງຊີ້ນໍາຂ້າພະເຈົ້າໃນຂໍ້ນັ້ນ ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າຄວນໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ।

Verse 13

भृगुरुवाच । राजंस्तवेप्सितं ज्ञातं त्वं हि पुण्यवतां वरः । अन्यथा स्वकुलं सर्वं कथमुद्धर्तुमर्हसि ॥ १३ ॥

ພຣຶກຸ ກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ພຣະຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ແລ້ວວ່າທ່ານປາຖະໜາສິ່ງໃດ; ເພາະທ່ານແມ່ນຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນຫມູ່ຜູ້ມີບຸນ. ຖ້າບໍ່ແມ່ນເຊັ່ນນັ້ນ, ທ່ານຈະຄວນຄ່າທີ່ຈະຍົກກູ້ວົງຕະກູນທັງຫມົດໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 14

यो वा को वापि भूपाल स्वकुलं शुभकर्मणा । उद्धर्तुकामस्तं विद्यान्नररूपधरं हरिम् ॥ १४ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ໃດກໍຕາມ ປາຖະນາຈະຍົກຊູ ແລະກູ້ຄືນວົງຕະກູນຂອງຕົນ ດ້ວຍກຳດີອັນເປັນມົງຄຸນ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າຜູ້ນັ້ນແມ່ນ ພະຫຣິ (ວິດສະນຸ) ຜູ້ຮັບຮູບມະນຸດ.

Verse 15

कर्मणा येन देवेशो नृणामिष्टफलप्रदः । तत्प्रवक्ष्यामि राजेन्द्र शृणुष्व सुसमाहितः ॥ १५ ॥

ໂອ ພະຣາຊາເຫນືອກະສັດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍກຳ (karma) ທີ່ເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ເປັນຜູ້ປະທານຜົນທີ່ມະນຸດປາຖະນາ; ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນ.

Verse 16

भव सत्यपरो राजन्नहिंसानिरतस्तथा । सर्वभूतहितो नित्यं मानृतं वद वै क्वचित् ॥ १६ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ຈົ່ງຍຶດຖືຄວາມຈິງເປັນທີ່ສູງ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນອະຫິງສາ. ຈົ່ງມຸ່ງຫາປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງເປັນນິດ, ແລະຢ່າເວົ້າຄຳບໍ່ຈິງ—ບໍ່ວ່າເວລາໃດ.

Verse 17

त्यज दुर्जनसंसर्गं भज साधुसमागमम् । कुरु पुण्यमहोरात्रं स्मर विष्णुं सनातनम् ॥ १७ ॥

ຈົ່ງລະທິ້ງການຄົບຄົນຊົ່ວ, ແລະເຂົ້າຫາການຄົບຫາສົມາຄົມກັບສາທຸ. ຈົ່ງເຮັດກຳດີທັງກາງວັນກາງຄືນ, ແລະລະລຶກພຣະວິດສະນຸຜູ້ນິລັນດອນເປັນນິດ.

Verse 18

कुरु पूजां महाविष्णोर्याहि शान्तिमनुत्तमाम् । द्वादशाष्टाक्षरं मन्त्रं जप श्रेयो भविष्यति ॥ १८ ॥

ຈົ່ງປະກອບພິທີບູຊາພຣະມະຫາວິດສະນຸ ແລະຈະໄດ້ຮັບສັນຕິອັນສູງສຸດ. ຈົ່ງສວດຈັບມັນຕຣາ 12 ແລະ 8 ພະຍາງ; ຄວາມດີສູງສຸດຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ເຈົ້າແນ່ນອນ.

Verse 19

भगीरथ उवाच । सत्यं तु कीदृशं प्रोक्तं सर्वभूतहितं मुने । अनृतं कीदृशं प्रोक्तं दुर्जनाश्चापि कीदृशाः ॥ १९ ॥

ພະຣາຊາ ພະຄີຣະຖະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ມຸນີ, ຄວາມຈິງແບບໃດຈຶ່ງຖືກສອນວ່າເປັນປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ? ຄວາມບໍ່ຈິງແບບໃດຈຶ່ງຖືກກ່າວເຖິງ? ແລະຄົນຊົ່ວມີລັກສະນະແນວໃດ?»

Verse 20

साधवः कीदृशाः प्रोक्तास्तथा पुण्यं च कीदृशम् । स्मर्तव्यश्च कथं विष्णुस्तस्य पूजा च कीदृशी ॥ २० ॥

«ຄົນດີ (ສາທຸ) ຖືກປະກາດວ່າເປັນແນວໃດ? ແລະບຸນ (ປຸນຍະ) ທີ່ແທ້ຈິງແມ່ນຫຍັງ? ຄວນລະນຶກເຖິງພຣະວິສນຸແນວໃດ ແລະການບູຊາພຣະອົງຄວນເຮັດແນວໃດ?»

Verse 21

शान्तिश्च कीदृशी प्रोक्ता को मन्त्रोऽष्टाक्षरो मुने । को वा द्वादशवर्णश्च मुने तत्त्वार्थकोविद ॥ २१ ॥

«ພິທີສານຕິ (Śānti) ແບບໃດທີ່ຖືກສອນໄວ້? ໂອ ມຸນີ, ມົນຕຣາ 8 ພະຍາງ (aṣṭākṣara) ແມ່ນອັນໃດ? ແລະມົນຕຣາ 12 ພະຍາງ (dvādaśavarṇa) ແມ່ນອັນໃດ, ໂອ ມຸນີຜູ້ຮູ້ແຈ້ງໃນຄວາມໝາຍແທ້ຂອງຕັດຕະວະ?»

Verse 22

कृपां कृत्वा मयि परां सर्वं व्याख्यातुमर्हसि । भृगुरुवाच । साधु साधु महाप्राज्ञ तव बुद्धिरनुत्तमा ॥ २२ ॥

«ຂໍທ່ານເມດຕາກະລຸນາຢ່າງສູງສຸດຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຄວນອະທິບາຍທຸກຢ່າງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ»។ ພຣະຣິສີ ພຣຶກຸ ກ່າວວ່າ: «ດີແທ້ ດີແທ້, ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ປັນຍາຂອງເຈົ້າຫາທຽບບໍ່ໄດ້»

Verse 23

यत्पृष्टोऽहं त्वया भूप तत्सर्वं प्रवदामि ते । यथार्थकथनं यत्तत्सत्यमाहुर्विपश्चितः ॥ २३ ॥

«ໂອ ພະຣາຊາ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມຂ້າພະເຈົ້ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຟັງທັງໝົດ. ບັນດາຜູ້ຮູ້ກ່າວວ່າ ‘ຄວາມຈິງ’ ແມ່ນການເວົ້າຕາມຄວາມເປັນຈິງ ດັ່ງທີ່ມັນເປັນ»

Verse 24

धर्माविरोधतो वाच्यं तद्धि धर्मपरायणैः । देशकालादि विज्ञाय स्वयमस्याविरोधतः ॥ २४ ॥

ຜູ້ອຸທິດໃຈແກ່ທັມມະ ຄວນເວົ້າແຕ່ຖ້ອຍຄໍາທີ່ບໍ່ຂັດກັບທັມມະ. ເມື່ອຮູ້ຈັກສະຖານທີ່ ເວລາ ແລະເງື່ອນໄຂອື່ນໆ ແລ້ວ ຈົ່ງກວດຕົນເອງໃຫ້ແນ່ວ່າຄໍາຂອງຕົນບໍ່ຜິດທັມມະ.

Verse 25

यद्वचः प्रोच्यते सद्भिस्तत्सत्यमभिधीयते । सर्वेषामेव जन्तूनामक्लेशजननं हि तत् ॥ २५ ॥

ຖ້ອຍຄໍາທີ່ຜູ້ດີມີຄຸນທຳເວົ້າ ນັ້ນເອີ້ນວ່າ “ຄວາມຈິງ”. ເພາະມັນເຮັດໃຫ້ສັດມີຊີວິດທັງປວງເກີດຄວາມບໍ່ທຸກລຳບາກ.

