Adhyaya 63: The Birth of Svarocis and the Rescue of Manoramā: The Astra-Heart and the Healing of Curses

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे स्वारोचिषे मन्वन्तरे द्विषष्टितमोऽध्यायः । त्रिषष्टितमोऽध्यायः- ६३ मार्कण्डेय उवाच ततः सह तथा सोऽथ रराम गिरिसानुषु । फुल्लकाननहृद्येषु मनोज्ञेषु सरःसु च ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໃນມາຣະກັນເດຍະປຸຣານະອັນນ່າເຄົາລົບ, ໃນສະວາໂຣຈິສະມັນວັນຕະຣະ, ບົດທີ 62 ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ. (ບັດນີ້ເລີ່ມ) ບົດທີ 63. ມາຣະກັນເດຍະກ່າວວ່າ: «ແລ້ວເຂົາພ້ອມນາງ ໄດ້ຫຼິ້ນສະໜຸກຢູ່ຕາມໄຫຼ່ພູ ໃນສະຖານທີ່ອັນຮື່ນຮົມ—ງາມດ້ວຍປ່າດອກໄມ້ບານ ແລະຢູ່ຂ້າງທະເລສາບ»។

Verse 2

कन्दरेषु च रम्येषु निम्नगापुलिनेṣu च । मनोज्ञेषु तथान्येषु देशेषु मुदितो द्विज ॥

ໂອ ພຣາຫມະນະ, ເຂົາໄດ້ຊື່ນຊົມໃນຖ້ຳອັນງາມ, ຕາມຝັ່ງແມ່ນ້ຳ, ແລະໃນພູມິພາກອື່ນໆອັນຮື່ນຮົມດ້ວຍ.

Verse 3

वह्निनाधिष्ठितस्यासीद्यद्रूपन्तस्य तेजसा । अचिन्तयद्भोगकाले निमीलितविलोचना ॥

ໃນເວລາເສບສຸກ, ນາງປິດຕາ ແລ້ວນຶກພາບຮູບອັນສະຫວ່າງໄສຂອງເຂົາ, ຜູ້ມີລັກສະນະດັ່ງຖືກອຳນາດໄຟສິງສູ່.

Verse 4

ततः कालेन सा गर्भमवाप मुनिसत्तम । गन्धर्ववीर्यतो रूपचिन्तनाच्च द्विजन्मनः ॥

ຕໍ່ມາໃນການເວລາອັນຄວນ, ໂອ ນັກບວດຜູ້ປັນຍາດີທີ່ສຸດ—ນາງໄດ້ຖືພາ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງຄັນທະວະ ແລະໂດຍການພິຈາລະນາຮູບພາບຂອງລາວ, ໂອ ຜູ້ມີໃຈແຫ່ງພຣາຫມະນາ.

Verse 5

तां गर्भधारिणीं सोऽथ सान्त्वयित्वा वरूथिनीम् । विप्ररूपधरो यातस्तया प्रीत्या विसर्जितः ॥

ແລ້ວຕໍ່ມາ, ລາວໄດ້ປອບໃຈນາງວະຣູທິນີ ຜູ້ກໍາລັງຖືພາ, ແລ້ວຈາກໄປໃນຮູບຂອງພຣາຫມະນາ, ໂດຍນາງສົ່ງລາວອອກໄປດ້ວຍຄວາມຮັກໃຄ່.

Verse 6

जज्ञे स बालो द्युतिमान् ज्वलन्निव विभावसुः । स्वरोचिभैर्यथा सूर्यः भासयन् सकला दिशः ॥

ເດັກຊາຍຜູ້ເປັນປະກາຍສະຫວ່າງໄດ້ເກີດຂຶ້ນ—ລຸກໂຊດດັ່ງໄຟ—ແລະເຫມືອນດວງອາທິດທີ່ມີລັງສີຂອງຕົນ, ລາວສ່ອງສະຫວ່າງໄປທົ່ວທິດທັງປວງ.

Verse 7

स्वरोचिभिर्यतो भाति भास्वानिव स बालकः । ततः स्वरोचिरित्येवं नाम्ना ख्यातो बभूव सः ॥

ເນື່ອງຈາກເດັກນັ້ນສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັງສີຂອງຕົນເອງເຫມືອນດວງອາທິດ, ດັ່ງນັ້ນລາວຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມວ່າ “ສະວະໂຣຈິ” (ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຕົນເອງ).

Verse 8

ववृधे च महाभागो वयसाऽनुदिनं तथा । गुणौघैश्च यथा बालः कलाभिः शशिलाञ्छनः ॥

ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນນັ້ນເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນທຸກມື້ ທັງອາຍຸ ແລະໃນກະແສແຫ່ງຄຸນຄວາມດີ—ເຫມືອນດວງຈັນທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍກະຕ່າຍ ເຕີບໂຕຕາມຂັ້ນຂອງດວງ (ເຟດ).

