Dharmopadeśa-Śānti: Rules of Impurity, Expiations, and Ancestor Rites

Verse 1

धर्मराज उवाच । श्रुतिस्मृत्युदितं धर्मं वर्णानामनुपूर्वशः । प्रब्रवीमि नृपश्रेष्ट तं श्रृणुष्व समाहितः ॥ १ ॥

ທ່ານທັມມະຣາຊາ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວປະກາດທຳມະຂອງວັນນະທັງຫຼາຍຕາມລຳດັບ ດັ່ງທີ່ສອນໄວ້ໃນ ສຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ. ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ສະຫງົບ ແລະຕັ້ງມັ່ນ.”

Verse 2

यो भुञ्जानोऽशुचिं वापि चाण्डालं पतितं स्पृशेत् । क्रोधादज्ञानतो वापिं तस्य वक्ष्यामि निष्कृतिम् ॥ २ ॥

ຖ້າຜູ້ໃດກຳລັງກິນຢູ່ ແລ້ວໄປແຕະຕ້ອງຜູ້ບໍ່ບໍລິສຸດ ຫຼື ຈັນດາລາ (Caṇḍāla) ຫຼື ຜູ້ຕົກຕ່ຳຈາກທຳມະ—ຈະເປັນເພາະໂກດ ຫຼື ເພາະບໍ່ຮູ້ກໍຕາມ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຖຶງການແກ້ບາບ (niṣkṛti) ສຳລັບການນັ້ນ.

Verse 3

त्रिरात्रं वाथ षड्रात्रं यथासंख्यं समाचरेत् । स्नानं त्रिषवणं विप्रपञ्चगव्येन शुध्यति ॥ ३ ॥

ຄວນປະຕິບັດປຣາຍະສິດ 3 ຄືນ ຫຼື 6 ຄືນ ຕາມລຳດັບທີ່ກຳນົດ. ໂດຍອາບນ້ຳໃນສັນທະຍາທັງສາມ (ເຊົ້າ ທ່ຽງ ແລງ) ພຣາຫມັນຈຶ່ງບໍລິສຸດດ້ວຍ ປັນຈະກະວະຍະ (pañcagavya).

Verse 4

भुञ्जानस्य तु विप्रस्य कदाचिजत्स्त्रवते गुदम् । उच्छिष्टत्वेऽशुचित्वे च तस्य शुद्धिं वदामि ते ॥ ४ ॥

ແຕ່ຖ້າໃນຂະນະທີ່ພຣາຫມັນກຳລັງກິນ ມີນ້ຳຫຼືຂອງເຫຼວໄຫຼອອກຈາກທະວານໃນບາງເວລາ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນທັງ “ອຸຈຊິດຕະ” (ucchiṣṭa) ແລະ “ອະສຸຈິ” (aśuci). ຂ້ອຍຈະກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຟັງເຖິງວິທີຊຳລະຂອງລາວ.

Verse 5

पूर्वं कृत्वा द्विजः शौचं पश्चादप उपस्पृशेत् । अहोरात्रोषितो भूत्वा पञ्चगव्येन शुध्यति ॥ ५ ॥

ກ່ອນອື່ນ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຊະ) ຄວນເຮັດຊາວຈະ (śauca) ໃຫ້ສະອາດກ່ອນ; ແລ້ວຈຶ່ງສຳຜັດນ້ຳເພື່ອອາຈະມະນະ (ācamana). ຖ້າຢູ່ໃນຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດຄົບມື້ຄືນ ຈຶ່ງບໍລິສຸດດ້ວຍ pañcagavya.

Verse 6

निगिरन्यदि मेहेत भुक्त्वा वा मेहने कृते । अहोरात्रोषितो भूत्वा जुहुयात्सर्पिषाऽनलम् ॥ ६ ॥

ຖ້າຜູ້ໃດປັດສະວະໃນຂະນະກຳລັງກືນອາຫານ ຫຼືປັດສະວະຫຼັງຈາກກິນແລ້ວ ນັ້ນ—ເມື່ອອົດອາຫານຄົບມື້ຄືນ—ຄວນຖວາຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ລົງໃນໄຟສັກສິດ ເປັນພິທີຊົດເຊີຍບາບ.

Verse 7

यदा भोजनकाले स्यादशुचिर्ब्राह्मणः क्वचित् । भूमौ निधाय तं ग्रासं स्नात्वा शुद्धिमवान्पुयात् ॥ ७ ॥

ເມື່ອເຖິງເວລາກິນ ຖ້າພຣາຫມັນເກີດຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດຂຶ້ນໂດຍເຫດໃດໜຶ່ງ ຄວນວາງຄຳຂ້າວນັ້ນລົງພື້ນດິນກ່ອນ. ແລ້ວອາບນ້ຳໃຫ້ບໍລິສຸດ ຈຶ່ງກັບມາກິນໄດ້.

Verse 8

भक्षयित्वा तु तद् आसमुपवालेन शुद्ध्यति । अशित्वा चैव तत्सर्वं त्रिरात्रमशुचिर्भवेत् ॥ ८ ॥

ຖ້າຜູ້ໃດກິນອາຫານນັ້ນ ຈະບໍລິສຸດໄດ້ໂດຍການອົດອາຫານ; ແຕ່ຖ້າກິນໝົດທັງໝົດ ຈະເປັນອະສຸຈິສາມຄືນ।

Verse 9

अश्रतश्चेद्वमिः स्याद्वै ह्यस्वस्थस्त्रिश्रतं जपेत् । स्वस्थस्त्रीणि सहस्त्राणि गायत्र्याः शोधनं परम् ॥ ९ ॥

ຖ້າກິນແລ້ວເກີດອາການອາເມັນ ເມື່ອບໍ່ສະບາຍໃຫ້ສວດຄາຖາ ກາຍະຕຣີ 300 ເທື່ອ; ຖ້າສຸຂະພາບດີ ໃຫ້ສວດ 3000 ເທື່ອ—ນີ້ແມ່ນການຊໍາລະອັນສູງສຸດດ້ວຍກາຍະຕຣີ।

Verse 10

चाण्डालैः श्वपर्चैः स्पृष्टो विण्मूत्रे च कृते द्विजः ॥ १० ॥

ຊາຍຜູ້ເປັນທະວິຊະ (ເກີດສອງຄັ້ງ) ຈະເປັນອະສຸຈິ ຖ້າຖືກຕ້ອງໂດຍຈັນດາລາ ຫຼືຜູ້ປຸງເນື້ອຫມາ; ແລະຍັງເຊັ່ນດຽວກັນ ຖ້າໄປສຳຜັດອຸຈະ ຫຼືປັດສະວະ।

Verse 11

त्रिरात्रं तु प्रकुर्वीत भुक्तोच्छिष्टः षडाचरेत् । उदक्यां सूतिकांवापि संस्पृशेदन्त्यजो यदि ॥ ११ ॥

ຖ້າອັນຕະຍະຈະ (ຜູ້ຢູ່ຊັ້ນຕໍ່າສຸດ) ໄປສຳຜັດຍິງມີປະຈໍາເດືອນ ຫຼືຍິງຢູ່ໃນການຄອດ ຈະຕ້ອງຖືອະສຸຈິສາມຄືນ; ແຕ່ຖ້າໄປສຳຜັດຜູ້ທີ່ກິນແລ້ວຍັງເປັນອຸຈຊິດ (ເຫຼືອອາຫານ) ຈະຕ້ອງຖືຫົກຄືນ।

Verse 12

त्रिरात्रेण विशुद्धिः स्यादिति शातातपोऽब्रवीत् । रजस्वला तु संस्पृष्टा श्वभिर्मातङ्गवायसैः ॥ १२ ॥

ຊາຕາຕະປະ ກ່າວວ່າ: «ຄວາມບໍລິສຸດບັງເກີດໃນສາມຄືນ». ແຕ່ຍິງມີປະຈໍາເດືອນ ຖ້າຖືກຕ້ອງໂດຍຫມາ, ໂດຍມາຕັງກະ/ຈັນດາລາ, ຫຼືໂດຍກາ ກໍກ່ອນໃຫ້ເກີດອະສຸຈິທີ່ຕ້ອງຊໍາລະເຊັ່ນນັ້ນ।

Verse 13

निराहारा शुचिस्तिष्टेत्काले स्नानेन शुद्ध्यति । रजस्वले यदा नार्यावन्योन्यं स्पृशतः क्वचित् ॥ १३ ॥

ບໍ່ກິນອາຫານ ຄວນຢູ່ໃນຄວາມສະອາດ; ເມື່ອເຖິງເວລາອັນຄວນ ການອາບນ້ຳຈະເຮັດໃຫ້ບໍລິສຸດ. ຖ້າຍາມໃດກໍຕາມ ແມ່ຍິງທີ່ມີເລືອດປະຈຳເດືອນ ໄດ້ແຕະຕ້ອງກັນ ຈົ່ງປະຕິບັດການຊຳລະຕາມວິນັຍ.

