Adhyaya 48: The Emanation of Beings from Brahma: Night, Day, Twilight, and the Orders of Creation

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे प्राकृतवैकृतसर्गो नाम सप्तचत्वारिंशोऽध्यायः । अष्टचत्वारिंशोऽध्यायः— क्रौष्टुकिरुवाच— समासात् कथिता सृष्टिः सम्यग् भगवता मम । देवादीनां भवं ब्रह्मन् विस्तरात्तु ब्रवीहि मे ॥

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ມາຣະກັນເດຍະ ປູຣານະ (Śrī Mārkaṇḍeya Purāṇa)» ບົດທີ 47 ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ການສ້າງແບບປຣາກຣິຕະ ແລະ ໄວກຣິຕະ» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບົດທີ 48 ເລີ່ມຕົ້ນ. ກຣາວສະຕຸກິ (Krauṣṭuki) ກ່າວວ່າ: «ການສ້າງໄດ້ຖືກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງຖືກຕ້ອງໂດຍຫຍໍ້ແລ້ວ. ໂອ ພຣາຫມະນ, ຂໍຈົ່ງເລົ່າໂດຍລະອຽດເຖິງກຳເນີດຂອງເທວະ ແລະ ອື່ນໆ»

Verse 2

मार्कण्डेय उवाच कुशलाकुशलैर्ब्रह्मन् भाविता पूर्वकर्मभिः । ख्याता तथा ह्यनिर्मुक्ताः प्रलये ह्युपसंहृताः ॥

ມາຣກັນເດຍະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນ, ສັດທັງຫຼາຍຖືກປັ້ນແຕ່ງໂດຍກຳເກົ່າ—ທັງກຸສົນ ແລະ ອະກຸສົນ. ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງຖືກຮູ້ຈັກຕາມສະພາບນັ້ນ, ບໍ່ພົ້ນຈາກການຜູກມັດນັ້ນ, ແລະໃນເວລາລະລາຍກໍຖືກດູດກັບເຂົ້າໄປອີກແທ້ໆ.

Verse 3

देवाद्याः स्थावरान्ताश्च प्रजा ब्रह्मंश्चतुर्विधाः । ब्रह्मणः कुर्वतः सृष्टिं जज्ञिरे मानसास्तदा ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ສັດທັງຫຼາຍ—ແຕ່ເທວະດາເຖິງສິ່ງຢູ່ນິ່ງບໍ່ເຄື່ອນ—ມີຢູ່ສີ່ພວກ. ເມື່ອພຣະພຣະຫມາກຳລັງກະທຳການສ້າງ, ພວກນັ້ນກໍເກີດຂຶ້ນເປັນສັດເກີດຈາກໃຈ (ມະໂນຊ).

Verse 4

ततो देवासुरान् पितॄन् मानुषांश्च चतुष्टयम् । सिसृक्षुरम्भांस्येतानि स्वमात्मानमयूयुजत् ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອປາດຖະໜາຈະສ້າງສີ່ພວກ—ເທວະດາ, ອະສຸຣະ, ປິຕຣິ (ບັນພະບຸລຸດ), ແລະ ມະນຸດ—ພຣະປຣະຊາປະຕິໄດ້ນຳຕົນເອງເຂົ້າສູ່ການກະທຳນັ້ນຢ່າງເຕັມທີ່.

Verse 5

युक्तात्मनस्तमोमात्रा उद्रिक्ता भूत्त् प्रजापतेः । सिसृक्षोर्जघनात् पूर्वमसुरा जज्ञिरे ततः ॥

ເມື່ອພຣະປຣະຊາປະຕິເຂົ້າຮ່ວມໃນການສ້າງ ແລະ ຕະມັສ (ຄວາມມືດ) ເປັນສ່ວນເດັ່ນ, ອະສຸຣະຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນກ່ອນ ອອກມາຈາກສ່ວນທ້າຍຂອງພຣະອົງ.