Verse 9

स जग्राह धनुर्वेदं वेदांश्चैव यथाक्रमम् । विद्याश्चैव महाभागस्तदा यौवनगोचरः ॥

ລາວໄດ້ຮຽນວິຊາການຍິງທະນູ ແລະຮຽນພຣະເວດາຕາມລໍາດັບອັນຖືກຕ້ອງ; ຜູ້ມີສິຣິນັ້ນ ເມື່ອເຂົ້າສູ່ວັຍໜຸ່ມ ກໍໄດ້ຊໍານານສາຂາຄວາມຮູ້ຫຼາຍປະການດ້ວຍ।

Verse 10

मन्दराद्रौ कदाचित्स विचरंश्चारुचेष्टितः । ददर्शैकां तदा कन्यां गिरिप्रस्थे भयातुराम् ॥

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອລາວເດີນທ່ຽວຢູ່ເທິງພູມັນດາຣາ ດ້ວຍອາການສົມງາມ, ລາວໄດ້ເຫັນນາງສາວຜູ້ໜຶ່ງຢູ່ຂອບຜາພູ, ກໍາລັງທຸກທ້ອນດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ.

Verse 11

त्रायस्वेति निरीक्ष्यैनं सा तदा वाक्यमब्रवीत् । मा भैषीरिति स प्राह भयविप्लुतलोचनाम् ॥

ນາງເບິ່ງໄປຫາລາວ ແລ້ວເວົ້າວ່າ “ຂໍຊ່ວຍຂ້ອຍແດ່!” ລາວຕອບຕໍ່ນາງຜູ້ມີດວງຕາສັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈວ່າ “ຢ່າຢ້ານ.”

Verse 12

किमेतदिति तेनोक्ते वीरवाक्ये महात्मना । ततः सा कथयामास श्वासाक्षेपप्लुताक्षरम् ॥

ເມື່ອຜູ້ໃຈກວ້າງໄດ້ເວົ້າດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອັນກ້າຫານ ຖາມວ່າ “ນີ້ແມ່ນຫຍັງ?” ນາງຈຶ່ງເລີ່ມເລົ່າເລື່ອງ, ຖ້ອຍຄໍາຂາດຕອນ ແລະຖືກກົດທັບໂດຍລົມຫາຍໃຈຫອບ.

Verse 13

कन्योवाच अहमिन्दीवराख्यस्य सुता विद्याधरस्य वै । नाम्ना मनोरमा जाता सुतायां मरुधन्वनः ॥

ນາງສາວກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍເປັນບຸດສາວຂອງວິທະຍາທະຣາ ນາມວ່າ ອິນດີວະຣາ. ຊື່ຂອງຂ້ອຍແມ່ນ ມະໂນຣະມາ, ເກີດເປັນບຸດສາວແກ່ (ພັນລະຍາ/ບຸດສາວ) ຂອງ ມະຣຸທັນວັນ.”

Verse 14

मन्दारविद्याधरजा सखी मम विभावरी । कलावती चाप्यपरा सुता पारस्य वै मुनेः ॥

«ໝູ່ຂອງຂ້ອຍຊື່ ວິພາວະຣີ ເກີດຈາກວົງສາ ວິທະຍາທອນ ແຫ່ງມັນດາຣາ. ອີກຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ກະລາວະຕີ ເປັນທິດາແທ້ຂອງລະສີ ປາຣາ»។

Verse 15

ताभ्यां सह मया यातं कैलासतटमुत्तमम् । तत्र दृष्टो मुनिः कश्चित्तपसातिकृशाकृतिः ॥

«ພ້ອມກັບໝູ່ທັງສອງນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ໄປຍັງພູມິພາກ/ເນີນອັນປະເສີດແຫ່ງເຂົາ ໄກລາສາ. ທີ່ນັ້ນເຮົາເຫັນລະສີຜູ້ໜຶ່ງ ກາຍຜອມແຫ້ງຢ່າງຫນັກເນື່ອງຈາກຕະປະ»។

Verse 16

क्षुत्क्षामकण्ठो निस्तेजा दूरपाताक्षितारकः । मयावहसितः क्रुद्धः स तदा मां शशाप ह ॥

«ຄໍຂອງທ່ານແຫ້ງເນື່ອງຈາກຄວາມຫິວໂຫຍ, ທ່ານເບິ່ງຄືບໍ່ມີລັດສະໝີ, ແລະດວງຕາຈົມເລິກ. ຂ້ອຍໄດ້ເຢາະເຍີ້ຍທ່ານ ທ່ານຈຶ່ງໂກດ ແລ້ວສາບແຊ່ງຂ້ອຍ»។

Verse 17

क्षामक्षामस्वरः किञ्चित्कल्पिताधरपल्लवः । त्वयावहसितो यस्मादनार्ये दुष्टतापसि ॥

«ເພາະເຈົ້າເຢາະເຍີ້ຍຂ້ອຍ—ຜູ້ທີ່ສຽງເບົາຈາກຄວາມຊຸດໂຊມ, ຮິມຝີປາກເກືອບບໍ່ເປັນຮູບ—ໂອ ຜູ້ຕໍ່າຊ້າ, ຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ, ຜູ້ດູໝິ່ນນັກຕະປະ!»