Verse 26

अहिंसा सा नृप प्रोक्ता सर्वकामप्रदायिनी । कर्मकार्यसहायत्वमकार्यपरिपन्थिता ॥ २६ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ອະຫິງສາ (ການບໍ່ເຮັດຮ້າຍ) ຖືກປະກາດວ່າເປັນຜູ້ໃຫ້ຜົນປາດຖະໜາທັງປວງ. ມັນເປັນຜູ້ຊ່ວຍໃນການກະທຳຫນ້າທີ່ອັນຊອບທຳ ແລະເປັນອຸປະສັກຕໍ່ການກະທຳທີ່ຫ້າມ ຫຼືອະທັມ.

Verse 27

सर्वलोकहितत्वं वै प्रोच्यते धर्मकोविदैः । इच्छानुवृत्तकथनं धर्माधर्माविवेकिनः ॥ २७ ॥

ນັກປັນຍາຜູ້ຮູ້ທັມມະ ກ່າວວ່າ ທັມມະແທ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ເກື້ອກູນປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງປວງ. ແຕ່ການເວົ້າຕາມແຕ່ຄວາມຢາກຂອງຕົນ ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍຂອງຜູ້ບໍ່ຮູ້ແຍກທັມມະກັບອະທັມ.

Verse 28

अनृतं तद्धि विज्ञेयं सर्वश्रेयोविरोधि तत् । ये लोके द्वेषिणो मूर्खाः कुमार्गरतबुद्धयः ॥ २८ ॥

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ຄວາມບໍ່ຈິງນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ຂັດຂວາງຄວາມດີສູງສຸດທຸກປະການ. ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຊັງ ໂງ່ເຂົາ ແລະມີໃຈຍິນດີໃນທາງຜິດ ແມ່ນຜູ້ຝັງຮາກຢູ່ໃນຄວາມບໍ່ຈິງນັ້ນ.

Verse 29

ते राजन्दुर्ज्जना ज्ञेयाः सर्वधर्मबहिष्कृताः । धर्माधर्मविवेकेन वेदमार्गानुसारिणः ॥ २९ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ຄົນຊົ່ວເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນຜູ້ຢູ່ນອກຈາກທັມມະທັງປວງ; ແມ່ນແຕ່ເວົ້າເຖິງການແຍກທັມມະກັບອະທັມມະ ກໍພຽງອ້າງວ່າຕົນຕາມທາງເວດເທົ່ານັ້ນ।

Verse 30

सर्वलोकहितासक्ता साधवः परिकीर्तिताः । हरिभक्तिकरं यत्तत्सद्भिश्च परिरञ्जितम् ॥ ३० ॥

ຜູ້ດີ (ສາທຸ) ຖືກກ່າວຂານວ່າ ເປັນຜູ້ອຸທິດໃຈເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງປວງ. ສິ່ງໃດທີ່ກ່ອນໃຫ້ເກີດພັກຕິຕໍ່ພະຮະຣິ ນັ້ນຖືກຄົນດີທັງຫຼາຍຮັກແລະຍອມຮັບ।

Verse 31

आत्मनः प्रीतिजनकं तत्पुण्यं परिकीर्तितम् । सर्वं जगदिदं विष्णुर्विष्णुः सर्वस्य कारणम् ॥ ३१ ॥

ສິ່ງໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ໃຈຕົນເອງເກີດຄວາມປິຕິບໍລິສຸດ ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ບຸນ (puṇya). ຈັກກະວານທັງໝົດນີ້ແມ່ນພະວິດສະນຸ; ພະວິດສະນຸແມ່ນເຫດແຫ່ງທຸກສິ່ງ।

Verse 32

अहं च विष्णुर्यज्ज्ञानं तद्विष्णुस्मरणं विदुः । सर्वदेवमयो विष्णुर्विधिना पूजयामि तम् ॥ ३२ ॥

“ຂ້ອຍກໍແມ່ນພະວິດສະນຸ; ສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ຄວາມຮູ້’ ນັ້ນ ແມ່ນການລະລຶກພະວິດສະນຸ” ເຂົາຮູ້ກັນດັ່ງນີ້. ພະວິດສະນຸເປັນຮູບແຫ່ງເທວະທັງປວງ; ເພາະສະນັ້ນ ຂ້ອຍບູຊາພຣະອົງຕາມພິທີທີ່ກຳນົດໄວ້।

Verse 33

इति या भवति श्रद्धा सा तद्भक्तिः प्रकीर्त्तिता । सर्वभूतमयो विष्णुः परिपूर्णः सनातनः ॥ ३३ ॥

ສັດທາ (śraddhā) ດັ່ງທີ່ກ່າວນັ້ນ ຖືກປະກາດວ່າເປັນພັກຕິ (bhakti) ຕໍ່ພຣະອົງ. ພະວິດສະນຸຜູ້ສະຖິດເປັນແກ່ນສານໃນສັດທັງປວງ ແມ່ນອົງນິລັນດອນ ແລະສົມບູນພ້ອມທຸກປະການ।

Verse 34

इत्यभेदेन या बुद्धिः समता सा प्रकीर्तिता । समता शत्रुमित्रेषु वशित्वं च तथा नृप ॥ ३४ ॥

ປັນຍາທີ່ເຫັນສັດທັງຫຼາຍໂດຍບໍ່ແບ່ງແຍກ ຖືກເອີ້ນວ່າ “ສະມະຕາ” (ຄວາມເສມພາບ). ຄວາມເສມພາບຕໍ່ທັງສັດຕູແລະມິດ ກໍເອີ້ນວ່າ ການຄອບຄຸມຕົນເອງ ໂອ ພະຣາຊາ।

Verse 35

यदृच्छालाभसंतुष्टिः सा शान्तिः परिकीर्त्तिता । एते सर्वे समाख्यातास्तपः सिद्धिप्रदा नृणाम् ॥ ३५ ॥

ຄວາມພໍໃຈກັບສິ່ງທີ່ໄດ້ມາໂດຍບັງເອີນ ຖືກເອີ້ນວ່າ “ສັນຕິ” ອັນແທ້. ທັງໝົດນີ້ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ວ່າເປັນຕະປະ (tapas) ທີ່ໃຫ້ສິດທິ (siddhi) ແກ່ມະນຸດ।

Verse 36

समस्तपापराशीनां तरसा नाशहेतवः । अष्टाक्षरं महामन्त्रं सर्वपापप्रणाशनम् ॥ ३६ ॥

ມະຫາມັນຕຣະ 8 ພະຍາງ ເປັນເຫດອັນວ່ອງໄວໃນການທຳລາຍກອງບາບທັງໝົດ. ມັນເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທຸກປະການ।

Verse 37

वक्ष्यामि तव राजेन्द्र पुरुषार्थैकसाधनम् । विष्णोः प्रियकरं चैव सर्वसिद्धिप्रदायकम् ॥ ३७ ॥

ໂອ ພະຣາຊາເຈົ້າແຫ່ງພະຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໃຫ້ທ່ານຟັງເຖິງວິທີດຽວທີ່ສຳເລັດປຸຣຸສາຣຖະ (ເປົ້າໝາຍຊີວິດ) ຂອງມະນຸດ; ມັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະວິດສະນຸ ແລະໃຫ້ສິດທິທຸກປະການ।

Verse 38

नमो नारायणायेति जपेत्प्रणवपूर्वकम् । नमो भगवते प्रोच्य वासुदेवाय तत्परम् ॥ ३८ ॥

ຄວນຈະຈະປະ (japa) ມັນຕຣະ “ນະໂມ ນາຣາຍະນາຍະ” ໂດຍໃຫ້ປຣະນະວະ “ໂອມ” ນຳໜ້າ. ເມື່ອເວົ້າ “ນະໂມ ພະຄະວະເຕ” ແລ້ວ ຈຶ່ງເວົ້າດ້ວຍໃຈອຸທິດວ່າ “ວາສຸເທວາຍະ”.

Verse 39

प्रणवाद्यं महाराज द्वादशार्णमुदाहृतम् । द्वयोः समं फलं राजन्नष्टद्वादशवर्णयोः ॥ ३९ ॥

ໂອ ມະຫາກະສັດ, ມັນຕຣາ 12 ພະຍາງ ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ປຣະນະວະ (ໂອມ) ໄດ້ຖືກປະກາດ. ໂອ ກະສັດ, ຜົນຂອງມັນ ເທົ່າກັນກັບມັນຕຣາ 8 ແລະ 12 ອັກສອນ.

