Graha–Ketu–Utpāta Lakṣaṇas: Solar/Lunar Omens, Comets, Eclipses, and Calendar Rules

Verse 1

सनंदन उवाच । क्रमाच्चैत्रादिमासेषु मेषाद्याः संक्रमा मताः । चैत्रशुक्लप्रतिपदि यो वारः स नृपः स्मृतः 1. ॥ १ ॥

ສານັນດະນະ ກ່າວວ່າ: ຕາມລຳດັບ ໃນເດືອນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ໄຈຕຣາ (Caitra) ການຍ້າຍຮາສີຂອງພະອາທິດ (ສັງກຣານ) ຖືວ່າເລີ່ມຈາກ ເມສະ (Aries) ແລະຕໍ່ໄປ. ແລະວັນໃດທີ່ຕົງກັບ ສຸກລະປຣະຕິປັດ ຂອງເດືອນໄຈຕຣາ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ «ກະສັດ» ໃນບັນດາວັນທັງຫມົດ.

Verse 2

मेषप्रवेशे सेनानीः कर्कटे सस्यपो भवेत् । समोद्यधीश्वरः सूर्यो मध्यमश्चोत्तमो विधुः ॥ २ ॥

ເມື່ອພະອາທິດເຂົ້າສູ່ ເມສະ (Aries) ຈະບົດບອກເຖິງແມ່ທັບ ຫຼືຜູ້ນຳກອງທັບ. ເມື່ອເຂົ້າສູ່ ກັກກະຕະ (Cancer) ຈະເກີດຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພືດຜົນ ແລະການເກັບກ່ຽວ. ພະອາທິດເປັນອະທິປະໄຕເຫນືອມະຫາສະໝຸດ; ສ່ວນພະຈັນທຣາແຕ່ກ່ອນມີກຳລັງປານກາງ ແລ້ວຈຶ່ງກາຍເປັນຍອດດີ ແລະມົງຄຸນສູງສຸດ.

Verse 3

नेष्टः कुजो बुधो जीवो भृगुस्त्वतिशुभङ्करः । अधमो रविजो वाच्यो ज्ञात्वा चैषां बलाबलम् ॥ ३ ॥

ອັງຄານ (Mars) ຖືກກ່າວວ່າບໍ່ເປັນມົງຄຸນ. ພຸດ (Mercury) ແລະ ພຣະຄູ (Jupiter) ເປັນຜູ້ໃຫ້ຄຸນ. ສຸກຣະ (Venus) ກໍຍິ່ງເປັນມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ. ແຕ່ພະອາທິດ ຄວນຖືກເອີ້ນວ່າຕ່ຳສຸດ—ເມື່ອໄດ້ຮູ້ກຳລັງແລະຄວາມອ່ອນແອຂອງດາວເຫຼົ່ານີ້ແລ້ວ.

Verse 4

दण्डाकारे कबंधेवा ध्वांक्षाकारेऽथ कीलके । दृष्टेऽकमण्डले व्याधिर्भ्रांतिश्चोरार्थनाशनम् ॥ ४ ॥

ຖ້າເຫັນກີລະກະ (ໝຸດພິທີ) ມີຮູບຮ່າງເປັນໄມ້ຄອນ, ຫຼືເປັນລຳຕົວບໍ່ມີຫົວ, ຫຼືເປັນຮູບກາ, ແລ້ວເມື່ອເຫັນກະມັນດະລຸ (kamaṇḍalu) ໃນລັກສະນະນັ້ນ—ຍ່ອມເປັນລາງບອກເຖິງໂລກໄພ, ຄວາມຫຼົງສັບສົນ, ແລະການສູນເສຍຊັບສິນເນື່ອງຈາກໂຈນ.

Verse 5

छत्रध्वजपताकाद्यसन्निभस्तिमितैर्ध्वनैः । रविमण्डलगैर्धूम्रैः सस्फुलिंगैर्जगत् क्षयः ॥ ५ ॥

ດ້ວຍສຽງທີ່ອືດອັດ ແລະອັບສຽງ ຄ້າຍກັບສຽງຂອງຮົ່ມ, ທຸງ, ແລະປະຕາກາ; ແລະດ້ວຍກອງຄວັນຫມອກທີ່ເຄື່ອນຜ່ານດວງອາທິດ ມີປະກາຍໄຟປະປົນ—ນັ້ນເປັນລາງບອກເຖິງຄວາມພິນາດຂອງໂລກ.

Verse 6

सितरक्तैः पीतकृष्णैर्वर्णैर्विप्रादिपीडनम् । घ्नंति द्वित्रिचतुर्वर्णैर्भुवि राजजनान्मुने ॥ ६ ॥

ໂອ ມຸນີ! ໃນໂລກນີ້ ຊົນຊັ້ນກະສັດລາຊາ ກົດຂີ່ ແລະ ທຳທຸກແກ່ ພຣາຫມັນ ແລະ ຜູ້ອື່ນໆ; ໂດຍພວກພ້ອມສີ ຂາວ ແດງ ເຫຼືອງ ດຳ ແລະ ແບ່ງເປັນ 2, 3, 4 ພວກ ກໍລົງມືທຳລາຍເຂົາເຈົ້າ.

Verse 7

ऊर्द्ध्वैर्भानुकरैस्ताम्रैर्नाशं याति चमूपतिः । पीतैर्नृपसुतः श्वेतैः पुरोधश्चित्रितैर्जनाः ॥ ७ ॥

ເມື່ອລຳແສງພຣະອາທິດຍົກຂຶ້ນສູງ ແລະ ປາກົດເປັນສີແດງທອງແດງ ນາຍທະຫານໃຫຍ່ຈະພົບຄວາມພິນາດ. ເມື່ອເປັນສີເຫຼືອງ ພຣະຣາຊະບຸດຈະຖືກທຸກ; ເມື່ອເປັນສີຂາວ ປຸໂຣຫິຕ (ປະໂລຫິດຫຼວງ) ຈະຖືກທຸກ; ແລະເມື່ອຫຼາກສີ ປະຊາຊົນຈະທົນທຸກ.

Verse 8

धूम्रैर्नृपपिशंगैस्तु जलदाधोमुखैर्जगत् । शुभोर्कः शिशिरे ताम्रः कुंकुमाभा वसन्तिके ॥ ८ ॥

ເມື່ອເມກສີຄວັນ ແລະ ສີນ້ຳຕານອ່ອນ ຫ້ອຍຕ່ຳຫັນໜ້າລົງ ໂລກກໍມືດຄືຖືກປົກຄຸມ. ພຣະອາທິດຜູ້ເປັນມງຄົນ ໃນລະດູໜາວປາກົດສີທອງແດງ; ໃນລະດູໃບໄມ້ຜຸດກໍສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງສີຫຍ້າຝຣັ່ງ (ຊາຟຣອນ).

Verse 9

ग्रीष्मश्चापांडुरश्चैव विचित्रो जलदागमे । पद्मोदराभः शरदि हेमंते लोहितच्छविः ॥ ९ ॥

ໃນລະດູຮ້ອນ ມັນປາກົດຈາງຈືດ; ເມື່ອລະດູຝົນກຳລັງມາ ມັນປາກົດຫຼາກສີ; ໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ ມັນສ່ອງດັ່ງພາຍໃນດອກບົວ; ແລະໃນລະດູໜາວ ມັນມີສີແດງເຂັ້ມ.

Verse 10

पीतः शीते सिते वृष्टौ ग्रीष्मे लोहितभा रविः । रोगानावृष्टिभयकृत् क्रमादुक्तो मुनीश्वर ॥ १० ॥

ໂອ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຕາມລຳດັບທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້: ເມື່ອພຣະອາທິດປາກົດສີເຫຼືອງໃນລະດູໜາວ, ສີຂາວຈາງໃນລະດູຝົນ, ແລະສີແດງໃນລະດູຮ້ອນ—ມັນກໍເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຢ້ານກົວ, ນຳພາໂລກໄພແລະຄວາມຫວາດຫວັ່ນຈາກຝົນນ້ອຍ.

Verse 11

इन्द्र चापार्द्धमूर्तिस्तु भानुर्भूपविरोधकृत् । शशरक्तनिभे भानौ संग्रामो न चिराद्भुवि ॥ ११ ॥

ຖ້າພຣະອາທິດປາກົດຮູບດັ່ງເຄິ່ງຄັນທະນູຂອງພຣະອິນທຣ (ສາຍຮຸ້ງບາງສ່ວນ) ຈະເຮັດໃຫ້ກະສັດທັງຫຼາຍເກີດຄວາມປະທະກັນ. ແລະຖ້າພຣະອາທິດມີສີແດງເຂັ້ມດັ່ງເລືອດກະຕ່າຍ ສົງຄາມຈະເກີດຂຶ້ນໃນແຜ່ນດິນໃນໄມ່ຊ້າ.

Verse 12

मयूरपत्रसङ्काशो द्वादशाब्दं न वर्षति । चन्द्रमासदृशो भानुः कुर्याद्भूपांतरं क्षितौ ॥ १२ ॥

ຖ້າເມກປາກົດຄ້າຍໃບຂົນນົກຢູງ ຈະບໍ່ມີຝົນຕົກຕະຫຼອດສິບສອງປີ. ຖ້າພຣະອາທິດຄ້າຍພຣະຈັນ ຈະເປັນລາງບອກການປ່ຽນແປງລາຊະອຳນາດໃນແຜ່ນດິນ.

Verse 13

अर्के श्यामे कीटभयं भस्माभे राष्ट्रजं तथा । छिद्रे ऽर्कमण्डले दृष्टं महाराजविनाशनम् ॥ १३ ॥

ຖ້າພຣະອາທິດປາກົດມືດຄ້ຳ ຈະເປັນລາງບອກຄວາມຢ້ານກົວຈາກແມງໄມ້ຮ້າຍ. ຖ້າມີສີຄ້າຍຂີ້ເຖົ່າ ຈະຊີ້ເຖິງໄພພິບັດທີ່ເກີດຈາກໃນອານາຈັກ. ແລະຖ້າເຫັນຮູໃນດວງຕາເວັນ ຈະເປັນລາງແຫ່ງການພິນາດຂອງກະສັດໃຫຍ່.

Verse 14

घटाकृतिः क्षुद्भयकृत्पुरहा तोरणाकृतिः । छत्राकृते देशहतिः खंडभानुनृपांतकृत् ॥ १४ ॥

ລາງທີ່ມີຮູບຄ້າຍໝໍ້ ນຳຄວາມຢ້ານກົວແຫ່ງຄວາມອຶດຫິວ. ລາງທີ່ປາກົດເທິງເມືອງ ນຳການພິນາດແກ່ເມືອງ. ລາງຄ້າຍຊຸ້ມປະຕູ ນຳຄວາມພັງພິນາດ; ລາງຄ້າຍຮົ່ມ ນຳຄວາມວິນາດແກ່ແຜ່ນດິນ. ຖ້າພຣະອາທິດປາກົດແຕກຂາດ ຈະເປັນລາງແຫ່ງການຕາຍຂອງກະສັດ.

Verse 15

उदयास्तमये काले विद्युदुल्काशनिर्यदि । तदा नृपवधो ज्ञेयस्त्वथवा राजविग्रहः ॥ १५ ॥

ໃນເວລາພຣະອາທິດຂຶ້ນ ຫຼື ຕົກ ຖ້າເຫັນຟ້າຜ່າ ຫຼື ດາວຕົກ ກໍໃຫ້ຮູ້ວ່າເປັນລາງແຫ່ງການຖືກປະຫານຫຼືການຕາຍຂອງກະສັດ; ຫາກບໍ່ແມ່ນ ກໍເປັນລາງແຫ່ງຄວາມຂັດແຍ້ງແລະຄວາມປະທະກັນຂອງຜູ້ປົກຄອງ.

Verse 16

पक्षं पक्षार्धमर्केन्दु परिविष्टावहर्निशम् । राजानमन्यं कुरुतो लोहिताम्बुदयास्तगौ ॥ १६ ॥

ພຣະອາທິດ ແລະ ພຣະຈັນ ເຄື່ອນໄປຕາມວົງທາງທີ່ກຳນົດ ກໍ່ໃຫ້ເກີດມາດຕາເວລາ—ຄື ຄື່ງເດືອນ ແລະ ຄື່ງຄື່ງ, ກາງວັນ ແລະ ກາງຄືນ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍການຂຶ້ນແລະຕົກສີແດງອ່ອນ ພວກພຣະອົງຍັງນຳໃຫ້ເກີດການສືບຕໍ່ປ່ຽນຜູ້ປົກຄອງອຳນາດອີກດ້ວຍ।

Verse 17

उदयास्तमये भानुराच्छिन्नः शस्त्रसन्निभैः । घनैर्युद्धं खरोष्ष्ट्राद्यैः पापरूपैर्भयप्रदम् ॥ १७ ॥

ໃນເວລາພຣະອາທິດຂຶ້ນ ແລະ ຕົກ ພຣະອາທິດປານດັ່ງຖືກຕັດຂາດໂດຍເມກທີ່ຄ້າຍອາວຸດ. ມັນເປັນສົງຄາມນ່າຢ້ານ ດັ່ງຖືກຮົບໂດຍຮູບພາບບາບ ແລະ ນ່າກົວ ເຊັ່ນ ລາ ແລະ ອູດ.

Verse 18

याम्य शृङ्गोन्नतश्चन्द्रः शुभदो मीनमेषयोः । सौम्य शृङ्गोन्नतः श्रेष्ठो नृयुङ्मकरयोस्तथा ॥ १८ ॥

ເມື່ອພຣະຈັນຍົກສູງຢູ່ທີ່ «ຂອງຂວັນທາງໃຕ້» ກໍ່ເປັນມງຄົດ ສຳລັບລາສີມີນ ແລະ ເມດ. ແລະເມື່ອພຣະຈັນຍົກສູງຢູ່ «ຂອງຂວັນທາງເໜືອ» ກໍ່ຖືກນັບວ່າດີທີ່ສຸດ ສຳລັບກຸມພ ແລະ ມະກອນ ເຊັ່ນກັນ.

Verse 19

घटोक्ष्णस्तु समः कर्कचापयोः शरसन्निभः । चापवत्कौर्महर्योश्च शूलवत्तुलकर्कयोः ॥ १९ ॥

ເຄື່ອງໝາຍທີ່ເອີ້ນວ່າ «ກະໂຕກຊະນະ» ເທົ່າກັນສຳລັບກະກະດາ ແລະ ທະນູ ແລະຄ້າຍລູກສອນ. ສຳລັບມະກອນ ແລະ ສິງ ມັນຄ້າຍຄັນທະນູ; ແລະສຳລັບຕຸລາ ແລະ ກະກະດາ ມັນຄ້າຍຫອກ (ອາວຸດປາຍແຫຼມ).

Verse 20

विपरीतोदितश्चन्द्रो दुर्भिक्षकलहप्रदः । आषाढद्वयमूलेन्द्र धिष्ण्यानां याम्यगः शशी ॥ २० ॥

ເມື່ອພຣະຈັນຂຶ້ນແບບກັບຄືນ (ອັບມງຄົດ) ມັນເປັນຜູ້ໃຫ້ເກີດຄວາມອຶດຢາກ ແລະ ຄວາມຂັດແຍ້ງ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພຣະຈັນເດີນທາງທາງໃຕ້ ຢູ່ໃນບັນດານັກສັດ—ໂດຍສະເພາະ ອາສາດາທັງສອງ, ມູລາ ແລະ ຈເຢດຖາ—ກໍ່ນຳຜົນຮ້າຍມາ.

Verse 21

अग्निप्रदस्तेयचरवनसर्पविनाशकृत् । विशाखा मित्रयोर्याम्यपार्श्वगः पापगः शशी ॥ २१ ॥

ເມື່ອດວງຈັນຢູ່ໃນນັກສັດ ວິສາຄາ ກ່າວວ່າມັນທຳລາຍໄຟ ການລັກ ສັດທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ປ່າ ແລະງູ; ດວງຈັນນັ້ນເຄື່ອນຢູ່ດ້ານໃຕ້ຂອງມິດຣະສອງ ແລະຖືວ່າອັບມົງຄົນ.

Verse 22

मध्यमः पितृदैवत्ये द्विदैवे सौम्यगः शशी । अप्राप्यपौष्णभाद्रौद्रामदुक्षाविशशी शुभः ॥ २२ ॥

ດວງຈັນມີກຳລັງປານກາງ ໄປຢູ່ໃນນັກສັດທີ່ມີເທວະພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ແລະຢູ່ໃນລາສີທີ່ມີສະພາບສອງຢ່າງ ດວງຈັນຈະເປັນຜ່ອນໂຍນ ແລະເປັນມົງຄົນ. ບໍ່ທັນເຖິງກຸ່ມ ເປົາສະນະ, ພາດຣະ, ຫຼື ຣາວດຣະ ຈຶ່ງພົ້ນຈາກຄວາມຖືກກະທົບ ແລະຍັງເປັນມົງຄົນ.

Verse 23

मध्यगो द्वारदक्षाणि अतीत्य नववासवात् । यमेंद्रा हीशनोयेशमरुतश्चार्द्धतारकाः ॥ २३ ॥

ຜູ້ເຄື່ອນໄປຕາມທາງກາງ ຜ່ານປະຕູດ້ານໃຕ້ ແລະກ້າວພົ້ນຈາກວາສະວະ 9 ອົງ; ທີ່ນັ້ນເຂົາພົບຍະມະ ແລະອິນທຣະ, ອີສານະ ແລະເຢຊະ, ພວກມະຣຸດ ແລະດາວຄຶ່ງ.

Verse 24

ध्रुवादिति द्विदैवाः स्युरध्यर्द्धांश्चापराः समाः । याम्यशृंगोन्नतो नेष्टः शुभः शुक्ले पिपीलिका ॥ २४ ॥

ນັບແຕ່ດຣຸວະເປັນຕົ້ນໄປ ນິມິດບາງຢ່າງກ່າວວ່າເປັນ “ສອງຊະຕາ” ແລະບາງຢ່າງໃຫ້ຜົນໃນເວລາເທົ່າກັບໜຶ່ງກັບຄຶ່ງສ່ວນ. ຜູ້ທີ່ຍົກເຂົາຂວາສູງບໍ່ແມ່ນທີ່ປາດຖະໜາ; ແຕ່ມົດທີ່ເຫັນໃນຂ້າງຂຶ້ນ (ສຸກກະລະປັກສະ) ເປັນມົງຄົນ.

Verse 25

कार्यहानिः कार्यवृद्धिर्हानिर्वृद्धिर्यथाक्रमम् । सुभिक्षकृद्विशालेंदुरविशालोघनाशनः ॥ २५ ॥

ຕາມລຳດັບ ມັນນຳໃຫ້ເກີດການສູນເສຍຂອງການງານ ແລະການເຕີບໂຕຂອງການງານ; ທັງຄວາມຫຼຸດລົງ ແລະຄວາມເພີ່ມຂຶ້ນ. ມັນເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມອຸດົມສົມບູນຂອງອາຫານ; ເຮັດໃຫ້ດວງຈັນເບິ່ງກວ້າງ; ເຮັດໃຫ້ສິ່ງທີ່ໃຫຍ່ບໍ່ໃຫຍ່; ແລະຂັບໄລ່ມວນໜາແນ່ນຢ່າງເມກຫນາ.

