Adhyaya 9: Vasiṣṭha and Viśvāmitra’s Mutual Curse: The Āḍi–Baka Battle and Brahmā’s Pacification

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे हरिश्चन्द्रोपाख्यानं नामाष्टमोऽध्यायः । नवमोऽध्यायः पक्षिण ऊचुः राज्यच्युते हरिश्चन्द्रे गते च त्रिदशालयम् । निश्चक्राम महातेजा जलवासात् पुरोहितः ॥

ດັ່ງນີ້ ໃນສຣີ ມາຣກັນເດຍະ ປຸຣານະ ບົດທີ 8 ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ນິທານຂອງຮະຣິສຈັນທຣະ» ກໍສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ ບົດທີ 9 ເລີ່ມຕົ້ນ. ນົກທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ເມື່ອຮະຣິສຈັນທຣະຕົກຈາກອານາຈັກ ແລະໄປຮອດທີ່ພໍ່ມະເທວະ, ປຸໂຣຫິດປະຈໍາຕະກູນຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ ໄດ້ອອກມາຈາກທີ່ພັກອາໄສໃນນ້ໍາຂອງຕົນ.

Verse 2

वशिष्ठो द्वादशाब्दान्ते गङ्गापर्युषितो मुनिः । शुश्राव च समस्तन्तु विश्वामित्रविचेष्टितम् ॥

ຫຼັງຈາກສິບສອງປີ ພຣະລິສີວະສິດຖະ—ຜູ້ພັກຢູ່ຂ້າງແມ່ນ້ໍາຄັງຄາ—ໄດ້ຍິນຢ່າງຄົບຖ້ວນເຖິງກິດຈະການຂອງວິສວາມິຕຣະ.

Verse 3

हरिश्चन्द्रस्य नाशञ्च राज्ञश्चोदारकर्मणः । चण्डालसम्प्रयोगञ्च भार्यातनयविक्रयम् ॥

(ທ່ານໄດ້ຍິນ) ເຖິງຄວາມພິນາດຂອງຮະຣິສຈັນທຣະ—ກະສັດຜູ້ມີກິດດີສູງສົ່ງ—ແລະການຄົບຄ້າກັບພວກຈັນດາລະ, ພ້ອມທັງການຂາຍເມຍແລະລູກຊາຍຂອງຕົນ.

Verse 4

स श्रुत्वा सुमहाभागः प्रीतिमानवनīपतौ । चकार कोपं तेजस्वी विश्वामित्रऋषिं प्रति ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີວາສະນາຢ່າງຍິ່ງ ແລະສະຫວ່າງໄສ ຜູ້ມີໃຈເມດຕາຕໍ່ພະຣາຊາ ກໍເກີດໂທສະຕໍ່ລະສີ ວິສະວາມິຕຣະ।

Verse 5

वशिष्ठ उवाच मम पुत्रशतं तेन विश्वामित्रेण घातितम् । तत्रापि नाभवत् क्रोधस्तादृशो यादृशो 'द्य मे ॥

ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: «ລູກຊາຍຂອງຂ້າເຈົ້າຮ້ອຍຄົນ ຖືກວິສະວາມິຕຣະນັ້ນຂ້າ; ແຕ່ແມ່ນແຕ່ໃນເວລານັ້ນ ຄວາມໂທສະແບບວັນນີ້ ກໍບໍ່ເກີດໃນຂ້າເຈົ້າ»।

Verse 6

श्रुत्वा नराधिपमिमं स्वराज्यादवरīपितम् । महात्मानं महाभागं देवब्राह्मणपूजकम् ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າ ພະຣາຊານີ້ຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກອຳນາດອັນເປັນຂອງຕົນ—ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງມີໃຈສູງສົ່ງ ມີວາສະນາຫຼາຍ ແລະເປັນຜູ້ນະມັດສະການເທວະ ແລະພຣາຫມະນະ—ຜູ້ເວົ້າກໍຖືກຄວາມໂທສະກະຕຸ້ນຂຶ້ນ।

Verse 7

यस्मात् स सत्यवाक् शान्तः शत्रावपि विमत्सरः । अनागाश्चैव धर्मात्मा अप्रमत्‍तो मदाश्रयः ॥