Verse 6

उत्ससर्ज ततस्तां तु तमोमात्रात्मिकां तनुम् । सापविद्धा तनुस्तेन सद्यो रात्रिरजायत ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ປະຖິ້ມຮ່າງກາຍນັ້ນ ທີ່ປະກອບດ້ວຍຕະມັສເປັນຫຼັກ. ເມື່ອຮ່າງນັ້ນຖືກປະຖິ້ມໂດຍພຣະອົງ, “ກາງຄືນ” ກໍເກີດຂຶ້ນທັນທີ.

Verse 7

अन्यां तनुमुपादाय सिसृक्षुः प्रीतिमाप सः । सत्त्वोद्रेकास्ततो देवा मुखतस्तस्य जज्ञिरे ॥

ເມື່ອພຣະອົງຮັບເອົາກາຍໃໝ່ອີກຮ່າງ ໂດຍປາດຖະນາຈະສ້າງ ພຣະອົງກໍເກີດຄວາມປິຕິ. ແລ້ວເມື່ອສັດຕະວະເປັນໃຫຍ່ ທ່ານເທວະທັງຫຼາຍເກີດຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະອົງ.

Verse 8

उत्ससर्ज च भूतेशस्तनुं तामप्यसौ विभुः । सा चापविद्धा दिवसṃ सत्त्वप्रायमजायत ॥

ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງສັດທັງປວງ ກໍຖອນທິ້ງກາຍນັ້ນອີກ. ເມື່ອມັນຖືກປ່ອຍທິ້ງ “ກາງວັນ” ກໍເກີດຂຶ້ນ ໂດຍສັດຕະວະເປັນໃຫຍ່.

Verse 9

सत्त्वमात्रात्मिकामेव ततोऽन्यां जगृहे तनुम् । पितृवन्मन्यमानस्य पितरस्तस्य जज्ञिरे ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງຮັບເອົາກາຍອື່ນອີກ ທີ່ເປັນສັດຕະວະລ້ວນໆ. ເມື່ອພຣະອົງດໍາລົງຈິດໃນອາການດັ່ງປິຕຣິ ພວກປິຕຣິ (Pitṛs) ກໍເກີດຈາກພຣະອົງ.

Verse 10

सृष्ट्वा पितॄन् उत्ससर्ज तनुं तामपि स प्रभुः । सा चोत्सृष्टाभवत् सन्ध्या दिवानक्तान्तरस्थिताः ॥

ເມື່ອສ້າງພວກປິຕຣິແລ້ວ ພຣະເຈົ້ານັ້ນກໍຖອນທິ້ງກາຍນັ້ນອີກ; ເມື່ອມັນຖືກປ່ອຍອອກ ມັນກໍກາຍເປັນ “ຍາມແລງ/ສະຫວ່າງຄໍາ” ຢູ່ລະຫວ່າງກາງວັນແລະກາງຄືນ.

Verse 11

रजोमात्रात्मिकामन्यां तनुं भेजेऽथ स प्रभुः । ततो मनुष्याः सम्भूता रजोमात्रासमुद्भवाः ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະເຈົ້ານັ້ນຮັບເອົາກາຍອື່ນອີກ ທີ່ເປັນຣາຈັສ (rajas). ຈາກກາຍນັ້ນ ມະນຸດທັງຫຼາຍເກີດຂຶ້ນ ໂດຍເກີດຕາມສັດສ່ວນແຫ່ງຣາຈັສ.

Verse 12

सृष्ट्वा मनुष्याञ् स विभुरुत्ससर्ज तनुं ततः । ज्योत्स्ना समभवत् सा च नक्तान्तेऽहर्मुखे च या ॥

ເມື່ອພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກສິ່ງ ໄດ້ສ້າງມະນຸດແລ້ວ ພຣະອົງກໍໄດ້ປ່ອຍລະຮ່າງກາຍໜຶ່ງ. ຈາກຮ່າງນັ້ນ ເກີດເປັນແສງຈັນ (jyotsnā) ທີ່ປາກົດໃນທ້າຍຄືນ ແລະໃນການເປີດຂອງວັນ.

