Adhyaya 87: The Slaying of Dhumralochana and the Emergence of Kali; the Fall of Chanda and Munda (Chamunda Named)

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयमहापुराणे सावर्णिके मन्वन्तरे देवीमाहात्म्ये धूम्रलोचनवधो नाम षडशीतीतमोऽध्यायः । सप्तशीतीतमोऽध्यायः- ८७ ऋषिरुवाच— आज्ञप्तास्ते ततो दैत्याश्चण्डमुण्डपुरोगमाः । चतुरङ्गबलोपेता ययुरभ्युद्यतायुधाः ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ ສີຣີ ມາຣກັນເດຍ ມະຫາປູຣານະ, ໃນ ສາວັນນິກະ ມັນວັນຕະຣະ, ໃນ ເທວີ ມາຫາຕະມະ, ບົດທີ 86 ຊື່ “ການສັງຫານ ທູມຣະໂລຈະນະ” ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບົດທີ 87 ເລີ່ມຕົ້ນ. ຣິສີ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວພວກໄດຕະຍະ ນຳໂດຍ ຈັນຑະ ແລະ ມຸນຑະ, ຕາມຄຳສັ່ງຂອງ ຊຸມພະ, ໄດ້ອອກເດີນທາງພ້ອມກອງທັບສີ່ຫມວດ ຊູອາວຸດຂຶ້ນສູງ।

Verse 2

ददृशुस्ते ततो देवीं ईषद्धासां व्यवस्थिताम् । सिंहस्योपरि शैलेन्द्रशृङ्गे महति काञ्चने ॥

ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ເຫັນ ພຣະເທວີ ຢືນຢູ່ຢ່າງສົມດຸນ ມີຮອຍຍິ້ມນ້ອຍໆ ເທິງສິງໂຕ ຢູ່ເທິງຍອດພູຄຳອັນໃຫຍ່ ຂອງພູອັນສົງ່າງາມ।

Verse 3

ते दृष्ट्वा तां समादातुमुद्यमं चक्रुरुद्यताः । आकृष्टचापासिधरास्तथान्ये सत्समीपगाः ॥

ເມື່ອເຫັນນາງ ພວກເຂົາກໍພາກັນພະຍາຍາມຈັບຕົວ ພ້ອມທັງຕຽມຕົວ; ບາງຄົນຖືຄັນທະນູທີ່ງ້າງໄວ້ ແລະ ຖືດາບໃນມື, ອີກບາງຄົນກໍເຂົ້າໄປໃກ້ນາງ।

Verse 4

ततः कोपं चकारोच्चैरम्बिका तानरीन् प्रति । कोपेन चास्या वदनं मषीवर्णमभूत्तदा ॥

ແລ້ວ ອຳບິກາ ໄດ້ເກີດຄວາມໂກດແຄ້ນຢ່າງຮຸນແຮງຕໍ່ສັດຕູເຫຼົ່ານັ້ນ; ແລະ ເນື່ອງຈາກຄວາມໂກດນັ້ນ ໃນຂະນະນັ້ນ ໃບໜ້າຂອງນາງກໍກາຍເປັນສີດຳດັ່ງນ້ຳໝຶກ।

Verse 5

भ्रुकुटीकुटिलात्तस्याः ललाटफलकाश् द्रुतम् । काली करालवदना विनिष्क्रान्तासिपाशिनी ॥

ຈາກໜ້າຜາກຂອງນາງ ທີ່ຍັບຍຸ່ນດ້ວຍຄວາມຂຶ້ນຄຽດ ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ ພຣະກາລີ (Kālī) ໃບໜ້າດຸຮ້າຍ ຖືດາບ ແລະ ບ່ວງບາດ (ບາສ) ອອກມາ।

Verse 6

विचित्रखट्वाङ्गधरा नरमालाविभूषणा । द्वीपिचर्मपरिधानाः शुष्कमांसातिभैरवा ॥

ນາງຖືຄທາອັນອັດສະຈັນທີ່ມີກະໂຫຼກຢູ່ຍອດ; ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາຫົວຄົນ, ນຸ່ງໜັງເສືອ, ແລະນ່າຢ້ານຢ່າງຫາທີ່ສຸດ—ດຸດດັ່ງເນື້ອແຫ້ງ (ຜອມແຫ້ງ ແລະນ່າສະພຶງ).