Verse 18

तस्मात्त्वामचिरेणैव राक्षसोऽभिभविष्यसि । दत्ते शापे मत्सखीभ्यां स तु निर्भत्सितो मुनिः ॥

«ດັ່ງນັ້ນ ໃນໄມ່ຊ້າ ຣາກຊະສາ (Rākṣasa) ຈະຄອບງຳເຈົ້າ»। ເມື່ອການສາບແຊ່ງໄດ້ຖືກກ່າວແລ້ວ ລະສີນັ້ນຖືກໝູ່ຂອງຂ້ອຍທັງສອງດ່າທໍ່ແລະປະນາມາດ।

Verse 19

धिक् ते ब्राह्मण्यमक्षान्त्या हृतं ते निखिलं तपः । अमर्षणैर्धर्षितोऽसि तपसा नातिकर्षितः ॥

ຄວາມນ່າອາຍແກ່ຄວາມເປັນພຣາຫມັນຂອງເຈົ້າ—ເນື່ອງຈາກຄວາມບໍ່ອົດທົນ ຕະປັດສະຍາທັງໝົດຂອງເຈົ້າຖືກລົ້ມລະລາຍ. ເຈົ້າຖືກຍຸຍົງແລະຖືກຄອບງຳໂດຍຄວາມບໍ່ອົດກັ້ນ, ບໍ່ແມ່ນຖືກຍົກສູງໂດຍຕະປັດສະຍາ.

Verse 20

क्षान्त्याऽस्पदं वै ब्राह्मण्यं क्रोधसंयमनं तपः । एतच्छ्रुत्वा ददौ शापं तयोऽप्यमितद्युतिः ॥

ຄວາມອົດທົນແມ່ນຮາກຖານແທ້ຂອງຄວາມເປັນພຣາຫມັນ; ການຂົ່ມກັ້ນຄວາມໂກດແມ່ນຕະປັດສະຍາທີ່ແທ້. ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີສະຫງ່າລາສີຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້ ກໍຍັງປະກາດຄຳສາບແຊ່ງໃສ່ທັງສອງ.

Verse 21

एकस्याः कुष्ठमङ्गेषु भाव्यन्यस्यास्तथा क्षयः । तयोस्तथैव तज्जातं यथोक्तं तेन तत्क्षणात् ॥

ຄົນໜຶ່ງໃຫ້ເກີດໂລກເຮື້ອ (leprosy) ຕາມອະວະຍະວະ; ອີກຄົນໜຶ່ງໃຫ້ເກີດໂລກຊູບຊອມຮ່າງກາຍ. ແລະດັ່ງທີ່ລາວໄດ້ກ່າວ ມັນກໍເກີດຂຶ້ນແກ່ພວກເຂົາ—ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 22

ममाप्येवं महद्रक्षः समुपैति पदानुगम् । न शृणोषि महानादं तस्यादूरेऽपि गर्जतः ॥

ແມ່ນແຕ່ຂ້ອຍເອງ ກໍມີຣາກສະສາໃຫຍ່ຕົວໜຶ່ງເຂົ້າມາໃກ້ ຕາມຕິດຮອຍກ້າວຂອງຂ້ອຍ. ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຍິນສຽງຄຳຮ້ອງອັນກ້າຫານຂອງມັນດອກບໍ, ແມ່ນແຕ່ມັນຮ້ອງກັງວານຈາກໄກ?

Verse 23

तृतीयमद्य दिवसं यन्मे पृष्ठान्न मुंचति । अस्त्रग्रामस्य सर्वस्य हृदज्ञाहमद्य ते ॥

ມື້ນີ້ເປັນມື້ທີສາມແລ້ວທີ່ມັນບໍ່ອອກຈາກຫຼັງຂ້ອຍ (ໝາຍຄວາມວ່າມັນໄລ່ຕາມບໍ່ຢຸດ). ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະຖ່າຍທອດໃຫ້ເຈົ້າ «ຫຶຣະດະຍະ»—ແກ່ນສຳຄັນ—ຂອງກອງອາວຸດທັງປວງ (ອາວຸດມັນຕຣາ).

Verse 24

ते प्रयच्छामि मां रक्ष रक्षसोऽस्मान्महामते । प्रादात् स्वायम्भुवस्यादौ स्वयं रुद्रः पिनाकधृक् ॥

ຂ້າພະເຈົ້າມອບມັນໃຫ້ເຈົ້າ—ຜູ້ມີໃຈກວ້າງໃຫຍ່ ຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ; ຈົ່ງປົກປ້ອງພວກເຮົາຈາກຣາກຊະສາ. ໃນການເລີ່ມຕົ້ນ ພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ຖືປິນາກະ ໄດ້ປະທານມັນແກ່ ສວາຍັມພູວະ.