Verse 13

इत्येतास्तनवस्तस्य देवदेवस्य धीमतः । ख्याता रात्र्यहनी चैव सन्ध्या ज्योत्स्ना च वै द्विज ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຮ່າງກາຍເຫຼົ່ານີ້ຂອງພຣະອົງຜູ້ຮອບຮູ້ ຜູ້ເປັນຈອມເທວະ ໄດ້ຖືກປະກາດວ່າ: ກາງຄືນແລະກາງວັນ, ສັນທະຍາ (sandhyā) ຄືເວລາສົມທົບ, ແລະແສງຈັນ (jyotsnā), ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ.

Verse 14

ज्योत्स्ना सन्ध्या तथैवाह—सत्त्वमात्रात्मकं त्रयम् । तमोमात्रात्मिका रात्रिः सा वै तस्मात् त्रियामिका ॥

ແສງຈັນ ແລະ ສັນທະຍາ, ແລະດັ່ງດຽວກັນ (ກາງວັນ) ຖືກກ່າວວ່າປະກອບດ້ວຍສັດຕະວະ (sattva) ເປັນຫຼັກ—ລວມສາມຢ່າງ. ກາງຄືນປະກອບດ້ວຍຕະມະສະ (tamas) ເປັນຫຼັກ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ຕຣິຍາມາ’ (triyāmā) ຄື ສາມຍາມ.

Verse 15

तस्माद् देवा दिवा रात्रावसुरास्तु बलान्विताः । ज्योत्स्नागमे च मनुजाः सन्ध्यायां पितरस्तथा ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍແຂງແຮງໃນກາງວັນ, ແລະ ອະສຸຣະທັງຫຼາຍແຂງແຮງໃນກາງຄືນ. ເມື່ອແສງຈັນມາເຖິງ ມະນຸດກໍແຂງແຮງ, ແລະໃນເວລາສັນທະຍາ ພິຕຣະ (Pitṛs) ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 16

भवन्ति बलिनोऽधृष्या विपक्षाणां न संशयः । तद्विपर्यमासाद्य प्रयान्ति च विपर्ययम् ॥

ພວກເຂົາຈະແຂງແຮງ ແລະບໍ່ອາດຖືກຕໍ່ຕ້ານໄດ້ຕໍ່ຄູ່ຕໍ່ສູ້ຂອງຕົນ—ໃນເລື່ອງນີ້ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແຕ່ເມື່ອເວລາ/ເງື່ອນໄຂທີ່ກົງກັນຂ້າມມາເຖິງ ພວກເຂົາກໍປະສົບການຜັນຜວນກັບຄືນ.

Verse 17

ज्योत्स्नो रात्र्यहनी सन्ध्या चत्वार्येतानि वै प्रभोः । ब्रह्मणस्तु शरीराणि त्रिगुणोपश्रितानि तु ॥

ແສງຈັນ, ກາງຄືນແລະກາງວັນ, ແລະເວລາສາຍຄ່ຳ—ທັງສີ່ນີ້ແທ້ໆແມ່ນພຣະວິກາຍຂອງອົງພຣະເຈົ້າ; ເປັນກາຍຂອງພຣະພຣະຫມາ ອາໄສຢູ່ເທິງຄຸນະສາມ.

Verse 18

चत्वार्येतान्यथोत्पाद्य तनुमन्यां प्रजापतिः । रजस्तमोमयीं रात्रौ जगृहे क्षुत्तृडन्वितः ॥

ເມື່ອສ້າງທັງສີ່ນີ້ແລ້ວ ພຣະປຣະຈາປະຕິໄດ້ຮັບກາຍອື່ນໃນຍາມຄືນ—ປະກອບດ້ວຍຣາຈັສແລະຕະມັສ—ມີຄວາມຫິວແລະກະຫາຍນ້ຳ.