Verse 14

शुद्धेते ब्रह्मकूर्चेन ब्रह्मकूर्चेन चोपरि । उच्छिष्टेन च संस्पृष्टो यो न स्नानं समाचरेत् ॥ १४ ॥

ແມ່ນແຕ່ຈະໄດ້ຊຳລະດ້ວຍພິທີ «ພຣະຫມະກູຣຈະ» ແລະຍັງເຮັດ «ພຣະຫມະກູຣຈະ» ຊ້ຳອີກກໍຕາມ, ຜູ້ໃດຖືກແຕະຕ້ອງດ້ວຍເສດອາຫານ/ຂອງບໍ່ບໍລິສຸດຂອງຜູ້ອື່ນ ແຕ່ບໍ່ອາບນ້ຳຕາມຄວນ ບໍ່ຄວນນັບວ່າບໍລິສຸດສົມບູນ.

Verse 15

ऋतौ तु गर्भं शङ्कित्वा स्नानं मैथुनिनः स्मृतम् । अनॄतौ तु स्त्रियं गत्वा शौचं मूत्रपुरीषवत् ॥ १५ ॥

ໃນເວລາທີ່ເໝາະສົມ (ລະດູອຸດົມ) ຫາກມີການຮ່ວມເພດ ຄວນອາບນ້ຳພາຍຫຼັງ ໂດຍຄຳນຶງວ່າອາດມີການຕັ້ງຄັນ—ນີ້ແມ່ນຂໍ້ກຳນົດສຳລັບຜູ້ຮ່ວມສັງຄົມ. ແຕ່ຖ້າເຂົ້າຫາແມ່ຍິງນອກລະດູ ການຊຳລະຈະເປັນເຫມືອນທີ່ກຳນົດຫຼັງປັດສະວະ ແລະ ຂັບຖ່າຍ.

Verse 16

उभावप्यशुची स्यातां दम्पती याभसंगतौ । शयनादुत्थिता नारी शुचिः स्यादशुचिः पुमान् ॥ १६ ॥

ຖ້າຜົວເມຍທັງສອງຮ່ວມກັນໃນການຮ່ວມເພດທີ່ບໍ່ຖືກຄວນ ທັງຄູ່ຈະເປັນອະສຸຈິ. ແຕ່ເມື່ອລຸກຈາກການນອນ ແມ່ຍິງນັບວ່າສຸຈິ ແລະຜູ້ຊາຍນັບວ່າອະສຸຈິ.

Verse 17

भर्त्तुः शरीरशुश्रूषां दौरात्म्यादप्रकुर्वती । दण्ड्या द्वादशकं नारी वर्षं त्याज्या धनं विना ॥ १७ ॥

ແມ່ຍິງຜູ້ໃດດ້ວຍໃຈຊົ່ວ ບໍ່ປະຕິບັດການປະຄອງຮ່າງກາຍຂອງຜົວຕາມຄວນ ຄວນຖືກປັບໂທດສິບສອງ. ຖ້າຍັງດື້ດຶນຕໍ່ໄປ ຄວນຖືກປະຖິ້ມໜຶ່ງປີ ໂດຍບໍ່ໃຫ້ຊັບສິນໃດໆ.

Verse 18

त्यजन्तो पतितान्बन्धून्दण्ड्यानुत्तमसाहसम् । पिता हि पतितः कामं न तु माता कदाचन ॥ १८ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ລະທິ້ງຍາດພີ່ນ້ອງທີ່ຕົກຕ່ຳ (ມີບາບ/ຖືກຂັບອອກ) ຜູ້ຄວນຮັບໂທດ ນັ້ນເຮັດຜິດຮ້າຍຢ່າງຫນັກ. ພໍ່ອາດຕົກຕ່ຳໄດ້ຕາມເຫດ ແຕ່ແມ່ບໍ່ເຄີຍຕົກຕ່ຳເລີຍ.

Verse 19

आत्मानं घातयेद्यस्तु रज्ज्वादिभिरुपक्रमैः । मृते मेध्येन लेत्पव्यो जीवतो द्विशतं दमः ॥ १९ ॥

ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ຂ້າຕົນເອງໂດຍໃຊ້ເຊືອກ ຫຼືວິທີອື່ນໆ—ຖ້າຕາຍແລ້ວ ຄວນຈັດການສົບໂດຍທາສານຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ; ຖ້າຍັງມີຊີວິດ ຕ້ອງຖືກປັບສອງຮ້ອຍ (ປານາ/ດະມະ).

Verse 20

दण्ड्यास्तत्पुत्रमित्राणि प्रत्येकं पाणिकं दमम् । प्रायश्चित्तं ततः कुर्युर्यथाशास्त्रप्रचोदितम् ॥ २० ॥

ລູກຊາຍແລະມິດສະຫາຍຂອງເຂົາກໍຄວນຖືກລົງໂທດແຕ່ລະຄົນ ໂດຍປັບໜຶ່ງປານິກ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງຄວນປະຕິບັດການໄຖ່ບາບ (ປຣາຍະຊິດຕະ) ຕາມທີ່ຊາສຕຣາກໍານົດ.

Verse 21

जलाग्न्युद्वन्धनभ्रष्टाः प्रव्रज्यानाशकच्युताः । विषप्रपतनध्वस्ताः शस्त्रघातहताश्च ये ॥ २१ ॥

ຜູ້ທີ່ພິນາດໂດຍນ້ຳ ຫຼືໄຟ, ຜູ້ທີ່ຕົກຈາກການແຂວນຄໍ (ບ່ວງເຊືອກ), ຜູ້ທີ່ເສຍຫາຍແຫ່ງວິໄນນັກບວດແລ້ວເບື້ອນບ່ຽງ, ຜູ້ຖືກທໍາລາຍໂດຍພິດ ຫຼືຕົກຈາກທີ່ສູງ, ແລະຜູ້ຖືກຂ້າດ້ວຍການຟັນຟາດຂອງອາວຸດ—ຜູ້ໃດກໍຕາມ.

Verse 22

न चैते प्रव्रत्यवसिताः सर्वलोकबहिष्कृताः । चान्द्रायणेन शुद्ध्यंन्ति तत्पकृच्छ्रद्वयेन वा ॥ २२ ॥

ແລະຄົນເຫຼົ່ານີ້ ບໍ່ຄວນຖືວ່າຕົກຕ່ຳຈາກພິທີປະພືດທາງທຳມະຢ່າງຖາວອນ ແລະບໍ່ຄວນຖືກຂັບອອກຈາກສັງຄົມທັງປວງ. ພວກເຂົາຈະບໍລິສຸດໄດ້ ໂດຍປະຕິບັດວັດຈັນດຣາຍະນະ (Cāndrāyaṇa) ຫຼືໂດຍຮັບປະຕິບັດປະພຶດທຸກກະລະ (Pakṛcchra) ສອງຄັ້ງ ຕາມທີ່ກໍານົດໄວ້ສໍາລັບຄວາມຜິດນັ້ນ.