Verse 26

अधोमुखे शस्त्रभयं कलहो दंडसन्निभे । कुजाद्यैर्निहते शृंगे मंडले वा यथाक्रमम् ॥ २६ ॥

ເມື່ອໝາຍນັ້ນຫັນລົງລຸ່ມ ຍໍ້ມີນັຍເຖິງຄວາມຢ້ານກົວຈາກອາວຸດ; ເມື່ອຄ້າຍໄມ້ຄ້ອນ/ຄັນທອນ ຍໍ້ຊີ້ເຖິງການທະເລາະ. ຖ້າຂອງທີ່ເປັນຂອງງອນ ຫຼື ໝາຍວົງກົມ ຖືກກະທົບໂດຍຄຸຊະ (ອັງຄາຣະ) ແລະດາວອື່ນໆຕາມລໍາດັບ ຜົນກໍເກີດຕາມນັ້ນ.

Verse 27

क्षेमाद्यं वृष्टिभूपालजननाशः प्रजायते । सत्याष्टनवमर्क्षेषु सोदयाद्वक्रिमे कुजे ॥ २७ ॥

ເມື່ອຄຸຊະ (ອັງຄາຣະ) ເຄື່ອນຖອຍຫຼັງ ແລະ ຂຶ້ນປາກົດໃນນັກສັດຕະຣາດທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “ສັດຍາ” ຍໍ້ນໍາຜົນເຊັ່ນ ຄວາມສະຫງົບປອດໄພ, ຝົນຕົກ ແລະການພິນາດຂອງກະສັດ ແລະປະຊາຊົນ.

Verse 28

तद्वक्रमुष्णं संज्ञं स्यात्प्रजापीडाग्निसंभवः । दशमैकादशे ऋक्षे द्वादशर्वाग्रतीपयः ॥ २८ ॥

ການຈັດຮູບນັ້ນເອີ້ນວ່າ “ວັກຣະ-ອຸສະນະ” ແປວ່າ “ຖອຍຫຼັງແລະຮ້ອນ” ເກີດຈາກໄຟທີ່ບີບຄັ້ນສັດທັງຫຼາຍ. ມັນຖືກກ່າວເຖິງໃນຣຶກສະທີ 10 ແລະ 11; ແລ້ວບັນດາ 12 ນັ້ນແມ່ນຜູ້ທີ່ປາຍຂອງຕົນຫັນໄປຂ້າງໜ້າຕາມທາງເຄື່ອນ.

Verse 29

कूक्रं वक्रमुखं ज्ञेयं सस्यवृष्टिविनाशकृत् । कुजे त्रयोदशे ऋक्षे वक्रिते वा चतुर्दशे ॥ २९ ॥

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ “ກູກຣະ” ແມ່ນ “ໜ້າຄົດ” ຜູ້ກໍ່ໃຫ້ພືດຜົນແລະຝົນຟ້າພິນາດ. ມັນປາກົດເມື່ອໃນວັນອັງຄານ ດວງຈັນຢູ່ໃນຣຶກສະທີ 13; ຫຼືເມື່ອຢູ່ໃນຣຶກສະທີ 14 ໃນຂະນະທີ່ເປັນ “ວັກຣິຕະ” (ຄົດ/ຖອຍຫຼັງ).

Verse 30

बालस्यचक्रं तत्तस्मिन्सस्यवृष्टिविनाशनम् । पंचदशे षोडशर्क्षे वक्रे स्याद्रुधिराननम् ॥ ३० ॥

ນິມິດ “ວົງລໍ້ຂອງເດັກນ້ອຍ” ເມື່ອປາກົດ ຍໍ້ທໍາໃຫ້ພືດຜົນແລະຝົນຟ້າພິນາດ. ເມື່ອດາວໃດໜຶ່ງເຄື່ອນຖອຍຫຼັງໃນຣຶກສະທີ 15 ຫຼື 16 ຈະເອີ້ນວ່າ “ໜ້າເລືອດ” ເປັນລາງຮ້າຍ.

Verse 31

दुर्भिक्षं क्षुद्भयं रोगान्करोति क्षितिनंदनः । अष्टादशे सप्तदशे तद्वक्रं मुशलाह्वयम् ॥ ३१ ॥

ໂອ ລູກແຫ່ງແຜ່ນດິນ (ພະຣາຊາ), ມັນນຳໃຫ້ເກີດທຸກຂ໌ອົດຢາກ, ຄວາມຢ້ານກົວຄວາມຫິວ, ແລະໂລກໄພ. ໃນຮອບທີ 18 ໃນຕຳແໜ່ງທີ 17 ຮູບຄົດຄ້ຽວອັນອະມົງຄຸນນັ້ນເອີ້ນວ່າ «ມຸຊະລາ».

Verse 32

दुर्भिक्षं धनधान्यादिनाशने भयकृत् सदा । फाल्गुन्योरुदितो भौमो वैश्वदेवे प्रतीपगः ॥ ३२ ॥

ເມື່ອດາວອັງຄານ (ພະອົງພູມ) ຂຶ້ນໃນນັກສັດຕະຣາທັງສອງ ພາລກຸນີ ແລະເຄື່ອນໄປຢ່າງຕ້ານທານໃນ ໄວສະວະເທວ, ມັນກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຢ້ານກົວເສມອ—ນຳທຸກຂ໌ອົດຢາກ ແລະການພິນາດຂອງຊັບສິນ, ເຂົ້າຂອງ, ແລະທຣັບພະຍາກອນອື່ນໆ.

Verse 33

अस्तगश्चतुरास्यार्क्षे लोकत्रयविनाशकृत् । उदितः श्रवणे पुष्ये वक्तृगोश्वनहानिदः ॥ ३३ ॥

ຖ້າມັນຕົກດັບໃນນັກສັດຕະຣາ «ຈະຕຸຣາສະຍາ» ມັນເປັນເຫດໃຫ້ພິນາດແກ່ໂລກທັງສາມ. ຖ້າມັນຂຶ້ນໃນຂະນະທີ່ດວງຈັນຢູ່ໃນ «ສຣະວະນະ» ຫຼື «ປຸສະຍະ» ມັນນຳຄວາມເສຍຫາຍແກ່ຜູ້ເວົ້າ ແລະກໍ່ໂທດແກ່ງົວ ມ້າ ແລະມະນຸດ.

Verse 34

यद्दिग्गोऽभ्युदितो भौमस्तद्दिग्भूपभयप्रदः । मघामध्यगतो भौमस्तत्र चैव प्रतीपगः ॥ ३४ ॥

ທິດໃດທີ່ດາວອັງຄານ (ພູມ) ຂຶ້ນ, ທິດນັ້ນເອງຈະນຳຄວາມຢ້ານກົວມາແກ່ກະສັດແຫ່ງແດນນັ້ນ. ແລະເມື່ອດາວອັງຄານເຂົ້າສູ່ກາງນັກສັດຕະຣາ «ມະຄາ» ມັນກໍ່ເປັນອະມົງຄຸນຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 35

अवृष्टिशस्त्रभयदः पीड्यं देवा नृपांतकृत् । पितृद्विदैवधातॄणां भिद्यन्ते गंडतारकाः ॥ ३५ ॥

ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍຖືກບີບຄັ້ນ, ພວກເຂົານຳຄວາມຢ້ານກົວມາດ້ວຍຄວາມແຫ້ງແລ້ງແລະອາວຸດ, ແລະກໍ່ໃຫ້ກະສັດພິນາດ. ສຳລັບຜູ້ທີ່ເປັນສັດຕູຕໍ່ປິຕຣະ ແລະຕໍ່ຂໍ້ບັນຍັດເທວະ, ລາງອະມົງຄຸນດັ່ງກ້ອນບວມຈະແຕກປະທຸອອກ.

Verse 36

दुर्भिक्षं मरणं रोगं करोति क्षितिजस्तदा । त्रिषूत्तरासु रोहिण्यां नैरृते श्रवणे मृगे ॥ ३६ ॥

ເມື່ອດາອັງຄານ (ບຸດແຫ່ງພຣະທຣະນີ) ສະຖິດໃນອຸຕຕະຣາທັງສາມ (Uttarā‑Phālgunī, Uttarāṣāḍhā, Uttarā‑Bhādrapadā) ແລະ ໂຣຫິນີ ຢູ່ທິດນິຣຣະຕະ (ຕາເວັນຕົກສ່ຽງໃຕ້) ພ້ອມທັງໃນນັກສັດຕຣາ ສຣາວະນະ ແລະ ມຶຣກະສີຣສະ ຈະນຳມາຊຶ່ງຄວາມອົດຢາກ, ຄວາມຕາຍ, ແລະ ໂລກໄພ.

Verse 37

अवृष्टिदश्चरन्भौमो दक्षिणे रोहिणीस्थितः । भूमिजः सर्वधिष्ण्यानामुदगामी शुभप्रदः ॥ ३७ ॥

ເມື່ອດາອັງຄານ (ພູມ/ພາວມະ) ເຄື່ອນໄປຢ່າງຜິດປົກກະຕິ ໂດຍຢູ່ທາງໃຕ້ໃນໂຣຫິນີ ນັ້ນເປັນນິມິດແຫ່ງຄວາມແຫ້ງແລ້ງ. ແຕ່ເມື່ອດາຜູ້ເກີດຈາກດິນ ເຄື່ອນຂຶ້ນໄປທາງເໜືອ ຜ່ານສະຖານີທັງປວງ ກໍປະທານຜົນອັນມົງຄຸນ.

Verse 38

याम्यगोऽनिष्टफलदो भवेद्भेदकरो नृणाम् । विनोत्पातेन शशिनः कदाचिन्नोदयं व्रजेत् ॥ ३८ ॥

ເມື່ອດວງຈັນເຄື່ອນໄປຕາມທາງໃຕ້ ຈະໃຫ້ຜົນບໍ່ດີ ແລະເປັນເຫດໃຫ້ມະນຸດແຕກແຍກກັນ. ໂດຍບໍ່ມີອຸດປາຕະ (ນິມິດພິເສດ) ດວງຈັນຈະບໍ່ຂຶ້ນເລີຍ.

Verse 39

अनावृष्टाग्निभयकृदनर्थनृपविग्रहः । वसुवैष्णवविश्वेन्दुधातृभेषु चरन्बुधः ॥ ३९ ॥

ດາພຸດ (Budha) ເມື່ອເຄື່ອນຜ່ານກຸ່ມນັກສັດຕຣາ ວະສຸ, ໄວສະນະວະ, ວິສເວ, ອິນດຸ, ທາຕຣະ ແລະ ພະ ຈະເປັນເຫດໃຫ້ເກີດວິບັດ—ເຊັ່ນ ຄວາມແຫ້ງແລ້ງ ແລະ ຄວາມຢ້ານໄຟ—ພ້ອມນຳຄວາມອັບປະຍົດ ແລະ ການປະທະຂອງກະສັດ.

Verse 40

भिनत्ति यदि तत्तारां बाधावृष्टिभयंकरः । आद्रा र्दिपितृभांतेषु दृश्यते यदि चन्द्र जः ॥ ४० ॥

ຖ້າດາທີ່ນ່າຢ້ານ ຜູ້ນຳຄວາມລຳບາກ ແລະ ຝົນພິນາດ ໄປທະລຸດາວນັ້ນເອງ, ແລະຖ້າດາຜູ້ເກີດຈາກດວງຈັນ ປາກົດໃນ ອາດຣາ, ໃນນັກສັດຕຣາແຫ່ງລະດູຝົນ, ຫຼືໃນກຸ່ມນັກສັດຕຣາຂອງປິຕຣະ, ການຈັດວາງນັ້ນຊີ້ເຖິງຄວາມລຳບາກ ແລະ ພິບັດຈາກຝົນ.

Verse 41

तदा दुर्भिक्षकलहरोगानावृष्टिभीतिकृत् । हस्तादिषट्सु तारासु विचरन्निन्दुनंदनः ॥ ४१ ॥

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະພຸດ (ອິນທຸນັນດະນະ, ເມີຄິວຣີ) ເມື່ອເຄື່ອນຜ່ານນັກສັດ 6 ເລີ່ມຈາກ ຮັດສະຕາ ຈະເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມຢ້ານກົວ ຈາກທຸກຂ໌ອາຫານ ການຂັດແຍ້ງ ໂລກໄພ ແລະຝົນຂາດແຄນ।

Verse 42

क्षेमं सुभिक्षमारोग्यं कुरुते रोगनाशनम् । अहिर्बुध्न्यार्यमाग्नेययाम्यभेषु चरन्बुधः ॥ ४२ ॥

ພຣະພຸດ ເມື່ອເຄື່ອນຜ່ານນັກສັດ ອະຫິບຸດນະ, ອາຣະຍະມາ, ອາກເນຍ ແລະ ຢາມຍະ ຈະປະທານຄວາມປອດໄພ ອາຫານອຸດົມ ແລະສຸຂະພາບ ພ້ອມທັງທຳລາຍໂລກໄພ।

Verse 43

भिषक्तरंगवाणिज्यवृत्तीनां नाशकृत्तदा । पूर्वात्रयेचरन्सौम्यो योगतारां भिनत्ति चेत् ॥ ४३ ॥

ໃນເວລານັ້ນ ຈະເປັນຜົນທຳລາຍຕໍ່ອາຊີບແພດ, ການເດີນທາງທາງທະເລ ແລະການຄ້າ—ຖ້າສໍມຍະ (ພຣະພຸດ) ເມື່ອເຄື່ອນໃນສາມນັກສັດຕົ້ນ ໄດ້ທະລຸດາວໂຢກະ।

Verse 44

क्षुच्छस्त्रानलचौरेभ्यो भयदः प्राणिनां तदा । याम्याग्निधातृवायव्यधिष्ण्येषु प्राकृता गतिः ॥ ४४ ॥

ໃນເວລານັ້ນ ສຳລັບສັດມີຊີວິດທັງຫຼາຍ ພຣະພຸດຈະເປັນຜູ້ໃຫ້ຄວາມຢ້ານກົວຈາກຄວາມຫິວໂຫຍ, ອາວຸດ, ໄຟ ແລະໂຈນ; ແລະການເຄື່ອນໄຫວແບບໂລກິຍະນຳໄປສູ່ຖິ່ນສະຖານທີ່ມີ ຍະມະ, ອັກນິ, ທາຕຣິ ແລະ ວາຍຸ ເປັນປະທານ।

Verse 45

रौद्रे न्दुसार्पपित्र् येषु ज्ञेया मिश्राह्वया गतिः । भाग्यार्यमेज्यादितिषु संक्षिप्ता गतिरुच्यते ॥ ४५ ॥

ໃນຫມວດທີ່ເອີ້ນວ່າ ຣາວດຣະ, ອິນທຸ, ສາຣະປະ ແລະ ປິຕຣິຍະ ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າ ການເຄື່ອນ (ກະຕິ) ແມ່ນແບບ “ປົນປົວ” (miśra). ໃນຫມວດ ພາກຍະ, ອາຣະຍະມາ, ເອຊຍະ ແລະ ອາທິຕິ ການເຄື່ອນຖືກກ່າວວ່າເປັນແບບ “ສັ້ນຫຍໍ້/ຫຍໍ້ຮັດ” (saṃkṣiptā).

Verse 46

गतिस्तीक्ष्णाजचरणाहिर्बुघ्न्यभाश्रिभेषुया । योमातिकातिविश्वांबुमूलमत्स्यैन्यजस्य च ॥ ४६ ॥

«ຄະຕິ», «ຕີກສະນາ», «ອະຊະ», «ຈະຣະນະ», «ອະຫິຣ», «ບຸກນຍາ», «ພາ», «ສຣີ», «ເພສຸຍາ» ແລະຍັງມີ «ໂຢ», «ມາຕິກາ», «ອະຕິ», «ວິສວາມບຸ», «ມູລະ», «ມັດສະຍະ», «ເອນຍະຊະ»—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນາມລຶກລັບ ຄວນພິຈາລະນາໃນສະມາທິ ເປັນນາມອັນສັກສິດຂອງພຣະສູງສຸດ।

Verse 47

घोरा गतिर्हरित्वाष्ट्रवसुवारुणभेषु च । इंद्रा ग्निमित्रमार्तंडभेषु पापाह्वयागतिः ॥ ४७ ॥

ໃນຮູບນາມ «ຫະຣິດ», «ທວາສຕຣະ», «ວະສຸ», «ວາຣຸນະ» ນັ້ນ ຄະຕິຂອງວິນຍານເປັນສິ່ງນ່າຢ້ານ. ແລະໃນຮູບນາມ «ອິນດຣາກນິ», «ມິຕຣະ», «ມາຣຕັນຑະ» ຈຸດໝາຍຖືກເອີ້ນວ່າ «ຄະຕິຊື່ບາບ» ອັນອັບມົງຄຸນ।

Verse 48

प्राकृताद्यासु गतिषु ह्युदितोऽस्तमियोपिवा । यावंत्येव दिनान्येष दृश्यस्तावत्यदृश्यगः ॥ ४८ ॥

ໃນຄະຕິຫຼາຍປະການ ທີ່ເລີ່ມຈາກສະພາບປະກຣິຕະ (ວັດຖຸ) ນີ້—ຈະເອີ້ນວ່າ “ກຳລັງຂຶ້ນ” ຫຼື “ກຳລັງຕົກ” ກໍຕາມ—ລາວປາກົດໃຫ້ເຫັນໄດ້ເທົ່າຈຳນວນວັນນັ້ນ; ແລະໃນໄລຍະເທົ່າກັນນັ້ນ ລາວເຄື່ອນໄປໃນສະພາບທີ່ບໍ່ເຫັນ।

Verse 49

चत्वारिंशत्क्रमात्र्त्रिशद्र वींदू भूसुतो नव । पंचदशैकादशभिर्दिवसैः शशिनंदनः ॥ ४९ ॥

ຕາມລຳດັບ: ພຣະອາທິດ ແລະ ພຣະຈັນ ສຳເລັດວົງຈອນຂອງຕົນໃນ 30 ແລະ 40 ວັນ; ພຣະອັງຄານ (ບຸດແຫ່ງພື້ນດິນ) ໃນ 9 ວັນ; ແລະ ພຣະພຸດ (ບຸດແຫ່ງພຣະຈັນ) ໃນ 15 ແລະ 11 ວັນ।

Verse 50

प्राकृतायां गतः सौम्यः क्षेमारोग्यसुभिक्षकृत् । मिश्रसक्षिप्तयोर्मध्ये फलदोऽन्यासु वृष्टिदः 1. ॥ ५० ॥

ເມື່ອດາວມີຄຸນ «ສໍາຍະ» (ພຸດ) ເຄື່ອນໃນສະພາບທຳມະດາ (ກາງໆ) ມັນນຳຄວາມປອດໄພ ສຸຂະພາບ ແລະຄວາມອຸດົມສົມບູນແຫ່ງອາຫານ. ໃນສະພາບປົນປົວ ຫຼືຖືກກົດທັບ ມັນໃຫ້ຜົນພຽງປານກາງ; ແຕ່ໃນສະພາບອື່ນທີ່ເປັນມົງຄຸນ ມັນເປັນຜູ້ປະທານຝົນ।

Verse 51

वैशाखे श्रावणे पौषे आषाढेऽभ्युदितो बुधः । जगतां पापफलदस्त्वितरेषु शुभप्रदः ॥ ५१ ॥

ໃນເດືອນ ໄວສາຂະ, ສຣາວະນະ, ເປົາສະ, ຫຼື ອາສາດະ ເມື່ອພຣະພຸດ (Budha) ປາກົດຂຶ້ນ ຈະໃຫ້ຜົນບາບແລະອັບມົງຄຸນແກ່ໂລກ; ແຕ່ໃນເດືອນອື່ນໆ ຈະປະທານຜົນມົງຄຸນ.