Verse 40

प्रवृत्तौ च निवृत्तौ च साम्यमुद्दिष्टमेतयोः । शङ्खचक्रधरं शान्तं नारायणमनामयम् ॥ ४० ॥

ທັງໃນການເຄື່ອນໄຫວປະຕິບັດ (pravṛtti) ແລະ ການຖອນຕົນ (nivṛtti) ໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມເທົ່າທຽມອັນສຳຄັນ. ຄວາມເທົ່າທຽມນັ້ນແມ່ນ ນາຣາຍະນະ ຜູ້ສະຫງົບ ໄຮ້ທຸກໂທດ ຜູ້ຖືສັງຂ໌ ແລະ ຈັກຣະ.

Verse 41

लक्ष्मीसंश्रितवामाङ्कं तथाभयकरं प्रभुम् । किरीटकुण्डलधरं नानामण्डनशोभितम् ॥ ४१ ॥

ຂ້ອຍເຫັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ: ພຣະນາງລັກສະມີ ພັກພິງຢູ່ຂ້າງຊ້າຍຂອງພຣະອົງດ້ວຍຄວາມຮັກ; ພຣະອົງປະທານຄວາມບໍ່ຢ້ານ; ສວມມົກກຸດ ແລະ ຕຸ້ມຫູ, ງາມສະຫງ່າດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບນານາ.

Verse 42

भ्राजत्कौस्तुभमालाढ्यं श्रीवत्साङ्कितवक्षसम् । पीताम्बरधरं देवं सुरासुरनमस्कृतम् ॥ ४२ ॥

ເຂົາເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າອັນທິບ: ປະດັບດ້ວຍເພັດ ກອສຕຸພະ ອັນສະຫວ່າງ ແລະ ພວງມາລາ; ອົງອົກມີເຄື່ອງໝາຍ ສຣີວັດສະ; ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ (ປີຕາມບະຣະ); ເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ ຕ່າງກໍນົບນ້ອມ.

Verse 43

ध्यायेदनादिनिधनं सर्वकामफलप्रदम् । अन्तर्यामी ज्ञानरूपी परिपूर्णः सनातनः ॥ ४३ ॥

ຄວນພິຈາລະນາພຣະອົງຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນກຳເນີດ ແລະ ບໍ່ມີຈຸດສິ້ນສຸດ, ຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາອັນດີທັງປວງ. ພຣະອົງແມ່ນອັນຕະຣະຍາມີ, ຮູບແຫ່ງປັນຍາ, ສົມບູນພ້ອມ ແລະ ນິລັນດອນ.

Verse 44

एतत्सर्वं समाख्यातं यत्तु पृष्टं त्वया नृप । स्वस्ति तेऽस्तु तपः सिद्धिं गच्छ लब्धुं यथासुखम् ॥ ४४ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ! ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍທຸກຢ່າງຕາມທີ່ທ່ານຖາມແລ້ວ. ຂໍໃຫ້ມີສິຣິມົງຄຸນແກ່ທ່ານ; ຈົ່ງໄປຮັບຜົນແຫ່ງຕະປະສະຍາຕາມຄວາມສະດວກເຖີດ।

Verse 45

एवमुक्तो महीपालो भृगुणा परमर्षिणा । परमां प्रीतिमापन्नः प्रपेदे तपसे वनम् ॥ ४५ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາກ່າວຂອງ ພຣະຣິສີຜູ້ສູງສຸດ ພຣະພຣຶກຸ ແລ້ວ, ພະຣາຊາກໍເກີດປິຕິຍິນດີຢ່າງສູງສຸດ ແລະອອກໄປສູ່ປ່າເພື່ອປະຕິບັດຕະປະສະຍາ।

Verse 46

हिमवद्गिरिमासाद्य पुण्यदेशे मनोहरे । नादेश्वरे महाक्षेत्रे तपस्तेपेऽतिदुश्चरम् ॥ ४६ ॥

ພະຣາຊາໄດ້ເຖິງພູຫິມະວັດ ໃນດິນແດນອັນບໍລິສຸດແລະງາມ—ທີ່ມະຫາເຂດສັກສິດ ນາເດສະວະຣະ—ແລ້ວປະຕິບັດຕະປະສະຍາອັນຫນັກຫນ່ວງຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 47

राजा त्रिषवणस्नायी कन्दमूलफलाशनः । कृतातिथ्यर्हणश्चापि नित्यं होमपरायणः ॥ ४७ ॥

ພະຣາຊາອາບນ້ໍາໃນສັນທະຍາທັງສາມຂອງແຕ່ລະວັນ, ດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍຮາກ ຫົວ ແລະໝາກໄມ້, ຕ້ອນຮັບແຂກດ້ວຍການນັບຖືຕາມຄວນ, ແລະມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ພິທີໂຮມະປະຈໍາວັນຢູ່ເສມອ।

Verse 48

सर्वभूतहितः शान्तो नारायणपरायणः । पत्रैः पुष्पैः फलैस्तोयैस्त्रिकालं हरिपूजकः ॥ ४८ ॥

ພະຣາຊາເປັນຜູ້ຫ່ວງໃຍປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ, ສະງົບສຸກ, ແລະມອບຕົນທັງໝົດແດ່ພຣະນາຣາຍະນະ; ດ້ວຍໃບໄມ້ ດອກໄມ້ ໝາກໄມ້ ແລະນ້ໍາ ທ່ານບູຊາພຣະຫຣິ ສາມເທື່ອຕໍ່ວັນ।

Verse 49

एवं बहुतिथं कालं नीत्वा यात्यन्तधैर्यवान् । ध्यायन्नारायणं देवं शीर्णपर्णाशनोऽभवत् ॥ ४९ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກຜ່ານເວລາຍາວນານຫຼາຍ ທ່ານ—ຜູ້ມີຄວາມອົດທົນອັນສູງສຸດ—ຍັງດໍາເນີນຕໍ່ໄປ ພ້ອມກັບການພິຈາລະນາພຣະນາຣາຍະນະ ແລະດໍາລົງຊີວິດໂດຍກິນໃບໄມ້ແຫ້ງເປັນອາຫານ।

Verse 50

प्राणायामपरो भूत्वा राजा परमधार्मिकः । निरुच्छ्वासस्तपस्तप्तुं ततः समुपचक्रमे ॥ ५० ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະຣາຊາ—ຜູ້ມີທຳອັນສູງສຸດ—ໄດ້ອຸທິດໃຈໃຫ້ແກ່ປຣານາຍາມະ ແລະເມື່ອກັ້ນລົມຫາຍໃຈໄວ້ ກໍເລີ່ມປະຕິບັດຕະປະ (tapas) ຢ່າງເຂັ້ມງວດ।

Verse 51

ध्यायन्नारायणं देवमनन्तमपराजितम् । षष्टिवर्षसहस्राणि निरुच्छ्वासपरोऽभवत् ॥ ५१ ॥

ພິຈາລະນາພຣະນາຣາຍະນະ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ອະນັນຕະ ແລະບໍ່ອາດຖືກພິຊິດ—ທ່ານຢູ່ໃນຄວາມດູດດື່ມທັງໝົດ ໂດຍບໍ່ຫາຍໃຈ ເປັນເວລາຫົກໝື່ນປີ।

Verse 52

तस्य नासापुटाद्रा ज्ञो वह्निर्जज्ञे भयङ्करः । तं दृष्ट्वा देवताः सर्वो वित्रस्ता वह्नितापिताः ॥ ५२ ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຈາກຮູດັງຂອງທ່ານ ໄດ້ເກີດໄຟອັນນ່າຢ້ານກົວ. ເມື່ອເຫັນດັ່ງນັ້ນ ເທວະທັງປວງຕົກໃຈຫວາດກົວ ແລະຖືກຄວາມຮ້ອນຂອງໄຟນັ້ນເຜົາຜານ।