Verse 25

स्वायम्भुवो वसिष्ठाय सिद्धवर्याय दत्तवान् । तेनापि दत्तं मन्मातुः पित्रे चित्रायुधाय वै ॥

ສວາຍັມພູວະ ໄດ້ມອບມັນໃຫ້ ວະສິດຖະ ຜູ້ເປັນເລີດໃນຫມູ່ຜູ້ສຳເລັດ (ສິດທະ). ທ່ານນັ້ນກໍໄດ້ມອບຕໍ່ໃຫ້ ຈິຕຣາຍຸທະ ຕາຂອງຂ້າພະເຈົ້າທາງແມ່.

Verse 26

प्रादादुद्वाहिकं सोऽपि मत्पित्रे श्वशुरः स्वयम् । मयापि शिक्षितं वीर सकाशाद् बालया पितुः ॥

ທ່ານນັ້ນເອງ—ຜູ້ເປັນພໍ່ຂອງພໍ່ຂ້າພະເຈົ້າທາງເຂີຍ—ໄດ້ມອບມັນໃຫ້ພໍ່ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຂອງຂວັນແຕ່ງງານ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ, ໂອ ວິລະຊົນ, ໄດ້ຮັບການສອນມັນຈາກພໍ່ຕັ້ງແຕ່ເດັກນ້ອຍ.

Verse 27

हृदयं सकलास्त्राणामशेषरिपुनाशनम् । तदिदं गृह्यतां शीघ्रमशेषास्त्रपरायणम् ॥

ນີ້ແມ່ນ ຫຣິດະຍະ—ແກ່ນກາງ—ຂອງອັສຕຣາທັງປວງ, ຜູ້ທຳລາຍສັດຕູທັງຫມົດ. ຈົ່ງຮັບໄປໂດຍໄວ, ເພາະມັນອຸທິດແກ່ (ແລະຄອບຄຸມ) ອຳນາດອາວຸດທັງປວງ.

Verse 28

ततो जहि दुरात्मानमेनं राक्षसमागतम् ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຟັນທຳລາຍຣາກຊະສາຜູ້ມີນິໄສຊົ່ວນີ້ ຜູ້ມາຮອດແລ້ວ.

Verse 29

मार्कण्डेय उवाच तथैत्यूक्ते ततस्तेन वार्युपस्पृश्य तस्य तत् । अस्त्राणां हृदयं प्रादात् सरहस्यनिवर्तनम् ॥

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວຈົບແລ້ວ ທ່ານໄດ້ແຕະນ້ຳເພື່ອຊຳລະພິທີ ແລະມອບ «ຫົວໃຈ» (ສານະສຳຄັນ) ຂອງອາວຸດທັງຫມົດ ພ້ອມດ້ວຍວິທີລັບໃນການຖອນຄືນ (ການເອີ້ນກັບ) ໃຫ້ເຂົາ।

Verse 30

एतस्मिन्नन्तरे रक्षस्तत्तदा भीषणाकृति । नर्दमानं महानादमाजगाम त्वरान्वितम् ॥

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ຣາກສະສະຜູ້ມີຮູບພາບນ່າຢ້ານ ໄດ້ພຸ້ນມາຢ່າງວ່ອງໄວ ພ້ອມສຽງຮ້ອງຄຳຮາມດັ່ງຟ້າຮ້ອງຟ້າຜ່າ।

Verse 31

मयाभिभूता किं त्राणमुपैषि द्रुतमेहि मे । भक्षामि किञ्चिरेणेति ब्रुवाणं तं ददर्श सः ॥

«ຖືກຂ້າຄອບງຳແລ້ວ ເຈົ້າຈະໄປພຶ່ງພາທີ່ໃດ? ຈົ່ງມາຫາຂ້າໄວໆ; ຂ້າຈະກິນເຈົ້າໃນພິບຕາ!» ເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ມັນກໍເຫັນເຂົາ।

Verse 32

स्वरोचिश्चिन्तयामास दृष्ट्वा तं समुपागतम् । गृह्णात्वेष वचः सत्यं तस्यास्त्विति महामुनेः ॥

ເມື່ອເຫັນມັນເຂົ້າມາໃກ້ ສະວະໂຣຈິສະ ຄິດວ່າ: «ຂໍໃຫ້ເປັນຄວາມຈິງ—ຖ້ອຍຄຳຂອງມະຫາຣິຊິ: ‘ມັນຈະຈັບນາງ; ກໍໃຫ້ເປັນໄປຕາມນັ້ນ’».

Verse 33

जग्राह समुपेत्यैनां त्वरया सोऽपि राक्षसः । त्राहि त्राहीति करुणं विलपन्तीं सुमध्यमाम् ॥

ຣາກສະສະນັ້ນກໍພຸ້ນມາໄວໆ ແລະຈັບນາງໄວ້—ຍິງຜູ້ເອວບາງ ຜູ້ຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງນ່າສົງສານວ່າ «ຊ່ວຍຂ້ອຍ, ຊ່ວຍຂ້ອຍ!»