Verse 19

तदन्धकारे क्षुत्क्षामानसृजद् भगवानजः । विरूपान् श्मश्रुलानत्तुमारब्धास्ते च तां तनुम् ॥

ໃນຄວາມມືດນັ້ນ ອົງຜູ້ບໍ່ເກີດ (ອະຈະ, Aja) ໄດ້ສ້າງສັດທີ່ອ່ອນແອດ້ວຍຄວາມຫິວ—ຮູບຮ່າງບິດເບືອນ ແລະມີໜວດ; ແລ້ວພວກເຂົາເລີ່ມຈະກິນກາຍນັ້ນ.

Verse 20

रक्षाम इति तेभ्योऽन्ये य ऊचुस्ते तु राक्षसाः । खादाम इति ये चोचुस्ते यक्षा यक्षणात् द्विज ॥

ໃນພວກເຂົາ ຜູ້ທີ່ກ່າວວ່າ ‘ໃຫ້ພວກເຮົາປົກປ້ອງ (ມັນ)’ ກາຍເປັນ ຣາກຊະສະ (Rākṣasa). ຜູ້ທີ່ກ່າວວ່າ ‘ໃຫ້ພວກເຮົາກິນ (ມັນ)’ ກາຍເປັນ ຢັກຊະ (Yakṣa)—ເອີ້ນຊື່ນັ້ນຕາມການກິນ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ.

Verse 21

तान् दृष्ट्वा ह्यप्रियेनास्य केशाः शीर्यन्त वेधसः । समारोहणहीनाश्च शिरसो ब्रह्मणस्तु ते ॥

ເມື່ອຜູ້ສ້າງ (Vedhas) ເຫັນພວກເຂົາ ຄວາມບໍ່ພໍໃຈກໍເກີດຂຶ້ນ ແລະຜົມຂອງພຣະອົງກໍຫຼຸດລົງ. ດັ່ງນັ້ນ ຫົວຂອງພຣະພຣະຫມາເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງໄຮ້ຜົມ (ຫົວລ້ານ).

Verse 22

सर्पणात्तेऽभवन् सर्पा हीनत्वादहयः स्मृताः । सर्पान् दृष्ट्वा ततः क्रोधात् क्रोधात्मानो विनिर्ममे ॥

ເນື່ອງຈາກການເຄື່ອນໄຫວຄືບຄານ ພວກນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຊື່ວ່າ «ງູ»; ແລະເນື່ອງຈາກຄວາມຕໍ່າຕ່ຳ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ອະຫະຍະ». ເມື່ອພຣະອົງເຫັນງູເຫຼົ່ານັ້ນ ດ້ວຍຄວາມໂກດ ຈຶ່ງສ້າງສັດທີ່ມີທໍາມະຊາດເປັນຄວາມໂກດແທ້ໆ।

Verse 23

वर्णेन कपिलेनोग्रास्ते भूताः पिशिताशनाः । ध्यायतो गां ततस्तस्य गन्धर्वा जज्ञिरे सुताः ॥

ສັດດຸຮ້າຍເຫຼົ່ານັ້ນ ມີສີນ້ຳຕານອອກເຫຼືອງ ແລະກາຍເປັນຜູ້ກິນເນື້ອ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອພຣະອົງພິຈາລະນາເຖິງງົວ ພວກຄັນທະຣະວະ (Gandharva) ກໍເກີດເປັນບຸດຂອງພຣະອົງ.

Verse 24

जज्ञिरे पिबतो वाचं गन्धर्वास्तेन ते स्मृताः । अष्टास्वेतासु सृष्टासु देवयोनिषु स प्रभुः ॥

ເຂົາເກີດຂຶ້ນໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງ “ດື່ມຮັບ” ຖ້ອຍຄໍາ; ເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ ຄັນທະຣະວະ (Gandharva). ເມື່ອຄັນທະກໍາເນີດທິບທັງແປດ (ລໍາດັບ) ຖືກສ້າງແລ້ວ ພຣະອົງ (ພຣະເຈົ້າ) ກໍດໍາເນີນຕໍ່ໄປຕາມນັ້ນ.