Verse 53

अभिजग्मुर्महाविष्णुं यत्रास्ते जगतां पतिः । क्षीरोदस्योत्तरं तीरं सम्प्राप्य त्रिदशेश्वराः । अस्तुवन्देवदेवेशं शरणागतपालकम् ॥ ५३ ॥

ເທວະເຈົ້າທັງປວງໄດ້ໄປຫາມະຫາວິສນຸ ບ່ອນທີ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັບພະໂລກປະທັບຢູ່. ເມື່ອມາຮອດຝັ່ງເໜືອຂອງທະເລນ້ຳນົມ ພວກເຂົາໄດ້ສັນລະເສີນ “ເທວະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ” ຜູ້ຄຸ້ມຄອງຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາ।

Verse 54

देवा ऊचुः । नताःस्म विष्णुं जगदेकनाथं स्मरत्समस्तार्तिहरं परेशम् । स्वभावशुद्धं परिपूर्णभावं वदन्ति यज्ज्ञानतनुं च तज्ज्ञाः ॥ ५४ ॥

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ພວກເຮົາຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນອົງພຣະເຈົ້າພຽງອົງດຽວແຫ່ງສາກົນ—ພຣະອົງສູງສຸດຜູ້ທີ່ເມື່ອລະລຶກຖຶງ ຍ່ອມກຳຈັດຄວາມທຸກທັງປວງ. ພຣະສະພາບຂອງພຣະອົງບໍລິສຸດ ແລະຄົບຖ້ວນ; ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ພຣະອົງແມ່ນຮູບແຫ່ງປັນຍາໂດຍແທ້.

Verse 55

ध्येयः सदा योगिवरैर्महात्मा स्वेच्छाशरीरैः कृतदेवकार्यः । जगत्स्वरूपो जगदादिनाथस्तस्मै नताः स्मः पुरुषोत्तमाय ॥ ५५ ॥

ພຣະມະຫາອາດມານັ້ນ ຄວນໃຫ້ຍອກຄີຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ ພິຈາລະນາສະເໝີ—ພຣະອົງຜູ້ຮັບກາຍຕາມພຣະປະສົງ ແລະສຳເລັດພຣະກິດຂອງເທວະ. ພຣະອົງເປັນຮູບແຫ່ງຈັກກະວານ ແລະເປັນອົງພຣະເຈົ້າເດີມແຫ່ງໂລກ; ພວກເຮົາຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະປຸຣຸໂສຕະມະ.

Verse 56

यन्नामसङ्कीर्त्तनतो खलानां समस्तपापानि लयं प्रयान्ति । तमीशमीड्यं पुरुषं पुराणं नताःस्म विष्णुं पुरुषार्थसिद्ध्यै ॥ ५६ ॥

ເພີ່ງແຕ່ການຮ້ອງສັນລະເສີນນາມຂອງພຣະອົງ ບາບທັງປວງຂອງຄົນຊົ່ວກໍລະລາຍໄປຈົນສິ້ນ. ພວກເຮົາຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະວິສນຸ ອົງພຣະເຈົ້າຜູ້ຄວນສັນລະເສີນ ຜູ້ເປັນບຸຣຸດບູຮານ ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດເປົ້າໝາຍແຫ່ງຊີວິດມະນຸດ.

Verse 57

यत्तेजसा भान्ति दिवाकराद्या नातिक्रमन्त्यस्य कदापि शिक्षाः । कालात्मकं तं त्रिदशाधिनाथं नमामहेवै पुरुषार्थरूपम् ॥ ५७ ॥

ໂດຍພຣະຣັດສະມີຂອງພຣະອົງ ດວງອາທິດແລະດວງສະຫວ່າງທັງຫຼາຍຈຶ່ງສ່ອງແສງ; ແລະຂໍ້ບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ແມ່ນແມ່ນແຕ່ວິຊາຢ່າງ Śikṣā ກໍບໍ່ກ້າລ່ວງເກີນ. ພວກເຮົາຂໍນົບນ້ອມແທ້ໆຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ມີສະພາບເປັນເວລາ ເປັນຈອມເທວະ ແລະເປັນຮູບແຫ່ງເປົ້າໝາຍຊີວິດມະນຸດ.

Verse 58

जगत्करोऽत्यब्जभवोऽत्ति रुद्र ः पुनाति लोकाञ्छ्रुतिभिश्च विप्राः । तमादिदेवं गुणसन्निधानं सर्वोपदेष्टारमिताः शरण्यम् ॥ ५८ ॥

ຜູ້ສ້າງໂລກທັງປວງຢູ່ເຫນືອກວ່າທັງໝົດ; ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍຖືກກຳຈັດ; ຣຸດຣະກໍກືນກິນ; ແລະພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ທັງຫຼາຍຊຳລະໂລກດ້ວຍ Śruti (ເວດ). ພວກເຮົາຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະອາທິເທວ—ທີ່ສະຖິດແຫ່ງຄຸນທັງປວງ ແລະອາຈານສາກົນ—ເປັນທີ່ພຶ່ງອັນສູງສຸດ.

Verse 59

वरं वरेण्यं मधुकैटभारिं सुरासुराभ्यर्चितपादपीठम् । सद्भक्तसङ्कल्पितसिद्धिहेतुं ज्ञानैकवेद्यं प्रणताःस्म देवम् ॥ ५९ ॥

ພວກເຮົາຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ປະເສີດສຸດ ແລະຄວນເລືອກບູຊາສຸດ; ຜູ້ປາບມະທຸ ແລະ ໄກຕະພະ; ຖານພຣະບາດຖືກເທວະແລະອະສຸຣະບູຊາ; ເປັນເຫດໃຫ້ຄຳປາຖະນາອັນບໍລິສຸດຂອງຜູ້ພັກຕິແທ້ສຳເລັດ; ແລະຮູ້ໄດ້ດ້ວຍປັນຍາວິນຍານເທົ່ານັ້ນ។

Verse 60

अनादिमध्यान्तमजं परेशमनाद्यविद्याख्यतमोविनाशम् । सच्चित्परानन्दघनस्वरूपं रूपादिहीनं प्रणताःस्म देवम् ॥ ६० ॥

ພວກເຮົາຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະເທວະ—ຜູ້ບໍ່ເກີດ ແລະເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນ ກາງ ຫຼືທ້າຍ; ຜູ້ທຳລາຍຄວາມມືດທີ່ເອີ້ນວ່າອະວິທະຍາອັນບໍ່ມີຕົ້ນ; ຜູ້ມີສະພາບເປັນມວນແນ່ນຂອງສັດ-ຈິດ-ປະຣາອານັນດະ; ແລະພົ້ນຈາກຮູບແລະຄຸນລັກສະນະຈຳກັດທັງປວງ।

Verse 61

नारायणं विष्णुमनन्तमीशं पीताम्बरं पद्मभवादिसेव्यम् । यज्ञप्रियं यज्ञकरं विशुद्धं नताःस्म सर्वोत्तममव्ययं तम् ॥ ६१ ॥

ພວກເຮົາຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ນາຣາຍະນະ—ວິດສະນຸ, ພຣະເຈົ້າອະນັນຕະ—ຜູ້ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ; ຜູ້ຖືກພຣະພົມ (ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ) ແລະເທວະອື່ນໆ ບູຊາຮັບໃຊ້; ຜູ້ຮັກຍັດຍະ ແລະເປັນຜູ້ກະທຳໃຫ້ຍັດຍະສຳເລັດ; ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ, ສູງສຸດ, ແລະອະວະຍະບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ।

Verse 62

इति स्तुतो महाविष्णुर्देवैरिन्द्रा दिभिस्तदा । चरितं तस्य राजर्षेर्देवानां संन्यवेदयत् ॥ ६२ ॥

ເມື່ອຖືກເທວະທັງຫຼາຍ—ອິນທຣະ ແລະອື່ນໆ—ສັນລະເສີນບູຊາຢ່າງນັ້ນແລ້ວ, ພຣະມະຫາວິດສະນຸໃນເວລານັ້ນ ໄດ້ເລົ່າປະຫວັດຊີວິດຂອງຣາຊະຣິຊິນັ້ນໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍຟັງຢ່າງຄົບຖ້ວນ।