Verse 23

उभयावसितः पापश्यामच्छबलकाच्च्युतः । चान्द्रायणाभ्यां शुद्ध्येत दत्त्वा धेनुं तथा वृषम् ॥ २३ ॥

ຜູ້ໃດຕົກຢູ່ໃນອາບັດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ອຸພະຍາວະສິຕະ» ແລະຫຼົ່ນໄປສູ່ບາບ «ປາປະຊະຍາມະ» ກັບ «ຈະບະລະ» ຈະບໍລິສຸດໄດ້ໂດຍປະຕິບັດວຣະຕະ «ຈັນທຣາຍະນະ» ສອງຄັ້ງ ແລະຖວາຍທານນາງງົວກັບງົວຜູ້ດ້ວຍ।

Verse 24

स्वश्रृगालप्लवङ्गाद्यैर्मानुषैश्च रतिं विना । स्पृष्टः स्त्रात्वा शुचिः सद्यो दिवा संध्यासु रात्रिषु ॥ २४ ॥

ຖ້າຖືກສຳຜັດໂດຍໝາ, ໝາປ່າ, ລີງ ແລະອື່ນໆ ຫຼືໂດຍມະນຸດ (ບໍ່ໃຊ້ໃນຄວາມໝາຍທາງເພດ) ແລ້ວ, ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວຈະບໍລິສຸດທັນທີ—ຈະເປັນກາງວັນ, ເວລາສັນທະຍາ, ຫຼືກາງຄືນກໍຕາມ।

Verse 25

अज्ञानाद्वा तु यो भुक्त्वा चाण्डालान्नं कथंचन । गोमूत्रयावकाहारो मासार्द्धेन विशुद्ध्यति ॥ २५ ॥

ແຕ່ຖ້າຜູ້ໃດໂດຍອະວິຊາ ບັງເອີນກິນອາຫານຂອງຈັນດາລະ ບໍ່ວ່າດ້ວຍວິທີໃດ, ຜູ້ນັ້ນຈະບໍລິສຸດໃນຄື່ງເດືອນ ໂດຍດຳລົງຊີວິດດ້ວຍນ້ຳປັດສະວະງົວ ແລະ «ຢາວະກະ» (ອາຫານ/ໂຈກຂ້າວບາເລ).

Verse 26

गोब्राह्मणगृहं दग्ध्वा मृतं चोद्वन्धनादिना । पाशं छित्वा तथा तस्य कृच्छ्रमेकं चरेद्दिजः ॥ २६ ॥

ຜູ້ໃດໄດ້ເຜົາເຮືອນຫຼືຄອກຂອງງົວ ຫຼືຂອງພຣາຫມັນ, ຫຼືໄດ້ເຮັດໃຫ້ຕາຍໂດຍການແຂວນຄໍ ແລະອື່ນໆ, ແລະຍັງຕັດເຊືອກ/ບ່ວງທີ່ໃຊ້ໃນການນັ້ນດ້ວຍ, ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຄວນປະຕິບັດພິທີບຳເນັດ «ກຣິຈຊຣະ» ໜຶ່ງຄັ້ງ।

Verse 27

चाण्डालपुल्पसानां च भुक्त्वा हत्वा च योषितम् । कृच्छ्रार्ध्दमाचरेज्ज्ञानादज्ञानादैन्दवद्वयम् ॥ २७ ॥

ຜູ້ໃດໄດ້ກິນອາຫານຂອງຈັນດາລະ ຫຼືຂອງຊົນເຜົ່າພຸລປະສະ, ຫຼືໄດ້ຂ້າຍິງ—ຈະເຮັດດ້ວຍຄວາມຮູ້ຫຼືບໍ່ຮູ້ກໍຕາມ—ຄວນປະຕິບັດການບຳເນັດ «ກຣິຈຊຣະ» ເຄິ່ງໜຶ່ງ; ແລະຄວນຖືວຣະຕະ «ໄອນດະວະ» ສອງຄັ້ງ (ວຣະຕະອັນເກີ່ຍວກັບດວງຈັນ) ດ້ວຍ।

Verse 28

कोपालिकान्नभोक्तॄणां तन्नारीगामिनां तथा । अगम्यागमने विप्रो मद्यगो मांसभक्षणे ॥ २८ ॥

ພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງຈະຕົກຕໍ່າຢ່າງຫນັກ ໂດຍກິນອາຫານຂອງກາປາລິກາ, ໂດຍຄົບຫາກັບແມ່ຍິງຂອງເຂົາ, ໂດຍຮ່ວມເພດກັບແມ່ຍິງຕ້ອງຫ້າມ, ໂດຍດື່ມຂອງມຶນເມົາ, ແລະໂດຍກິນເນື້ອສັດ.

Verse 29

तपत्कृच्छ्रपरिक्षिप्तो मौर्वीहोमेन शुद्ध्यति । महापातककर्त्तारश्चत्वारोऽथ विशेषतः ॥ २९ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ປະຕິບັດຕະປະອັນເຂັ້ມງວດຊື່ «ຕະປັດ-ກຣິດຈຣະ» ຈະບໍລິສຸດໂດຍພິທີຮໍມ «ມໍຣະວີ». ແລະໂດຍສະເພາະ ມີຄົນສີ່ປະເພດທີ່ເອີ້ນວ່າຜູ້ກະທຳມະຫາປາຕະກະ (ບາບໃຫຍ່).

Verse 30

अग्निं प्रविश्य शुद्ध्यन्तिस्थित्वा वा महति क्रतौ । रहस्यकरणोऽप्येवं मासमभ्यस्य पूरुषः ॥ ३० ॥

ການເຂົ້າໄປໃນໄຟອັນສັກສິດ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ບໍລິສຸດ; ຫຼືການຢູ່ປະກອບຢູ່ໃນຍັດຍາກຳໃຫຍ່ອັນມະຫາກຣະຕຸ. ໃນທຳນອງດຽວກັນ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ກະທຳຜິດຢ່າງລັບໆ ກໍບໍລິສຸດໄດ້ ເມື່ອຝຶກປະຕິບັດວິໄນຕາມກຳນົດເປັນເວລາໜຶ່ງເດືອນ.

Verse 31

अघमर्षणसूक्तं वा शुद्ध्येदन्तर्जले जपन् । रजकश्चर्मकारश्च नटो बुरुड एव च ॥ ३१ ॥

ຫຼືການສວດ «ອະຄະມະຣະສະນະ ສູກຕະ» ໃນຂະນະທີ່ຢືນຢູ່ໃນນ້ຳ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ບໍລິສຸດ—ແມ່ນແຕ່ຄົນຊັກຜ້າ, ຊ່າງໜັງ, ນັກຟ້ອນ/ນັກສະແດງ, ແລະບູຣຸດາ ກໍດັ່ງກັນ.

Verse 32

कैवर्त्तमेदभिल्लाश्व सत्पैते ह्यन्त्यजाः स्मृताः । भुक्त्वा चैषां स्त्रियो गत्वा पीत्वा यः प्रतिगृह्यते ॥ ३२ ॥

ໄກວັດຕະ, ເມດະ, ບິລລະ, ອັດສະ, ແລະສັດປາຍຕະ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ «ອັນຕະຍະຈະ» (ຢູ່ນອກລະບຽບປະເພນີ). ຜູ້ໃດກິນອາຫານຂອງເຂົາ, ໄປຫາແມ່ຍິງຂອງເຂົາ, ຫຼືຮັບຂອງຕ້ອນຮັບ/ຂອງຂວັນ ຫຼັງຈາກດື່ມຮ່ວມກັນ ຍ່ອມເກີດມົນທິນ ແລະລ່ວງລະເມີດຈາຣິຕະທຳ.

Verse 33

कृच्छ्रार्द्धमाचरेज्ज्ञानादैन्दवद्वयम् । मातरं गुरुपत्नीं च दुहितृभगिनीस्नुषाः ॥ ३३ ॥

ເມື່ອຮູ້ຕົວວ່າໄດ້ລ່ວງເກີນ ຕໍ່ແມ່, ເມຍອາຈານ, ລູກສາວ, ເອື້ອຍ/ນ້ອງສາວ ຫຼື ລູກໄພ້ສາວ ພຶງປະພຶດພຣະວິນັຍ «ກຣິດສະຣະ» ຄຶ່ງ ຄຽງຄູ່ກັບອົບພະວາສ «ໄອນດະວະ» ສອງມື້।

Verse 34

संगम्य प्रविशेदग्निं नान्याशुद्धिर्विधीयते । राज्ञीं प्रव्रजितां धात्रीं तथावर्णोत्तमामपि ॥ ३४ ॥

ເມື່ອໄດ້ຮ່ວມເພດກັບນາງຜູ້ນັ້ນ ພຶງເຂົ້າສູ່ໄຟ; ບໍ່ມີວິທີຊໍາລະອື່ນໃດຖືກກໍານົດ—ແມ່ນແຕ່ນາງເປັນພຣະຣາຊິນີ, ນາງຜູ້ອອກບວດ, ແມ່ນົມ, ຫຼືຜູ້ຢູ່ໃນວັນນະສູງສຸດກໍຕາມ।