Verse 25

ततः स्वदेहतोऽन्यानि वयांसि पशवोऽसृजत् । मुखतोऽजाः ससर्जाथ वक्षसश्चावयोऽसृजत् ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງສ້າງນົກແລະສັດອື່ນໆ ຈາກພຣະກາຍຂອງພຣະອົງເອງ. ຈາກພຣະໂອດ (ປາກ) ພຣະອົງສ້າງແບ້; ແລະຈາກພຣະອົງ (ອົກ) ພຣະອົງສ້າງແກະ.

Verse 26

गावश्चैवोदराद् ब्रह्मा पार्श्वाभ्याञ्च विनिर्ममे । पद्भ्याञ्चाश्वान् स मातङ्गान् रासबान् शशकान् मृगान् ॥

ແລະພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ປັ້ນງົວຈາກທ້ອງຂອງພຣະອົງ ແລະຈາກຂ້າງກາຍຂອງພຣະອົງດ້ວຍ. ຈາກພຣະບາດ ພຣະອົງຜະລິດມ້າ, ຊ້າງ, ລາ, ກະຕ່າຍ, ແລະກວາງ.

Verse 27

उष्ट्रानश्वतरांश्चैव नानारूपाश्च जातयः । ओषध्यः फलमूलिन्यो रोमभ्यस्तस्य जज्ञिरे ॥

ອູດ ແລະ ລາລູກຜະສົມ (mule) ພ້ອມທັງສັດອື່ນໆ ທີ່ມີຮູບຮ່າງຫຼາກຫຼາຍ ຖືກສ້າງຂຶ້ນ. ພືດຢາທີ່ມີຜົນ ແລະ ຮາກ ເກີດຂຶ້ນຈາກຂົນຂອງພຣະອົງ.

Verse 28

एवं पश्वोषधीः सृष्ट्वा ह्ययजच्चाध्वरे विभुः । तस्मादादौ तु कल्पस्य त्रेतायुगमुखे तदा ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກສ້າງສັດ ແລະ ພືດຢາແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາ (ຍັດຍະ) ຕາມພິທີກຳນົດ. ເພາະສະນັ້ນ ໃນຕົ້ນກະລະປະ—ໃນການເປີດຕົ້ນຂອງຍຸກເຕຣຕາ—ລະບຽບການບູຊານີ້ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ.

Verse 29

गौरजः पुरुषो मेषो अश्वाश्वतरगर्दभाः । एतान् ग्राम्यान् पशूनाहुरारण्यांश्च निबोध मे ॥

ງົວ, ແບ້, ມະນຸດ, ແກະຜູ້ (ram), ມ້າ, ລາລູກຜະສົມ (mule), ແລະ ລາ—ເຫຼົ່ານີ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນສັດລ້ຽງ. ບັດນີ້ ຈົ່ງເຂົ້າໃຈຈາກຂ້ອຍເຖິງສັດປ່າທັງຫຼາຍ.

Verse 30

श्वापदं द्विखुरं हस्ती वानराः पक्षिपञ्चमाः । औदकाः पशवः षष्ठाः सप्तमास्तु सरीसृपाः ॥

ສັດລ້າເນື້ອ, ສັດກີບແຍກ, ຊ້າງ, ລີງ—ສ່ວນນົກເປັນກຸ່ມທີຫ້າ; ສັດນ້ຳເປັນກຸ່ມທີຫົກ; ແລະກຸ່ມທີເຈັດແມ່ນສັດເລື້ອຍຄານ/ສັດຄືບຄານ.

Verse 31

गायत्रीञ्च ऋचञ्चैव त्रिवृत् सोमं रथन्तरम् । अग्निष्टोमञ्च यज्ञानां निर्ममे प्रथमांमुखात् ॥

ຈາກປາກອັນປະເສີດທີ່ສຸດ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງ ຄາຖາ ກາຍະຕຣີ (Gāyatrī) ແລະ ບົດຮ້ອງ ຣຶກ (Ṛk), ຕຣິວຣຶດ (Trivṛt), ໂສມະ (Soma), ຣະຖັນຕະຣະ (Rathantara), ແລະ ອັກນິສະຕໍມະ (Agniṣṭoma) ໃນບັນດາພິທີບູຊາ.