Verse 52

इषोर्जमासयोः शस्त्रदुर्भिक्षाग्निभयप्रदः । उदितश्चंद्र जः श्रेष्ठो रजतस्फटिकोपमः ॥ ५२ ॥

ໃນເດືອນ ອິສະ ແລະ ອູຣະຈະ ເຂົາກ່າວວ່າ ມັນນຳຄວາມຢ້ານກົວຈາກອາວຸດ, ຄວາມອົດຢາກ, ແລະໄຟໄໝ້. ແຕ່ເມື່ອ “ຜູ້ເກີດຈາກຈັນທຣາ” ປາກົດ ຈະເປັນມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງເງິນ ຫຼື ແກ້ວຜະລຶກ.

Verse 53

द्विभाटजोदिमास्तस्य पंचमैकादशास्त्रिभात् । यन्नक्षत्रोदितो जीवस्तन्नक्षत्राख्यवत्सरः ॥ ५३ ॥

ໃນວົງຈອນນັ້ນ ເດືອນຖືກນັບຕາມການແບ່ງຂອງນັກສັດຕຣະ: ສອງ, ຫ້າ, ສິບເອັດ, ແລະ ສາມ. ປີຈະໄດ້ຊື່ຕາມນັກສັດຕຣະທີ່ພຣະຊີວະ (ພຣະພຣະຫັດ/ພະຫັດສະປະຕິ, Jupiter) ປາກົດຂຶ້ນພາຍໃຕ້ນັ້ນ.

Verse 54

कार्तिको मार्गशीर्षश्च नृणां दुष्टफलप्रदः । शुभप्रदौ पौषमाघौ मध्यमौ फाल्गुनो मधुः ॥ ५४ ॥

ສຳລັບມະນຸດ ເດືອນ ກາຣຕິກະ ແລະ ມາຣຄະຊີຣສະ ກ່າວກັນວ່າໃຫ້ຜົນບໍ່ດີ; ເດືອນ ເປົາສະ ແລະ ມາຄະ ເປັນມົງຄຸນ ໃຫ້ຜົນດີ; ສ່ວນ ພາລຄຸນະ ແລະ ມະທຸ (ໄຈຕຣະ) ໃຫ້ຜົນປານກາງ.

Verse 55

माधवः शुभदो ज्येष्ठो नृणां मध्यफलप्रदः । शुचिर्मध्यो नभः श्रेष्ठो भाद्र ः श्रेष्ठः क्वचिन्नरः ॥ ५५ ॥

ມາທະວະ ເປັນເດືອນມົງຄຸນ; ເຈຍສະຖະ ເປັນເດືອນໃຫ້ຜົນດີ. ສຳລັບມະນຸດ ຊ່ວງ “ກາງ” ໃຫ້ຜົນປານກາງ. ຊຸຈິ ແມ່ນ “ກາງ”; ນະພະສ ແມ່ນດີເລີດ; ແລະ ພາດຣະ ສຳລັບບາງຄົນ ແມ່ນດີທີ່ສຸດ.

Verse 56

अतिश्रेष्ठ इषः प्रोक्तो मासानां फलमीदृशम् । सौम्ये भागे चरन्भानां क्षेमारोग्यसुभिक्षकृत् ॥ ५६ ॥

ເດືອນອິສະ (Iṣa) ຖືກກ່າວວ່າເປັນເດືອນທີ່ຍອດຢ່າງຍິ່ງໃນບັນດາເດືອນ; ຜົນແຫ່ງວຣະຕະແລະການປະພຶດທຳໃນເດືອນນີ້ເປັນດັ່ງນີ້. ເມື່ອພຣະອາທິດເຄື່ອນຜ່ານພາກສົມຍະອັນເປັນມົງຄຸນ ຍ່ອມນຳມາຄວາມສະຫງົບສຸກ ພົ້ນໂລກພະຍາດ ແລະຄວາມອຸດົມສົມບູນ।

Verse 57

विपरीतो गुरुर्याम्ये मध्ये चरति मध्यमम् । पीताग्निश्यामहरितरक्तवणेगिराः क्रमात् ॥ ५७ ॥

ເມື່ອກຸຣຸ (ພຣະພຣະຫັດ—Jupiter) ເຄື່ອນຖອຍຫຼັງ ທ່ານເຄື່ອນຜ່ານພາກຢາມຍະ (ທາງໃຕ້) ດ້ວຍຄວາມໄວປານກາງ. ແລະສີກັບປະກາຍຂອງທ່ານປາກົດຕາມລຳດັບເປັນ ສີເຫຼືອງ, ດັ່ງໄຟ, ສີຄ້ຳ, ສີຂຽວ, ແລະສີແດງ।

Verse 58

व्याध्यग्निचौरशस्त्रास्त्रभयदः प्राणिनां भवेत् । अनावृष्टिं भूम्ननिभः करोति सुरपूजितः ॥ ५८ ॥

ທ່ານກາຍເປັນເຫດໃຫ້ສັດທັງຫຼາຍຫວາດຫວັນ ໂດຍໂລກພະຍາດ, ໄຟ, ໂຈນ, ອາວຸດ ແລະອາວຸດຍິງ. ແລະຜູ້ມີອຳນາດຍິ່ງ ຜູ້ຖືກເທວະດາບູຊານັ້ນ ຍ່ອມກ່ອນໃຫ້ເກີດຄວາມແຫ້ງແລ້ງໃນແຜ່ນດິນ (ຝົນຂາດ).

Verse 59

दिवादृष्टो नृपवध्यामयंवाराष्ट्रनाशनम् । संवत्सरशरीरं स्यात्कृत्तिका रोहिणी तथा ॥ ५९ ॥

ຖ້າເຫັນໃນຕອນກາງວັນ ຍ່ອມຊີ້ບອກເຖິງການສິ້ນພຣະຊົນຂອງກະສັດ, ໂລກລະບາດຮ້າຍແຮງ, ຫຼືການພິນາດຂອງອານາຈັກ. ແລະເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງເວລານີ້ ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າມີ “ກາຍ” ເປັນໜຶ່ງປີ; ອີກທັງຍັງຜູກພັນກັບນັກສັດ Kṛttikā ແລະ Rohiṇī ດ້ວຍ.

Verse 60

नाभिस्त्वापाठयुगलमाद्री हृत्कुसुमं मघा । दुर्भिक्षाग्निमरुद्भीतिः शरीरं क्रूरपीडिते ॥ ६० ॥

ສຳລັບຜູ້ທີ່ຖືກທຸກທໍລະມານຢ່າງຮ້າຍແຮງ: ສະດື່ອງສອດຄ່ອງກັບຄູ່ທີ່ເອີ້ນວ່າ Āpāṭha; ຫົວໃຈສອດຄ່ອງກັບ Ādrī; ແລະ “ດອກໄມ້” (ສູນກາງແຫ່ງຊີວິດ) ສອດຄ່ອງກັບ Maghā. ຜູ້ນັ້ນຖືກບີບຄັ້ນໂດຍຄວາມຢ້ານກົວຈາກທຸກຂ໌ອົດຢາກ, ໄຟ, ແລະລົມຮຸນແຮງ.

Verse 61

नाभ्यां क्षुत्तृड्भयं पुष्ये सम्यङ्मूलफलक्षयः । हृदयेशस्य निधनं शुभं स्यात्संयुतैः शुभैः ॥ ६१ ॥

ຖ້ານິມິດເກີດຈາກສະດື ຍ່ອມຊີ້ເຖິງຄວາມຢ້ານກົວເນື່ອງຈາກຫິວແລະຫົວກະຫາຍ; ໃນນັກສັດຕະ Puṣya ມັນໝາຍເຖິງການຫຼຸດລົງຢ່າງຖືກຕ້ອງຂອງຮາກແລະໝາກ. ຖ້ານິມິດຢູ່ແຖວຫົວໃຈ ຈະພະຍາກອນການດັບຊີວິດຂອງເຈົ້າເຮືອນ; ແຕ່ຖ້າມີນິມິດມົງຄຸນປະກອບ ກໍອາດກາຍເປັນດີໄດ້.

Verse 62

शस्यवृद्धिः प्रजारोग्यं युद्धं जीवात्यवर्षणम् । इति द्विजातिमध्यां तु गोनृपस्त्रीसुखं महत् ॥ ६२ ॥

ພືດຜົນຈະເພີ່ມພູນ ປະຊາຊົນຈະມີສຸຂະພາບ ຈະມີສົງຄາມ ແລະຝົນຈະຕົກພໍສໍາລັບສັດທັງຫຼາຍໃຫ້ດໍາລົງຊີວິດ. ດັ່ງນັ້ນ ສໍາລັບແມ່ຍິງໃນຊຸມຊົນທະວິຊາ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຈະມີຄວາມສຸກຍິ່ງໃຫຍ່ ດ້ວຍໂຄ, ດ້ວຍພຣະຣາຊາ, ແລະດ້ວຍຄວາມຜາສຸກໃນເຮືອນ.

Verse 63

निःस्वनावृष्टिफणिभिर्वृष्टिः स्वास्थ्यं महोत्सवः । महार्घमपि संपत्तिर्देशनाशोऽतिवर्षणम् ॥ ६३ ॥

ເມື່ອຝົນຕົກພ້ອມນິມິດອັບມົງຄຸນ—ເຊັ່ນ ຄວາມງຽບຜິດປົກກະຕິ ແລະການປາກົດຂອງງູ—ກໍອາດຍັງເກີດສຸຂະພາບດີ ແລະງານມະໂຫລານ. ຄວາມຮັ່ງມີອັນມີຄ່າກໍອາດເກີດຂຶ້ນ; ແຕ່ຝົນຕົກເກີນຄວນ ນໍາໄປສູ່ຄວາມພິນາດຂອງດິນແດນ.

Verse 64

अवैरं रोगमभयं रोगभीः सस्यवर्षणे । रोगो धान्यं नभोऽदृष्टिमघाद्यृक्षगते गुरौ ॥ ६४ ॥

ເມື່ອກຸຣຸ (ພຣະພະຫັດ/Jupiter) ເຄື່ອນຜ່ານນັກສັດຕະ Maghā ແລະນັກສັດຕະຕໍ່ໆໄປ ແຜ່ນດິນຈະປາສະຈາກຄວາມບາດໝາງ; ໂລກໄພຈະສົງບົບ ແລະປະຊາຊົນຈະບໍ່ຫວາດກົວ. ຝົນຈະຕົກເພື່ອພືດຜົນ ເຂົ້າກໍຈະອອກຜົນ—ແມ່ນແຕ່ຟ້າອາດຈະຄຸ້ມຄອງ ແລະການເຫັນຟ້າຈະຫຼຸດລົງ.

Verse 65

सौम्यमध्यमयाम्येषु मार्गेषु वीथिकात्रयम् । शुक्रस्य दस्रभाज्ज्ञेयं पर्यायैश्च त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ६५ ॥

ໃນເສັ້ນທາງຟ້າທາງເໜືອ ທາງກາງ ແລະທາງໃຕ້ ມີວີຖິກາ (vīthikā) ສາມສາຍ. ຊຸດນີ້ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າເປັນຂອງພຣະສຸກຣະ (Śukra/ວີນັດ) ແລະແຕ່ລະສາຍຍັງຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມພ້ອມຄວາມໝາຍຄ້າຍກັນອີກສາມນາມຕໍ່ສາຍ.

Verse 66

नागेभैरावताश्चैव वृषभोष्ट्र्रखराह्वयाः । मृगांजदहनाख्याः स्युर्याम्यांता वीथयो नव ॥ ६६ ॥

ອີກທັງໝົດ ມີວິຖີ 9 ສາຍ ທີ່ສິ້ນສຸດໄປທາງທິດໃຕ້: ທີ່ເອີ້ນວ່າ Nāga ແລະ Bhairavata; ທີ່ຕັ້ງຊື່ຕາມ ງົວ, ອູດ, ລາ; ແລະທີ່ເອີ້ນວ່າ Mṛga, Añja, Dahana.

Verse 67

सौम्यमार्गे च तिसृषु चरन्वीथिषु भार्गवः । धान्यार्थवृष्टिसस्यानां परिपूर्तिं करोति हि ॥ ६७ ॥

ເມື່ອ Bhārgava (ດາວສຸກ) ເຄື່ອນໄປຕາມເສັ້ນທາງອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະຜ່ານຮ່ອງທາງຟ້າ 3 ສາຍ ທ່ານຍ່ອມນຳຄວາມເຕັມພ້ອມມາ—ທັງເຂົ້າກິນ, ຊັບສິນ, ຝົນ ແລະພືດຜົນ.

Verse 68

मध्मार्गे च तिसृषु सर्वमप्यधमं फलम् । पूर्वस्यां दिशि मेघस्तु शुभदः पितृपंचके ॥ ६८ ॥

ຖ້າ (ເຊັ່ນເມກ) ປາກົດໃນເສັ້ນທາງກາງ ແລະໃນ 3 ຕຳແໜ່ງທີ່ກຳນົດ ຜົນທີ່ໄດ້ຈະຕ່ຳຕ້ອຍໂດຍທົ່ວໜ້າ. ແຕ່ເມກຢູ່ທິດຕາເວັນອອກ ເປັນມົງຄຸນ ໃນຊ່ວງ 5 ມື້ແຫ່ງພິທີ Pitṛ (ບັນພະບຸລຸດ).

Verse 69

स्वातित्रये पश्चिमायां तस्यां शुक्रस्तथाविधः । विपरीते त्वनावृष्टिर्वृष्टिकृद्बुधसंयुतः ॥ ६९ ॥

ໃນຊ່ວງ Svātī ສາມຊັ້ນ ຖ້າມັນຢູ່ທິດຕາເວັນຕົກ ດາວສຸກກໍຖືກນັບວ່າຢູ່ໃນສະພາບດຽວກັນ. ຖ້າກົງກັນຂ້າມ ຈະເກີດຄວາມແຫ້ງແລ້ງ (anāvṛṣṭi); ແຕ່ເມື່ອຮ່ວມກັບ Budha (ເມີຄິວຣີ) ກໍເປັນຜູ້ກ່ອນໃຫ້ຝົນຕົກ.

Verse 70

कृष्णाष्टम्यां चतुर्दश्याममायां च यदा सितः । उदयास्तमनं याति तदा जलमयी मही ॥ ७० ॥

ເມື່ອໃນວັນ Kṛṣṇāṣṭamī, ໃນວັນທີ 14 ຂອງເດືອນ, ແລະໃນຄືນອະມາວາສະຍາ (ຄືນດວງຈັນດັບ) ເມື່ອ “ຜູ້ຂາວ” (sitaḥ) ເຖິງການຂຶ້ນແລະການຕົກ ແຜ່ນດິນກໍດຸດດັ່ງຖືກຫຸ້ມຫໍ່ດ້ວຍນ້ຳ.

Verse 71

मिथः सप्तमराशिस्थौ पश्चात्प्राग्वीथिसंस्थितौ । गुरुशुक्रावनावृष्टिदुर्भिक्षसमरप्रदौ ॥ ७१ ॥

ເມື່ອພະພະຫັດ (ພະພະຫັດສະປະຕີ) ແລະ ພະສຸກຣະ ຢືນຢູ່ໃນຣາສີທີ 7 ຕໍ່ກັນ ແລະສະຖິດໃນທາງຕາເວັນຕົກ-ຕາເວັນອອກ ຈະນຳໃຫ້ເກີດໄພແຫ້ງແລ້ງ ທຸກຂ໌ອຶດຢາກ ແລະສົງຄາມ।

Verse 72

कुजज्ञजीवरविजाः शुक्रस्याग्रेसरा यदि । युद्धातिवायुर्दुर्भिक्षजलनाशकरामताः ॥ ७२ ॥

ຖ້າພະອັງຄານ, ພະພຸດ, ພະພະຫັດ (ຈູປິເຕີ) ແລະ ພະອາທິດ ເຄື່ອນນຳໜ້າພະສຸກຣະ ຈະຊີ້ເຖິງສົງຄາມ, ລົມຮຸນແຮງ, ທຸກຂ໌ອຶດຢາກ, ແລະການພິນາດແຫ່ງນ້ຳ—ນຳທຸກຂ໌ໃຫຍ່ມາ.

Verse 73

जलमित्रार्यमाहींद्र नक्षत्रेषु सुभिक्षकृत् । सच्छस्त्रावृष्टिदो मूलेऽहिर्बुध्न्यांत्यभयोर्भयम् ॥ ७३ ॥

ໃນນັກສັດຕະຣາ Jala, Mitra, Āryamā ແລະ Mahīndra ມັນກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມອຸດົມສົມບູນ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ. ໃນ Mūla ມັນປະທານອາວຸດດີ ແລະຝົນ; ແຕ່ໃນ Āhirbudhnya ແລະນັກສັດຕະຣາສອງອັນສຸດທ້າຍ ມັນນຳຄວາມຢ້ານກົວ.

Verse 74

श्रवणानिलहस्ताद्रा र्भरणीभाग्यभेषु च । चरञ्छनैश्चरो नॄणां सुभिक्षारोग्यसस्यकृत् ॥ ७४ ॥

ເມື່ອພະເສົາ (Śanaiścara) ເຄື່ອນຜ່ານນັກສັດຕະຣາ Śravaṇa, Anila, Hasta, Ārdrā, Bharaṇī, Bhāgya ແລະ Bheṣu ພຣະອົງຈະເປັນຜູ້ປະທານອາຫານອຸດົມ, ສຸຂະພາບດີ, ແລະພືດຜົນອຸດົມສົມບູນແກ່ມະນຸດ.