Verse 34

ततः स्वरोचिः संक्रुद्धश्चण्डास्त्रमति भैरवम् । दृष्ट्यां निवेश्य तद्रक्षो ददर्शानिमिषेक्षणः ॥

ແລ້ວ ສະວະໂຣຈິສະ ໂກດເຄືອງ ໄດ້ຕັ້ງອາວຸດອັນນ່າສະພຶງກົວຢ່າງຍິ່ງ «ຈັນດາສະຕຣະ» ໄວ້ໃນສາຍຕາ ແລະຈ້ອງເບິ່ງຣາກສະນັ້ນດ້ວຍຕາບໍ່ກະພິບ।

Verse 35

तदाभिभूतः स तदा तामुत्सृज्य निशाचरः । प्रसीद शाम्यतामस्त्रं श्रूयताञ्चेत्यभाषत ॥

ເມື່ອຖືກອຳນາດນັ້ນຄອບງຳ ຜູ້ທ່ອງທ່ຽວຍາມຄ່ຳຄືນນັ້ນ ກໍປ່ອຍນາງທັນທີ ແລະກ່າວວ່າ: «ຂໍເມດຕາ; ຂໍໃຫ້ອາວຸດສະຫງົບລົງ. ຂໍຟັງຂ້ອຍແດ່»।

Verse 36

मोक्षितोऽसऽहं त्वया शापादतिघोरान्महाद्युते । प्रदत्तादतितीव्रेण ब्रह्ममित्रेण धीमता ॥

«ໂອ ຜູ້ມີລັດສະຫມີອັນຍິ່ງ, ຂ້ອຍໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍໂດຍທ່ານ ຈາກຄຳສາບແຊ່ງອັນນ່າຢ້ານກົວຢ່າງຫຼວງ—ທີ່ຖືກວາງຢ່າງເຂັ້ມງວດໂດຍລະສີຜູ້ຮູ້ ພຣະພຣາຫມະມິຕຣະ»।

Verse 37

उपकारी न मे त्वत्तो महाभागाधिकःऽपरः । येनाहं सुमहाकष्टान्महाशापाद्विमोक्षितः ॥

«ສຳລັບຂ້ອຍ ບໍ່ມີຜູ້ອຸປະກາຣະຄຸນໃດຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າທ່ານ, ໂອ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນສູງສຸດ—ເພາະທ່ານ ຂ້ອຍຈຶ່ງພົ້ນຈາກຄຳສາບແຊ່ງອັນໃຫຍ່, ຄວາມທຸກທົນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ»।

Verse 38

स्वरोचिरुवाच ब्रह्ममित्रेण मुनिना किन्निमित्तं महात्मना । शप्तस्त्वं कीदृशश्चैव शापो दत्तोऽभवत् पुरा ॥

ສະວະໂຣຈິສະ ກ່າວວ່າ: «ເພາະເຫດໃດ ທ່ານຈຶ່ງຖືກລະສີຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ພຣະພຣາຫມະມິຕຣະ ສາບແຊ່ງ? ແລະຄຳສາບແຊ່ງນັ້ນທີ່ໃຫ້ໄວ້ດົນນານແລ້ວ ແມ່ນຫຍັງ?»

Verse 39

राक्षस उवाच ब्रह्ममित्रो 'ष्टधा भिन्नमायुर्वेदमधीतवान् । त्रयोदशाधिकरञ्च प्रगृह्याथर्वणो द्विजः ॥

ຣາກສະສາໄດ້ກ່າວວ່າ: «ພຣາຫມັນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ ພຣະພຣາຫມະມິຕຣະ ເປັນປະໂຣຫິດອະຖັຣວັນ ໄດ້ຊໍານານອາຍຸຣເວທ ທີ່ແບ່ງເປັນ 8 ສາຂາ; ແລະເມື່ອຮັບເອົາວິໄນນັ້ນ ຍັງມີການແບ່ງເພີ່ມເປັນ 13 ປະເພດອີກດ້ວຍ»។

Verse 40

अहञ्चेन्दीवराख्येति ख्यातो 'स्य जनको 'भवम् । विद्याधरपतेः पुत्रो नलनाभस्य खङ्गिनः ॥

«ແລະຂ້ອຍເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ ເອນດີວະຣະ; ຂ້ອຍໄດ້ເປັນບິດາຂອງລາວ—ເນື່ອງຈາກຂ້ອຍເປັນບຸດຂອງ ນະລະນາພະ ຈອມເຈົ້າຜູ້ຖືດາບ ແຫ່ງວິດຍາທະຣະ.»

Verse 41

मया च याचितः पुर्वं ब्रह्ममित्रो 'भवन्मुनिः । आयुर्वेदमशेषं मे भगवन् दातुमर्हसि ॥

«ໃນກ່ອນນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ວອນຂໍພຣະລິສີ ພຣະພຣາຫມະມິຕຣະ ວ່າ: ‘ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຄວນປະທານອາຍຸຣເວທທັງໝົດ ໂດຍບໍ່ເຫຼືອສ່ວນໃດ ໃຫ້ແກ່ຂ້ອຍ.’»