Verse 35

गत्वाकृच्छ्रद्वयं कुर्यात्सगोत्रामभिगम्य च । अमूषु पितृगोत्रासु मातृगोत्रगतासु च ॥ ३५ ॥

ເມື່ອໄດ້ໄປຍັງສະຖານທີ່ອັນຄວນແກ່ການຊໍາລະບາບ ຖ້າໄດ້ຮ່ວມເພດກັບຍິງຜູ້ຢູ່ໃນກົດຣະດຽວກັນ ບໍ່ວ່າເປັນສາຍພໍ່ ຫຼືສາຍແມ່ ພຶງປະພຶດ «ກຣິດສະຣະ» ສອງເທົ່າ।

Verse 36

परदारेषु सर्वेषु कृच्छ्रार्द्धं तपनं चरेत् । वेश्याभिगमने पापं व्यपोहन्ति द्विजास्तथा ॥ ३६ ॥

ສໍາລັບການຮ່ວມເພດກັບເມຍຂອງຜູ້ອື່ນທຸກກໍລະນີ ພຶງປະພຶດ «ກຣິດສະຣະ» ຄຶ່ງ ແລະຕະປະ «ຕະປະນະ»। ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ການໄປຫາໂສເພນີ ພວກດວິຊະຍ່ອມກໍາຈັດບາບດ້ວຍການຊໍາລະທີ່ກໍານົດໄວ້।

Verse 37

पीत्वा सकृत्सुतत्पं च पञ्चरात्रं कुशोदकम् । गुरुतल्पगतो कुर्याद्रबाह्मणो विधिवद्रूतम् ॥ ३७ ॥

ພຣາຫມັນຜູ້ຕົກຢູ່ໃນບາບແຫ່ງການລ່ວງເກີນຕຽງອາຈານ ເມື່ອໄດ້ດື່ມຄັ້ງໜຶ່ງນ້ໍາປະສົມທີ່ຕົ້ມອຸ່ນຮ່ວມກັບລູກຊາຍ ແລ້ວດື່ມນ້ໍາທີ່ຊໍາລະດ້ວຍຫຍ້າກຸສະຕິດຕໍ່ກັນຫ້າຄືນ ພຶງປະພຶດວຣະຕະຊໍາລະບາບຕາມພິທີທີ່ກໍານົດໄວ້।

Verse 38

गोन्घस्य केचिदिच्छन्ति केचिच्चैवावकीर्णिनः । दण्डादूर्ध्वं प्रहारेण यस्तु गां विनिपातयेत् ॥ ३८ ॥

ບາງຄົນກໍກຳນົດການຊຳລະບາບຂອງຜູ້ຂ້າງົວເປັນ “ໂກນຆາ”; ບາງຄົນກໍກຳນົດເປັນຂອງ “ອະວະກີຣນິນ”. ແຕ່ຜູ້ໃດຕີງົວເກີນຂອບເຂດທີ່ອະນຸຍາດ ຈົນໃຫ້ນາງລົ້ມລົງ ຜູ້ນັ້ນຕ້ອງຮັບບາບຫນັກ ແລະຕ້ອງປະຕິບັດການຊຳລະບາບຕາມທີ່ກ່າວໄວ້।

Verse 39

द्विगुणं गोव्रतं तस्य प्रायश्चितं विशोधयेत् । अङ्गुष्टमात्रस्थूलस्तु बाहुमात्रप्रमाणकः ॥ ३९ ॥

ສຳລັບຄວາມຜິດນັ້ນ ຄວນຊຳລະການປະຕິບັດຊົດໃຊ້ໂດຍຖື “ໂກວຣະຕະ” ໃຫ້ເປັນສອງເທົ່າ. ອຸປະກອນ/ຂອບເຂດທີ່ກຳນົດ ຄວນໜາເທົ່ານິ້ວໂປ້ ແລະຍາວເທົ່າທ່ອນແຂນ.

Verse 40

सार्द्रकस्सपालाश्च गोदण्डः परिकीर्त्तितः । गवां निपातने चैव गर्भोऽपि संभवेद्यदि ॥ ४० ॥

ໄມ້ຄັນທີ່ເຮັດຈາກໄມ້ຊຸ່ມ ພ້ອມກັບໄມ້ປະລາຊາ (palāśa) ຖືກກ່າວວ່າເປັນ “ໂກ-ດັນຑະ” ໄມ້ຂັບງົວ. ແລະຖ້າໃນການຕີໃຫ້ງົວລົ້ມນັ້ນ ເກີດການແທງລູກ/ແທງຄັນດ້ວຍ ກໍນັບເປັນຄວາມຜິດຮ່ວມດ້ວຍ.

Verse 41

एकैकशश्वरेत्कृच्छ्रं एषा गोन्घस्य निष्कृतिः । बन्धने रोधने चैव पोषणे वा गवां रुजाम् ॥ ४१ ॥

ສຳລັບງົວແຕ່ລະຕົວທີ່ຖືກທຳຮ້າຍ ຄວນປະຕິບັດພິທີບຳເນັດ “ກຣິຈຊຣະ” ຄັ້ງໜຶ່ງໆ; ນີ້ແມ່ນການຊົດໃຊ້ບາບຂອງການເຮັດໃຫ້ງົວເຈັບ—ຈະເປັນການມັດ, ການກັກຂັງ, ຫຼືການບໍ່ບຳລຸງຮັກສາອາການເຈັບປ່ວຍຂອງນາງ.

Verse 42

संपद्यते चेन्मरणं निमित्तेनैव लिप्यते । मूर्च्छितः पतितो वापि दण्डेनाभिहतस्ततः ॥ ४२ ॥

ຖ້າເກີດການຕາຍ ການຮັບຜິດຈະຖືກບັນທຶກຕາມເຫດປັດໃຈທີ່ໃກ້ທີ່ສຸດເທົ່ານັ້ນ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ນັ້ນພຽງແຕ່ສະຫຼົບ, ຫຼືລົ້ມລົງ, ຫຼືຕໍ່ມາຖືກຕີດ້ວຍໄມ້ຄັນ ກໍຈະຖືກລົງບັນຊີຄວາມຜິດຕາມເຫດກະຕຸ້ນຈຳເພາະນັ້ນ.

Verse 43

उत्थाय षट्पदं गच्छेत्सप्त पञ्चदशापि वा । ग्रासं वा यदि गृह्णीयात्तोयं वापि पिबेद्यदि ॥ ४३ ॥

ຖ້າຜູ້ໃດລຸກຂຶ້ນແລ້ວເດີນໄປແມ່ນແຕ່ 6 ກ້າວ—ຫຼື 7 ຫຼືກະທັ້ງ 15—ຫຼືຮັບອາຫານໜຶ່ງຄໍາ ຫຼືກະທັ້ງດື່ມນ້ໍາ ການຖືວຣະຕະ/ພິທີຈະຖືກນັບວ່າຂາດ ແລະຕ້ອງເລີ່ມໃໝ່ຕາມກົດ।

Verse 44

सर्वव्याधिप्रनष्टानां प्रायश्चित्तं न विद्यते । कष्टलोष्टाश्मभिर्गावः शस्त्रैर्वा निहता यदि ॥ ४४ ॥

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຖືກທໍາລາຍໂດຍໂລກຮ້າຍທຸກປະເພດ ບໍ່ມີການກໍານົດປຣາຍະຊິດຕະ (ການຊໍາລະບາບ) ໄວ້—ໂດຍພິເສດເມື່ອມີການຂ້າງົວ ດ້ວຍໄມ້, ກ້ອນດິນ, ຫີນ, ຫຼືອາວຸດ।

Verse 45

प्रायश्चित्तं स्मृतं तत्र शस्त्रे शस्त्रे निगद्यते । काष्टे सान्तपनं प्रोक्तं प्राजापत्यं तु लोष्टके ॥ ४५ ॥

ໃນກໍລະນີນັ້ນ ການຊໍາລະບາບ (prāyaścitta) ຖືກກ່າວໄວ້ແຍກຕ່າງຫາກສໍາລັບອາວຸດແຕ່ລະຢ່າງ. ຖ້າເກີດຈາກໄມ້ ໃຫ້ປະຕິບັດສານຕະປະນະ (Sāntapana); ແລະຖ້າເກີດຈາກກ້ອນດິນ ໃຫ້ປະຕິບັດປຣາຈາປັດຕະຍະ (Prājāpatya).