Verse 63

ततो देवान्समाश्वास्य दत्त्वाभयमनञ्जनः । जगाम यत्र राजर्षिस्तपस्तपति नारद ॥ ६३ ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະອະນັນຈະນະຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ໄດ້ປອບໃຈເທວະທັງຫຼາຍ ແລະປະທານຄວາມບໍ່ຢ້ານກົວໃຫ້ເຂົາ; ແລ້ວຈຶ່ງໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ຣາຊະຣິຊິ ນາຣະດະ ກຳລັງບຳເນັດຕະປະສະຢາຢູ່।

Verse 64

शङ्खचक्रधरो देवः सच्चिदानन्दविग्रहः । प्रत्यक्षतामगात्तस्य राज्ञः सर्वजगद्गुरुः ॥ ६४ ॥

ພຣະເທວະຜູ້ຖືສັງຂ໌ແລະຈັກຣາ—ຜູ້ມີຮູບອົງເປັນ ສັດ-ຈິດ-ອານັນທະ—ໄດ້ປາກົດໃຫ້ກະສັດນັ້ນເຫັນໂດຍກົງ; ຄູອາຈານແຫ່ງໂລກທັງປວງ।

Verse 65

तं दृष्ट्वा पुण्डरीकाक्षं भाभासितदिगन्तरम् । अतसीपुष्पसंकाशं स्फुरत्कुण्डलमण्डितम् ॥ ६५ ॥

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງ—ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ—ຜູ້ສ່ອງແສງໄປຮອດຂອບຟ້າທຸກທິດ, ງາມດັ່ງດອກອະຕະສີສີຟ້າ ແລະປະດັບດ້ວຍຕຸ້ມຫູສະຫວ່າງວາບ—ພວກເຂົາກໍເກີດຄວາມພິລຶກພິລັນໃນພຣະສະຫງ່າງາມ।

Verse 66

स्निग्धकुन्तलवक्त्राब्जं विभ्राजन्मुकुटोज्ज्वलम् । श्रीवत्सकौस्तुभधरं वनमालाविभूषितम् ॥ ६६ ॥

ມີຜົມດຳມັນເງົາເປັນລອນ ແລະໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວ, ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍມົກກຸດອັນພິລຶກ; ຊົງມີເຄື່ອງໝາຍ ສຣີວັດສະ ແລະມະນີ ກະອຸສຕຸພະ, ປະດັບດ້ວຍວະນະມາລາ—ພຣະອົງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າພິຈາລະນາບູຊາໃນໃຈ।

Verse 67

दीर्घबाहुमुदाराङ्गं लोकेशार्चितपङ्कजम् । नाम दण्डवद् भूमौ भूपतिर्नम्रकन्धरः ॥ ६७ ॥

ກະສັດຜູ້ກົດຄໍດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ໄດ້ກົ້ມລົງກາບແບບດັ່ງໄມ້ທ່ອນ (ດັນດະວັດ) ລົງສູ່ພື້ນດິນ ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງຜູ້ມີແຂນຍາວ ແລະອົງອັນສົງ່າ; ຜູ້ທີ່ດອກບົວພຣະບາດຖືກບູຊາແມ່ນແຕ່ໂດຍເຈົ້າໂລກທັງຫຼາຍ।

Verse 68

अत्यन्तहर्षसम्पूर्णः सरोमाञ्चः सगद्गदः । कृष्ण कृष्णेति कृष्णेति श्रीकृष्णेति समुच्चरन् ॥ ६८ ॥

ພຣະອົງກະສັດເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງສຸດຂີດ, ຂົນລຸກຊູ່ ແລະສຽງສັ່ນສະເທືອນດ້ວຍອາລົມ, ຮ້ອງຂານຊ້ຳໆວ່າ “ກຣິດສະນະ, ກຣິດສະນະ,” ແລະອີກ “ກຣິດສະນະ,” “ສຣີກຣິດສະນະ.”

Verse 69

तस्य विष्णुः प्रसन्नात्मा ह्यन्तर्यामी जगद्गुरुः । उवाच कृपयाविष्टो भगवान्भूतभावनः ॥ ६९ ॥

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະວິສນຸ ຜູ້ມີພຣະຫົວໃຈສະຫງົບ ເປັນອັນຕະຣະຍາມີ ແລະ ຄູອາຈານແຫ່ງໂລກ ຖືກກະຕຸ້ນໂດຍຄວາມເມດຕາ ແລ້ວພຣະບະກະວານ ຜູ້ອຸ້ມຊູຊີວິດທັງປວງ ໄດ້ກ່າວກັບເຂົາ।

Verse 70

श्री भगवानुवाच । भगीरथ महाभाग तवाभीष्टं भविष्यति । आगमिष्यन्ति मल्लोकं तव पूर्वपितामहाः ॥ ७० ॥

ພຣະຜູ້ເປັນຈ້າວຜູ້ມີພຣະສະຫງ່າຣາສີ ຕັດວ່າ: «ໂອ ພະກີຣະຖະ ຜູ້ມີບຸນວາສະນາຍິ່ງ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາດຖະນາຈະສຳເລັດແນ່ນອນ. ບັນພະບຸລຸດກ່ອນໜ້າຂອງເຈົ້າຈະມາສູ່ໂລກຂອງເຮົາ»។

Verse 71

मम मूर्त्यन्तरं शम्भुं राजन्स्तोत्रैः स्वशक्तितः । स्तुहि ते सकलं कामं स वै सद्यः करिष्यति ॥ ७१ ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຈົ່ງສັນລະເສີນ ຊັມພູ (Śambhu) ຜູ້ເປັນອີກພຣະຮູບໜຶ່ງຂອງເຮົາ ດ້ວຍບົດສະໂຕຕຣະຕາມກຳລັງຂອງເຈົ້າ; ພຣະອົງນັ້ນຈະບັນດານໃຫ້ຄວາມປາດຖະນາທັງປວງສຳເລັດໃນທັນທີ।

Verse 72

यस्तु जग्राह शशिनं शरणं समुपागतम् । तस्मादाराधयेशानं स्तोत्रैः स्तुत्यं सुखप्रदम् ॥ ७२ ॥

ຜູ້ໃດໄດ້ຮັບເອົາພຣະຈັນ (Śaśin) ເມື່ອພຣະຈັນມາຂໍພຶ່ງພາ, ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງນະມັດສະການ ແລະ ບູຊາ ພຣະອີສານ (Īśāna) ຜູ້ຄວນສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສະໂຕຕຣະ ແລະ ຜູ້ປະທານຄວາມສຸກ।

Verse 73

अनादिनिधनो देवः सर्वकामफलप्रदः । त्वया संपूजितो राजन्सद्यः श्रेयो विधास्यति ॥ ७३ ॥

ພຣະເຈົ້ານັ້ນ ບໍ່ມີຕົ້ນກຳເນີດ ແລະ ບໍ່ມີຈຸດສິ້ນສຸດ, ປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະນາອັນດີທັງປວງ. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເມື່ອເຈົ້າບູຊາພຣະອົງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພຣະອົງຈະຈັດສັນຄວາມດີສູງສຸດໃຫ້ໃນທັນທີ।

Verse 74

इत्युक्त्वा देवदेवेशो जगतां पतिरच्युतः । अन्तर्दधे मुनिश्रेष्ठ उत्तस्थौ सोऽपि भूपतिः ॥ ७४ ॥

ເມື່ອຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເຈົ້າເຫນືອພຣະເຈົ້າທັງປວງ—ອະຈຸຕະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ—ກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ກະສັດນັ້ນກໍລຸກຂຶ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 75

किमिदं स्वप्न आहोस्वित्सत्यं साक्षाद् द्विजोत्तम । भूपतिर्विंस्मयं प्राप्तः किं करोमीति विस्मितः ॥ ७५ ॥

“ນີ້ແມ່ນຄວາມຝັນຫຼື? ຫຼືເປັນຄວາມຈິງແທ້ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ?” ກະສັດຕົກຕະລຶງຢ່າງຫນັກ ຢືນງົດງົນ ຄິດວ່າ “ຂ້ອຍຄວນເຮັດຫຍັງ?”