Verse 42

यदा तु बहुशो वीर प्रश्रयावनतस्य मे । न प्रादाद्याचितो विद्यामायुर्वेदात्मिकां मम ॥

«ແຕ່ເຖິງຂ້ອຍຈະຂໍຊໍ້າໆ—ພ້ອມກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ—ລາວກໍບໍ່ໄດ້ໃຫ້ຄວາມຮູ້ອາຍຸຣເວທນັ້ນແກ່ຂ້ອຍ ແມ່ນແຕ່ເມື່ອຖືກຂໍ.»

Verse 43

शिष्येभ्यो ददतस्तस्य मयान्तर्धानेन हि । आयुर्वेदात्मिका विद्या गृहीताभूत्तदानघ ॥

«ເມື່ອລາວກໍາລັງຖ່າຍທອດໃຫ້ສາວົກຂອງລາວ, ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ, ຂ້ອຍ—ໂດຍເຮັດໃຫ້ຕົນເອງລ່ອງຫາຍ—ໄດ້ຊິງເອົາຄວາມຮູ້ທີ່ອີງໃສ່ອາຍຸຣເວທນັ້ນໃນເວລານັ້ນ.»

Verse 44

गृहीतायान्तु विद्यायां मासैरष्टाभिरन्तरात् । ममातिहर्षादभवद्धासो 'तीव पुनः पुनः ॥

ເມື່ອຂ້ອຍໄດ້ເອົາຄວາມຮູ້ນັ້ນແລ້ວ ແລະຜ່ານໄປໄດ້ແປດເດືອນ ດ້ວຍຄວາມຍິນດີລົ້ນເກີນ ຂ້ອຍກໍ່ຫົວເຮາະດັງໆ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ।

Verse 45

प्रत्यभिज्ञाय मां हासान्मुनिः कोपसमन्वितः । विकम्पिकन्धरः प्राह मामिदं परुषाक्षरम् ॥

ເມື່ອທ່ານ຤ິສີຮູ້ຈັກຂ້ອຍຈາກສຽງຫົວເຮາະນັ້ນ ທ່ານ—ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ແລະຄໍສັ່ນ—ກໍ່ເວົ້າກັບຂ້ອຍດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຮຸນແຮງເຫຼົ່ານີ້।

Verse 46

राक्षसेनैव यस्मान्मे त्वयादृश्येन दुर्मते । हृता विद्या वहासश्च मामवज्ञाय वै कृतः ॥

ເພາະວ່າເຈົ້າ—ຣາກສະສາທີ່ບໍ່ປາກົດ ມີໃຈຊົ່ວ—ໄດ້ລັກເອົາຄວາມຮູ້ຂອງຂ້ອຍ; ແລະເຈົ້າຍັງໄດ້ເຢາະເຍີ້ຍຂ້ອຍ ດ້ວຍການດູໝິ່ນ.

Verse 47

तस्मात्त्वं राक्षसः पाप मच्छापेन निराकृतः । भविष्यसि न सन्देहः सपरात्रेण दारुणः ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີບາບ—ຜູ້ຖືກປະຕິເສດໂດຍຄໍາສາບຂອງຂ້ອຍ—ເຈົ້າຈະກາຍເປັນຣາກສະສາ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ: ພາຍໃນເຈັດຄືນ ຈະນ່າຢ້ານກົວຢ່າງຫຼວງ.

Verse 48

इत्युक्ते प्रणिपाताद्यैरुपचारैः प्रसादितः । स मामाह पुनर्विप्रस्तत्क्षणान्मृदुमानसः ॥

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທ່ານກໍ່ຖືກປອບໃຈໂດຍການກົ້ມກາບ ແລະການຮັບໃຊ້ອື່ນໆ; ແລ້ວພຣາຫມະນະນັ້ນ ໃຈອ່ອນລົງໃນທັນທີ ໄດ້ເວົ້າກັບຂ້ອຍອີກຄັ້ງ.

Verse 49

यन्मयोक्तमवश्यं तद्भावि गन्धर्व ! नान्यथा । किन्तु त्वं राक्षसो भूत्वा पुनः स्वं प्राप्स्यसे वपुः ॥

«ຖ້ອຍຄຳທີ່ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວ ຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ ໂອ ຄັນທະວະ—ບໍ່ມີຜົນອື່ນໃດ. ແຕ່ເມື່ອເຈົ້າກາຍເປັນຣາກະສະ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຮ່າງກາຍເດີມຂອງເຈົ້າຄືນ»។

Verse 50

नष्टस्मृतिर्यदा क्रुद्धः स्वमपत्यञ्चिखादिषुः । निशाचरत्बं गन्तासि तदस्त्रानलतापितः ॥