Verse 46

तप्तकृच्छ्रं तु पाषाणे शस्त्रे चाप्यतिकृच्छ्रकम् । औषधं स्नेहमाहारं दद्याद्गोब्राह्मणेषु च ॥ ४६ ॥

ຖ້າເປັນກໍລະນີທີ່ເກີດຈາກຫີນ ຄວນປະຕິບັດຕັບຕະກຣິດຈະ (Taptakṛcchra); ແລະຖ້າເກີດຈາກອາວຸດ ຄວນປະຕິບັດອະຕິກຣິດຈະ (Atikṛcchra) ທີ່ເຂັ້ມກວ່າ. ອີກທັງຄວນໃຫ້ຢາ, ນ້ໍາມັນຂົມ/ກີ (ghee) ແລະອາຫານເປັນທານ—ໂດຍພິເສດແກ່ງົວ ແລະພຣາຫມັນ.

Verse 47

दीयमाने विपत्तिः स्यात्प्रायश्चित्तं तदा नहि । तैलभेषजपाने च भेषजानां च भक्षणे ॥ ४७ ॥

ຖ້າໃນຂະນະທີ່ກໍາລັງໃຫ້ທານ/ຖວາຍຕາມກົດ ເກີດເຫດຮ້າຍຂຶ້ນ ໃນເວລານັ້ນບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງມີ prāyaścitta. ເຊັ່ນດຽວກັນ ການດື່ມນ້ໍາມັນ ຫຼືການດື່ມຢາ ຫຼືການກິນຢາ ກໍບໍ່ມີການກໍານົດການຊໍາລະບາບໄວ້.

Verse 48

निशल्यकरणे चैव प्रायश्चित्तं न विद्यते । वत्सानां कण्ठबन्धेन क्रिययाभेषजेन तु ॥ ४८ ॥

ສໍາລັບການດຶງວັດຖຸຕ່າງປະເທດທີ່ຝັງຢູ່ໃນເນື້ອ (ເຊັ່ນ ເສັ້ນໄມ້/ຫົວລູກສອນ) ບໍ່ມີພິທີຊໍາລະບາບກໍານົດ; ສໍາລັບລູກງົວ ຄວນຈັດການດ້ວຍວິທີປະຕິບັດ ເຊັ່ນ ຜູກຄໍ ແລະໃຊ້ຢາຮັກສາ।

Verse 49

सायं संगोपनार्थं च त्वदोषो रोषबन्धयोः । पादे चैवास्य रोमाणि द्विपादे श्मश्रु केवलम् ॥ ४९ ॥

ຕອນແລງ ການປິດບັງແມ່ນເພື່ອປົກປ້ອງ; ແຕ່ຄວາມຜິດຂອງເຈົ້າຢູ່ທີ່ຄວາມໂກດ ແລະການຖືກຜູກມັດດ້ວຍຄວາມຄັບແຄ້ນ. ສ່ວນຮ່າງກາຍຂອງເຂົາ: ຂົນຢູ່ທີ່ຕີນ; ສໍາລັບຜູ້ມີສອງຕີນ (ມະນຸດ) ມີແຕ່ໜວດເທົ່ານັ້ນ.

Verse 50

त्रिपादे तु शिखावर्तं मूले सर्वं समाचरेत् । सर्वान्केशान्समुद्धृत्य छेदयेदङ्गुलद्वयम् ॥ ५० ॥

ໃນສ່ວນທີສາມຂອງສີສະ ຄວນຈັດຮູບວົງຂອງຊິຄາ (śikhā) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງທີ່ໂຄນ. ຮວບຮວມຜົມທັງໝົດ ແລ້ວຕັດໃຫ້ເຫຼືອຕາມຂະໜາດສອງນິ້ວ (ຕາມທີ່ບັນຍັດ).

Verse 51

एवमेव तु नारीणां मुण्डनं शिरसः स्मृतम् । न स्त्रिया वपनं कार्यं न च वीरासनं स्मृतम् ॥ ५१ ॥

ເຊັ່ນດຽວກັນ ສໍາລັບແມ່ຍິງ ການໂກນຜົມທີ່ສີສະ (ມຸນດນ) ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນຂໍ້ບັນຍັດ. ແຕ່ແມ່ຍິງບໍ່ຄວນເຮັດການໂກນທັງໝົດເປັນປະຈໍາ ແລະທ່າ vīrāsana ກໍບໍ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ສໍາລັບນາງ.

Verse 52

न च गोष्टे निवासोऽस्ति न गच्छन्तीमनुव्रजेत् । राजा वा राजपुत्रो वा ब्राह्मणो वा बहुश्रुतः ॥ ५२ ॥

ບໍ່ຄວນພັກອາໄສໃນຄອກງົວ ແລະບໍ່ຄວນຕາມຫຼັງແມ່ຍິງທີ່ກໍາລັງໄປທາງໃດທາງໜຶ່ງ—ບໍ່ວ່າຈະເປັນກະສັດ, ເຈົ້າຊາຍ, ຫຼືພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ຫຼາຍກໍຕາມ.

Verse 53

अकृत्वा वपनं तेषां प्रायश्चित्तं विनिर्द्दिशेत् । केशानां रक्षणार्थं च द्विगुणं व्रतमादिशेत् ॥ ५३ ॥

ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ໂກນຜົມ (tonsure) ກໍຄວນກໍານົດປຣາຍະຈິດຕະ (ການຊໍາລະບາບ) ໃຫ້; ແລະເພື່ອປົກປ້ອງຜົມ ຄວນສັ່ງໃຫ້ຖືວຣະຕະເປັນສອງເທົ່າ।

Verse 54

द्विगुणे गतु व्रते चीर्णे द्विगुणा व्रतदक्षिणा ॥ ५४ ॥

ເມື່ອຖືວຣະຕະໃນຮູບແບບສອງເທົ່າ ແລະປະພຶດສໍາເລັດດີແລ້ວ ດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ທານທີ່ຄູ່ກັບວຣະຕະນັ້ນ ກໍຄວນຖວາຍເປັນສອງເທົ່າເຊັ່ນກັນ।

Verse 55

पापं न क्षीयते हन्तुर्दाता च नरकं व्रजेत् । अश्रौतस्मार्तविहितं प्रायश्चित्तं वदन्ति ये ॥ ५५ ॥

ບາບຂອງຜູ້ຂ້າບໍ່ຫຼຸດລົງ ແລະຜູ້ອະນຸຍາດຫຼືສັ່ງໃຫ້ເຮັດ ກໍຈະໄປນະຣົກ—ດັ່ງນີ້ແມ່ນຄໍາຂອງຜູ້ທີ່ກ່າວຖຶງປຣາຍະຈິດຕະ ທີ່ບໍ່ຖືກຮັບຮອງໂດຍ Śruti ແລະ Smṛti।

Verse 56

तान्धर्मविन्घकर्तॄंश्च राजा दण्डेन पीडयेत् । न चैतान्पीडयेद्राजा कथंचित्काममोहितः ॥ ५६ ॥

ກະສັດຄວນລົງໂທດດ້ວຍອາຍາແກ່ຜູ້ທີ່ຂັດຂວາງທັມມະ. ແຕ່ກະສັດບໍ່ຄວນລົງໂທດພວກນີ້ໃນທາງໃດໆ ເມື່ອຖືກຫຼອກລວງໂດຍກາມະ (ຕັນຫາສ່ວນຕົວ).

Verse 57

तत्पापं शतधाभूत्वा तमेव परिसर्पति । प्रायश्चित्ते ततश्चीर्णे कुर्याद्ब्राह्मणभोजनम् ॥ ५७ ॥

ບາບນັ້ນເມື່ອເພີ່ມເປັນຮ້ອຍເທົ່າ ກໍຄ່ອຍໆຄືບກັບມາຕິດຕົວຜູ້ນັ້ນເອງ. ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກປະພຶດປຣາຍະຈິດຕະຕາມກໍານົດແລ້ວ ຄວນຈັດການເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມະນາ (Brāhmaṇa)។

Verse 58

विंशतिर्गा वृषं चैकं दद्यात्तेषां च दक्षिणाम् । क्रिमिभिस्तृण संभूतैर्मक्षिकादिनिपातितैः ॥ ५८ ॥

ຄວນບໍລິຈາກງົວ 20 ໂຕ ແລະ ງົວຜູ້ 1 ໂຕ ພ້ອມທັງດັກຊິນາແກ່ພຣາຫມັນ. ນີ້ແມ່ນປຣາຍະຊິດສໍາລັບຄວາມເສຍຫາຍ ຫຼື ຄວາມປົ່ນເປື້ອນທີ່ເກີດຈາກແມ່ທ້ອງໃນຫຍ້າ ແລະ ແມງວັນຕ່າງໆທີ່ຕົກລົງໃສ່ອາຫານ ຫຼື ຂອງບູຊາ.