Verse 7

अतिविस्तारवदना जिह्वाललनभीषणा । निमग्नारक्तनयना नादापूरितदिङ्मुखा ॥

ປາກຂອງນາງກວ້າງໃຫຍ່ຢ່າງຫາທີ່ສຸດ; ນາງນ່າຢ້ານດ້ວຍລີ້ນທີ່ຫ້ອຍອອກ; ດວງຕາລຶກໂລງ ແລະແດງດັ່ງເລືອດ; ດ້ວຍສຽງຮ້ອງຄຳຮາມ ນາງເຮັດໃຫ້ທຸກທິດທາງ (ທົ່ວຂອບຟ້າ) ສັ່ນສະເທືອນແລະເຕັມໄປດ້ວຍສຽງນັ້ນ।

Verse 8

सा वेगेनाभिपतिता घातयन्ती महासुरान् । सैन्ये तत्र सुरारीणाम् अभक्षयत तद्बलम् ॥

ນາງພຸ້ນເຂົ້າໄປດ້ວຍຄວາມໄວ ຟັນຟາດລົງໃສ່ອະສຸຣາຜູ້ໃຫຍ່; ຢູ່ນັ້ນ ໃນກອງທັບຂອງສັດຕູແຫ່ງເທວະ ນາງໄດ້ກິນກອງນັ້ນເສຍທັງໝົດ।

Verse 9

पार्ष्णिग्राहाङ्कुशग्राहियोधघण्टासमन्वितान् । समादायैकहस्तेन मुखे चिक्षेप वारणान् ॥

ນາງຄວ້າຊ້າງທັງຫຼາຍດ້ວຍມືຂ້າງດຽວ—ພ້ອມທັງຄົນຂີ່ຊ້າງທີ່ຖືຕະຂໍ (ອັງກຸສ) ແລະຂໍງໍ—ມີສຽງກະດິ່ງຂອງນັກຮົບກຳກັບ ແລ້ວໂຍນເຂົ້າໄປໃນປາກຂອງນາງ।

Verse 10

तथैव योधं तुरगै रथं सारथिना सह । निक्षिप्य वक्त्रे दशनैश् चर्वयन्त्यतिभैरवम् ॥

ເຊັ່ນດຽວກັນ ນາງໄດ້ໂຍນນັກຮົບ, ມ້າ ແລະ ລົດຮົບພ້ອມຄົນຂັບ ເຂົ້າໃນປາກ ແລ້ວຂົມຂຽວດ້ວຍແຂ້ວ—ນ່າສະພຶງກົວຢ່າງຍິ່ງເມື່ອເຫັນ।

Verse 11

एकं जग्राह केशेषु ग्रीवायामथ चापरम् । पादेनाक्रम्य चैवान्यमुरसाऽन्यमपोथयत् ॥

ຄົນໜຶ່ງນາງຈັບດ້ວຍຜົມ, ອີກຄົນໜຶ່ງຈັບດ້ວຍຄໍ; ຄົນໜຶ່ງນາງຢ່າງດ້ວຍຕີນ, ແລະອີກຄົນໜຶ່ງນາງບີບບົດດ້ວຍອົກ।

Verse 12

तैर् मुक्तानि च शस्त्राणि महास्त्राणि तथाऽसुरैः । मुखेन जग्राह रुषा दशनैर् मथितान्यपि ॥

ແລະອາວຸດທັງຫຼາຍ—ລູກສອນອັນມີອໍານາດ—ທີ່ອະສຸຣາເຫຼົ່ານັ້ນປ່ອຍອອກ, ນາງໄດ້ຄວ້າໄວ້ດ້ວຍປາກໃນຄວາມໂກດ ແລະຍັງບົດມັນດ້ວຍແຂ້ວອີກດ້ວຍ।

Verse 13

बलिनां तद्बलं सर्वम् असुराणां दुरात्मनाम् । ममर्दाऽभक्षयच्चान्यान् अन्यांश्चाताडयत्तथा ॥