ເພາະພຣະອົງເປັນຜູ້ສັດຈິງໃນວາຈາ ສະງົບ ແລະບໍ່ອິດສາແມ່ນແຕ່ຕໍ່ສັດຕູ; ບໍ່ມີມົນທິນ ມີໃຈທຳມະ ຕື່ນຮູ້ລະວັງ ແລະອຸທິດຕົນແກ່ຂ້າເຈົ້າເປັນທີ່ພຶ່ງ।

Verse 8

सपत्नीभृत्यपुत्रस्तु प्रापितो 'न्त्यां दशां नृपः । स राज्याच्च्यावितो 'नेन बहुशश्च खिलीकृतः ॥

ພະຣາຊານັ້ນ—ພ້ອມດ້ວຍພຣະມະເຫສີ ຂ້າຮັບໃຊ້ ແລະລູກຊາຍ—ຖືກນຳໄປສູ່ຄວາມຄັບຂັນສຸດທ້າຍ. ພຣະອົງຖືກຄົນນີ້ຂັບອອກຈາກອານາຈັກ ແລະຖືກຫຍັບຫຍາມຊ້ຳໆ।

Verse 9

तस्माद् दुरात्मा ब्रह्मद्विट् प्राज्ञानामवरोपितः । मच्छापोपहतो मूढः स बकत्वमवाप्स्यति ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ ຜູ້ເກຽດຊັງພຣາຫມັນ ຜູ້ເຮັດໃຫ້ນັກປັນຍາຕົກຕໍ່າ ຖືກຄຳສາບຂອງຂ້ອຍຕີຖືກ; ຜູ້ຫຼົງນັ້ນຈະໄດ້ສະພາບເປັນ «ບະກາ» (ນົກກະສາ/ນົກກະສາຂາວ).

Verse 10

पक्षिण ऊचुः श्रुत्वा शापं महातेजा विश्वामित्रो 'पि कौशिकः । त्वमप्याडिर्भवस्तेवति प्रतिशापमयच्छत ॥

ນົກທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳສາບ ວິສະວາມິດຣະ ກາວຊິກະ ຜູ້ມີຣັດສະມີອັນໃຫຍ່ ກໍໄດ້ປະກາດຄຳສາບຕອບກັນວ່າ: «ເຈົ້າກໍຈະເປັນ ອາດິ ເຊັ່ນກັນ»។

Verse 11

अन्यो 'न्यशापात् तौ प्राप्तौ तिर्यक्त्वं परमद्युतī । वशिष्ठः स महातेजा विश्वामित्रश्च कौशिकः ॥

ເນື່ອງຈາກການສາບແຊ່ງກັນແລະກັນ ທັງສອງຜູ້ມີຣັດສະມີສູງສຸດ—ວະສິດຖະ ຜູ້ມີຣັດສະມີອັນໃຫຍ່ ແລະ ວິສະວາມິດຣະ ກາວຊິກະ—ໄດ້ເຂົ້າສູ່ສະພາບການເກີດເປັນສັດບໍ່ແມ່ນມະນຸດ (ຕິຣິຍັກ)។

Verse 12

अन्यजातिसमायोगं गतावप्यamitaujasau । यuyudhāte 'तिसंरब्धौ महाबलपराक्रमau ॥

ແມ່ນແຕ່ເຂົ້າໄປສຳພັນກັບການເກີດ/ຊະນິດອື່ນແລ້ວ ຜູ້ມີພະລັງອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ນັ້ນ ກໍຍັງສູ້ຮົບຕໍ່ໄປ—ໂກດແຄ້ນຢ່າງຫນັກ ມີກຳລັງ ແລະ ຄວາມກ້າຫານອັນໃຫຍ່.

Verse 13

योजनानां सहस्रे द्वे प्रमाणेनाडिरुच्छ्रितः । यन्नवत्यधिकं ब्रह्मन् ! सहस्रत्रितयं बकः ॥

ອາດິ ຕາມການວັດ ສູງຂຶ້ນເຖິງ ສອງພັນ ໂຍຊະນະ; ແລະ ບະກາ, ໂອ ພຣາຫມັນ, ສູງເຖິງ ສາມພັນ (ໂຍຊະນະ) ບວກອີກ ເກົ້າສິບ.