Verse 59

कृच्छ्रार्द्धं स प्रकुर्वीत शक्त्या दद्याच्च दक्षिणाम् । प्रायश्चित्तं च कृत्वा वै भोजयित्वा द्विजोत्तमान् ॥ ५९ ॥

ເຂົາຄວນປະຕິບັດພິທີຖືສິນ «ກຣິດຊຣະ» (Kṛcchra) ເພີ່ງຄື່ງໜຶ່ງ ແລະ ຕາມກໍາລັງຄວນມອບດັກຊິນາຕາມທີ່ກໍານົດ. ເມື່ອໄດ້ເຮັດປຣາຍະຊິດແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນເລີ້ຍງອາຫານແກ່ດວິຊະໂອດຕະມະ—ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ.

Verse 60

सुवर्णमानिकं दद्यात्ततः शुद्धिर्विधीयते । चाण्डालश्वपचैः स्पृष्टे निशि स्नानं विधीयते ॥ ६० ॥

ຄວນມອບທອງຄໍາຕາມປະລິມານທີ່ກໍານົດ; ແລ້ວຈຶ່ງມີການບັນຍັດໃຫ້ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ. ຖ້າຖືກແຕະຕ້ອງໂດຍຈັນດາລາ ຫຼື ຜູ້ປຸງເນື້ອຫມາ (ຄົນນອກວັນນະ) ກໍໃຫ້ອາບນ້ໍາໃນຍາມຄ່ໍາຄືນຕາມພິທີ.

Verse 61

न वसेत्तत्र रात्रौ तु सद्यः स्नानेन शुद्ध्यति । वसेदथ यदा रात्रावज्ञानादविचक्षणः ॥ ६१ ॥

ບໍ່ຄວນພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນຍາມຄ່ໍາຄືນ; ດ້ວຍການອາບນ້ໍາທັນທີ ກໍໄດ້ຄືນຄວາມບໍລິສຸດ. ແຕ່ຖ້າຄົນບໍ່ຮູ້ເທົ່າທັນ ເນື່ອງຈາກອະວິຊາ ໄດ້ພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນຄືນ ກໍໃຫ້ອາບນ້ໍາທັນທີເພື່ອຊໍາລະຕົນ.

Verse 62

तदा तस्य तु तत्पापं शतधा परिवर्तते । उद्गच्छन्ति च नक्षत्राण्युपरिष्टाच्च ये ग्रहाः ॥ ६२ ॥

ໃນຂະນະນັ້ນ ບາບຂອງເຂົາຈະເພີ່ມພູນເຖິງຮ້ອຍເທົ່າແທ້ໆ; ແລະ ນັກຊັດຕຣະ (nakṣatra) ທັງຫຼາຍ ກັບດາວເຄາະ (graha) ທີ່ເຄື່ອນຢູ່ເທິງຟ້າ ກໍລຸກຂຶ້ນເປັນເຄື່ອງຊີ້ບອກ.

Verse 63

संस्पृष्टे रश्मिभिस्तेषामुदकस्नानमाचरेत् । याश्चान्तर्जलवल्मीकमूषिकोषरवर्त्मसु ॥ ६३ ॥

ເມື່ອນ້ຳເຫຼົ່ານັ້ນຖືກສຳຜັດໂດຍຮັງສີ (ແສງຕາເວັນ) ແລ້ວ ຄວນອາບນ້ຳເພື່ອຊຳລະ. ແລະດັ່ງດຽວກັນ ນ້ຳທີ່ຢູ່ໃນທາງນ້ຳພາຍໃນ—ເຊັ່ນ ຈອມມົດ, ຮູໜູ, ດິນເຄັມ, ແລະທາງໄຫຼ—ກໍຄວນເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 64

श्मशाने शौचशेषे च न ग्राह्याः सत्प मृत्तिकाः । इष्टापूर्तं तु कर्त्तव्यं ब्राह्मणेन प्रयत्नतः ॥ ६४ ॥

ໃນປ່າຊ້າ ແລະໃນເວລາທີ່ຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດຍັງເຫຼືອຢູ່ຫຼັງພິທີຊຳລະ ບໍ່ຄວນເອົາດິນສັກສິດທີ່ໃຊ້ໃນຄວາມບໍລິສຸດ. ແຕ່ພຣາຫມະນະຄວນພາກພຽນເຮັດ «ອິດຕະ» ແລະ «ປູຣຕະ»—ກຸສົນຈາກຍັດພິທີ ແລະການອຸປະການສາທາລະນະ.

Verse 65

इष्टेन लभते स्वर्गं मोक्षं पूर्त्तेन चान्पुयात् । वित्तक्षेपो भवेदिष्टं तडागं पूर्त्तमुच्यते ॥ ६५ ॥

ດ້ວຍ «ອິດຕະ» ຈຶ່ງໄດ້ສະຫວັນ; ດ້ວຍ «ປູຣຕະ» ກໍອາດເຖິງໂມກສະ. ການໃຊ້ຊັບສິນເພື່ອພິທີບູຊາ-ຍັດ ເອີ້ນວ່າ «ອິດຕະ»; ການສ້າງສະລະນ້ຳ (ຕະດາກະ) ຖືກກ່າວວ່າ «ປູຣຕະ».

Verse 66

आरामश्च विशेषेण देवद्रोण्यस्तथैव च । वापीकूपतडागानि देवतायतनानि च ॥ ६६ ॥

ແລະໂດຍພິເສດ ການຈັດສ້າງສວນພັກຜ່ອນ ແລະສວນດອກໄມ້; ພ້ອມທັງຮາງນ້ຳສັກສິດສຳລັບເທວະ. ອີກທັງການສ້າງບໍ່ຂັ້ນ, ບໍ່ນ້ຳ, ແລະສະລະນ້ຳ; ພ້ອມການກໍ່ສ້າງວິຫານ ແລະສະຖານບູຊາແດ່ເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 67

पतितान्युद्धरेद्यस्तु स पूर्वफलमश्नुते । शुक्लाया आहरेन्मूत्रं कृष्णाया गोः शकृत्तथा ॥ ६७ ॥

ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ຍົກຂຶ້ນຊ່ວຍເຫຼືອ ແລະປັບປຸງຜູ້ທີ່ຕົກຈາກຄວາມປະພຶດຖືກທາງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນອັນດີເລີດເຊັ່ນເກົ່າ. ຄວນນຳເອົານ້ຳປັດສະວະຂອງງົວສີຂາວ ແລະເອົາຂີ້ງົວຂອງງົວສີດຳເຊັ່ນກັນ.

Verse 68

ताम्रायाश्च पयो ग्राह्यं श्वेतायाश्च दधि स्मृतम् । कपिलाया घृतं ग्राह्यं महापातकनाशनम् ॥ ६८ ॥

ຈາກງົວສີແດງອົມທອງ (ຕາມຣາ) ຄວນເອົານ້ຳນົມ; ຈາກງົວສີຂາວ ກໍ່ກຳນົດໃຫ້ເອົານົມສົ້ມ (ດະທິ). ຈາກງົວກະປິລາ ຄວນເອົາກີ (ຄຣິຕ) ອັນເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບໃຫຍ່ (ມະຫາປາຕະກະ).

Verse 69

कुशैस्तीर्थनदीतौयैः सर्वद्रव्यं पृथक् पृथक् । आहृत्य प्रणवेनैव उत्थाप्य प्रणवेन च ॥ ६९ ॥

ໃຊ້ຫຍ້າກຸສະ ແລະນ້ຳຈາກທີ່ຂ້າມນ້ຳສັກສິດ ແລະແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ ນຳເອົາຂອງພິທີແຕ່ລະຢ່າງມາແຍກເປັນສ່ວນໆ. ແລ້ວຈຶ່ງຍົກຂຶ້ນ/ປະພອງຊຸດທັງໝົດດ້ວຍພຣະນະວະ (ໂອມ) ແຕ່ຢ່າງດຽວ ແລະຍົກອີກຄັ້ງກໍດ້ວຍພຣະນະວະເຊັ່ນກັນ.

