Jīva–Ātman Inquiry; Kṣetrajña Doctrine; Karma-based Varṇa; Four Āśramas and Sannyāsa Discipline
त्यक्तग्राम्यवस्त्राभ्यवहारोपभोगा वन्यौषधिफलमूलपर्णपरिमितविचित्रनियताहाराः । स्थानासनिनोभूपाषाणसिकताशर्करावालुकाभस्मशायिनः काशुकुशचर्मवल्कलसंवृतांगाः । केशश्यश्रुनखरोमधारिणो नियतकालोपस्पर्शनाःशुष्कबलिहोमकालानुष्टायिनः । समित्कुशकुसुमापहारसंमार्जनलब्धविश्रामाः शीतोष्णपवनविष्टं भविभिन्नसर्वत्वचो । विविधनियमयोगचर्यानुष्टानविहितपरिशुष्कमांसशोणितत्वगस्थिभूता धृतिपराः सत्त्वयोगाच्छरीराण्युद्वहंते ॥ १२१ ॥
tyaktagrāmyavastrābhyavahāropabhogā vanyauṣadhiphalamūlaparṇaparimitavicitraniyatāhārāḥ | sthānāsaninobhūpāṣāṇasikatāśarkarāvālukābhasmaśāyinaḥ kāśukuśacarmavalkalasaṃvṛtāṃgāḥ | keśaśyaśrunakharomadhāriṇo niyatakālopasparśanāḥśuṣkabalihomakālānuṣṭāyinaḥ | samitkuśakusumāpahārasaṃmārjanalabdhaviśrāmāḥ śītoṣṇapavanaviṣṭaṃ bhavibhinnasarvatvaco | vividhaniyamayogacaryānuṣṭānavihitapariśuṣkamāṃsaśoṇitatvagasthibhūtā dhṛtiparāḥ sattvayogāccharīrāṇyudvahaṃte || 121 ||
ເມື່ອລະທິ້ງເສື້ອຜ້າ ການປະພຶດ ແລະ ຄວາມເພີດເພີນແບບໂລກີ ພວກເຂົາດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານທີ່ກຳນົດແລະມີວິໄນ: ຢາປ່າ ໝາກໄມ້ ຮາກ ແລະ ໃບໄມ້. ພວກເຂົາຢືນຢັນຢູ່ບ່ອນດຽວ ແລະ ອິຣິຍາບົດດຽວ ນອນເທິງດິນໂລ່ງ ຫີນ ຊາຍ ກອນຫີນ ຝຸ່ນ ຫຼື ຂີ້ເທົ່າ ໂດຍຫຸ້ມກາຍດ້ວຍຫຍ້າ kāśa, ຫຍ້າ kuśa, ໜັງສັດ ຫຼື ເປືອກໄມ້. ບໍ່ຕັດຜົມ ໜວດ ເລັບ ແລະ ຂົນກາຍ ອາບນ້ຳຕາມເວລາທີ່ກຳນົດ ແລະ ປະກອບພິທີບູຊາແຫ້ງ ແລະ homa ຕາມກຳນົດ. ພັກໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອເກັບຟືນ ຫຍ້າ kuśa ແລະ ດອກໄມ້ ແລະ ກວາດຖູທຳຄວາມສະອາດແລ້ວ. ອົດທົນຕໍ່ຄວາມໜາວ ຮ້ອນ ແລະ ລົມ ຜິວກາຍແຕກກະດ້າງ; ດ້ວຍນິຍົມແລະວິທີຍະໂຍກຫຼາຍປະການ ເນື້ອ ເລືອດ ຜິວ ແລະ ກະດູກກໍຜອມແຫ້ງຫນັກ; ແຕ່ດ້ວຍຄວາມອົດທົນ ພວກເຂົາຍັງຊູກຊີວິດກາຍດ້ວຍພະລັງຂອງ sattva (ຄວາມບໍລິສຸດ).
Sanatkumara (teaching Narada in Moksha-Dharma context)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: karuna
It portrays the Moksha-oriented ascetic ideal: renunciation, regulated living, endurance of opposites (heat/cold/wind), and inner steadiness (sattva and dhṛti) as the basis for sustaining life while pursuing liberation.
Bhakti is not described explicitly here; the verse supports devotion indirectly by emphasizing purification (sattva), self-restraint, and disciplined living—conditions traditionally considered supportive for steady remembrance and worship of the Supreme.
It highlights kalānuṣṭhāna—performing rites like bali and homa at prescribed times—reflecting practical ritual discipline aligned with Vedic injunctions (kalpa/ācāra) rather than technical exposition of a specific Vedanga.