Verse 75

मुखे चैकं गुदे द्वे च त्रीणि के नयने द्वयम् । हृदये पञ्च ऋक्षाणि वामहस्ते चतुष्टयम् ॥ ७५ ॥

ໜຶ່ງ (ຫນ່ວຍສັກສິດ) ວາງໄວ້ໃນປາກ; ສອງ ຢູ່ທະວານ; ສາມ ຢູ່ຫູ; ສອງ ຢູ່ຕາ. ຣຶກສະ (Ṛkṣa) ຫ້າ ຕັ້ງໄວ້ໃນຫົວໃຈ, ແລະອີກສີ່ເປັນກຸ່ມ ຢູ່ມືຊ້າຍ.

Verse 76

वामपादे तथा त्रीणि दक्षिणे त्रीणि भानि च । चत्वारि दक्षिणे हस्ते जन्मभाद्र विजस्थितिः ॥ ७६ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ທີ່ຝາຕີນຊ້າຍມີເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນ 3 ປະການ ແລະທີ່ຝາຕີນຂວາກໍມີ 3; ທີ່ມືຂວາມີ 4—ຮູບແບບນີ້ຊີ້ຖຶງການເກີດອັນດີເລີດ ແລະສະຖານະສູງດຸດພຣາຫມັນ।

Verse 77

रोगो लाभस्तथा हानिर्लाभः सौख्यं च बंधनम् । आयासः श्रेष्ठयात्रा च धनलाभः क्रमात्फलम् ॥ ७७ ॥

ຕາມລຳດັບ ຜົນທີ່ເກີດຂຶ້ນແມ່ນ: ໂລກໄພ; ການໄດ້ຮັບ; ການສູນເສຍ; ໄດ້ຮັບອີກ; ຄວາມສຸກ; ການຜູກມັດ; ຄວາມເຫນື່ອຍລ້າ; ການເດີນທາງອັນດີເລີດ; ແລະສຸດທ້າຍ ການໄດ້ຊັບສິນ।

Verse 78

बहुधारविजस्त्वेतद्वक्रगः फलमीदृशम् । करोत्येव समः साम्यं शीघ्रगेषूत्क्रमात् फलम् ॥ ७८ ॥

ແທ້ຈິງແລ້ວ ນີ້ແມ່ນຜົນທີ່ເກີດຈາກສິ່ງທີ່ເກີດຈາກຫຼາຍສາຍນ້ຳ ແລະເຄື່ອນໄປດ້ວຍທາງຄົດຄ້ຽວ. ແຕ່ສິ່ງທີ່ຮາບພຽງ ແລະໝັ້ນຄົງ ນຳໃຫ້ເກີດຄວາມສົມດຸນ; ແລະໃນບັນດາສິ່ງທີ່ໄວ ຜົນຈະສຸກໄວ ເນື່ອງຈາກຄວາມໄວນັ້ນ।

Verse 79

विष्णुचक्रोत्कृत्तशिराः पङ्गुः पीयूषपानतः । अमृत्युतां गतस्तत्र खेटत्वे परिकल्पितः ॥ ७९ ॥

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ງ່ອຍ—ຜູ້ທີ່ສີສະຖືກຕັດດ້ວຍຈັກຣາຂອງພຣະວິດສະນຸ—ເມື່ອໄດ້ດື່ມນ້ຳອະມຣິຕະ ກໍໄດ້ບັນລຸອະມະຕະພາບ ແລະຕໍ່ມາຖືກຈັດໃຫ້ເປັນດາວເຄື່ອນໃນຟ້າ (kheṭa)។

Verse 80

वरणधातुरर्केन्दू तुदते सर्वपर्वणि । विक्षेपावनतेर्वंगाद्रा हुर्दूरगतस्तयोः ॥ ८० ॥

ຮາກຄຳ ‘varaṇa’ (ເລືອກ/ປົກຄຸມ) ກະທົບຕໍ່ສົມາສ ‘arka’ (ພຣະອາທິດ) ແລະ ‘indu’ (ພຣະຈັນ) ທຸກຂໍ້ຕໍ່; ແລະໂດຍ ‘vikṣepa’ (ການໂຍນ/ການກະແຈກ) ກັບ ‘avanati’ (ການກົດລົງ/ການຫຼຸດຕ່ຳ) ຈຶ່ງກ່າວວ່າ Vaṅgā ແລະ Adrā ຫ່າງໄກອອກຈາກພວກນັ້ນ।

Verse 81

षण्मासवृद्ध्या ग्रहणं शोधयेद्र विचंद्र योः । पर्वेशास्तु तथा सत्यदेवा रव्यादितः क्रमात् ॥ ८१ ॥

ໂດຍເພີ່ມການແກ້ໄຂຫົກເດືອນ ຄວນຄໍານວນແລະກວດສອບສຸລິຍຄາດ ແລະ ຈັນທະຄາດ. ອີກທັງ ອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງວັນຈຸດຕໍ່ (ປະຣະວັນ) ພຶງກໍານົດຕາມລໍາດັບ ເລີ່ມຈາກພຣະອາທິດ ພ້ອມດ້ວຍສັດຍະເທວະທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.

Verse 82

ब्रह्मेन्द्विन्द्र धनाधीशवरुणाग्नियमाह्वयाः । पशुसस्यद्विजातीनां वृद्धिर्ब्राह्मे तु पर्वणि ॥ ८२ ॥

ຄວນເຊີນອົງພຣະພຣະຫມາ, ພຣະຈັນ, ພຣະອິນ, ກຸເບຣະ (ເຈົ້າແຫ່ງຊັບ), ວະຣຸນະ ແລະ ອັກນິ ເພື່ອການອາວະຫວາຍ. ແລະໃນພິທີສັກສິດທີ່ເອີ້ນວ່າ ບຣາຫມະ-ປະຣະວັນ ຈະມີຄວາມເພີ່ມພູນ—ທັງຝູງສັດ, ພືດຜົນ, ແລະ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຊະ).

Verse 83

तद्वदेव फलं सौम्ये श्लेष्मपीडा च पर्वणि । विरोधो भूभुजां दुःखमैंद्रे सस्यविनाशनम् ॥ ८३ ॥

ເຊັ່ນດຽວກັນ ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ເມື່ອເປັນອິດທິພົນສອມຍະ (Saumya) ຜົນກໍມີລັກສະນະຄ້າຍກັນ. ແລະໃນວັນປະຣະວັນ ຈະມີຄວາມທຸກທ້ອນຈາກໂລກເສມ (ເສລັດ). ພາຍໃຕ້ອິດທິພົນອາຍນດຣະ (Aindra) ຈະເກີດຄວາມຂັດແຍ່ງ ແລະ ຄວາມທຸກຂອງກະສັດ, ພ້ອມທັງການພິນາດຂອງພືດຜົນ.

Verse 84

धनिनां धनहानिः स्यात्कौबेरं धान्यवर्धनम् । नृपाणामशिवं क्षेममितरेषां च वारुणे ॥ ८४ ॥

ໃນທິດຂອງກຸເບຣະ ຄົນມັ່ງຄັ່ງອາດສູນເສຍຊັບສິນ, ແຕ່ເຂົ້າກິນແລະສະບຽງຈະເພີ່ມພູນ. ໃນທິດຂອງວະຣຸນະ ກະສັດຈະພົບຜົນອັນບໍ່ເປັນມົງຄຸນ, ແຕ່ສໍາລັບຄົນອື່ນໆ ຈະມີຄວາມປອດໄພ ແລະ ຄວາມສຸກສະບາຍ.

Verse 85

प्रवर्षणं सस्यवृद्धिः क्षेमं हौताशपर्वणि । अनावृष्टिः सस्यहानिर्दुर्भिक्षं याम्यपर्वणि ॥ ८५ ॥

ໃນຈຸດຕໍ່ອັນສັກສິດແດ່ອັກນິ (ເອີ້ນວ່າ ເຮົາຕາຊະ-ປະຣະວັນ) ຈະມີຝົນຕົກຫຼາຍ, ພືດຜົນເພີ່ມພູນ, ແລະຄວາມສຸກສະບາຍທົ່ວໄປ. ແຕ່ໃນຈຸດຕໍ່ອັນສັກສິດແດ່ຍະມະ (ຢາມຍະ-ປະຣະວັນ) ຈະຂາດຝົນ, ພືດຜົນສູນເສຍ, ແລະເກີດທຸກຂ໌ອົດຢາກ.

Verse 86

वेलाहीने सस्यहानिर्नृपाणां दारुणं रणम् । अतिवेले पुष्पहानिर्भयं सस्यविनाशनम् ॥ ८६ ॥

ເມື່ອລະດູການມາຊ້າ ພືດຜົນເສຍຫາຍ ແລະສໍາລັບກະສັດ ກໍເກີດສົງຄາມອັນດຸຮ້າຍ. ເມື່ອລະດູມາໄວເກີນໄປ ດອກໄມ້ຖືກທໍາລາຍ ແລະເກີດຄວາມຢ້ານວ່າພືດຜົນຈະວິນາດ.

Verse 87

एकस्मिन्नेव मासे तु चंद्रा र्कग्रहणं यदा । विरोधो धरणीशानामर्थवृष्टिविनाशनम् ॥ ८७ ॥

ແຕ່ຖ້າໃນເດືອນດຽວກັນ ມີຄຣາສທັງດວງຈັນແລະດວງອາທິດ ນັ້ນເປັນນິມິດແຫ່ງຄວາມຂັດແຍ້ງຂອງຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ ແລະການພິນາດຂອງຄວາມອຸດົມສົມບູນກັບຝົນຟ້າ.

Verse 88

ग्रस्तोदितावस्तमितौ नृपधान्यविनाशदौ । सर्वग्रस्ताविनेंदू तु क्षुद्व्याध्यग्निभयप्रदौ ॥ ८८ ॥

ເມື່ອດວງອາທິດ ຫຼື ດວງຈັນ ຂຶ້ນຫຼືຕົກໃນຂະນະທີ່ຖືກຄຣາສ ຍ່ອມນໍາຄວາມພິນາດມາແກ່ກະສັດແລະເຂົ້າກ້າ. ແຕ່ເມື່ອດວງຈັນຖືກຄຣາສທັງໝົດ ຈະໃຫ້ເກີດຄວາມຢ້ານກົວເລື່ອງອຶດຫິວ ໂລກໄພ ແລະໄຟໄໝ້.

Verse 89

सौम्यायने क्षत्रविप्रानितरां हन्ति दक्षिणे । द्विजातीं श्चक्रमाद्धंति राहुदृष्टोरगादितः ॥ ८९ ॥

ໃນເສັ້ນທາງເໜືອ (ສຸຣະຍານ) ມັນກະທົບຫນັກຕໍ່ກະສັດນັກຮົບ (ກະຊັດຕຣິຍ) ແລະພຣາຫມັນ; ໃນເສັ້ນທາງໃຕ້ ມັນທໍາຮ້າຍເປັນພິເສດຕໍ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຈ). ອໍານາດອັນປະທັດປະທັງ—ເລີ່ມຈາກງູແລະອື່ນໆ ແລະຜູ້ຢູ່ໃຕ້ສາຍຕາຂອງຣາຫູ—ຈະຈູ່ໂຈມເປັນວົງຈອນ.

Verse 90

तथैव ग्रामभेदाः स्युर्मोक्षभेदास्तथा दश । नो शक्ता लक्षितुं देवाः किं पुनः प्राकृता जनाः ॥ ९० ॥

ເຊັ່ນດຽວກັນ ກ່າວກັນວ່າມີຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຊຸມຊົນ (ກຣາມ) ແລະຍັງມີວິທີແຫ່ງໂມກສະ 10 ປະການ. ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍັງບໍ່ສາມາດຈໍາແນກໄດ້ຄົບຖ້ວນ—ແລ້ວຊາວບ້ານທົ່ວໄປຈະເຮັດໄດ້ແນວໃດ?

Verse 91

आनीय खेटान्गणितांस्तेषां वारं विचिंतयेत् । शुभाशुभान्यैः कालस्य ग्राहयामो हि लक्षणम् ॥ ९१ ॥

ເມື່ອນໍາເອົາການເຄື່ອນໄຫວຂອງດາວເຄາະທີ່ຄໍານວນໄວ້ມາແລ້ວ ຄວນພິຈາລະນາອິດທິພົນຕາມວັນໃນອາທິດ; ໂດຍອາໄສລາງດີແລະລາງຮ້າຍ ພວກເຮົາຈຶ່ງຮູ້ລັກສະນະຂອງເວລາແທ້ໆ.

Verse 92

तस्मादन्वेषणीयं तत्कालज्ञानाय धीमता । उत्पातरूपाः केतूनामुदयास्तमया नृणाम् ॥ ९२ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນສືບຄົ້ນຢ່າງລະມັດລະວັງ ເພື່ອຮູ້ສະພາບຂອງເວລາປັດຈຸບັນ—ນັ່ນຄືລາງອຸປະຕາຂອງເຄຕຸ: ການຂຶ້ນແລະການຕົກຂອງເຄຕຸ (ດາວຫາງ/ດາວຕົກ) ທີ່ກະທົບຕໍ່ມະນຸດ.

Verse 93

दिव्यांतरिक्षा भौमास्ते शुभाशुभफलप्रदाः । यज्ञध्वजास्त्रभवनरक्षवृद्धिंगजोपमाः ॥ ९३ ॥

ສັນຍາເຫຼົ່ານີ້ອາດເປັນຢູ່ເທິງຟ້າ ໃນອາກາດກາງ ຫຼືໃນພື້ນດິນ; ມັນໃຫ້ຜົນດີຫຼືຜົນຮ້າຍ. ມັນມີພະລັງດັ່ງຊ້າງ—ເສີມການຄຸ້ມຄອງແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງຍັດຍະ, ທຸງ, ອາວຸດ ແລະເຮືອນເຮືອນ.

Verse 94

स्तम्भशूलांकुशाकारा आंतरिक्षाः प्रकीर्तिताः । नक्षत्रसंस्थिता दिव्या भौमा ये भूमिसंस्थिताः ॥ ९४ ॥

ສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນອາກາດກາງ ຖືກກ່າວວ່າມີຮູບຄ້າຍເສົາ, ຫອກ, ແລະຂໍງໍ (ອັງກຸຊ). ສິ່ງທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນກຸ່ມນັກສັດຕະຣາ ເອີ້ນວ່າເທວະ; ສ່ວນທີ່ຢູ່ເທິງພື້ນດິນ ເອີ້ນວ່າພູມະ.

Verse 95

एकोऽपि भिन्नरूपः स्याज्जंतुर्नाम शुभाय वै । यावन्तो दिवसान्केतुर्दृश्यते विविधात्मकः ॥ ९५ ॥

ແມ່ນແຕ່ສັດຕົວດຽວ ຖ້າເຫັນມີຮູບຮ່າງແປກປ່ຽນ ກໍຖືວ່າເປັນລາງດີ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຈໍານວນມື້ທີ່ເຫັນເຄຕຸ—ປາກົດໃນຮູບແບບຫຼາຍຢ່າງ—ອິດທິພົນຂອງມັນກໍຖືວ່າຍາວເທົ່ານັ້ນ.

Verse 96

तावान्मासैः फलं यच्छत्यष्टौ सारव्यवत्सरैः । ये दिव्याः केतवस्तेपि शश्वज्जीवफलप्रदाः ॥ ९६ ॥

ຜົນບຸນອັນດຽວນັ້ນ ໄດ້ຮັບໃນເດືອນໆ ເທົ່າກັບທີ່ປົກກະຕິຈະສະສົມໃນແປດປີ. ແລະ ເກຕຸອັນທິບພະຍະທັງຫຼາຍ ກໍໃຫ້ຜົນແກ່ສັດໂລກຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 97

ह्रस्वः स्निग्धः सुप्रसन्नः श्वेतकेतुः सुवृष्टिकृत् । क्षिप्रादस्तमयं याति दीर्घकेतुरवृष्टिकृत् ॥ ९७ ॥

ເກຕຸທີ່ຫາງສັ້ນ ມັນມັນ ແຈ້ງໃສ ແລະ ຂາວ ເປັນຜູ້ເຮັດໃຫ້ຝົນດີ. ມັນຕົກຫາຍໄປໄວ; ແຕ່ເກຕຸຫາງຍາວ ເຮັດໃຫ້ແຫ້ງແລ້ງ.

Verse 98

अनिष्टदो धूमकेतुः शक्रचापसमप्रभः । द्वित्रिचतुःशूलरूपः स च राज्यांतकृन्मतः ॥ ९८ ॥

ທູມເກຕຸຜູ້ໃຫ້ອັບມົງຄົນ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຄັນທະນູຂອງພຣະອິນທຣາ ແລະ ປາກົດເປັນຮູບຫອກສອງ ສາມ ຫຼື ສີ່ງ່າ—ນິມິດນັ້ນຖືກເຫັນວ່າ ນຳໄປສູ່ຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງອານາຈັກ.

Verse 99

मणिहारस्तु वर्णाभा दीप्तिमंतोऽकसूनवः । केतवश्चोदिताः पूर्वापरयोर्नृपहानिदाः ॥ ९९ ॥

ວົງແສງດັ່ງສາຍພວງມະນີ ສ່ອງສະຫວ່າງຈ້າ ແລະ ເກຕຸທັງຫຼາຍ—ບຸດແຫ່ງພຣະອາທິດ—ປາກົດແລະເຄື່ອນໄຫວ; ເມື່ອເຫັນໃນທິດຕາເວັນອອກ ຫຼື ທິດຕາເວັນຕົກ ຈະເປັນນິມິດໃຫ້ກະສັດເສື່ອມຖອຍ.

Verse 100

वंसुकबिंबक्षितजच्छुकतुंडादिसन्निभाः । हुताशनोदितास्तेऽपि केतवः फलदाः स्मृताः 1. ॥ १०० ॥

ເກຕຸເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ຄ້າຍກັບຫນໍ່ໄມ້, ໝາກນ້ຳເຕົ້າ, ກ້ອນດິນ, ປາກນົກແກ້ວ ແລະ ອື່ນໆ—ແມ່ນແມ່ນວ່າຈະເກີດຂຶ້ນຈາກທິດແຫ່ງໄຟ—ກໍຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຜູ້ໃຫ້ຜົນ.

Verse 101

भूसुता जलतैलाभा वर्तुलाः क्षुद्भयप्रदाः । सुभिक्षक्षेमदाः श्वेतकेतवः सोमसूनवः ॥ १०१ ॥

ບຸດແຫ່ງແຜ່ນດິນ (ນິມິດທີ່ເກີດຈາກດິນ) ປາກົດຄ້າຍນ້ຳຫຼືນ້ຳມັນ ແລະມີຮູບກົມ ນຳຄວາມຢ້ານກົວແຫ່ງຄວາມອົດຢາກ. ແຕ່ບຸດແຫ່ງໂສມະ ຜູ້ມີທຸງຂາວ ປະທານພືດຜົນອຸດົມ ແລະຄວາມປອດໄພ.