Verse 70

प्रणवेन समालोड्य प्रणवेनैव संपिबेत् । पालाशे मध्यमे पर्णे भाण्डे ताम्रमये शुभे ॥ ७० ॥

ກວນມັນດ້ວຍການສະດຸດພຣະນະວະ (ໂອມ) ແລ້ວດື່ມມັນກໍດ້ວຍພຣະນະວະເຊັ່ນກັນ. ຈັດໃສ່ພາຊະນະທອງແດງອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະວາງໃບປາລາຊະເປັນຊັ້ນກາງ.

Verse 71

पिबेत्पुष्करपर्णे वा मृन्मये वा कुशोदकम् । सूतके तु समुत्पन्ने द्वितीये समुपस्थिते ॥ ७१ ॥

ເມື່ອສູຕະກະ (ຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດຫຼັງເກີດຫຼືຕາຍ) ເກີດຂຶ້ນ ແລະມາຮອດວັນທີສອງ ຄວນດື່ມນ້ຳກຸສະ—ຈະດື່ມຈາກໃບບົວ ຫຼືຈາກພາຊະນະດິນກໍໄດ້.

Verse 72

द्वितीये नास्ति दोषस्तु प्रथमेनैव शुध्यति । जातेन शुध्यते जातं मृतेन मृतकं तथा ॥ ७२ ॥

ໃນຄັ້ງທີສອງບໍ່ມີໂທດ; ໂດຍຄັ້ງທຳອິດນັ້ນເອງກໍບໍລິສຸດແລ້ວ. ໂດຍການເກີດ ສິ່ງທີ່ເນື່ອງກັບການເກີດກໍບໍລິສຸດ; ໂດຍການຕາຍ ສິ່ງທີ່ເນື່ອງກັບການຕາຍກໍເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 73

गर्भसंस्त्रवणे मासे त्रीण्यहानि विनिर्दिशेत् ॥ ७३ ॥

ຖ້າເກີດການແທ້ງລູກໃນເດືອນທີ່ກໍານົດ ຄວນກໍານົດໄລຍະ 3 ມື້ເປັນເວລາສະອາດ/ຖືພິທີ।

Verse 74

रात्रिभिर्मासतुल्याभिर्गर्भस्त्रावे विशुद्ध्यति । रजस्युपरते साध्वी स्नानेन स्त्री रजस्वला ॥ ७४ ॥

ໃນກໍລະນີແທ້ງລູກ ຄວາມບໍລິສຸດໄດ້ຮັບຫຼັງຈາກຈໍານວນຄືນເທົ່າກັບຈໍານວນເດືອນທີ່ຖືພາ। ເມື່ອເລືອດປະຈໍາເດືອນຢຸດ ນາງຜູ້ມີປະຈໍາເດືອນຈະບໍລິສຸດດ້ວຍການອາບນ້ໍາ।

Verse 75

स्वगोत्राद्भृश्यते नारी विवाहात्सप्तमे पदे । स्वामिगोत्रेण कर्त्तव्यास्तस्याः पिण्डोदकक्रियाः ॥ ७५ ॥

ແມ່ຍິງຖືກນັບວ່າຫຼຸດອອກຈາກໂຄດຣະຂອງຕົນ ໃນກ້າວທີ 7 ຂອງພິທີແຕ່ງງານ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພິທີຖວາຍປິນດາ ແລະ ນ້ໍາບູຊາໃຫ້ນາງ ຄວນເຮັດຕາມໂຄດຣະຂອງຜົວ।

Verse 76

उद्देश्यं पिण्डदाने स्यात्पिण्डे पिण्डे द्विनामतः । षण्णां देयास्त्रयः पिण्डा एवं दाता न मुह्यति ॥ ७६ ॥

ໃນການຖວາຍປິນດາ ຄວນລະບຸຜູ້ຮັບໃຫ້ຊັດ; ປິນດາແຕ່ລະກ້ອນ ຕ້ອງເວົ້າຊື່ 2 ຊື່. ສໍາລັບຜູ້ຮັບ 6 ຄົນ ຄວນຖວາຍ 3 ກ້ອນ. ເຮັດແບບນີ້ ຜູ້ຖວາຍຈະບໍ່ສັບສົນ।

Verse 77

स्वेन भर्त्रा सहस्त्राब्दं माताभुक्ता सुदैवतम् । पितामह्यपि स्वेनैव स्वेनैव प्रपितामही ॥ ७७ ॥

ແມ່ຜູ້ມີວາສະນາດີ ແລະໄດ້ຮັບພຣະພອນ ໄດ້ຊື່ນຊົມຊີວິດຄູ່ກັບຜົວຂອງນາງເປັນເວລາ 1,000 ປີ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ຍ່າ/ຍາຍກັບຜົວຂອງນາງ ແລະ ຍ່າທວດກໍເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 78

वर्षे तु कुर्वीत मातापित्रोस्तु सत्कृतिम् । अदैवं भोजयेच्छ्राद्धं पिण्डमेकं तु निर्वपेत् ॥ ७८ ॥

ປີໜຶ່ງຄັ້ງ ຄວນນົບນ້ອມບູຊາ ແລະໃຫ້ກຽດແກ່ແມ່ພໍ່ຢ່າງສົມຄວນ; ໃນພິທີສຣາດທະທີ່ບໍ່ຖວາຍແກ່ເທວະ ຄວນເລີ້ຍງອາຫານແຂກ ແລະວາງພິນດາໜຶ່ງກ້ອນ.

Verse 79

नित्यं नैमित्तिकं काम्यं वृद्धिश्राद्धमथापरम् । पार्वणं चेति विज्ञेयं श्राद्धं प़ञ्चविधं बुधैः ॥ ७९ ॥

ນັກປັນຍາຮູ້ວ່າ ສຣາດທະມີ 5 ປະເພດ: ນິຕະ (ປະຈໍາ), ໄນມິຕຕິກະ (ຕາມເຫດການ), ກາມຍະ (ຕາມຄວາມປາດຖະໜາ), ວຶດທິ-ສຣາດທະ (ເພື່ອຄວາມເຈີຣິນ), ແລະ ປາຣວະນະ-ສຣາດທະ।

Verse 80

ग्रहोपरागे संक्रान्तौ पर्वोत्सवमलालये । निर्वपेत्र्रीन्नरः पिण्डानेकमेव मृतेऽहनि ॥ ८० ॥

ໃນເວລາຄຣາສ (ອຸປະຣາກ), ໃນວັນສັງກຣານຕິ, ໃນງານບຸນພິທີ ແລະເວລາເກີດພິບັດ ຄວນຖວາຍພິນດາ 3 ກ້ອນ; ແຕ່ໃນວັນມໍຣະນະ ຄວນຖວາຍພິນດາພຽງ 1 ກ້ອນ.

Verse 81

अनूढ न पृथक्कन्या पिण्डे गोत्रे च सूतके । पाणिग्रहणमन्त्राभ्यां स्वगोत्राद्भ्रश्यते ततः ॥ ८१ ॥

ສາວທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ແຕ່ງງານ ບໍ່ຖືກນັບວ່າແຍກອອກຈາກຕະກູນພໍ່ ໃນເລື່ອງພິນດາ, ໂຄດຣະ (gotra) ແລະ ສູຕະກະ (ຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດພິທີ). ແຕ່ເມື່ອພິທີແຕ່ງງານສຳເລັດດ້ວຍມັນຕຣາຈັບມື (pāṇigrahaṇa) ນາງຈຶ່ງຫຼຸດອອກຈາກໂຄດຣະຂອງຕົນ (ຝ່າຍພໍ່).

Verse 82

येन येन तु वर्णेन या कान्या परिणीयते । तत्समं सूतकं याति तथापिण्डोदकेऽपि च ॥ ८२ ॥

ສາວຖືກແຕ່ງເຂົ້າໄປໃນວັນນະ (varṇa) ໃດ ນາງຈະໄດ້ຮັບສູຕະກະ (ຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດເມື່ອເກີດ) ເທົ່າກັນກັບວັນນະນັ້ນ; ແລະກົດດຽວກັນນີ້ ຍັງໃຊ້ໃນເລື່ອງພິນດາ ແລະ ອຸດະກະ (ນ້ຳຖວາຍ) ດ້ວຍ.