ພະລັງທັງໝົດຂອງອະສຸຣາຜູ້ແຂງແກ່ ແຕ່ມີໃຈຊົ່ວ, ນາງໄດ້ບົດຂີ້ເຖົ່າ; ບາງຄົນນາງກິນກືນ, ແລະບາງຄົນນາງກໍຟັນລົງໃຫ້ຕາຍດ້ວຍ।

Verse 14

असिना निहताः केचित् केचित्खट्वाङ्गताडिताः । जग्मुर्विनाशम् असुरा दन्ताग्राभिहता रणॆ ॥

ບາງຄົນຖືກຂ້າດ້ວຍດາບຂອງນາງ, ບາງຄົນຖືກຟາດດ້ວຍຄທາກະໂຫຼກ; ແລະອະສຸຣາທັງຫຼາຍໄດ້ໄປສູ່ຄວາມພິນາດໃນສົງຄາມ, ຖືກຟັນທຳລາຍແມ່ນແຕ່ດ້ວຍປາຍແຂ້ວຂອງນາງ।

Verse 15

क्षणेन तन्महासैन्यमसुराणां निपातितम् । दृष्ट्वा चण्डोऽभिमैर्भोमाक्षीं तां महासुरः ॥

ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ກອງທັບອະສຸຣະອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ຖືກທຳລາຍລົງທັນທີ. ເມື່ອເຫັນ ພົມາກສີ ອັນນ່າຢ້ານ ອະສຸຣະໃຫຍ່ ຈັນດາ ກໍ່ກ້າວເຂົ້າປະຈັນນາງດ້ວຍໃຈດຸຮ້າຍ.

Verse 16

शरवर्षैर्महाभीमैर्भोमाक्षीं तां महासुरः । छादयामास चक्रैश्च मुण्डः क्षिप्तैः सहस्रशः ॥

ດ້ວຍຝົນລູກສອນອັນນ່າຢ້ານ ອະສຸຣະໃຫຍ່ໄດ້ປົກຄຸມ ພົມາກສີ ນັ້ນ; ແລະ ມຸນດາ ກໍ່ປົກຄຸມນາງດ້ວຍຈັກຣາ (cakra) ທີ່ຂວ້າງມາເປັນພັນໆ.

Verse 17

तानि चक्राण्यनेकानि विशमानानि तन्मुखम् । बभुर्यथार्कबिम्बानि सुबहूनि घनोदरम् ॥

ຈັກຣາຫຼາຍໆນັ້ນ ທີ່ເຄື່ອນເຂົ້າຫາໃບໜ້ານາງ ສ່ອງປະກາຍ—ດັ່ງດວງຕາເວັນຫຼາຍດວງ—ຢູ່ໃນກຸ່ມເມກອາວຸດອັນໜາແໜ້ນ.

Verse 18

ततो जहासातिरुषा भीमं भैरवनादिनी । काली करालवक्त्रान्तर्दुर्दर्शदशनोज्ज्वला ॥

ແລ້ວ ກາລີ ຫົວເຮາະດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນອັນແຮງກ້າ—ນ່າຢ້ານ ດັ່ງສຽງຮ້ອງຂອງ ໄພຣະວະ—ປາກອ້າກວ້າງຢ່າງນ່າສະພຶງ ແຂ້ວທີ່ລຸກໄຟຂອງນາງນ່າຫວາດຫວັນຕໍ່ການເບິ່ງ.

Verse 19

उत्थाय च महासींहं देवी चण्डमधावत । गृहीत्वा चास्य केशेषु शिरस्तेनासिनाच्छिनत् ॥

ເທວີ ລຸກຂຶ້ນດັ່ງສິງໃຫຍ່ ແລ້ວພຸ້ງເຂົ້າໃສ່ ຈັນດາ. ນາງຈັບເຂົາໄວ້ທີ່ຜົມ ແລ້ວຕັດຫົວເຂົາດ້ວຍດາບຂອງນາງ.