Verse 102

पितामहात्मजः केतुस्त्रिवर्णस्त्रिदशान्वितः । ब्रह्मदंडाद्धूमकेतुः प्रजानामंतकृन्मतः ॥ १०२ ॥

ເກຕຸ ບຸດແຫ່ງປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ກ່າວກັນວ່າມີສີສາມປະການ ແລະມີເທວະດາຕິດຕາມ. ເກີດຈາກຄັນທອນຂອງພຣະພຣະຫມາ ຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ ທູມເກຕຸ “ຜູ້ມີທຸງຄວັນ” ແລະຖືກນັບວ່າເປັນຜູ້ນຳຈຸດຈົບແກ່ສັດທັງປວງ.

Verse 103

एशान्यां भार्गवसुताः श्वेतरूपास्त्वनिष्टदाः । अनिष्टदाः पंगुसुता विशिखाः कमकाह्वयाः ॥ १०३ ॥

ໃນທິດອີສານ ມີບຸດແຫ່ງພຣິກຸ ມີຮູບຂາວ ແຕ່ໃຫ້ຜົນອັນບໍ່ດີ. ອີກທັງມີບຸດແຫ່ງປັງກຸ—ຜູ້ບໍ່ມີລູກສອນ—ເອີ້ນວ່າ ກະມະກາ; ພວກນັ້ນກໍນຳຜົນອັນອັບມົງຄົນເຊັ່ນກັນ.

Verse 104

विकचाख्या गुरुसुता वेष्टा याम्ये स्थिता अपि । सूक्ष्माः शुक्ला बुधसुताश्चौररोगभयप्रदाः ॥ १०४ ॥

ດາວຊື່ ວິກະຈາ (ກ່າວວ່າເປັນທິດາຂອງຄູຣຸ—ພຣະພຣະຫັດສະປະຕິ) ແລະ ເວສຕາ ແມ່ນຢູ່ໃນທິດໃຕ້ ແຕ່ລະອຽດ ແລະຂາວສະຫວ່າງ. ບຸດແຫ່ງພຸດະ (Budha) ເຫຼົ່ານີ້ ເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມຢ້ານ—ຢ້ານໂຈນ ແລະພະຍາດ.

Verse 105

कुजात्मजाः कुंकुमाख्या रक्ताः शूलास्त्वनिष्टदाः । अग्निजा विश्वरूपाख्या अग्निवर्णाः सुखप्रदाः ॥ १०५ ॥

ບຸດແຫ່ງຄຸຈະ (ດາວອັງຄານ) ເອີ້ນວ່າ ກຸງກຸມາ; ພວກເຂົາມີສີແດງ ຄ້າຍຫອກ ແລະໃຫ້ຜົນບໍ່ພຶງປາດ. ບຸດແຫ່ງອັກນິ ເອີ້ນວ່າ ວິສະວະຣູປາ; ມີສີດັ່ງໄຟ ແລະປະທານຄວາມສຸກ.

Verse 106

अरुणाः श्यामलाकारा अर्कपुत्राश्च पापदाः । शुक्रजा ऋक्षसदृशाः केतवः शुभदायकाः ॥ १०६ ॥

ອະຣຸນາທັງຫຼາຍມີຮູບຮ່າງມືດຄ້ຳ ແລະເປັນບຸດແຫ່ງພຣະອາທິດ ຈຶ່ງໃຫ້ຜົນຮ້າຍ. ກະຕຸທີ່ເກີດຈາກພຣະສຸກຣາ ຄ້າຍຫມີ ແລະເປັນຜູ້ປະທານຜົນມົງຄຸນ.

Verse 107

कृत्तिकासु भवो धूमकेतुर्नूनं प्रजाक्षयः । प्रासादवृक्षशैलेषु जातो राज्ञां विनाशकृत् ॥ १०७ ॥

ດູມະເກຕຸທີ່ປາກົດໃນນັກສັດຣາ ກຣິຕຕິກາ ຍ່ອມເປັນລາງແຫ່ງການສູນເສຍຂອງປະຊາຊົນ. ຖ້າເຫັນມັນເກີດເທິງພະຣາຊວັງ ຕົ້ນໄມ້ ຫຼືພູເຂົາ ມັນຈະເປັນເຫດໃຫ້ກະສັດພິນາດ.

Verse 108

सुभिक्षकृत्कौमुदाख्यः केतुः कुमुदसन्निभः । आवर्तकेतुसंध्यायां शशिरो नेष्टदायकः ॥ १०८ ॥

ເກຕຸຊື່ «ເກົາມຸດາ» ຜູ້ເຮັດໃຫ້ເກີດສຸພິກຂະ ປາກົດຂຶ້ນຄ້າຍດອກກຸມຸດຂາວ. ແຕ່ເມື່ອຍາມສົນທະຍາມີເກຕຸວົນວຽນ (ອາວັດຕະ) ພຣະຈັນ (ຊະຊິນ) ຈະໃຫ້ຜົນອັນບໍ່ພຶງປາດຖະໜາ ແລະອັບມົງຄຸນ.

Verse 109

ब्रह्मदेवमनोर्मानं पित्र्यं सौरं च सावनम् । चांद्रमार्क्षं गुरोर्मानमिति मानानि वै नव ॥ १०९ ॥

ມານການນັບເວລາມີ 9 ຢ່າງແທ້: ມານຂອງພຣະພຣະຫມາ, ມານຂອງເທວະ, ມານຂອງມະນຸ, ມານຂອງປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ), ມານສຸຣະ (ຕາເວັນ), ມານສາວະນະ (ໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈໍາວັນ), ມານຈັນທຣະ (ດວງຈັນ), ມານອາຣກຊະ (ຕາມນັກສັດຣາ), ແລະມານຂອງກຸຣຸ (ພຣະພຣະຫັດສະປະຕິ).

Verse 110

एतेषां नवमानानां व्यवहारोऽत्र पञ्चभिः । तेषां पृथक्पृथक्कार्यं वक्ष्यते व्यवहारतः ॥ ११० ॥

ໃນນີ້ ການນໍາໃຊ້ມານທັງ 9 ຢ່າງໃນທາງປະຕິບັດ ດໍາເນີນຜ່ານ 5 ວິທີ. ໜ້າທີ່ຂອງແຕ່ລະຢ່າງ ຈະຖືກອະທິບາຍແຍກຕ່າງຫາກ ຕາມການໃຊ້ງານຈິງ.

Verse 111

ग्रहाणां निखिलश्चारो गृह्यते सौरमानतः । वृष्टेर्विधानं स्त्रीगर्भः सावनेनैव गृह्यते ॥ १११ ॥

ການເຄື່ອນໄຫວທັງໝົດຂອງດາວເຄາະທັງຫຼາຍ ຖືກກຳນົດດ້ວຍມາດຕາເວລາຕາມດວງອາທິດ; ແຕ່ການຈັດລະບຽບຝົນ ແລະການນັບໄລຍະຖືພາຂອງຍິງ ກຳນົດໄດ້ແຕ່ດ້ວຍມາດຕາສາວນ (ນັບຕາມມື້) ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 112

प्रवर्षणां समे गर्भो नाक्षत्रेण प्रगृह्यते । यात्रोद्वाहव्रतक्षौरे तिथिवर्षेशनिर्णयः ॥ ११२ ॥

ເມື່ອນັບປີໂດຍອ້າງອີງລະດູຝົນ ການປະສົມພັນເກີດຄັນ (ແລະການນັບຂອງມັນ) ບໍ່ຄວນກຳນົດດ້ວຍນັກຊັດຕຣະ (nakṣatra) ເລີຍ। ສຳລັບການເດີນທາງ ການແຕ່ງງານ ວຣະຕະ (ຄຳປະຕິຍານ/ພິທີຖືສິນ) ແລະພິທີໂກນຜົມ ການຕັດສິນໃຫ້ອີງຕາມຕິຖິ (tithi) ແລະພຣະເຈົ້າຜູ້ຄຸ້ມຄອງປີ (varṣeśa)।

Verse 113

पर्ववास्तूपवासादि कृत्स्नं चांद्रे ण गृह्यते । गृह्यते गुरुमानेन प्रभवाद्यब्दलक्षणम् ॥ ११३ ॥

ພິທີປະຕິບັດທັງໝົດ—ເຊັ່ນ ວັນພິທີບຸນ (parvan) ພິທີກ່ຽວກັບວາສຕຸ (vāstu) ການອົດອາຫານ ແລະອື່ນໆ—ຄວນກຳນົດຕາມການນັບເດືອນຈັນ. ສ່ວນລັກສະນະຂອງປີທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ປຣະພະວະ» ກຳນົດດ້ວຍມາດຕາຂອງກຸຣຸ (ດາວພຣະພຶຫັດ).

Verse 114

तत्तन्मासैर्द्वादशभिस्तत्तदष्टौ भवेत्ततः । गुरुमध्यमचारेण षष्ट्यब्दाः प्रभवादयः ॥ ११४ ॥

ຈາກການແບ່ງນັ້ນ ເດືອນ 12 ເດືອນເປັນ 1 ປີ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ຕາມການນັບດຽວກັນນັ້ນ ມີ 8 ປີແບບນັ້ນເກີດຂຶ້ນຕໍ່ໄປ. ຕາມການເຄື່ອນໄຫວສະເລ່ຍຂອງກຸຣຸ (ດາວພຣະພຶຫັດ) ມີ 60 ປີ ເລີ່ມດ້ວຍ «ປຣະພະວະ».

Verse 115

प्रभवो विभवः शुक्लः प्रमोदोऽथ प्रजापतिः । अंगिराः श्रीमुखो भावो युवा धाता तथैव च ॥ ११५ ॥

«(ພຣະອົງ) ແມ່ນ Prabhava, Vibhava, Śukla, Pramoda ແລະຍັງ Prajāpati; (ພຣະອົງ) ແມ່ນ Aṅgirā, Śrīmukha, Bhāva, Yuvā ແລະດັ່ງນັ້ນ Dhātā»។

Verse 116

ईश्वरो बहुधान्यश्च प्रमाथी विक्रमो वृषः । चित्रभानुस्सुभानुश्च तारणः पार्थिवोऽव्ययः ॥ ११६ ॥

ພຣະອົງແມ່ນອິດສະວະຣະສູງສຸດ; ອຸດົມດ້ວຍອາຫານແລະຄວາມຮັ່ງມີ; ເປັນຜູ້ປະຫານປາບອັນແຂງກ້າ; ເປັນວິກຣະມະ—ຄວາມກ້າຫານເອງ; ເປັນວຣຶສະ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນທັມມະ. ພຣະອົງສ່ອງແສງດ້ວຍປະກາຍຫຼາກສີ ແລະແສງມົງຄຸນ; ເປັນຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ສັດທັງຫຼາຍຂ້າມພົ້ນ; ສະຖິດເປັນຈອມກະສັດໃນໂລກ; ແຕ່ກໍບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ອະວະຍະ.

Verse 117

सर्वजित्सर्वधारी च विरोधी विकृतः खरः । नंदनो विजयश्चैव जयो मन्मथदुर्मुखौ ॥ ११७ ॥

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຊະນະທຸກສິ່ງ ແລະຜູ້ຄ້ຳຈຸນທຸກສິ່ງ; ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານຄວາມຊົ່ວ ແລະຜູ້ບໍ່ຜັນແປ; ຜູ້ແນ່ນອນບໍ່ຍອມອ່ອນ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ໃຫ້ຄວາມຊື່ນບານ; ແມ່ນໄຊຊະນະເອງ; ແມ່ນຜູ້ມີໄຊ; ຜູ້ປາບກາມະ (ຕັນຫາ); ແລະຜູ້ມີພຣະພັກອັນນ່າເກງຂາມ.

Verse 118

हेमलंबो विलंबश्च विकारी शार्वरी लवः । शुभकृच्छोभनः क्रोधी विश्वावसुपराभवौ ॥ ११८ ॥

ເຮມະລັມບະ, ວິລັມບະ, ວິກາຣີ, ຊາຣະວະຣີ, ລະວະ, ຊຸບະກຣິດ, ຊົບະນະ, ກໂຣທີ, ວິຊວາວະສຸ, ແລະ ປະຣາພະວະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນາມທີ່ກໍາລັງຖືກລໍາດັບກ່າວເຖິງ.

Verse 119

प्लवंगः कीलकः सौम्यः सामाप्तश्च विरोधकृत् । र्प्भावी प्रमादी च आनन्दो राक्षसोऽनलः ॥ ११९ ॥

ພຣະນາມເຫຼົ່ານີ້ຖືກເອີ້ນວ່າ: ປະລະວັງກະ, ກີລະກະ, ສົມຍະ, ສາມາປຕະ, ແລະ ວິໂຣທະກຣິດ; ອີກທັງ ຣຶພາວີ, ປະຣະມາດີ, ອານັນດະ, ຣາກຊະສະ, ແລະ ອະນະລະ.

Verse 120

पिंगलः कालयुक्तश्च सिद्धार्थो रौद्र दुर्मतीः । दुंदुभी रुधिरोद्गारी रक्ताक्षः क्रोधनः क्षयः ॥ १२० ॥

ພຣະອົງຖືກເອີ້ນວ່າ ປິງກະລະ (ຜູ້ມີສີທອງ), ຜູ້ຜູກພັນກັບກາລະ (ເວລາ), ສິດທາຣຖະ (ຜູ້ໃຫ້ຄວາມສໍາເລັດ), ຣາວດຣະ (ດຸຮ້າຍ) ແລະ ດຸຣະມະຕິ (ຈິດຄິດຊົ່ວ). ພຣະອົງແມ່ນ ດຸນດຸບີ (ກ້ອງດັ່ງກອງ), ຣຸທິໂຣດກາຣີ (ພຸ່ນເລືອດ), ຣັກຕາກຊະ (ຕາແດງ), ກໂຣທະນະ (ເກຣີຍວກຣາດ), ແລະ ກະຊະຍະ (ຄວາມສະລາຍສິ້ນ).

Verse 121

नामतुल्यफलाः सर्वे विज्ञेयाः षष्टिवत्सराः । युगं स्थात्पंचभिर्वर्षैर्युगान्येवं तु द्वादश ॥ १२१ ॥

ປີທັງ 60 ໃນວົງຈອນນັ້ນ ຄວນຮູ້ວ່າ ໃຫ້ຜົນຕາມນາມຂອງຕົນເອງ. ຍຸກໜຶ່ງມີ 5 ປີ; ໃນ 60 ປີ ຈຶ່ງມີ 12 ຍຸກແບບນີ້.

Verse 122

तेषामीशाः क्रमाज्ज्ञेया विष्णुर्देवपुरोहितः । पुरंदरो लोहितश्च त्वष्टाहिर्बुध्न्यसंज्ञकः ॥ १२२ ॥

ອົງປົກຄອງປະຈຳຂອງພວກນັ້ນ ຄວນຮູ້ຕາມລຳດັບ: ພຣະວິສນຸ, ປຸໂຣຫິດແຫ່ງເທວະ; ພຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ); ໂລຫິຕະ; ທວັດສະຕຣຶ; ແລະ ຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ອະຫິຣບຸດນະຍະ.

Verse 123

पितरश्च ततो विश्वे शशींद्रा ग्न्यश्विनो भगः । तथा युगस्य वर्षेशास्त्वग्निनेंदुविधीश्वराः ॥ १२३ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນມີ ພິຕຣະ ແລະ ວິສເວເທວະ; ພ້ອມດ້ວຍ ໂສມະ ແລະ ອິນທຣະ, ອັກນິ, ອັສວິນສອງອົງ, ແລະ ພະຄະ. ອີກທັງ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຍຸກ ແລະ ແຫ່ງປີ ແມ່ນ ອັກນິ, ຈັນທຣະ, ແລະ ວິທີອິສະວະຣະ (ຜູ້ຈັດວາງອຳນາດ).

Verse 124

अथाद्वेशचमूनाथसस्यपानां बलाबलम् । तत्कालं ग्रहचारं च सम्यग् ज्ञात्वा फलं वदेत् ॥ १२४ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຮູ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງເຖິງ ກຳລັງແລະຄວາມອ່ອນຂອງ (ປັດໃຈເຊັ່ນ) ອັດເວສະ, ຈະມູນາຖະ, ພືດຜົນ ແລະ ນ້ຳດື່ມ, ພ້ອມທັງການເຄື່ອນຂອງດາວເຄາະໃນເວລານັ້ນ, ຈຶ່ງຄວນກ່າວຜົນໃຫ້ຊັດເຈນ.

Verse 125

सौम्यायनं मासषट्कं मृगाद्यं भानुभुक्तितः । अहः सुराणां तद्रा त्रिः कर्काद्यं दक्षिणायनम् ॥ १२५ ॥

ຕາມການເຄື່ອນຂອງພຣະອາທິດໃນຮາສີ, ໄລຍະ 6 ເດືອນທີ່ເລີ່ມຈາກ ມະກະຣະ (Capricorn) ແລະຮາສີຕໍ່ໆໄປ ເອີ້ນວ່າ ໂສມະຍາຍະນະ (ເສັ້ນທາງເໜືອ). ນີ້ແມ່ນກາງວັນຂອງເທວະ; ແລະກາງຄືນທີ່ສອດຄ່ອງກັນ ແມ່ນໄລຍະ 6 ເດືອນທີ່ເລີ່ມຈາກ ກະຣະກະ (Cancer) ເອີ້ນວ່າ ທັກສິນາຍະນະ (ເສັ້ນທາງໃຕ້).

Verse 126

गृहप्रवेशवैवाहप्रतिष्ठामौंजिबन्धनम् । मघादौ मंगलं कर्म विधेयं चोत्तरायणे ॥ १२६ ॥

ພິທີເຂົ້າເຮືອນ, ພິທີແຕ່ງງານ, ພິທີປະຕິສະຖາ (ຕິດຕັ້ງພຣະຮູບ) ແລະ ພິທີຜູກສາຍຄາດສັກສິດ (ອຸປະນະຍະນ) — ກຳມະມົງຄຸນເຫຼົ່ານີ້ຄວນເຮັດເລີ່ມຈາກນັກສັດຕະ «ມະຄາ» ແລະໃນຊ່ວງທີ່ພຣະອາທິດເດີນຂຶ້ນເໜືອ (ອຸຕຕະຣາຍະນ) ດ້ວຍ।

Verse 127

याम्यायने गर्हितं च कर्म यत्नात्प्रशस्यते । माघादिमासौ द्वौ द्वौ च ऋतवः शिशिरादयः ॥ १२७ ॥

ໃນໄລຍະທີ່ພຣະອາທິດເດີນລົງໃຕ້ (ທັກສິນາຍະນ) ແມ່ນແຕ່ກຳມະທີ່ເຄີຍຖືກຕຳນິ ກໍກາຍເປັນສິ່ງນ່າສັນລະເສີນໄດ້ ຫາກເຮັດດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ. ເລີ່ມຈາກເດືອນ «ມາຄະ» ເດືອນຕ່າງໆຈັດເປັນຄູ່ໆ; ລະດູການກໍເຊັ່ນກັນ ເລີ່ມຈາກ «ສິຊິຣະ» ແຕ່ລະລະດູມີສອງເດືອນ.