Verse 83

विवाहे चैव संवृत्ते चतुर्थेऽहनिरात्रिषु । एकत्वं सा व्रजेद्भर्तुः पिण्डे गोत्रे च सूतके ॥ ८३ ॥

ເມື່ອພິທີແຕ່ງງານສຳເລັດສົມບູນ ໃນວັນແລະຄືນທີ່ສີ່ ນາງຈະເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັບຜົວ—ຮ່ວມພິນດາ (piṇḍa) ສາຍຕະກູນ, ໂກດຣະ (gotra) ແລະສູຕະກະ (sūtaka) ເມື່ອເກີດຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດພິທີກຳ.

Verse 84

प्रथमेऽह्नि द्वितीये वा तृतीये वा चतुर्थके । अस्थिसंचयनं कार्यं बन्धुभिर्हितबुद्धिभिः ॥ ८४ ॥

ໃນວັນທຳອິດ ຫຼືວັນທີສອງ ຫຼືວັນທີສາມ ຫຼືວັນທີສີ່—ໃນວັນໃດວັນໜຶ່ງໃນນີ້—ການເກັບຮວບກະດູກຫຼັງການເຜົາສົບ ຄວນເຮັດໂດຍຍາດພີ່ນ້ອງຜູ້ມີໃຈດີ ແລະຈິດຕະນາຖືກຕ້ອງ.

Verse 85

चतुर्थे पञ्चमे चैव सत्पमे नवमे तथा । अस्थिसंचयनं प्रोक्तं वर्णानामनुपूर्वशः ॥ ८५ ॥

ການເກັບຮວບກະດູກຫຼັງການເຜົາສົບ ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ ໃຫ້ເຮັດໃນວັນທີ 4, 5, 7 ແລະ 9—ໂດຍລຳດັບຕາມວັນນະ (varṇa) ທັງສີ່.

Verse 86

एकादशाहे प्रेतस्य यस्य चोत्सृज्यते वृषः । मुच्यते प्रेतलोकात्स स्वर्गलोके महीयते ॥ ८६ ॥

ຖ້າໃນວັນທີ 11 ຫຼັງການຕາຍ ມີການປ່ອຍງົວຜູ້ຕາມພິທີເພື່ອອຸທິດແກ່ຜູ້ລ່ວງລັບ ຜູ້ຕາຍນັ້ນຈະພົ້ນຈາກໂລກເປຣຕະ (preta-loka) ແລະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນສະຫວັນ.

Verse 87

नाभिमात्रे जले स्थित्वा हृदयेन तु चिन्तयेत् । आगच्छन्तु मे पितरो गृह्णन्त्वेताञ्जाञ्जलीन् ॥ ८७ ॥

ຢືນຢູ່ໃນນ້ຳເຖິງສະດື ແລ້ວພິຈາລະນາດ້ວຍໃຈວ່າ: “ຂໍໃຫ້ປິຕຣະ (pitṛ) ບັນພະບຸລຸດຂອງຂ້ອຍ ຈົ່ງມາ ແລະຈົ່ງຮັບອັນຈະລີ (añjali) ຖວາຍມືເຕັມນີ້ຈາກຂ້ອຍ.”

Verse 88

हस्तौ कृत्वा तु संयुक्तौ पूरचित्वा जलेन च । गोश्रृङ्गमात्रमुद्धृत्य जलमध्ये विनिः क्षिपेत् ॥ ८८ ॥

ໃຫ້ປະສານມືທັງສອງເຂົ້າກັນ ແລ້ວຕັກນ້ຳໃສ່ຝາມື; ຍົກຂຶ້ນແຕ່ພຽງປະມານເທົ່າທີ່ໃສ່ໄດ້ໃນເຂົາງົວ ແລ້ວສາດຄືນລົງໃນກາງນ້ຳ.

Verse 89

आकाशे च क्षिपेद्वारि वारिस्थो दक्षघिणामुखः । पितॄणां स्थानमाकाशं दक्षिणादिक् तथैव च ॥ ८९ ॥

ຢືນຢູ່ໃນນ້ຳ ແລ້ວຫັນໜ້າໄປທາງທິດໃຕ້ ຈຶ່ງສາດນ້ຳບູຊາຂຶ້ນສູ່ຟ້າ; ເພາະສະຖານຂອງພິຕຣະ (Pitṛs) ຄືຟ້າ ແລະທິດຂອງທ່ານກໍແມ່ນທິດໃຕ້.

Verse 90

आपो देवगणाः प्रोक्ता आपः पितृगणास्तथा । तस्मादस्य जलं देयं पितॄणां हितमिच्छता ॥ ९० ॥

ນ້ຳຖືກກ່າວວ່າເປັນຫມູ່ເທວະ ແລະນ້ຳກໍເປັນຫມູ່ພິຕຣະ (Pitṛs) ເຊັ່ນກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປາດຖະນາປະໂຫຍດແກ່ພິຕຣະ ຄວນຖວາຍນ້ຳແກ່ທ່ານ.

Verse 91

दिवासूर्यांशुसंतत्पं रात्रौ नक्षत्रमारुतैः । मध्ययोरप्युभाभ्यां च पवित्रं सर्वदा जलम् ॥ ९१ ॥

ຕອນກາງວັນ ນ້ຳຖືກແຜດເຜົາໂດຍລຳແສງຕາເວັນ; ຕອນກາງຄືນ ນ້ຳຖືກກະທົບໂດຍລົມໃຕ້ດາວ. ແລະໃນຊ່ວງຄາບກາງທັງສອງນັ້ນດ້ວຍ—ນ້ຳຍັງຄົງບໍລິສຸດຢູ່ເທື່ອ.

Verse 92

स्वभावयुक्तमव्यक्तममेध्येन सदा शुचिः । भाण्डस्थं धरणीस्थं वा पवित्रं सर्वदा जलम् ॥ ९२ ॥

ນ້ຳໂດຍສະພາບຂອງມັນ ເປັນອັນບໍລິສຸດ ແລະບໍ່ປາກົດມົນທິນ; ແມ່ນແຕ່ໄດ້ສຳຜັດສິ່ງບໍ່ສະອາດ ກໍຍັງຄົງບໍລິສຸດຢູ່ເທື່ອ. ຈະຢູ່ໃນພາຊະນະ ຫຼືຢູ່ເທິງພື້ນດິນ ນ້ຳກໍເປັນອັນຊຳລະບາບຢູ່ສະເໝີ.

Verse 93

देवतानां पितॄणां च जलं दद्याज्जलाञ्जलीन् । असंस्कृतप्रमीतानां स्थले दद्याद्विचक्षणः ॥ ९३ ॥

ຄວນຖວາຍນ້ຳເປັນອັນຈະລີ (ນ້ຳບູຊາ) ແດ່ເທວະດາ ແລະ ບັນພະບຸລຸດ. ຜູ້ມີປັນຍາຄວນຖວາຍໃນສະຖານທີ່ຖືກຕ້ອງ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຕາຍທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບສັງສະກາຣຕາມພິທີກໍຕາມ.

Verse 94

श्राद्धे हवनकाले च दद्यादेकेन पाणिना । उभाभ्यां तर्पणे दद्यादेष धर्मो व्यवस्थितः ॥ ९४ ॥

ໃນພິທີສຣາດທະ ແລະ ເວລາຮໍມະ (ບູຊາໄຟ) ຄວນໃຫ້ດ້ວຍມືຂ້າງດຽວ; ແຕ່ໃນຕັຣປະນະ (ລິບາຊັນເພື່ອໃຫ້ບັນພະບຸລຸດ/ເທວະດາພໍໃຈ) ຄວນໃຫ້ດ້ວຍສອງມື—ນີ້ແມ່ນທຳມະທີ່ຈັດວາງໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 95

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे प्रथमपादे धर्मशान्तिनिर्देशो नाम चतुर्दशोऽध्यायः ॥ १४ ॥

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ່ສິບສີ່ ຊື່ວ່າ «ຄຳຊີ້ນຳເລື່ອງທຳມະ ແລະ ສານຕິ (ຄວາມສະຫງົບ)» ໃນພາກຕົ້ນ (Pūrva-bhāga) ປາດະທຳອິດ ຂອງ ສຣີ ບຣິຫັນ-ນາຣະດີຍະ ປູຣານະ.