Verse 32

यजूṃषि त्रैष्टुभं छन्दः स्तोमं पञ्चदशं तथा । बृहत्साम तथोकथञ्च दक्षिणादसृजन्मुखात् ॥

ຈາກໃບໜ້າທາງໃຕ້ຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງໄດ້ປະກົດມົນຕຣະຍະຊຸສ (Yajus) ສັນທະສະຕຣິສຕຸບ (Triṣṭubh) ສະໂຕມາ 15 ຊັ້ນ ແລະ ບຣິຫັດສາມັນ (Bṛhat sāman) ພ້ອມທັງ ດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ຄ່າບູຊາຍັດຍະ।

Verse 33

सामानि जगतीच्छन्दः स्तोमं पञ्चदशं तथा । वैरूपमतिरात्रञ्च निर्ममे पश्चिमान्मुखात् ॥

ຈາກໃບໜ້າທາງຕາເວັນຕົກ ພຣະອົງໄດ້ປັ້ນແຕ່ງບົດຂັບສາມັນ (Sāman) ສັນທະສະຈະກະຕີ (Jagatī) ສະໂຕມາ 15 ຊັ້ນ ແລະຍັງມີ ໄວຣູປະ (Vairūpa) ກັບ ອະຕິຣາຕຣະ (Atirātra) ພິທີໂສມະຕະຫຼອດຄືນ।

Verse 34

एकविंशमथर्वाणमाप्तोर्यामाणमेव च । अनुष्टुभं सवैराजमुत्तरादसृजन्मुखात् ॥

ຈາກໃບໜ້າທາງເໜືອ ພຣະອົງໄດ້ປະກົດອະຖັຣວັນ (Atharvan/Atharvaveda) ສະໂຕມາເອກະວິມຊະ (Ekaviṃśa) 21 ຊັ້ນ ພິທີອາປໂຕຣຍາມ (Āptoryāma) ສັນທະສະອະນຸສຕຸບ (Anuṣṭubh) ແລະ ໄວຣາຈະ (Vairāja) ຮູບແບບສະໂຕມາ/ການຂັບຮ້ອງ।

Verse 35

विद्युतोऽशनिमेघाश्च रोहितेन्द्रधनूंषि च । वयांसि च ससर्जादौ कल्पस्य भगवान् विभुः ॥

ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງກັລປະ (kalpa) ພຣະເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ ແລະສະຖິດຢູ່ທົ່ວສັບພະສິ່ງ ໄດ້ສ້າງຟ້າຜ່າ ຟ້າຮ້ອງ ແລະເມກ ປະກາຍແດງເຮືອງ ແລະຮຸ້ງກິນນ້ຳ ພ້ອມທັງນົກທັງຫຼາຍດ້ວຍ।

Verse 36

उच्चावचानि भूतानि गात्रेभ्यस्तस्य जज्ञिरे । सृष्ट्वा चतुष्टयं पूर्वं देवासुरपितॄन् प्रजाः ॥

ຈາກອະວະຍະວະຂອງພຣະອົງ ສັດມີຊີວິດທັງຊັ້ນສູງແລະຊັ້ນຕ່ຳໄດ້ເກີດຂຶ້ນ। ເມື່ອສ້າງກ່ອນແລ້ວຊຸດສີ່ປະການ—ເທວະ (gods), ອະສຸຣະ (asuras), ປິຕຣະ (pitṛs) ແລະ ປະຊາ/ລູກຫຼານ (progeny)—ພຣະອົງຈຶ່ງດຳເນີນຕໍ່ໄປ।

Verse 37

ततोऽसृजत स भूतानि स्थावराणि चराणि च । यक्षान् पिशाचान् गन्धर्वांस्तथैवाप्सरसांगणान् ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງສັດທັງທີ່ຢູ່ນິ່ງແລະເຄື່ອນໄຫວ—ຢັກສະ, ປິສາຈະ, ຄັນທະວະ ແລະຫມູ່ອັບສະຣາທັງຫຼາຍດ້ວຍ.