Verse 14

तौ तु पक्षप्रहाराभ्यामन्योन्यस्योरुविक्रमौ । प्रहरन्तौ भयं तीव्रं प्रजानाञ्चक्रतुस् तदा ॥

ແຕ່ສອງຕົວນັ້ນ ຜູ້ມີລິດອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ໄດ້ຟາດຟັນກັນດ້ວຍການຕີຂອງປີກ; ແລະເມື່ອພວກເຂົາຕີກັນຢູ່ເລື້ອຍໆ ກໍ່ເຮັດໃຫ້ສັດທັງປວງເກີດຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງຮຸນແຮງ।

Verse 15

विधूय पक्षाणि बको रक्तोद्वृत्ताक्षिराहनत् । आडिं सोऽप्युन्नतग्रीवो बकं पद्भ्यामताडयत् ॥

ບາກາ ສັ່ນປີກຂອງຕົນ ດວງຕາແດງກ້າກົດກິ້ງໄປມາ ແລ້ວຟາດຕີຄູ່ຕໍ່ສູ້. ແລະອາດິກໍ່ຍົກຄໍຂຶ້ນສູງ ແລ້ວຕີບາກາດ້ວຍຕີນຂອງຕົນ।

Verse 16

तयोः पक्षानिलापास्ताः प्रपेतुर्गिरयो भुवि । गिरिप्रपाताभिहता चकम्पे च वसुन्धरा ॥

ດ້ວຍລົມກະໂຊກທີ່ເກີດຈາກປີກຂອງພວກເຂົາ ພູເຂົາທັງຫຼາຍກໍ່ລົ້ມລົງສູ່ແຜ່ນດິນ; ແລະແຜ່ນດິນ ຖືກກະແທກດ້ວຍການພັງທະລາຍຂອງພູເຂົາ ຈຶ່ງເລີ່ມສັ່ນໄຫວ।

Verse 17

क्ष्मा कम्पमाना जलधीनुद्वृत्ताम्बूंश्चकार च । ननामा चैकपार्श्वेन पातालगमनोनमुखी ॥

ເມື່ອແຜ່ນດິນສັ່ນໄຫວ ນາງເຮັດໃຫ້ມະຫາສະໝຸດທັງຫຼາຍພຸ້ນນ້ຳຂຶ້ນເປັນຄື້ນ; ແລະນາງຍັງເອຽງໄປຂ້າງໜຶ່ງ ດັ່ງກຳລັງຫັນໄປສູ່ການຕົກລົງສູ່ໂລກໃຕ້ດິນ।

Verse 18

केचिद् गिरिनिपातेन केचिद् अम्भोधिवारिणा । केचिन् महीसञ्चलनात् प्रययुः प्राणिनः क्षयम् ॥

ບາງສັດຕາຍເນື່ອງຈາກພູເຂົາຕົກທັບ, ບາງສັດຕາຍເນື່ອງຈາກນ້ຳທະເລ, ແລະບາງພວກ—ເນື່ອງຈາກແຜ່ນດິນສັ່ນໄຫວ—ສັດມີຊີວິດກໍ່ພິນາດລົງ।

Verse 19

इति सर्वं परित्रस्तं हाहाभूतम् अचेतनम् । जगदासीद् सुसम्भ्रान्तं पर्यस्तक्षितिमण्डलम् ॥

ດັ່ງນັ້ນ ສັບພະສິ່ງທັງປວງຕົກໃຈຢ່າງຫນັກ—ຫຼຸດລົງເປັນສຽງຮ້ອງ «ຮາ ຮາ» ຢ່າງຂາດສະຕິ; ໂລກທັງມວນສັບສົນຫຼາຍ ດັ່ງກັບວ່າວົງພື້ນດິນຖືກກັບຄືນ.