Verse 76

अथान्तरिक्षे वागुच्चैः प्राह तं भ्रान्तचेतसम् । सत्यमेतदिति व्यक्तं न चिन्तां कर्तुमर्हसि ॥ ७६ ॥

ແລ້ວໃນກາງຟ້າ ມີສຽງດັງກ່າວກັບຜູ້ທີ່ໃຈຫຼົງງົນວ່າ: “ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງແທ້ ແຈ້ງຊັດ; ເຈົ້າບໍ່ຄວນກັງວົນເລີຍ.”

Verse 77

तन्निशम्यावनीपाल ईशानं सर्वकारणम् । समस्त देवताराजमस्तौषीद्भक्तितत्परः ॥ ७७ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ກະສັດຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນພັກຕິ ໄດ້ສັນລະເສີນ ອີຊານະ ຜູ້ເປັນເຫດແຫ່ງທຸກສິ່ງ ແລະເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ।

Verse 78

भगीरथ उवाच । प्रणमामि जगन्नाथं प्रणतार्त्रिपणाशनम् । प्रमाणागोचरं देवमीशानं प्रणवात्मकम् ॥ ७८ ॥

ພະຄີຣະຖະ ກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້ານ້ອມກົດກາບພຣະຈັກກະນາຖ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ ຜູ້ດັບທຸກຂອງຜູ້ທີ່ພຶ່ງພາແລະກົດກາບ. ຂ້າພະເຈົ້ານ້ອມກົດກາບພຣະເທວະ ຜູ້ເກີນກວ່າຫຼັກພິສູດທົ່ວໄປ—ອີຊານະ ຜູ້ມີສະພາບເປັນພຣະພະຍາງ ‘ໂອມ’ (ປຣະນະວະ) ເອງ।

Verse 79

जगद्रू पमजं नित्यं सर्गस्थित्यन्तकारणम् । विश्वरूपं विरूपाक्षं प्रणतोऽस्म्युग्ररेतसम् ॥ ७९ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ເກີດ ແລະດຳລົງນິລັນດອນ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຈັກກະວານ ເປັນເຫດແຫ່ງການສ້າງ ການຄຸ້ມຄອງ ແລະການສະລາຍ; ຜູ້ມີຮູບສາກົນ ມີດວງຕາອັນພິສົດ ແລະພະລັງສ້າງອັນນ່າກະຫຼັງຂອງພຣະອົງ।

Verse 80

आदिमध्यान्तरहितमनन्तमजमव्ययम् । समामनन्ति योगीन्द्रा स्तं वन्दे पुष्टिवर्धनम् ॥ ८० ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະຜູ້ບຳລຸງ ຜູ້ເພີ່ມພູນຄວາມຜາສຸກທຸກປະການ; ຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນ ບໍ່ມີກາງ ບໍ່ມີທ້າຍ, ອະນັນຕະ, ບໍ່ເກີດ ແລະບໍ່ເສື່ອມ; ຜູ້ທີ່ຍອດໂຍຄີທັງຫຼາຍສະເໝີສະເໝີຮ້ອງສັນລະເສີນແລະສະທ້ອນນາມ।

Verse 81

नमो लोकाधिनाथाय वञ्चते परिवञ्चते । नमोऽस्तु नीलग्रीवाय पशूनां पतये नमः ॥ ८१ ॥

ນະໂມແດ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອະທິປະຕິແຫ່ງໂລກທັງປວງ—ຜູ້ໃຊ້ມາຍາໃຫ້ຫຼົງ ແລະກໍຖືກກ່າວວ່າຫຼົງ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຄໍສີຟ້າ; ນະໂມແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງຫຼາຍ (ປະສຸປະຕິ).

Verse 82

नमश्चैतन्यरूपाय पुष्टानां पतये नमः । नमोऽकल्पप्रकल्पाय भूतानां पतये नमः ॥ ८२ ॥

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນຈິດຮູ້ອັນບໍລິສຸດ; ນະໂມແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງຂອງຜູ້ທີ່ຖືກບຳລຸງແລະຮຸ່ງເຮືອງ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເຫນືອກວ່າການຈັດວາງອັນຕາຍຕົວ ແຕ່ກໍຈັດວາງໃໝ່; ນະໂມແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງຂອງສັດທັງປວງ.

Verse 83

नमः पिनाकहस्ताय शूलहस्ताय ते नमः । नमः कपालहस्ताय पाशमुद्गरधारिणे ॥ ८३ ॥

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືຕຣິສູນ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືກະໂຫຼກ; ແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືບ່ວງແລະຄ້ອນມຸດກະຣະ.

Verse 84

नमस्ते सर्वभूताय घण्टाहस्ताय ते नमः । नमः पञ्चास्यदेवाय क्षेत्राणां पतये नमः ॥ ८४ ॥

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນສັດທັງປວງ; ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ຖືກະດິ່ງໃນພຣະຫັດ. ນະໂມຕໍ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີຫ້າພັກ; ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງກະເຂດສັກສິດ (ສະຖານທີ່ບູຊາ/ວັດ)។

Verse 85

नमः समस्तभूतानामादिभूताय भूभृते । अनेकरूपरूपाय निर्गुणाय परात्मने ॥ ८५ ॥

ນະໂມຕໍ່ພຣະປະຣະອາດຕະມາ—ຜູ້ເປັນປະຖົມກໍ່ກຳເນີດຂອງສັດທັງປວງ ແລະເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນແຜ່ນດິນ. ຜູ້ປາກົດເປັນຮູບອັນຫຼາກຫຼາຍນັບບໍ່ຖ້ວນ ແຕ່ຢູ່ເຫນືອຄຸນລັກສະນະທັງປວງ (ນິຣຄຸນ)।

Verse 86

नमो गणाधिदेवाय गणानां पतये नमः । नमो हिरण्यगर्भाय हिरण्यपतये नमः ॥ ८६ ॥

ນະໂມຕໍ່ພຣະເທວະຜູ້ເປັນອະທິເທວະແຫ່ງຄະນະ (gaṇa); ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງຄະນະທັງປວງ. ນະໂມຕໍ່ຮິຣັນຍະຄັຣພະ (Hiraṇyagarbha); ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງຮິຣັນຍະ—ຫຼັກການທອງອັນສະຫວ່າງໄສ.

Verse 87

हिरण्यरेतसे तुभ्यं नमो हिरण्यवाहवे । नमो ध्यानस्वरूपाय नमस्ते ध्यानसाक्षिणे ॥ ८७ ॥

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ມີເຊື້ອແຫ່ງການກໍ່ກຳເນີດເປັນທອງ; ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ຖືແລະນຳພາປະກາຍທອງ. ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງສະມາທິ; ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນພະຍານແຫ່ງສະມາທິທັງປວງ.

Verse 88

नमस्ते ध्यानसंस्थाय ध्यानगम्याय ते नमः । येनेदं विश्वमखिलं चराचरविराजितम् ॥ ८८ ॥

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນສະມາທິ; ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ບັນລຸໄດ້ດ້ວຍສະມາທິ. ໂດຍພຣະອົງນີ້ແຫຼະ ຈັກກະວານທັງປວງ—ທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນ—ຈຶ່ງສະຫວ່າງໄສຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 89

वर्षेवाभ्रेण जनितं प्रधानपुरुषात्मना ॥ ८९ ॥

ເກີດຂຶ້ນຈາກ ປະທານ ແລະ ປຸຣຸສະ ໃນແກ່ນສານ—ເຫມືອນຝົນຈາກເມກ।

Verse 90

स्वप्रकाशं महात्मानं परं ज्योतिः सनातनम् । यमामनन्ति तत्त्वज्ञाः सवितारं नृचक्षुषाम् ॥ ९० ॥

ນັກຮູ້ຄວາມຈິງກ່າວວ່າ ພຣະອົງ—ມະຫາອາດມະ ສ່ອງແສງດ້ວຍພຣະອົງເອງ, ແສງສູງສຸດ ແລະ ອະມະຕະ—ແມ່ນ “ສະວິຕຣິ” ພຣະອາທິດ ຜູ້ເປັນດວງຕາຂອງມະນຸດ।

Verse 91

उमाकान्तं नन्दिकेशं नीलकण्ठं सदाशिवम् । मृत्युञ्जयं महादेवं परात्परतरं विभुम् ॥ ९१ ॥

ຂ້າພະເຈົ້ານ້ອມນະມັດສະການພຣະສິວະ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງ ອຸມາ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຫມູ່ນັນດິ, ຄໍສີນ້ຳເງິນ, ສະດາຊິວະຜູ້ມີມົງຄຸນນິລັນດອນ; ຜູ້ຊະນະຄວາມຕາຍ, ມະຫາເທວະ, ຜູ້ຢູ່ເຫນືອກວ່າທຸກສິ່ງ, ແລະຈອມເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວ.