Verse 20

छिन्ने शिरसि दैत्येन्द्रश्चक्रे नादं सुभैरवम् । तेन नादेन महता त्रासितं भुवनत्रयम् ॥

ເມື່ອຫົວຂອງເຂົາຖືກຕັດຂາດ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພວກໄດຕະຍະໄດ້ຮ້ອງຄໍາຮ້ອງອັນນ່າຢ້ານກົວຢ່າງຫຼວງ; ດ້ວຍສຽງໃຫຍ່ນັ້ນ ໂລກທັງສາມຖືກສັ່ນສະເທືອນດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ।

Verse 21

अथ मुण्डोऽभ्यधावत्तां दृष्ट्वा चण्डं निपातितम् । तमप्यपातयद्भूमौ सा खड्गाभिहता रुषा ॥

ແລ້ວມຸນຑະ ເຫັນຈັນຑະຖືກສັງຫານ ກໍພຸ້ນເຂົ້າໄປຫານາງ. ນາງກໍໃນຄວາມໂກດ ຟັນເຂົາດ້ວຍດາບ ແລະຟາດໃຫ້ລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ।

Verse 22

हतशेषं ततः सैन्यं दृष्ट्वा चण्डं निपातितम् । मुण्डं च सुमहावीर्यं दिशो भेजे भयातुरम् ॥

ແລ້ວກອງທັບທີ່ເຫຼືອ ເຫັນຈັນຑະລົ້ມ ແລະມຸນຑະ—ຜູ້ກ້າຫານຍິ່ງ—ກໍລົ້ມດ້ວຍ ຈຶ່ງຫນີກະຈາຍໄປຕາມທິດທາງຕ່າງໆດ້ວຍຄວາມຫວາດກົວ।

Verse 23

शिरञ्चण्डस्य काली च गृहीत्वा मुण्डमेव च । प्राह प्रचण्डाट्टहासमिश्रमभ्येत्य चण्डिकाम् ॥

ກາລີ ຖືຫົວຂອງຈັນຑະ ແລະຫົວຂອງມຸນຑະ ເຂົ້າໄປໃກ້ຈັນຑິກາ ແລະເວົ້າ ໂດຍປົນຄໍາຂອງນາງກັບສຽງຫົວເຮາະດັງກ້າວຮ້າຍອັນດຸເດືອດ।

Verse 24

मया तवात्रोपहृतौ चण्डमुण्डौ महापशू । युद्धयज्ञे स्वयं शुम्भं निशुम्भं च हनिष्यसि ॥

«ຂ້ອຍໄດ້ນໍາຈັນຑະ ແລະມຸນຑະ—ສັດຮ້າຍໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນ—ມາຖວາຍແດ່ເຈົ້າແລ້ວ. ໃນຍັດຍາແຫ່ງສົງຄາມ ເຈົ້າເອງຈະສັງຫານຊຸມພະ ແລະນິຊຸມພະ»

Verse 25

ऋषिरुवाच तावानीतौ ततो दृष्ट्वा चणाडमुण्डौ महासुरौ । उवाच कालीं कल्याणी ललितं चण्डिका वचः ॥

ຣິຊິກ່າວວ່າ: ແລ້ວເມື່ອເຫັນອະສຸຣະໃຫຍ່ສອງຕົວ—ຈັນຑະ ແລະ ມຸນຑະ—ຖືກນໍາມາຕໍ່ໜ້ານາງ, ຈັນຑິກາຜູ້ເປັນມງຄົດ ໄດ້ກ່າວກັບ ກາລີ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອ່ອນໂຍນ.

Verse 26

श्रीदेव्युवाच यस्माच्चण्डं च मुण्डं च गृहीत्वा त्वमुपागता । चामुण्डेति ततो लोके ख्याता देवि भविष्यसि ॥

ພຣະເທວີຜູ້ມີພຣະພາກກ່າວວ່າ: ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ມາໂດຍຈັບກຸມ ຈັນຑະ ແລະ ມຸນຑະ, ດັ່ງນັ້ນໃນໂລກນີ້ ໂອ ເທວີ, ເຈົ້າຈະໂດງດັງດ້ວຍນາມ “ຈາມຸນຑາ”.