Verse 128

मृगाच्छिशिरवसंतश्च ग्रीष्माः स्युश्चोत्तरायणे । वर्षा शरच्च हेमंतः कर्काद्वै दक्षिणायने ॥ १२८ ॥

ແຕ່ «ມຣິກະ» (Mṛgaśīrṣa) ເປັນຕົ້ນໄປ ລະດູ «ສິຊິຣະ», «ວະສັນຕະ» ແລະ «ກຣີສະມະ» ຢູ່ໃນອຸຕຕະຣາຍະນ (ການເດີນຂຶ້ນເໜືອຂອງພຣະອາທິດ). ແຕ່ «ກັກກະ» (Cancer) ເປັນຕົ້ນໄປ ລະດູ «ວັດສາ», «ຊະຣັດ» ແລະ «ເຮມັນຕະ» ຢູ່ໃນທັກສິນາຍະນ (ການເດີນລົງໃຕ້ຂອງພຣະອາທິດ).

Verse 129

चांद्रो दर्शावधिः सौरः संक्रात्या सावनो दिनैः । त्रिंशद्भिश्चंद्र भगणो मासो नाक्षत्रसंज्ञकः ॥ १२९ ॥

ເດືອນຈັນ (ຈັນທຣະ) ນັບໄປຈົນຮອດຂອບເຂດວັນດວງຈັນດັບ (ອະມາວາສະຍາ). ເດືອນຕາເວັນ (ສອຣະ) ກຳນົດໂດຍສັງກຣານຕິ (ຕາເວັນເຂົ້າຮາສີໃໝ່). ເດືອນສາວະນະ ນັບຕາມຈຳນວນມື້; ແລະເດືອນຕາມວົງຈອນຈັນ ມີສາມສິບ (ຕິຖິ) ເອີ້ນວ່າ «ເດືອນນັກສັດຕະ».

Verse 130

मधुश्च माधवः शुक्रः शुचिश्चाथ नभस्ततः । नभस्य इषःऊर्जश्च सहाश्चैव सहस्यकः ॥ १३० ॥

«ມະທຸ», «ມາທະວະ», «ຊຸກຣະ», «ຊຸຈິ»; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ «ນະພັສ»; ຕໍ່ມາ «ນະພັສຍະ»; ແລະ «ອິສະ» ກັບ «ອູຣຊະ»; ພ້ອມທັງ «ສະຫາ» ແລະ «ສະຫັສຍະກະ» — ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນາມເດືອນຕາມລຳດັບ.

Verse 131

तपास्तपस्य क्रमशश्चैत्रादीनां समाह्वयाः । यस्मिन्मासे पौर्णमासी येन धिष्ण्येन संयुता ॥ १३१ ॥

ຕາປັສ (Tapas) ແລະ ຕາປັສະຍາ (Tapasya) ເປັນນາມທີ່ຖືກເອີ້ນຕາມລໍາດັບ ໃນບັນດາເດືອນເລີ່ມຈາກ ໄຈຕຣາ (Caitra)។ ເດືອນແຕ່ລະເດືອນຖືກກໍານົດໂດຍວັນເຕັມດວງຈັນ (pūrṇimā) ແລະໂດຍນັກຊັດຕຣະ (nakṣatra) ທີ່ວັນນັ້ນປະສົມກັນ।

Verse 132

तन्नक्षत्राह्वयो मासः पौर्णमासी तदाह्वया । तत्पक्षौ दैव पित्राख्यौ शुक्लकृष्णौ तथापरे ॥ १३२ ॥

ເດືອນຈັນທະຄະຕິ ຖືກເອີ້ນຕາມນັກຊັດຕຣະຜູ້ປົກຄອງນັ້ນ; ວັນເຕັມດວງຈັນ (pūrṇimā) ກໍຖືກຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມດຽວກັນ. ສອງປັກຂອງເດືອນເອີ້ນວ່າ ‘ເທວະ’ ແລະ ‘ປິຕຣະ’ ຄື ປັກສະຫວ່າງ (śukla) ແລະ ປັກມືດ (kṛṣṇa).

Verse 133

शुभाशुभे कर्मणि च प्रशस्तौ भवतः सदा । क्रमात्तिथीनां ब्रह्माग्नी विरिंचिविष्णुशैलजाः ॥ १३३ ॥

ໃນພິທີກຳທັງມົງຄຸນ ແລະ ອັບມົງຄຸນ, ທ່ານທັງສອງຖືກປະກາດວ່ານ່າສັນລະເສີນຢູ່ເສມອ. ຕາມລໍາດັບຂອງຕິຖິ (tithi) ອໍານາດປົກຄອງຄື ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ແລະ ອັກນິ (Agni), ພ້ອມທັງ ວິຣິນຈິ (Viriñci), ພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ແລະ ໄສລະຈາ (Śailajā—Pārvatī).

Verse 134

विनायकयमौ नागचंद्रौ स्कंदोऽकवासवौ । महेन्द्र वासवौ नागदुर्गादंडधराह्वयः ॥ १३४ ॥

ວິນາຍະກະ (Vināyaka) ແລະ ຍະມະ (Yama); ນາກະ (Nāga) ແລະ ຈັນທຣະ (Candra); ສະກັນດະ (Skanda) ແລະ ວາສຸສອງອົງ; ມະເຫນທຣະ (Mahendra) ແລະ ວາສະວະ (Vāsava); ນາກະ, ທຸຣຄາ (Durgā) ແລະ ຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ດັນດະທະຣະ (Daṇḍadhara)—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນາມເທວະອັນສັກສິດທີ່ເອີ້ນຂານ/ສວດໃນບົດນີ້.

Verse 135

शिवविष्णू हरिरवीकामः सर्वः कलीततः । चन्द्र विश्वेदर्शसंज्ञतिथीशाः पितरः स्मृताः ॥ १३५ ॥

ພຣະຊິວະ (Śiva) ແລະ ພຣະວິສນຸ (Viṣṇu), ຮະຣິ (Hari), ຣະວິ (Ravi—ພຣະອາທິດ) ແລະ ກາມະ (Kāma)—ແທ້ຈິງແລ້ວ ອໍານາດເທວະທັງປວງ—ຖືກກ່າວວ່າສຳພັນກັບກຸ່ມ ກະລິ (Kali-gaṇa). ຈັນທຣະ (Candra), ວິສເວເທວະ (Viśvedevas) ແລະ ເທວະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຕິຖິ ຖືກລະລຶກວ່າເປັນ ປິຕຣະ (Pitṛs) ເທວະບັນພະບຸລຸດ.

Verse 136

नंदाभद्रा जयारिक्तापूर्णाः स्युस्तिथयः पुनः । त्रिरावृत्त्या क्रमाज्ज्ञेया नेष्टमध्येष्टदाः सिते ॥ १३६ ॥

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ຕິຖິ (ວັນຈັນ) ພຶງຮູ້ຈັກວ່າ ນັນດາ, ພັດຣາ, ຊະຍາ, ຣິກຕາ ແລະ ປູຣະນາ. ເມື່ອທຳລຳດັບນີ້ຊ້ຳສາມຄັ້ງຕາມລຳດັບ ຈຶ່ງຮູ້ໄດ້ທົ່ວທັງປັກ. ໃນປັກສວ່າງ (ສຸກລະປັກສະ) ມັນໃຫ້ຜົນ ບໍ່ນ່າປາດຖະໜາ, ປານກາງ, ແລະ ນ່າປາດຖະໜາ ຕາມຈຳພວກຂອງມັນ.

Verse 137

कृष्णपक्षे त्विष्टमध्यानिष्टदाः क्रमशस्तदा । अष्टमी द्वादशी षष्ठी चतुर्थी च चतुर्दशी ॥ १३७ ॥

ໃນປັກມືດ (ກຣິສນະປັກສະ) ຕິຖິເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ຜົນຕາມລຳດັບ ຈາກປານກາງໄປຫາບໍ່ນ່າປາດຖະໜາ. ຄື ອັດຖະມີ (ວັນທີ 8), ດວາດະຊີ (12), ສັດຖີ (6), ຈະຕຸຣຖີ (4) ແລະ ຈະຕຸຣດະຊີ (14).

Verse 138

तिथयः पक्षरंध्राख्या ह्यतिरूक्षा प्रकीर्तिताः । समुद्र मनुरंध्रांकतत्त्वसंख्यास्तुनाडिकाः ॥ १३८ ॥

ຕິຖິທັງຫຼາຍຖືກກ່າວວ່າລະອຽດລຶກຊຶ້ງຢ່າງຍິ່ງ ແລະໄດ້ຮັບນາມວ່າ “ຣັນທຣະ (ຮູ/ຊ່ອງ) ຂອງປັກ (pakṣa)”. ສ່ວນນາດິກາ (ໜ່ວຍເວລາ) ພຶງນັບຕາມນາມຈຳນວນແບບປະເພນີ ເຊັ່ນ “ສະມຸດຣະ (ມະຫາສະໝຸດ)”, “ມະນຸ”, “ຣັນທຣະ”, “ອັງກະ”, ແລະ “ຕັດຕະວະ” ທີ່ໃຊ້ແທນຕົວເລກ.

Verse 139

त्याज्याः स्युस्तासु तिथिषु क्रमात्पंच च सर्वदा । अमावास्या च नवमी हित्वा विषमसज्ञिका ॥ १३९ ॥

ໃນບັນດາຕິຖິເຫຼົ່ານັ້ນ ມີຫ້າຕິຖິຕາມລຳດັບທີ່ຄວນຫຼີກເວັ້ນເສມອ. ແລະເມື່ອຍົກເວັ້ນ ອະມາວາສະຍາ (ວັນດວງຈັນດັບ) ແລະ ນະວະມີ (ວັນທີ 9) ແລ້ວ ຕິຖິທີ່ເຫຼືອເອີ້ນວ່າ “ວິສະມະ” ຄືຕິຖິອັນບໍ່ເປັນມົງຄຸນ.

Verse 140

तिथयस्तुप्रशस्तास्युर्मध्यमा प्रतिपत्सिता । षष्ठ्यां तैलं तथाष्टम्यां मासं क्षौरं कलेस्तिथौ ॥ १४० ॥

ໃນບັນດາຕິຖິ ຕິຖິກາງໆຖືກນັບວ່າເປັນມົງຄຸນ ແລະ ປະຕິປັດ (ວັນທຳອິດ) ກໍຖືກຮັບຮອງ. ໃນວັນທີ 6 (ສັດຖີ) ຄວນທານ້ຳມັນ; ໃນວັນທີ 8 (ອັດຖະມີ) ຄວນປະຕິບັດວຣະຕະປະຈຳເດືອນ; ແລະໃນຕິຖິຂອງ ກາລະ (ເວລາ/ຄວາມຕາຍ) ຄວນໂກນຜົມ.

Verse 141

पूर्णिमादर्शयोर्नारीसेवनं परिवर्जयेत् । दर्शे षष्ठ्यां प्रतिपदि द्वादश्यां प्रतिपर्वसु ॥ १४१ ॥

ຄວນຫຼີກເວັ້ນການຮ່ວມເພດໃນວັນເຕັມດວງ ແລະ ວັນດວງດັບ (ອະມາວາສະຍາ) ແລະຍັງຄວນຫຼີກໃນວັນດວງດັບເອງ, ວັນທີ 6, ວັນທີ 1, ວັນທີ 12 ແລະ ທຸກວັນພິທີສັກສິດ (ປະວັນ) ທັງຫມົດ।

Verse 142

नवम्यां च न कुर्वीत कदाचिद्दंतधावनम् । व्यतीपाते च संक्रांतावेकादश्यां च पर्वसु ॥ १४२ ॥

ໃນວັນນະວະມີ (ວັນທີ 9) ບໍ່ຄວນແປງຟັນເລີຍ; ແລະຍັງບໍ່ຄວນໃນວັນ Vyatīpāta, ວັນ Saṅkrānti, ວັນ Ekādaśī ແລະ ວັນພິທີສັກສິດ (Parva) ທັງຫມົດ।

Verse 143

अर्कभौमदिने षष्ठ्यां नाभ्यंगो वैधृतौ तथा । यः करोति दशम्यां च स्नानमामलकैर्नरः ॥ १४३ ॥

ໃນວັນທີ 6 (Ṣaṣṭhī) ທີ່ຕົງກັບວັນອາທິດ ຫຼື ວັນອັງຄານ, ແລະໃນເວລາ Vaidhṛti-yoga ອັນບໍ່ເປັນມົງຄຸນ, ບໍ່ຄວນນວດທານ້ຳມັນ. ແຕ່ຜູ້ໃດໃນວັນ Daśamī (ວັນທີ 10) ອາບນ້ຳດ້ວຍ ອາມະລະກະ (āmalaka) ຍ່ອມໄດ້ປະຕິບັດການອາບນ້ຳຊຳລະຕາມພິທີ.

Verse 144

पुत्रहानिर्भवेत्तस्य त्रयोदश्यां धनक्षयः । अर्थपुत्रक्षयस्तस्य द्वितीयायां न संशयः ॥ १४४ ॥

ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ໃນວັນ Trayodaśī (ວັນທີ 13) ຈະເກີດການສູນເສຍບຸດ; ແລະໃນວັນ Dvitīyā (ວັນທີ 2) ຈະເກີດການສູນເສຍຊັບສິນ. ໃນວັນທີ 2 ນັ້ນ ການສູນເສຍທັງຊັບ ແລະ ລູກຫຼານ ເກີດຂຶ້ນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 145

अमायां च नवम्यां च सप्तम्यां च कुलक्षयः । या पौर्णिमा दिवा चंद्र मती सानुमती स्मृता ॥ १४५ ॥

ໃນວັນອະມາວາສະຍາ (ດວງດັບ), ວັນນະວະມີ (ວັນທີ 9) ແລະ ວັນສັບຕະມີ (ວັນທີ 7) ກ່າວກັນວ່າມີຄວາມພິນາດແຫ່ງຕະກູນ. ສ່ວນວັນເຕັມດວງທີ່ດວງຈັນປາກົດໃນຕອນກາງວັນ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ Paurṇimā ອັນບໍ່ເປັນມົງຄຸນ ຊື່ Candramatī ແລະ ເອີ້ນອີກຊື່ວ່າ Sānumatī.

Verse 146

रात्रौ चन्द्र वती राकाप्यमावास्या तथा द्विधा । सिनीवाली चेंदुमती कुहूर्नेंदुमती मता ॥ १४६ ॥

ໃນຍາມຄ່ຳ ຕິຖີຈັນທຣາເອີ້ນວ່າ «ຣາກາ»; ແລະຄືນອະມາວາສະຍາ (ຄືນດວງຈັນດັບ) ມີສອງຢ່າງ: «ສິນີວາລີ» ຖືວ່າມີດວງຈັນ (ອິນດຸມະຕີ) ແຕ່ «ກູຮູ» ຖືວ່າບໍ່ມີດວງຈັນ (ບໍ່ອິນດຸມະຕີ).

Verse 147

कार्तिके शुक्लनवमी त्वादिः कृतयुगस्य च । त्रेतादिर्माधवे शुक्ले तृतीया पुण्यसंज्ञिता ॥ १४७ ॥

ໃນເດືອນກາຣຕິກາ ຕິຖີທີ 9 ຂ້າງຂຶ້ນ (ສຸກລະນະວະມີ) ກ່າວວ່າເປັນຈຸດເລີ່ມຂອງກຣິຕະ/ສັດຕະຍຸກ. ແລະໃນເດືອນມາທະວະ (ໄວສາຂະ) ຕິຖີທີ 3 ຂ້າງຂຶ້ນ (ຕຣິຕີຍາ) ໂດຍນາມວ່າເປັນການເລີ່ມອັນມີມົງຄຸນຂອງເຕຣຕາຍຸກ.

Verse 148

कृष्णापंचदशी माघे द्वापरादिरुदीरिता । कल्पादिः स्यात्कृष्णपक्षे नभस्यस्य त्रयोदशी ॥ १४८ ॥

ສອນໄວ້ວ່າ ຈຸດເລີ່ມຂອງດວາປະຣະຍຸກ ຢູ່ໃນເດືອນມາຄະ ວັນອະມາວາສະຍາ (ກຣິສນາ ປັນຈະດະສີ). ແລະການເລີ່ມຂອງກັລປະ ຕົກໃນຕິຖີທີ 13 (ຕຣະໂຢດະສີ) ຂ້າງແຮມ ໃນເດືອນນະພາສະຍະ (ພາດຣະປະດະ).

Verse 149

द्वादश्यूर्जे शुक्लपक्षे नवम्यच्छेश्वयुज्यपि । चेत्रे भाद्र पदे चैव तृतीया शुक्लसंज्ञिता ॥ १४९ ॥

ໃນຂ້າງຂຶ້ນ ຕິຖີທີ 12 ໃນເດືອນອູຣຈະ (ກາຣຕິກາ) ຖືວ່າເປັນຕິຖີມົງຄຸນ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ຕິຖີທີ 9 ໃນເດືອນອາສະວະຢຸຈະ (ອາສະວິນ). ໃນເດືອນໄຈຕຣະ ແລະ ພາດຣະປະດະ ຕິຖີທີ 3 ກໍຖືກເອີ້ນວ່າ «ສຸກລາ» ເປັນການຖືພິທີຂ້າງຂຶ້ນອັນມີສິຣິມົງຄຸນ.

Verse 150

एकादशी सिता पौषे ह्याषाढेर्देशमीसिता । माघे च सप्तमी शुक्ला नभस्ये त्वसिताष्टमी 1. ॥ १५० ॥

ໃນເດືອນເປົາສະ (Pauṣa) ມີເອກາດະສີຂ້າງຂຶ້ນ (ສຸກລະ/ສີຕາ). ໃນເດືອນອາສາດະ (Āṣāḍha) ມີດະສະມີຂ້າງຂຶ້ນ. ໃນເດືອນມາຄະ ມີສັບຕະມີຂ້າງຂຶ້ນ. ແລະໃນເດືອນນະພາສະຍະ (Bhādrapada) ມີອັດຖະມີຂ້າງແຮມ (ອະສິຕະ/ກຣິສນະ).

Verse 151

श्रावणे मास्यमावास्या फाल्गुने मासि पौर्णिमा । आषाढें कार्तिके मासि ज्यष्ठे चैत्रे च पौर्णिमा ॥ १५१ ॥

ໃນເດືອນ ສຣາວະນະ ພຶງຖືປະຕິບັດວັນ ອະມາວາສະຍາ (ວັນເດືອນດັບ)؛ ໃນເດືອນ ພາລກຸນະ ພຶງຖືວັນ ປອຣນິມາ (ວັນເດືອນເຕັມ). ໃນເດືອນ ອາສາດະ ແລະ ກາຣຕິກະ ຕະຫຼອດຈົນເຖິງ ຈເຍດຖະ ແລະ ໄຈຕຣະ ກໍພຶງຖືວັນ ປອຣນິມາ.