Verse 92

परं शब्दब्रह्मरूपं तं वन्देऽखिलकारणम् । कपर्द्दिने नमस्तुभ्यं सद्योजाताय वै नमः ॥ ९२ ॥

ຂ້າພະເຈົ້ານ້ອມນະມັດສະການພຣະອົງຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ມີຮູບເປັນ ສັບທະພຣະພຣະມັນ (ພຣະພຣະມັນແຫ່ງສຽງສັກສິດ) ແລະເປັນເຫດປັດໃຈຂອງທຸກສິ່ງ. ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ໂອ ກະປັດດິນ (ຜູ້ມີຜົມມັດ); ນະມັດສະການແດ່ ສັດໂຍຈາຕະ ດ້ວຍແທ້.

Verse 93

भवोद्भवाय शुद्धाय ज्येष्ठाय च कनीयसे । मन्यवे त इषे त्रय्याः पतये यज्ञतन्तवे ॥ ९३ ॥

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ—ແຫຼ່ງກໍ່ເກີດແຫ່ງການເປັນມາທັງປວງ; ຜູ້ບໍລິສຸດ; ຜູ້ເກົ່າແກ່ທີ່ສຸດ ແລະ ຜູ້ໜຸ່ມນ້ອຍທີ່ສຸດພ້ອມກັນ; ຈອມເຈົ້າຜູ້ນ່າເກງຂາມ; ຜູ້ປະທານອາຫານຫຼ້ຽງຊີວິດ; ຈອມເຈົ້າແຫ່ງເວທາສາມ; ແລະເປັນໂຄງສ້າງແຫ່ງຍັດຍະບູຊາ.

Verse 94

ऊर्जे दिशां च पतये कालायाघोररूपिणे । कृशानुरेतसे तुभ्यं नमोऽस्तु सुमहात्मने ॥ ९४ ॥

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນພະລັງຊີວິດ (Ūrjā), ເຈົ້າແຫ່ງທິດທັງປວງ, ເປັນເວລາໃນຮູບອັນນ່າຢ້ານ, ແລະເປັນເມັດໄຟຂອງອັກນິ. ໂອ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ຂໍຖວາຍຄວາມນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ।

Verse 95

यतः समुद्रा ः सरितोऽद्र यश्च गन्धर्वयक्षासुरसिद्धसङ्घाः । स्थाणुश्चरिष्णुर्महदल्पकं च असच्च सज्जीवमजीवमास ॥ ९५ ॥

ຈາກພຣະອົງນັ້ນ ມະຫາສະໝຸດ, ແມ່ນ້ຳ, ແລະພູເຂົາທັງປວງ ເກີດຂຶ້ນ; ພ້ອມທັງຫມູ່ຄະນະຂອງຄັນທະວະ, ຢັກສະ, ອະສຸຣະ, ແລະສິດທະ. ຈາກພຣະອົງນັ້ນ ມີທັງສິ່ງຢືນຢູ່ແລະສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ, ທັງໃຫຍ່ແລະນ້ອຍ, ທັງບໍ່ແທ້ແລະແທ້, ທັງມີຊີວິດແລະບໍ່ມີຊີວິດ—ພຣະອົງໄດ້ນຳທຸກສິ່ງເຂົ້າສູ່ການມີຢູ່।

Verse 96

नतोऽस्मि तं योगिनताङ्घ्रिपद्मं सर्वान्तरात्मानमरूपमीशम् । स्वतन्त्रमेकं गुणिनां गुणं च नमामि भूयः प्रणमामि भूयः ॥ ९६ ॥

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ພຣະເຈົ້ານັ້ນ ຜູ້ມີພຣະບາດດອກບົວເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງໂຍຄີທັງປວງ—ພຣະອົງເປັນອາດຕະພາຍໃນຂອງທຸກສິ່ງ, ບໍ່ມີຮູບ, ແລະເປັນອິດສະຣະ. ພຣະອົງເປັນໜຶ່ງດຽວ ພຶ່ງຕົນເອງ, ແລະເປັນຄຸນອັນຍອດໃນຜູ້ມີຄຸນ. ຂ້າພະເຈົ້ານະມັດສະການອີກແລ້ວອີກ; ກົ້ມກາບອີກແລ້ວອີກ।

Verse 97

इत्थं स्तुतो महादेवः शङ्करो लोकशङ्करः । आविर्बभूव भूपस्य संतप्ततपसोग्रतः ॥ ९७ ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ ພຣະມະຫາເທວະ ຊັງກະຣະ—ຜູ້ເກື້ອກູນໂລກ—ໄດ້ປາກົດຕໍ່ໜ້າພຣະຣາຊາ ຜູ້ຮ້ອນແຮງດ້ວຍຕະປະອັນກ້າກັ່ນ।

Verse 98

पञ्चवक्त्रं दशभुजं चन्द्रा र्द्धकृतशेखरम् । त्रिलोचनमुदाराङ्गं नागयज्ञोपवीतिनम् ॥ ९८ ॥

ພຣະອົງມີຫ້າໜ້າ ແລະສິບແຂນ; ມີພຣະຈັນເສີ້ຍເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງມົກກຸດ; ມີສາມຕາ, ອົງກາຍສົງ່າງາມ, ແລະສວມສາຍຍັດຍະໂຍປະວີຕະທີ່ເຮັດດ້ວຍງູ।

Verse 99

विशालवक्षसं देवं तुहिनाद्रि समप्रभम् । गजचर्माम्बरधरं सुरार्चितपदाम्बुजम् ॥ ९९ ॥

ທ່ານໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າຜູ້ມີອົງອົບກວ້າງ ສະຫວ່າງໄສດັ່ງພູຫິມະວັນ; ນຸ່ງຫົ່ມຜິວຊ້າງ ແລະພຣະບາດດັ່ງດອກບົວຖືກເທວະດາບູຊາ।

Verse 100

दृष्ट्वा पपात पादाग्रे दण्डवद्भुवि नारद । तत उत्थाय सहसा शिवाग्रे विहिताञ्जलि ॥ १०० ॥

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງ ນາຣະດະກໍລົງກົ້ມກາບຢູ່ປາຍພຣະບາດ ນອນຮາບດັ່ງໄມ້ທ່ອນໃນພື້ນດິນ. ແລ້ວລຸກຂຶ້ນທັນທີ ຢືນຕໍ່ໜ້າພຣະສິວະ ພ້ອມພະນົມມືອັນເຄົາລົບ।

Verse 101

प्रणनाम महादेवं कीर्तयञ्शङ्कराह्वयम् । विज्ञाय भक्तिं भूपस्य शङ्करः शशिशेखरः ॥ १०१ ॥

ລາວໄດ້ກົ້ມກາບພຣະມະຫາເທວະ ພ້ອມສັນລະເສີນນາມ «ສັງກະຣະ». ເມື່ອຮູ້ແຈ້ງຄວາມພັກດີຂອງພຣະຣາຊາ ພຣະສັງກະຣະຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ ກໍປິຕິຍິນດີ।

Verse 102

उवाच राज्ञे तुष्टोऽस्मि वरं वरय वाञ्छितम् । तोषितोस्मि त्वया सम्यक् स्तोत्रेण तपसा तथा ॥ १०२ ॥

ພຣະອົງຕັດກັບພຣະຣາຊາດ້ວຍຄວາມພໍໃຈວ່າ: «ເຮົາພໍໃຈແລ້ວ; ຈົ່ງເລືອກພອນຕາມທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ. ເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຮົາຊື່ນຊົມຢ່າງສົມບູນ ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນ ແລະຕະປະສະ (ພຣະຕະບະ) ຂອງເຈົ້າ»।