Verse 20

हा वत्स ! हा कान्त ! शिशो ! प्रयाह्येषोऽस्मि संस्थितः । हा प्रियॆ ! कान्त ! शैलोऽयं पतत्याशु पलायताम् ॥

«ໂອ້ ລູກນ້ອຍເອີຍ! ໂອ້ ຜູ້ຮັກເອີຍ! ເຈົ້ານ້ອຍ—ໄປ, ໄປ! ຂ້າພະເຈົ້າຢືນຢູ່ນີ້. ໂອ້ ຜູ້ຮັກເອີຍ—ພູນີ້ກຳລັງຖະລົ່ມ; ໜີໄປໃຫ້ໄວ!»

Verse 21

इत्याकुलीकृते लोके संत्रासविमुखे तदा । सुरैः परिवृतः सर्वैराजगाम पितामहः ॥

ເມື່ອໂລກຖືກໂຍນເຂົ້າໃນຄວາມວຸ່ນວາຍດັ່ງນັ້ນ ແລະຖືກຄວາມຢ້ານກົວຄອບງຳ, ແລ້ວປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ຜູ້ມີເທວະທັງປວງລ້ອມຮອບ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ.

Verse 22

प्रत्युवाच च विश्वेशास्तावुभावतिको पितौ । युद्धं वा विरमत् वेतल्लोकाः स्वास्थ्यं व्रजन्तु च ॥

ແລະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ ໄດ້ກ່າວກັບທັງສອງຜູ້ທີ່ໂກດແຄ້ນຢ່າງຫນັກວ່າ: «ຂໍໃຫ້ການຮົບນີ້ຢຸດເສຍ ເພື່ອໃຫ້ໂລກທັງຫຼາຍກັບຄືນສູ່ຄວາມຜາສຸກ»។

Verse 23

शृण्वन्तावपि तौ वाक्यं ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः । कोपामर्षसमाविष्टौ युयुधाते न तस्थतुः ॥

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເກີດຈາກອະວະຍັກ (ອັນບໍ່ປາກົດ), ທັງສອງ—ຖືກຄວາມໂກດແຄ້ນແລະຄວາມອາຄາດຄອບງຳ—ກໍຍັງສູ້ຮົບຕໍ່ໄປ ແລະບໍ່ຢຸດ.

Verse 24

ततः पितामहो देवस्तं दृष्ट्वा लोकसङ्क्षयम् । तयोश्च हितमन्विच्छन् तिर्यग्भावमपानुदत् ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ເຫັນວ່າໂລກທັງຫຼາຍກໍາລັງໄປສູ່ຄວາມພິນາດ ແລະປາດຖະນາປະໂຫຍດແກ່ທັງສອງ ຈຶ່ງຂັບໄລ່ສະພາບທີ່ເຮັດໃຫ້ເປັນສັດອອກໄປ।

Verse 25

ततस्तौ पूर्वदेहस्थौ प्राह देवः प्रजापतिः । व्युदस्ते तामसे भावे वशिष्ठ०-कौशिकर्षभौ ॥

ເມື່ອພວກເຂົາຖືກຟື້ນຄືນສູ່ກາຍເກົ່າດັ່ງເດີມແລ້ວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ (ປຣະຊາປະຕິ ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ກ່າວຕໍ່ “ງົວຜູ້ກ້າ” ທັງສອງໃນຫມູ່ລະສີ—ວະສິດຖະ ແລະ ກໍສິກ—ຜູ້ຖືກທອດລົງສູ່ສະພາບຕະມັດສິກ।

Verse 26

जहि वत्स वशिष्ठ त्वं त्वञ्च कौशिक सत्तम । तामसं भावमाश्रित्य ईदृग्युद्धं चिकीर्षितम् ॥

«ຢຸດເສຍ ລູກເອີຍ—ໂອ ວະສິດຖະ; ແລະເຈົ້າດ້ວຍ ໂອ ຜູ້ດີທີ່ສຸດໃນກໍສິກ! ເພາະໄດ້ອາໄສອາການຕະມັດສິກ ພວກເຈົ້າຈຶ່ງປາດຖະນາຈະຮົບພົນແບບນີ້»