«ເມື່ອເຈົ້າສູນເສຍຄວາມຈື່ຈຳ ແລະໂກດເກຣີຍວ ຈົນປາຖະໜາຈະກິນລູກຫຼານຂອງຕົນ ໃນເວລານັ້ນ—ຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍໄຟແຫ່ງອາວຸດ—ເຈົ້າຈະເຂົ້າສູ່ສະພາບເປັນຜູ້ທ່ອງຄືນ (ນິສາຈະຣະ)»។

Verse 51

पुनः संज्ञामवाप्य स्वामवाप्स्यसि निजं वपुः । तथैव स्वमधिष्ठानं लोके गन्धर्वसंज्ञिते ॥

«ຕໍ່ມາ ເຈົ້າຈະໄດ້ສະຕິຮູ້ຕົນຄືນ ແລະຈະຟື້ນຄືນຮ່າງກາຍແທ້ຂອງເຈົ້າ; ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຖິ່ນພຳນັກຂອງເຈົ້າຄືນ ໃນໂລກທີ່ເອີ້ນວ່າ ໂລກແຫ່ງຄັນທະວະ»។

Verse 52

सोऽहं त्वया महाभाग ! मोक्षितोऽस्मान्महाभयात् । निशाचरत्बाद् यद्वीर ! तेन मे प्रार्थनां कुरु ॥

«ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຂ້ອຍໄດ້ຖືກເຈົ້າປົດປ່ອຍຈາກຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່—ຄືຈາກສະພາບເປັນຜູ້ທ່ອງຄືນ (ນິສາຈະຣະ), ໂອ ວິລະຊົນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ປະທານຄຳຂໍຂອງຂ້ອຍ»។

Verse 53

इमां ते तनयां भार्यां प्रयच्छामि प्रतीच्छ ताम् । आयुर्वेदश्च सकलस्त्वष्टाङ्गो यो मया ततः । मुनेः सकाशात् संप्राप्तस्तं गृहीष्व महामते ॥

«ຂ້ອຍມອບບຸດສາວນີ້ໃຫ້ເຈົ້າເປັນພັນລະຍາ—ຈົ່ງຮັບນາງໄວ້. ແລະຈົ່ງຮັບເອົາອາຍຸເວດະທັງມວນ ໃນຮູບແບບອົງປະກອບແປດປະການ ທີ່ຂ້ອຍໄດ້ມາຈາກລະສີຜູ້ໜຶ່ງ, ໂອ ຜູ້ໃຈກວ້າງ»។

Verse 54

मार्कण्डेय उवाच । इत्युक्त्वा प्रददौ विद्यां स च दिव्याम्बरोज्ज्वलः । स्रग्भूषणधरो दिव्यं पुराणं वपुरास्थितः ॥

ມາຣກັນເດຍະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທ່ານໄດ້ປະທານຄວາມຮູ້. ແລະທ່ານ—ສະຫວ່າງໄສໃນເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມທິບ ສວມພວງມາລາ ແລະເຄື່ອງປະດັບ—ໄດ້ຮັບເອົາຮູບທິບບູຮານຂອງຕົນຄືນ»។

Verse 55

दत्त्वा विद्यां ततः कन्यां स दातुमुपचक्रमे । तमाह सा तदा कन्या जनितारं स्वरूपिणम् ॥

«ເມື່ອໄດ້ປະທານຄວາມຮູ້ແລ້ວ ທ່ານຈຶ່ງເລີ່ມຈັດການປະທານນາງສາວ. ໃນເວລານັ້ນ ນາງສາວໄດ້ກ່າວກັບທ່ານ—ຜູ້ເປັນບິດາ ຜູ້ບັດນີ້ຢູ່ໃນຮູບທີ່ແທ້ຈິງຂອງຕົນ»।

Verse 56

अनुरागो ममाप्यत्र तातातीव महात्मनि । दर्शनादेव संजातो विशेषेणोपकारिणि ॥

«ພໍ່ເຈົ້າ, ໃນເລື່ອງນີ້ ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າກໍຮູ້ສຶກຮັກໃຄ່ຢ່າງເລິກຊຶ້ງ—ເກີດຂຶ້ນຈາກການເຫັນມະຫາຈິດໃຈຜູ້ນັ້ນແຕ່ຄັ້ງທໍາອິດ, ໂດຍສະເພາະເພາະທ່ານເປັນຜູ້ມີພຣະຄຸນຢ່າງຫຼາຍ»។

Verse 57

किन्त्वेषा मे सखी सा च मत्कृते दुःखपीडिते । अतो नाभिलषे भोगान् भोक्तुमेतेन वै समम् ॥

«ແຕ່ນາງເປັນໝູ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະນາງກໍກໍາລັງທຸກໂສກເນື່ອງຈາກຂ້າພະເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາດຖະນາຈະເສບສຸກ—ເສບສຸກຮ່ວມກັບທ່ານ (ເປັນສາມີ)—ໃນຂະນະທີ່ນາງກໍາລັງທຸກທໍລະມານ»។