Verse 152

मन्वादयो मानवानां श्राद्धेष्वत्यंतपुण्यदा । भाद्रे कृष्णत्रयोदश्यां मघामिंदुः करे रविः ॥ १५२ ॥

ສໍາລັບມະນຸດ ພິທີ Manv-ādi ທີ່ປະກອບຄຽງຄູ່ກັບ Śrāddha ເປັນຜົນບຸນຢ່າງຍິ່ງ. ໂດຍສະເພາະໃນເດືອນ Bhādrapada ຂ້າງຄ່ໍາ ວັນ Trayodaśī (ວັນທີ 13) ເມື່ອດວງຈັນຢູ່ໃນ Maghā ແລະດວງອາທິດຢູ່ໃນ Hasta.

Verse 153

गजच्छाया तदा ज्ञेया श्राद्धे ह्यत्यंतपुण्यदा । एकस्मिन्वासरे तिस्रस्तिथयः स्यात्तिथिक्षयः ॥ १५३ ॥

ໃນເວລານັ້ນ ພຶງຮູ້ຈັກການກໍານົດ “gaja-chāyā” (ເງົາຊ້າງ) ອັນເປັນມງຄົລ; ໃນພິທີ Śrāddha ນັ້ນເປັນບຸນຢ່າງຍິ່ງ. ຖ້າໃນມື້ດຽວມີຕິຖິ 3 ປາກົດ ນັ້ນເອີ້ນວ່າ tithi-kṣaya (ຕິຖິຂາດ).

Verse 154

तिथिर्वारत्रये त्वेका ह्यधिका द्वे च निंदिते । सूर्यास्तमनपर्यंतं यस्मिन्वारे तु या तिथिः ॥ १५४ ॥

ໃນຊ່ວງ 3 ມື້ຂອງວັນອາທິດ ອາດມີຕິຖິໜຶ່ງເກີດເປັນ “adhikā” (ຕິຖິເກີນ) ແລະອີກສອງອາດເປັນ “ninditā” (ຕິຖິຖືກຕໍານິ). ການຈັດຕິຖິໃຫ້ຕົງກັບວັນໃດ ໃຫ້ຖືຕາມວັນທີ່ຕິຖິນັ້ນດໍາລົງຢູ່ຈົນເຖິງ (ຫຼືເກີນ) ເວລາຕາເວັນຕົກ.

Verse 155

विद्यते सा त्वखंडा स्यान्न्यूना चेत्खंडसंज्ञिता । तिथेः पंचदशो भागः क्रमात्प्रतिपदादयः ॥ १५५ ॥

ຖ້າຕິຖິນັ້ນມີຢູ່ຄົບຖ້ວນ ຈະເອີ້ນວ່າ “akhaṇḍā” (ບໍ່ແຕກຂາດ); ແຕ່ຖ້າຂາດຕົກບົກພ່ອງ ຈະເອີ້ນວ່າ “khaṇḍa” (ແຕກຂາດ). ຕິຖິແມ່ນສ່ວນທີ 15 ຂອງເດືອນຈັນທຣະຄະຕິ ເລີ່ມຕາມລໍາດັບຈາກ Pratipadā ແລະອື່ນໆ.

Verse 156

क्षणसंज्ञास्तदर्द्धानि तासामर्द्धप्रमाणतः । रविः स्थिश्चरश्चन्द्र ः क्रूरोवक्रोखिलो बुधः ॥ १५६ ॥

ຄື່ງໜຶ່ງຂອງການແບ່ງເວລານັ້ນ ເອີ້ນວ່າ «ກະສະນະ»; ແລະຕາມມາດຕາຂອງຄື່ງນັ້ນ ກ່າວວ່າ ພະອາທິດຢູ່ນິ່ງ ພະຈັນເຄື່ອນ; ພະພຸດ (Mercury) ແຂງກະດ້າງ ຖອຍຫຼັງ ແລະເດີນທາງບໍ່ສະໝ່ຳເສມ।

Verse 157

लघुरीज्यो मृदुः शुक्रस्तीक्ष्णो दिनकरात्मजः । अभ्यक्तो भानुवारे यः स नरः क्लेशवान्भवेत् ॥ १५७ ॥

ພະພະຫັດ (Jupiter) ໃຫ້ອິດທິພົນເບົາ; ພະສຸກກະ (Venus) ອ່ອນໂຍນ; ແລະບຸດແຫ່ງພະອາທິດ ຄື ພະສະນີ (Saturn) ແຂງກະດ້າງ. ຜູ້ໃດທານ້ຳມັນທົ່ວກາຍໃນວັນອາທິດ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຄົນມີຄວາມທຸກຍາກລຳບາກ।

Verse 158

ऋक्षेशे कांतिभाग्भौमे व्याधिसौभाग्यमिंदुजे । जीवे नैवं सिते हानिर्मन्दे सर्वसमृद्धयः ॥ १५८ ॥

ເມື່ອພະອັງຄານ (Mars) ເປັນເຈົ້າແຫ່ງນັກສັດຕຣາ (nakṣatra) ຈະໄດ້ຮັບຄວາມສະຫວ່າງແລະເສນ່ຫ໌. ເມື່ອພະພຸດ (Mercury) ຢູ່ຕຳແໜ່ງນັ້ນ ຈະເກີດທັງໂລກໄພແລະໂຊກລາບ. ກັບພະພະຫັດ (Jupiter) ບໍ່ເປັນແນວນີ້; ກັບພະສຸກກະ (Venus) ມີການສູນເສຍ; ແຕ່ກັບພະສະນີ (Saturn) ມີຄວາມອຸດົມສົມບູນທົ່ວໜ້າ।

Verse 159

लंकोदयात्स्याद्वारादिस्तस्मादूर्ध्वमधोऽपिवा । देशांतरस्वचरार्द्धनाडीभिरपरे भवेत् ॥ १५९ ॥

ໂດຍອີງຈາກເວລາພະອາທິດຂຶ້ນທີ່ລັງກາ ເວລາຂອງທວາຣະກາ ແລະສະຖານທີ່ອື່ນໆ ຖືກກຳນົດ—ອາດຈະໄວກວ່າ (ນຳໜ້າ) ຫຼືຊ້າກວ່າ (ຕາມຫຼັງ). ໃນດິນແດນອື່ນ ຄວາມແຕກຕ່າງພຶງຄຳນວນເປັນຄື່ງ-ນາຑີ ຕາມການເຄື່ອນຕາມເສັ້ນລອງຈິຈູດຂອງທ້ອງຖິ່ນ (sva-cara)។

Verse 160

बलप्रदस्य खेटस्य कर्म सिद्ध्य्ति यत्कृतम् । तत्कर्म बलहीनस्य दुःखेनापि न सिद्ध्य्ति ॥ १६० ॥

ວຽກທີ່ເຮັດໂດຍມີເຄື່ອງຄຸ້ມຄອງ (amulet) ທີ່ປະທານພະລັງ ຍ່ອມສຳເລັດ. ແຕ່ວຽກນັ້ນເອງ ສຳລັບຜູ້ຂາດພະລັງ ແມ່ນບໍ່ສຳເລັດ ແມ່ນແມ່ນຈະດິ້ນຮົນດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດກໍຕາມ।

Verse 161

इंदुज्ञजीवशुक्राणां वासराः सर्वकर्मसु । फलदास्त्वितरे क्रूरे कर्मस्वभिमतप्रदाः ॥ १६१ ॥

ວັນຂອງພຣະຈັນ, ພຸດ, ພຣະພະຫັດ (ພຣະພຶຫັດ), ແລະ ສຸກ ເປັນວັນທີ່ໃຫ້ຜົນດີໃນກິດທຸກຢ່າງ. ວັນອື່ນໆມີຄວາມຮຸນແຮງ ຈຶ່ງໃຫ້ຜົນຕາມປາຖະໜາໄດ້ແຕ່ໃນການກະທຳທີ່ຮຸນແຮງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 162

रक्तवर्णो रविश्चंद्रो गौरो भौमस्तु लोहितः । दूर्वावर्णो बुधो जीवः पीतः श्वेतस्तु भार्गवः ॥ १६२ ॥

ພຣະອາທິດ ແລະ ພຣະຈັນ ມີສີແດງ. ພຣະອັງຄານ (ມາຣສ) ຂາວອ່ອນ ແຕ່ກໍຖືກເວົ້າວ່າອອກແດງ. ພຸດ (ເມີຄິວຣີ) ມີສີດັ່ງຫຍ້າດູຣະວາ; ພຣະພຶຫັດ (ຈູປິເຕີ) ສີເຫຼືອງ; ແລະ ສຸກ (ເວນັດ) ສີຂາວ.

Verse 163

कृष्णः सौरिः स्ववारेषु स्वस्ववर्णक्रिया हिताः । अद्रि बाणाश्च यस्तर्कपातालवसुधाधाः ॥ १६३ ॥

ກຣິສນະ ແລະ ສໍຣິ (ຊະນິ) ເມື່ອຖືກບູຊາໃນວັນປະຈຳຂອງຕົນ ຍ່ອມເປັນມົງຄຸນ. ໃນເວລານັ້ນ ພິທີກຳຕາມວັນນະ (ຊັ້ນວັນນະ) ຂອງແຕ່ລະກຸ່ມ ກໍເປັນເຫດໃຫ້ເກີດສຸກສະຫວັດດີ. (ພ້ອມທັງລະບຸນາມນິມິດເຊັ່ນ ‘ພູ’ ແລະ ‘ລູກສອນ’ ໃນບັນຊີຄວາມສຳພັນດັ່ງເກົ່າ.)

Verse 164

बाणाग्निलोचनानिह्यवेदवाहुशिलीमुखाः । त्र् येकाहयो नेत्रगोत्ररामाश्चंद्र रसर्तवः ॥ १६४ ॥

ລູກສອນ, ໄຟ, ດວງຕາ, ພຣະວາຈາອັນສັກສິດ, ພຣະເວດ, ແຂນ, ແລະ ອາວຸດຄົມ; ສາມພາກ, ໜຶ່ງວັນ, ມ້າ; ດວງຕາ, ຕະກູນ, ຣາມາ; ພຣະຈັນ, ຣະສະ (ສານະສຳຄັນ), ແລະ ລະດູການ—ທັງໝົດນີ້ຖືກລະລຶກເປັນຄວາມສຳພັນອັນສັກສິດທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັນ.

Verse 165

कुलिकाश्चोपकुलिका वारवेलास्तथा क्रमात् । प्रहरार्द्धप्रमाणास्ते विज्ञेयाः सूर्यवासरात् ॥ १६५ ॥

ຕາມລຳດັບ ກຸລິກາ, ອຸປະກຸລິກາ, ແລະ ວາຣະເວລາ ເປັນຊ່ວງເວລາທີ່ຄວນຮູ້ວ່າ ແຕ່ລະອັນຍາວເທົ່າ “ຄຶ່ງປຣະຫາຣະ” ໂດຍນັບຈາກວັນສຸຣິຍະ (ເວລາຕາເວັນຂຶ້ນ).

Verse 166

यस्मिन्वारे क्षणो वारदृष्टस्तद्वासराधिपः । आद्यः षष्ठो द्वितीयोऽस्मात्तत्षष्ठस्तु तृतीयकः ॥ १६६ ॥

ໃນຂະນະໃດທີ່ເຫັນວັນປະຈໍາອາທິດ (ວາຣ) ຢູ່ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອະທິປະຕີແຫ່ງວັນນັ້ນແມ່ນຜູ້ປົກຄອງວັນ. ຈາກອະທິປະຕີນັ້ນ ນັບອັນທຳອິດເປັນອັນທີ 6; ອັນທີສອງເປັນອັນທີ 6 ຈາກນັ້ນ; ແລະອັນທີສາມເປັນອັນທີ 6 ຈາກອັນນັ້ນອີກ।

Verse 167

षष्ठः षष्ठश्चेतरेषां कालहोराधिपाः स्मृताः । सार्द्धनाडीद्वयेनैव दिवा रात्रौ यथाक्रमात् ॥ १६७ ॥

ອະທິປະຕີອັນທີ 6 ແລະອະທິປະຕີອັນທີ 6 ອີກໃນບັນດາທີ່ເຫຼືອ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຜູ້ປົກຄອງແຫ່ງກາລະ-ໂຫຣາ (ຊົ່ວໂມງເວລາ). ແຕ່ລະໂຫຣາປະກອບດ້ວຍ 2 ນາດີ ແລະອີກເຄິ່ງ ເກີດຂຶ້ນຕາມລຳດັບທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ।

Verse 168

वारप्रोक्ते कर्मकार्ये तद्ग्रहस्य क्षणेऽपि सन् । नक्षत्रेशाः क्रमाद्दस्रयमवह्निपितामहाः ॥ १६८ ॥

ເມື່ອພິທີກຳຖືກກ່າວໄວ້ໃຫ້ປະກອບໃນວັນປະຈໍາອາທິດໃດໜຶ່ງ ແມ່ນແມ່ນວ່າດາວເຄາະນັ້ນປາກົດພຽງຂະນະດຽວ ບັນດາອະທິປະຕີແຫ່ງນັກສັດຕຣະ (Nakṣatra) ຕາມລຳດັບແມ່ນ ອັດຊະວິນ (ດັສຣະ), ຍະມະ, ອັກນິ, ແລະ ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ).

Verse 169

चंद्रे शादितिजीवाहिपितरो भगसंज्ञकः । अर्यमार्कत्वष्टृमरुच्छक्राग्निमित्रवासवः ॥ १६९ ॥

ໃນຂອບເຂດແຫ່ງພຣະຈັນ ມີເທວະດາເຊັ່ນ Śa, ອາທິຕະຍະທັງຫຼາຍ, Jīva, ນາຄາ, ແລະ ປິຕຣະ. ແລະຍັງມີຜູ້ໜຶ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ Bhaga. ທີ່ນັ້ນຍັງມີ Aryaman, Arka (ພຣະອາທິດ), Tvaṣṭṛ, Marut, Chakra (ພະລັງ/ຈັກຣະຂອງອິນທຣະ), Agnimitra, ແລະ Vāsava (ອິນທຣະ).

Verse 170

नैरृत्युदकविश्वेजगोविंदवसुतोयपाः । अजैकपादहिर्बुध्न्या पूषा चेति प्रकीर्तिताः ॥ १७० ॥

Nairṛta, Udaka, Viśveja, Govinda, Vasu, Toyapā, Ajaikapād, Ahirbudhnya, ແລະ Pūṣan—ເຫຼົ່ານີ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນນາມທີ່ຄວນສວດທ່ອງ।

Verse 171

पूर्वात्रयं मघाह्यग्निविशाखायममूलभम् । अधोमुखं तु नवकं भानौ तत्रविधीयते ॥ १७१ ॥

ນັກສັດຕະຣະ «ປູຣວາ» ສາມດວງ, ມະຄາ, (ກຣິຕຕິກາ) ດາວໄຟ, ວິສາຂາ, ອາຍະມະ, ແລະ ມູລາ ຖືກກ່າວວ່າ «ບໍ່ມີຮາກ» ບໍ່ເໝາະສໍາລັບການຕັ້ງຕົ້ນ. ແລະກຸ່ມ 9 ທີ່ «ຫັນໜ້າລົງ» ກໍຖືກກໍານົດໄວ້ທີ່ນັ້ນ ໂດຍອ້າງອີງຕໍ່ພຣະອາທິດ.

Verse 172

बिलप्रवेशगणितभूतसाधनलेखनम् । शिल्पकर्मकलाकूपनिक्षेपोद्धरणादि यत् ॥ १७२ ॥

ນີ້ຮວມທັງວິຊາເຕັກນິກການເຂົ້າໄປໃນທາງລັບໃຕ້ດິນ, ການຄໍານວນ, ພິທີແລະວິທີການທີ່ກ່ຽວກັບວິນຍານ, ສິລະປະການຂຽນ, ຊ່າງຝີມືແລະສິລະປະປະຍຸກຕ໌; ພ້ອມທັງວຽກເຊັ່ນການຂຸດຄົ້ນເອົາຂອງຝາກທີ່ຊ່ອນໄວ້ໃນບໍ່ນ້ໍາ ແລະອື່ນໆ.

Verse 173

मित्रेन्दुत्वाष्ट्रहस्तेन्द्रा दितिभांत्याश्विवायुभम् । तिर्यङ्मुखाख्यं नवकं भानौ तत्र विधीयते ॥ १७३ ॥

ມິດຕຣະ, ດວງຈັນ, ທວັດສະຕຣິ, ຫັດສະ, ອິນທຣະ, ດິຕິ, ພານຕິ, ອັສວິນ, ແລະ ວາຍຸ—ກຸ່ມ 9 ນີ້ ຮູ້ຈັກວ່າ «ຕິຣະຍັງມຸຂະ» ນະວະກະ ແມ່ນຖືກກໍານົດໄວ້ທີ່ນັ້ນ ໂດຍອ້າງອີງຕໍ່ພຣະອາທິດ.

Verse 174

हलप्रवाहगमन गंत्रीपत्रगजोष्ट्रकम् । खरगोरथनौयानालुलायहयकर्म च ॥ १७४ ॥

ການໄຖນາ ແລະການຈັດການການໄຫຼຂອງນ້ໍາຊົນລະປະທານ; ວິຊາການເຮັດ/ໃຊ້ລົດລາ ແລະເຄື່ອງມືຈາກໃບໄມ້; ການຄຸ້ມຄອງຊ້າງແລະອູດ; ພ້ອມທັງວຽກທີ່ກ່ຽວກັບລາແລະງົວ, ລົດຮົບແລະເຮືອ, ລວມທັງການໂຍກໄກວ/ແກວ່ງ ແລະວຽກທີ່ກ່ຽວກັບມ້າ.

Verse 175

ब्रह्मविष्णुमहेशार्यशततारावसूत्तराः । ऊद्ध्वास्यं नवकं भानां प्रोक्तमत्र विधीयते ॥ १७५ ॥

ໃນທີ່ນີ້ ໄດ້ກໍານົດໄວ້ວ່າ ຊຸດ 9 ອັນເປັນ «ຊຸດສູງ» ຂອງດວງສະຫວ່າງ ຖືກປະກາດ—ຄື: ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ພຣະມະເຫສະວະ, ອາຣະຍະ, ສະຕະຕາຣາ, ວະສຸ, ແລະ ອຸດຕະຣາ.