Verse 27

राजसूयविपाकोऽयं हरिश्चन्द्रस्य भूपतेः । युवयोर्विग्रहश्चायं पृथिवीक्षयकारकः ॥

«ນີ້ແມ່ນຜົນສຸກງອມຂອງພິທີຣາຊະສູຍ (Rājasūya) ສໍາລັບພຣະຣາຊາ ຫະຣິສຈັນດຣະ; ແລະການຂັດແຍ່ງຂອງພວກເຈົ້ານີ້ ເປັນສິ່ງທີ່ນໍາໃຫ້ແຜ່ນດິນຮ່ອຍຫຼົງແລະສູນເສຍ»

Verse 28

न चापि कौशिकश्रेष्ठस्तस्य राज्ञोऽपरध्यते । स्वर्गप्राप्तिकरो ब्रह्मन्नपकारपदे स्थितः ॥

«ແລະແທ້ຈິງ ໂອ ຜູ້ດີທີ່ສຸດໃນກໍສິກ, ເຈົ້າຢ່າໄດ້ກະທໍາຜິດຕໍ່ພຣະຣາຊານັ້ນເລີຍ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ພຣະອົງຢືນຢູ່ໃນສະພາບທີ່ນໍາໄປສູ່ການບັນລຸສະຫວັນ, ບໍ່ແມ່ນໃນທີ່ແຫ່ງອັນຕະລາຍ»

Verse 29

तपो विघ्नस्य कर्तारौ कामक्रोधवशं गतौ । परित्यजत भद्रं वो ब्रह्म हि प्रचुरं बलम् ॥

«ພວກເຈົ້າທັງສອງໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ກໍ່ອຸປະສັກແກ່ຕະປະສະຍາ ເນື່ອງຈາກຕົກຢູ່ໃນອໍານາດແຫ່ງກາມະ ແລະ ໂກຣະທະ. ຈົ່ງລະທິ້ງສິ່ງນັ້ນ—ຂໍໃຫ້ດີແກ່ພວກເຈົ້າ—ເພາະພຣະຫມະເຕຊະ (ພະລັງວິນຍານ) ແມ່ນກໍາລັງອັນອຸດົມ»។

Verse 30

एवमुक्तौ ततस्तेन लज्जितौ तावुभावपि । क्षमयामासतुः प्रीत्या परिष्वज्य परस्परम् ॥

ເມື່ອຖືກທ່ານນັ້ນກ່າວຕັກເຕືອນແລ້ວ ທັງສອງກໍອາຍໃຈ; ແລະດ້ວຍຄວາມເມດຕາຮັກໃຄ່ ພວກເຂົາໄດ້ອະໄພກັນ ແລະກອດກັນໄວ້.

Verse 31

ततः सुरैर्वन्द्यमानो ब्रह्मा लोकं निजं ययौ । वशिष्ठोऽप्यात्मनः स्थानं कौशिकोऽपि स्वामाश्रयम् ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ຖືກເທວະດາທັງຫຼາຍສັນລະເສີນ ໄດ້ໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະອົງ. ວະສິດຖະກໍໄປສູ່ຖິ່ນຂອງຕົນ ແລະ ເກົາສິກະກໍໄປສູ່ທີ່ພຶ່ງຂອງຕົນເຊັ່ນກັນ.

Verse 32

एतदाडिबकं युद्धं हरिश्चन्द्रकथां तथा । कथयिष्यन्ति ये मर्त्याः सम्यक् श्रोष्यन्ति चैव ये ॥

ບັນດາມະນຸດໃດທີ່ຈະເລົ່າຂານສົງຄາມອາດິບະກະນີ້ ແລະເລື່ອງຂອງຮະຣິສຈັນດຣະດ້ວຍ—ແລະຜູ້ໃດທີ່ຈະຟັງມັນຢ່າງຖືກຕ້ອງ—

Verse 33

तेषां पापापनॊदन्तु श्रुतं ह्येव करिष्यति । न चैव विघ्नकार्याणि भविष्यन्ति कदाचन ॥

ສໍາລັບພວກເຂົາ ແມ່ນແຕ່ການຟັງກໍຈະກໍາຈັດບາບໄດ້; ແລະໃນເວລາໃດໆ ກໍຈະບໍ່ມີກຳອັນເປັນອຸປະສັກເກີດຂຶ້ນແກ່ພວກເຂົາ.