Verse 58

पुरुषैरपि नो शक्या कर्तुमित्थं नृशंसता । स्वभावरुचिरैर्मादृक् कथं योषित् करिष्यति ॥

«ຄວາມໂຫດຮ້າຍແບບນີ້ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຊາຍກໍບໍ່ງ່າຍທີ່ຈະກະທໍາໄດ້. ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າ—ເປັນແມ່ຍິງຜູ້ມີນິໄສອ່ອນໂຍນໂດຍທໍາມະຊາດ—ຈະກະທໍາໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 59

साहं यथा ते दुःखार्ते मत्कृते कन्यके पितः । तथा स्थास्यामि तद्दुःखे तच्छोकानलतापिता ॥

«ໂອ ພໍ່ຂອງນາງສາວ! ດັ່ງທີ່ຂ້າໄດ້ເຫັນທ່ານຖືກຄວາມໂສກເສົ້າທຸກທໍລະມານເນື່ອງຈາກຂ້າ ຂ້າກໍຈະຢູ່ໃນຄວາມໂສກນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຖືກໄຟແຫ່ງຄວາມເສຍໃຈເຜົາຜານ»។

Verse 60

स्वरोचिरुवाच आयुर्वेदप्रसादेन ते करिष्ये पुनर्नवे । सख्यौ तव महाशोकं समुत्सृज सुमध्यमे ॥

ສະວາໂຣຈິສະ ກ່າວວ່າ: «ດ້ວຍອານຸພາບອັນເປັນກຸສົນຂອງອາຍຸຣເວດາ ຂ້າຈະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າກັບເປັນໃໝ່ອີກຄັ້ງ. ໂອ ມິດເອີຍ—ໂອ ຜູ້ເອວບາງ—ຈົ່ງປ່ອຍວາງຄວາມໂສກໃຫຍ່ນັ້ນ»។

Verse 61

मार्कण्डेय उवाच ततः पित्रा स्वयं दत्तां तां कन्यां स विधानतः । उपयेमे गिरौ तस्मिन् स्वरोचिश्चारुलोचनाम् ॥

ມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ແລ້ວນາງສາວນັ້ນ ຖືກພໍ່ຂອງນາງເອງມອບໃຫ້; ແລະສະວາໂຣຈິສະ ກໍໄດ້ແຕ່ງງານກັບນາງຜູ້ມີດວງຕາງາມນັ້ນ ຢູ່ເທິງພູນັ້ນ ຕາມພິທີອັນຄວນ»។

Verse 62

दत्तान्तु तां तदा कन्यामभिशान्त्य च भामिनीम् । जगाम दिव्यया गत्यागन्धर्वः स्वपुरं ततः ॥

ເມື່ອນາງສາວຖືກມອບໃຫ້ແລ້ວ ແລະເມື່ອໄດ້ປອບໂຍນນາງຜູ້ມີອາລົມຮຸນແຮງໃຫ້ສະຫງົບແລ້ວ ຄັນທະຣະວະກໍອອກເດີນທາງຕາມທາງອັນເທວະດາ ໄປຍັງນະຄອນຂອງຕົນເອງ।

Verse 63

स चापि सहितस्तन्व्या सदुद्यानन्तदा ययौ । कन्याकायुगलं यत्र तच्छापोत्थगदातुरम् ॥

ແລະເຂົາ (ສະວາໂຣຈິສະ) ພ້ອມກັບນາງສາວເອວບາງ ກໍໄດ້ໄປຍັງສວນນັ້ນ ບ່ອນທີ່ນາງສາວສອງນາງນອນຢູ່ດ້ວຍຄວາມເຈັບໄຂ້ ອັນເກີດຈາກຄຳສາບນັ້ນ।

Verse 64

ततस्तयोः स तत्त्वज्ञो रोगघ्नैरौषधै रसैः । चकार नीरुजौ देहौ स्वरोचिरपराजितः ॥

ແລ້ວຕໍ່ມາ ສະວາໂຣຈິສະ ຜູ້ຮູ້ຫຼັກທັມ ຜູ້ບໍ່ຖືກພິຊິດ ໄດ້ໃຊ້ສະຫມຸນໄພທີ່ທໍາລາຍໂລກ ແລະ ນ້ໍາຢາອັນປະເສີດ ເຮັດໃຫ້ຮ່າງກາຍຂອງນາງທັງສອງ ພົ້ນຈາກອາການເຈັບໄຂ້।

Verse 65

ततोऽतिशोभने कन्ये विमुक्ते व्याधितः शुभे । स्वकान्त्योद्यॊति दिग्भागं चक्राते तन्महीधरम् ॥

ແລ້ວຕໍ່ມາ ນາງສາວທັງສອງຜູ້ງາມຍິ່ງ ແລະ ມີມົງຄຸນ—ເມື່ອພົ້ນຈາກໂລກໄຂ້—ໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງທິດທັງປວງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງຕົນ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພູນັ້ນສະຫວ່າງໄສຮຸ່ງເຮືອງ।