Verse 176

नृपाभिषेकमांगल्यवारणध्वजकर्म च । प्रासादतोरणारामप्राकाराद्यं च सिद्ध्य्ति ॥ १७६ ॥

ພິທີອະພິເສກພະຣາຊາ, ພິທີມົງຄຸນ, ກຳມະກ່ຽວກັບຊ້າງແລະທຸງຊັຍ, ແລະການສຳເລັດວຽກເຊັ່ນ ພະຣາສາດ, ປະຕູໂຕຣະນະ, ສວນ, ກຳແພງຂອບເຂດ ແລະອື່ນໆ—ທັງໝົດນີ້ສຳເລັດໄດ້ໂດຍການປະຕິບັດມົງຄຸນຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້।

Verse 177

स्थिरं रोहिण्युत्तराख्यं क्षिप्रं सूर्याश्विपुष्यभम् । साधारणं द्विदैवत्यं वह्निभं च प्रकीर्तितम् ॥ १७७ ॥

ໂຣຫິນີ ແລະນັກສັດຕະຣາ “ອຸຕຕະຣາ” ທັງສາມ ຖືກກ່າວວ່າເປັນ “ຄົງທີ່/ໝັ້ນຄົງ”; ສູຣຍະ (ນັກສັດຕະຣາສູຣຍະ), ອັສວິນີ ແລະປຸສຍະ ເອີ້ນວ່າ “ໄວ”. ດວິໄດວັດຍະ ຖືກສອນວ່າ “ທົ່ວໄປ”, ແລະ ວັຫນິພະ ກໍຖືກປະກາດເປັນຈຳພວກໜຶ່ງເຊັ່ນກັນ।

Verse 178

वस्वदित्यंवुपुष्याणि विष्णुभं चरसंज्ञितम् । मृद्विंदुमित्रचित्रांत्यमुग्रं पूर्वामघात्रिकम् ॥ १७८ ॥

ຈຳພວກຖືກປະກາດດັ່ງນີ້: ວະສຸ, ອາທິຕຍະ ແລະຊຸດປຸສຍະ; ວິສນຸພະ ຮູ້ຈັກວ່າ “ຈະຣະ/ເຄື່ອນໄຫວ”; ຕໍ່ມາແມ່ນຊຸດທີ່ເອີ້ນວ່າ ມຣິດ, ວິນດຸ, ມິຕຣະ ແລະພວກທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ ຈິຕຣາ; ອີກທັງ “ອຸກຣະ” ແລະສາມພວກທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ປູຣວາ ແລະ ມະຄາ।

Verse 179

मूलाद्रा र्हींद्र भं तीक्ष्णं स्वनामसदृशं फलम् । चित्रादित्यंबुविष्ण्वंबांत्याधिमित्रवसूडुषु ॥ १७९ ॥

ສຳລັບ ມູລາ ແລະ ອາຣດຣາ, ພ້ອມທັງ ຣຫີ້ນດຣະ, ພັມ ແລະ ຕີກສະນະ—ຜົນຂອງພິທີ/ມັນຕຣາ ກ່າວວ່າສອດຄ່ອງກັບຄວາມໝາຍແຫ່ງຊື່ຂອງພວກມັນເອງ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນ ຈິຕຣາ, ອາທິຕຍະ, ອັມບຸ, ວິສນຸ, ອັມບາ, ອານຕະຍະ, ອາທິ, ມິຕຣະ ແລະ ວະສູດຸ—ຜົນກໍໄດ້ຮັບຕາມນາມຂອງແຕ່ລະດວງ.

Verse 180

समृगेज्येषु बालानां कर्णवेधक्रिया हिता । दस्रेन्द्वदितितिष्येषु करादित्रितये तथा ॥ १८० ॥

ສຳລັບເດັກນ້ອຍ ພິທີເຈາະຫູ (ກັນນະເວດະ) ເປັນປະໂຫຍດເມື່ອເຮັດໃນນັກສັດຕະຣາ ມຣິກະຊີຣສະ ແລະ ເຈຍດຖາ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ກໍແນະນຳໃຫ້ເຮັດໃນ ທະນິດຖາ, ສຣາວະນະ, ອາທິຕິ (ປຸນະຣະວະສຸ) ແລະ ຕິສຍາ (ປຸສຍາ); ພ້ອມທັງໃນສາມວັນຈັນທຣະທີ່ເລີ່ມຈາກວັນ “ຫັດຖາ” ແລະສອງວັນຖັດໄປ.

Verse 181

गजकर्माखिलं यत्तद्विधेयं स्थिरभेषु च । वाजिकर्माखिलं कार्यं सूर्यवारे विशेषतः ॥ १८१ ॥

ວຽກງານທັງປວງທີ່ກ່ຽວກັບຊ້າງ ຄວນເຮັດເມື່ອດວງຈັນຢູ່ໃນລາສີທີ່ໝັ້ນຄົງ; ວຽກງານທີ່ກ່ຽວກັບມ້າ ຄວນເຮັດໂດຍພິເສດໃນວັນອາທິດ।

Verse 182

चित्रावरुणवैरिंचत्र् युत्तरासु गमागमम् । दर्शाष्टम्यां चतुर्दश्यां पशूनां न कदाचन ॥ १८२ ॥

ໃນວັນ/ໂຍກ ຫຼືນັກສັດຕຣາ ຊື່ ຈິຕຣາ, ວະຣຸນ, ແລະ ໄວຣິນຈະ ພ້ອມທັງໃນໄລຍະອຸດຕະຣາຍະນະ ຄວນຫຼີກເວັ້ນການໄປມາອອກເດີນທາງ. ແລະໃນວັນອະມາວາສະຍາ, ວັນທີ 8, ແລະວັນທີ 14 ບໍ່ຄວນເຄື່ອນຍ້າຍຫຼືຈັດການສັດເລີຍ।

Verse 183

मृदुध्रुवक्षिप्रचरविशाखापितृभेषु च । हलप्रवाहं प्रथमं विदध्यान्मूलभे वृषैः ॥ १८३ ॥

ໃນນັກສັດຕຣາປະເພດ ອ່ອນໂຍນ, ໝັ້ນຄົງ, ໄວ, ແລະເຄື່ອນໄຫວ; ພ້ອມທັງໃນ ວິສາຄາ ແລະນັກສັດຕຣາຂອງປິຕຣິ ຄວນເຮັດພິທີ “ຮະລະ-ປະວາຫະ” ຄືການເລີ່ມໄຖນາເປັນອັນດັບທໍາອິດ. ໃນນັກສັດຕຣາ ມູລາ ຄວນເຮັດດ້ວຍງົວຜູ້।

Verse 184

हलादौ वृषनाशाय भत्रयं सूर्यमुक्तभात् । अग्रे वृद्ध्यै त्रयं लक्ष्म्यै सौम्यपार्श्वे च पंचकम् ॥ १८४ ॥

ເລີ່ມຈາກພະຍາງ «ha» ກໍານົດໄວ້ສາມ (ໜ່ວຍ/ອັກສອນ) ເພື່ອການທໍາລາຍງົວຜູ້ (vṛṣa). ຈາກປະກາຍແສງອັນປົດປ່ອຍຂອງດວງອາທິດ ຍັງກ່າວເຖິງການຈັດວາງຕໍ່ໄປ: ດ້ານໜ້າ ສາມເພື່ອຄວາມເຈຣິນ; ເພື່ອພຣະນາງລັກສະມີ ແລະດ້ານອ່ອນໂຍນ ໃຫ້ຫ້າ।

Verse 185

शूलत्रयेपि नवकं मरणाय च पंचकम् । श्रियै पुष्ट्यै त्रयं श्रेष्ठं स्याच्चक्रे लांगलाह्वये ॥ १८५ ॥

ແມ່ນແຕ່ໃນບັນດາຕຣິສູນສາມປະເພດ ກໍກໍານົດຊຸດເກົ້າເພື່ອນໍາຄວາມຕາຍ; ຊຸດຫ້າກໍຖືກໃຊ້ໃນນັ້ນເຊັ່ນກັນ. ແຕ່ເພື່ອສິຣີ (Śrī) ແລະປຸດຕິ (Puṣṭi) ຄືຄວາມອຸດົມແລະກໍາລັງ ຊຸດສາມແມ່ນດີທີ່ສຸດ—ໂດຍພິເສດໃນຈັກຣະທີ່ເອີ້ນວ່າ «ລາງກະລະ».

Verse 186

मृदुध्रुवक्षिप्रभेषु पितृवायुवसूडुषु । समूलभेषु बीजोप्तिरत्युत्कृष्टफलप्रदा ॥ १८६ ॥

ເມື່ອຫວ່ານເມັດພັນໃນນັກສັດທີ່ຈັດເປັນ ມຣຶດຸ, ທຣຸວ ຫຼື ກສິປຣ ແລະຍັງໃນນັກສັດທີ່ສຳພັນກັບ ປິຕຣ, ວາຍຸ, ແລະ ວະສຸ—ໂດຍສະເພາະນັກສັດ «ມີຮາກ» (ສະມູລ)—ການປູກເມັດພັນຈະໃຫ້ຜົນດີເລີດຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 187

भवेद्भत्रितयं मूर्ध्नि धान्यनाशाय राहुभात् । गले त्रयं कज्जलाय वृद्ध्यै च द्वादशोदरे ॥ १८७ ॥

ຖ້າມີເຄື່ອງໝາຍສາມຢ່າງເກີດຢູ່ເທິງສີສະ ເນື່ອງຈາກອິດທິພົນຂອງ Rāhu ຈະໝາຍເຖິງການສູນເສຍຂ້າວເຂົ້າ. ຖ້າສາມຢ່າງເກີດທີ່ຄໍ ຈະທຳນາຍຄວາມດຳຄືຂີ້ຄວັນ; ແລະຖ້າສິບສອງຢ່າງເກີດທີ່ທ້ອງ ຈະໝາຍເຖິງການເພີ່ມພູນແລະການເຕີບໃຫຍ່.

Verse 188

निस्तंडुलत्वं लांगूले भवतु ष्टयभीतिदम् । नाभौ वह्निः पचकं यद्बजोप्ताविति चिंतयेत् ॥ १८८ ॥

ຄວນພິຈາລະນາດັ່ງນີ້ວ່າ: “ຂໍໃຫ້ມີສະພາບທີ່ຫາກົດເມັດບໍ່ໄດ້ທີ່ຫາງ—ນັ້ນເປັນເຫດໃຫ້ຜູ້ຊົ່ວຫວາດກົວ; ແລະທີ່ສະດືອມີໄຟຍ່ອຍອາຫານ ເປັນໄຟຜູ້ປຸງ—ດັ່ງນີ້ແຫຼະຖືກຕັ້ງໄວ້.”

Verse 189

स्थिरेष्वदितिसार्पांत्यपितृमारुतभेषु च । न कुर्याद्रो गमुक्तस्य स्नानमाहींदुशुक्रयोः ॥ १८९ ॥

ໃນວັນຕິຖິທີ່ເປັນວັນຄົງທີ່ ແລະໃນຕິຖິທີ່ສຳພັນກັບ ອະດິຕິ, ພະຍານາກ, ຕິຖິສຸດທ້າຍ, ປິຕຣ ແລະ ວາຍຸ—ບໍ່ຄວນເຮັດພິທີອາບນ້ຳທີ່ກຳນົດໃຫ້ແກ່ຜູ້ພົ້ນໂລກ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ບໍ່ຄວນເຮັດໃນວັນຂອງດວງຈັນ ແລະ ດາວສຸກ (Venus).

Verse 190

उत्तरात्रयमैतेन्द्र वसुवारुणभेषु च । पुष्यार्कपौष्णधिष्ण्येषु नृत्यारंभः प्रशस्यते ॥ १९० ॥

ການເລີ່ມຝຶກ ຫຼື ເລີ່ມການຟ້ອນລຳ ຖືກຍົກຍ້ອງວ່າເປັນມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ ໃນສາມວັນອຸດຕະຣາ (ວັນຫຼັງ) ແລະໃນນັກສັດ Aitendra, Vasu, Vāruṇa ແລະ Bheṣa; ພ້ອມທັງໃນ Puṣya, Arka ແລະ Pauṣṇa ດ້ວຍ.

Verse 191

पूर्वार्द्धयुंजि षड्भानि पौष्णभादुदभात्ततः । मध्ययुंजि द्वादशर्क्षाणीन्द्र भान्नवभानि च ॥ १९१ ॥

ແຕ່ Puṣya ເປັນຕົ້ນໄປ ຈັດນັກສັດ 6 ເປັນພາກທໍາອິດ; ພາກກາງຈັດ 12 ນັກສັດ; ແລະພາກອິນດຣະ ຈັດ 9 ກຸ່ມດາວເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 192

परार्द्धयुंजि क्रमशः संप्रीतिर्दम्पतेर्मिथः । जघन्यास्तोयपाद्रा र्हिपवनांतकनाकपाः ॥ १९२ ॥

ຕາມລໍາດັບ ນໍາໃຊ້ມາດຕາທີ່ເອີ້ນວ່າ “parārdha”; ແລະຄວາມຮັກຜູກພັນລະຫວ່າງຜົວເມຍກໍເຄື່ອນໄປຕາມນັ້ນ. ຊັ້ນຕໍ່າສຸດມີ: ນໍ້າ, ກ້າວຕີນ, “drā”, “arhi”, ລົມ, ຈຸດສິ້ນສຸດ (ຄວາມຕາຍ), ຄໍາ, ແລະ “kāpa”.

Verse 193

क्रमादितिद्विदैवत्या बृहत्ताराः पराः समाः । तासां प्रमाणघटिकास्त्रिंशन्नवतिद्यष्टयः ॥ १९३ ॥

ຕາມລໍາດັບ ໂດຍນັບຕາມເທວະດາສອງພຣະອົງແຫ່ງ tithi, ປີ “Bṛhat-tārā” ແມ່ນປີຊັ້ນສູງ. ມາດຕະຖານຂອງມັນໃນ ghaṭikā ແມ່ນ 30, 90 ແລະ 8.

Verse 194

क्रमादभ्युदिते चंद्रे नयत्यर्घसमानि च । अश्वग्रींद्वीज्यनैरृत्यत्वाष्ट्रजत्त्युराभवाः ॥ १९४ ॥

ເມື່ອດວງຈັນຂຶ້ນຕາມລໍາດັບ ຄວນຖວາຍ arghya ກໍຕາມລໍາດັບດຽວກັນ. ໃນລໍາດັບນີ້ມີ Aśvagrī, Dvījya, Nairṛtya, Tvāṣṭra, Jattyu ແລະ Rābhava ເປັນຕົ້ນ.

Verse 195

पितृद्विदैववस्वाख्यास्ताराः स्युः कुलसंज्ञिकाः । धातृज्येष्ठादितिस्वातीपौष्णार्कहरिदेवताः ॥ १९५ ॥

ນັກສັດ (tārā) ທີ່ເອີ້ນວ່າ Pitṛ, Dvi-daiva ແລະ Vasu ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າເປັນນັກສັດທີ່ມີນາມຕະກູນ (kula-saṃjñā). ເທວະດາປະຈໍາຂອງພວກນັ້ນແມ່ນ: Dhātṛ ສໍາລັບ Jyeṣṭhā, Aditi ສໍາລັບ Svātī, Pūṣan ສໍາລັບ Pauṣṇa, Arka (ພຣະອາທິດ) ສໍາລັບ Ārka, ແລະ Hari ສໍາລັບ Haridevatā.

Verse 196

अजाह्यंत्यकभौजंगताराश्चैवाकुलाह्वयाः । शेषाः कुलाकुलास्तारास्तासां मध्ये कुलोडुषु ॥ १९६ ॥

ດາວທີ່ເອີ້ນວ່າ ອະຊາຫຍັນຕີ ແລະ ອະກະພໍຊັງກະ ກໍຖືກເອີ້ນວ່າ «ອາກຸລາ» ເຊັ່ນກັນ. ດາວທີ່ເຫຼືອຖືກເອີ້ນທັງ «ກຸລາ» ແລະ «ອະກຸລາ»; ໃນນັ້ນມີນັກຊັດຕະຣາທີ່ເອີ້ນວ່າ «ກຸລາ» ດ້ວຍ.

Verse 197

प्रयाति यदि भूपालस्तदाप्नोति पराजयम् । भेषूपकुलसंज्ञेषु जयमाप्नोति निश्चितम् ॥ १९७ ॥

ຖ້າກະສັດອອກເດີນທາງ (ໄປສົງຄາມ) ໃນນິມິດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ພູປາລາ» ຈະປະສົບຄວາມພ່າຍແພ້. ແຕ່ຖ້າຢູ່ໃນນິມິດ «ເບຊູປະກະ» ຈະໄດ້ຊະນະແນ່ນອນ.

Verse 198

संधिर्वापि तयोः साम्यं कुलाकुलगणोडुषु । अर्कार्किभौमवारे चेद्भद्रा या विषमांघ्रिभम् ॥ १९८ ॥

ຖ້າມີສັນທິ (ຈຸດຕໍ່) ຫຼືຄວາມເທົ່າກັນລະຫວ່າງສອງຝ່າຍ ໃນກຸ່ມ ກຸລາ ແລະ ອະກຸລາ ຂອງຄະນະ (gaṇa) ແລະນັກຊັດຕະຣາ, ແລ້ວຖ້າຕົກໃນວັນອາທິດ ວັນເສົາ ຫຼືວັນອັງຄານ, ບັດຣານັ້ນພຶງເຂົ້າໃຈວ່າເປັນ «ວິສະມະອັງຄຣີ» (ຂາບໍ່ເທົ່າ) ຄືຮູບແບບທີ່ບໍ່ສະໝ່ຳເສມ/ບໍ່ເປັນມົງຄຸນສໍາລັບບາງກິດຈະກໍາ.

Verse 199

त्रिपुष्करं त्रिगुणदं द्विगुणं यमलाहिभम् । दद्यात्तद्दोषनाशाय गोत्रयं मूल्यमेव वा ॥ १९९ ॥

ເພື່ອທໍາລາຍໂທດ (doṣa) ນັ້ນ ຄວນໃຫ້ທານເປັນ ຕຣິປຸສະກະ, ຕຣິຄຸນະດະ, ດວິຄຸນະ ແລະ ຍະມະລາຫິພະ; ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ໃຫ້ທານງົວສາມໂຕ ຫຼືມູນຄ່າເທົ່າກັນ.

Verse 200

द्विपुष्करे द्वयं दद्यान्न दोषस्त्वृक्षभोऽपि वा । क्रूरविद्धो युतो वापि पुष्यो यदि बलान्विर्तः 1. ॥ २०० ॥

ໃນເວລາ ດວິປຸສະກະ ສາມາດໃຫ້ທານເປັນສອງເທົ່າໄດ້ ໂດຍບໍ່ມີໂທດ. ແມ່ນແຕ່ນັກຊັດຕະຣາເປັນ ວຶຣສະພະ ຫຼືຖືກອິດທິພົນຮ້າຍກະທົບ ຫຼືຮ່ວມກັບມັນ, ຖ້າ Puṣya ມີກໍາລັງ ກໍຖືກນັບວ່າບໍ່ມີໂທດສໍາລັບພິທີໃຫ້ທານ.