Verse 103

एवमुक्तः स देवेन राजा सन्तुष्टमानसः । उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वा जगतामीश्वरेश्वरम् ॥ १०३ ॥

ເມື່ອຖືກພຣະອົງຕັດດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາຊາກໍມີໃຈອິ່ມເຕັມດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ລາວພະນົມມື ແລ້ວກ່າວຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າເໜືອຈອມເຈົ້າ ຜູ້ປົກຄອງໂລກທັງປວງ।

Verse 104

भगीरथ उवाच । अनुग्राह्योस्मि यदि ते वरदानान्महेश्वर । तदा गङ्गां प्रयच्छास्मत्पितॄणां मुक्तिहेतवे ॥ १०४ ॥

ພະພາກີຣະຖາກ່າວວ່າ: «ໂອ ມະເຫສະວະຣະ ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າຄວນໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາ ແລະ ພຣະພອນຈາກພຣະອົງ ຂໍຈົ່ງປະທານໃຫ້ແມ່ນ້ຳຄົງຄາລົງມາ ເພື່ອເປັນເຫດໃຫ້ບັນພະບຸລຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພົ້ນທຸກ»។

Verse 105

श्रीशिव उवाच । दत्ता गङ्गा मया तुभ्यं पितॄणां ते गतिः परा । तुभ्यं मोक्षः परश्चेति तमुक्त्वान्तर्दधे शिवः ॥ १०५ ॥

ພຣະສີວະກ່າວວ່າ: «ເຮົາໄດ້ປະທານແມ່ນ້ຳຄົງຄາໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ; ສໍາລັບບັນພະບຸລຸດຂອງເຈົ້າ ນ້ຳຂອງນາງເປັນທາງຜ່ານອັນສູງສຸດ. ແລະສໍາລັບເຈົ້າ ຈະມີມົກຊະອັນສູງສຸດ» ເວົ້າແລ້ວ ພຣະສີວະກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ.

Verse 106

कपर्दिनो जटास्रस्ता गङ्गा लोकैकपाविनी । पावयन्ती जगत्सर्वमन्वगच्छद्भगीरथम् ॥ १०६ ॥

ຈາກປອກຜົມຈັດຂອງກະປັດດິນ (ພຣະສີວະ) ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ—ຜູ້ຊໍາລະໂລກທັງປວງ—ໄດ້ໄຫຼອອກ; ນາງຊໍາລະຈັກກະວານທັງໝົດ ແລະຕິດຕາມພະພາກີຣະຖາ.

Verse 107

ततः प्रभृति सा देवी निर्मला मलहारिणी । भागीरथीति विख्याता त्रिषु लोकेष्वभून्मुने ॥ १०७ ॥

ນັບແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ພຣະເທວີນັ້ນ—ບໍລິສຸດ ແລະກໍາຈັດມົນທິນ—ໄດ້ຮັບການຂານນາມວ່າ “ພາກີຣະຖີ” ໂອ ມຸນີ ໃນສາມໂລກທັງປວງ.

Verse 108

सगरस्यात्मजाः पूर्वं यत्र दग्धाः स्वपाप्मना । तं देशं प्लावयामास गङ्गा सर्वसरिद्वरा ॥ १०८ ॥

ສະຖານທີ່ທີ່ລູກຊາຍຂອງສະກະຣະເຄີຍຖືກເຜົາໄໝ້ໂດຍບາບຂອງຕົນ ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ—ຍອດແຫ່ງແມ່ນ້ຳທັງປວງ—ໄດ້ຖ້ວມທ່ວມ ແລະຊໍາລະດິນແດນນັ້ນໃຫ້ບໍລິສຸດ.

Verse 109

यदा सम्प्लावितं भस्म सागराणां तु गङ्गया । तदैव नरके मग्ना उद्धृताश्च गतैनसः ॥ १०९ ॥

ເມື່ອນ້ຳແມ່ນ້ຳຄົງຄາໄດ້ຖ້ວມລ້າງ ແລະຊຳລະຂີ້ເຖົ່າຂອງລູກຫຼານສາຄະຣະ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ຜູ້ທີ່ຈົມຢູ່ໃນນະລົກຖືກຍົກຂຶ້ນ ແລະພົ້ນບາບ।

Verse 110

पुरा सङ्क्रुश्यमानेन ये यमेनातिपीडिताः । त एव पूजितास्तेन गङ्गाजलपरिप्लुताः ॥ ११० ॥

ຜູ້ທີ່ໃນອະດີດຖືກພະຍົມລາກດຶງ ແລະທໍລະມານຢ່າງໜັກ ບັດນີ້ເມື່ອໄດ້ອາບ ແລະຖືກນ້ຳຄົງຄາຊຸມຊ່ຳ ກໍກາຍເປັນຜູ້ທີ່ພະຍົມເຄົາລົບຍົກຍ້ອງ।

Verse 111

गतपापान्स विज्ञाय यमः सगरसम्भवान् । प्रणम्याभ्यर्च्य विधिवत्प्राह तान्प्रीतमानसः ॥ ११२ ॥

ເມື່ອພະຍົມຮູ້ວ່າລູກຫຼານສາຄະຣະໄດ້ພົ້ນບາບແລ້ວ ພຣະອົງມີໃຈຍິນດີ ໄດ້ກົ້ມກາບ ແລະບູຊາພວກເຂົາຕາມພິທີ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບພວກເຂົາ।

Verse 112

इत्युक्तास्ते महात्मानो यमेन गतकल्मषाः । दिव्यदेहधरा भूत्वा विष्णुलोकं प्रपेदिरे ॥ ११३ ॥

ເມື່ອຖືກພະຍົມກ່າວດັ່ງນັ້ນ ມະຫາວິນຍານເຫຼົ່ານັ້ນຜູ້ພົ້ນມົນທິນທັງປວງ ໄດ້ຮັບກາຍທິບ ແລະເຂົ້າເຖິງໂລກຂອງພຣະວິສະນຸ।

Verse 113

एवंप्रभावा सा गङ्गा विष्णुपादाग्रसम्भवा । सर्वलोकेषु विख्याता महापातकनाशिनी ॥ ११४ ॥

ດັ່ງນີ້ແມ່ນອຳນາດຂອງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ—ເກີດຈາກສ່ວນໜ້າຂອງພຣະບາດພຣະວິສະນຸ—ໂດງດັງໃນທຸກໂລກວ່າເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບໃຫຍ່ທີ່ສຸດກໍຍັງໄດ້।

Verse 114

य इदं पुण्यमाख्यानं महापातकनाशनम् । पठेच्च शृणुयाद्वापि गङ्गास्नानफलं लभेत् ॥ ११५ ॥

ຜູ້ໃດອ່ານຫຼືຟັງເລື່ອງບຸນອັນສັກສິດນີ້ ທີ່ທຳລາຍບາບໃຫຍ່ ຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາ (ຄັງຄາ)។

Verse 115

यस्त्वेतत्पुण्यमाख्यानं कथयेद्ब्राह्मणाग्रतः । स याति विष्णुभवनं पुनरावृत्तिवर्जितम् ॥ ११६ ॥

ແຕ່ຜູ້ໃດເລົ່າບັນຊີບຸນອັນສັກສິດນີ້ຕໍ່ໜ້າພຣາຫມັນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດພຣະວິສນຸບະວັນ ອັນປາດຈາກການກັບຄືນ (ບໍ່ຫວນເກີດ)।

Verse 116

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे प्रथमपादे गङ्गामाहात्म्ये भागीरथगङ्गानयनंनाम षोडशोऽध्यायः ॥ १६ ॥

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງບົດທີ 16 ຊື່ «ພາຄີຣະຖະນຳແມ່ນ້ຳຄົງຄາລົງມາ» ໃນພາກກຽດຕິຄຸນແຫ່ງຄົງຄາ ໃນປາດະທຳອິດ ຂອງພູຣະວະພາກ ໃນ «ສຣີ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະປູຣານະ»។