Verse 38

नरकिन्नररक्षांसि वयः पशुमृगोरगान् । अव्ययं च व्ययं चैव यदिदं स्थाणुजङ्गमम् ॥

ມະນຸດ, ກິນນະຣະ, ຣາກສະສະ, ນົກ, ຝູງງົວ, ສັດປ່າ ແລະ ງູ—ແທ້ຈິງ ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ມີທັງຢູ່ນິ່ງແລະເຄື່ອນໄຫວ—(ພຣະອົງໄດ້ສ້າງ) ທັງອະມະຕະແລະອະນິດຈັງ.

Verse 39

तेषां ये यानि कर्माणि प्राक् सृष्टेः प्रतिपेदिरे । तान्येव प्रतिपद्यन्ते सृज्यमानाः पुनः पुनः ॥

ການກະທໍາໃດທີ່ສັດເຫຼົ່ານັ້ນເຄີຍຮັບເອົາໄວ້ກ່ອນການສ້າງຄັ້ງກ່ອນ ພວກເຂົາກໍກັບຮັບເອົາແນວໂນ້ມເກົ່ານັ້ນອີກ ເພາະຖືກສ້າງຊ້ຳໆ ຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລົ່າ.

Verse 40

हिंस्त्राहिंस्त्रे मृदुक्रूरे धर्माधर्मावृतानृते । तद्भाविताः प्रपद्यन्ते तस्मात्तत्तस्य रोचते ॥

ຕໍ່ຄວາມຮຸນແຮງແລະອະຫິງສາ, ຄວາມອ່ອນໂຍນແລະຄວາມໂຫດຮ້າຍ, ທັມມະແລະອະທັມມະ, ຄວາມຈິງແລະຄວາມເທັດ—ສັດທັງຫຼາຍດໍາເນີນໄປຕາມທີ່ຖືກປຸງແຕ່ງໂດຍສະພາບເຫຼົ່ານັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນ ແນວໂນ້ມນັ້ນເອງຈຶ່ງເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ແຕ່ລະຜູ້.

Verse 41

इन्द्रियार्तेषु भूतेषु शरीरेषु च स प्रभुः । नानात्वं विनियोगञ्च धातैव व्यदधात् स्वयम् ॥

ໃນອາຣົມຂອງປະສາດ, ໃນທາດທັງຫຼາຍ, ແລະໃນຮ່າງກາຍ ພຣະອົງນັ້ນ—ແທ້ຈິງ ຜູ້ຈັດສັນ (ທາຕຣິ, Dhātṛ)—ໄດ້ສ້າງຄວາມຫຼາກຫຼາຍ ແລະການແບ່ງສັນໜ້າທີ່ຈໍາເພາະໄວ້ດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 42

नाम रूपञ्च भूतानां कृत्यानाञ्च प्रपञ्चनम् । वेदशब्देभ्य एवाऽऽदौ देवादीनाञ्चकार सः ॥

ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ພຣະພຣະຫມາ (ບຣະຫມາ) ໄດ້ປັ້ນແຕ່ງ ໂດຍອາໄສສຽງແຫ່ງເວດ ໃຫ້ເກີດການປະກົດອັນລະອຽດຂອງນາມແລະຮູບ ສໍາລັບສັດທັງຫຼາຍ ແລະຍັງຈັດລໍາດັບພິທີກຳແລະການກະທໍາ ເລີ່ມຈາກເທວະເຈົ້າເປັນຕົ້ນ।

Verse 43

ऋषीणां नामधेयानि याश्च देवेषु सृष्टयः । शर्वर्यन्ते प्रसूतानामन्येषाञ्च ददाति सः ॥

ພຣະອົງໄດ້ກໍານົດນາມເອີ້ນຂອງບັນດາລິສີ ແລະການສ້າງອັນຫຼາກຫຼາຍໃນຫມູ່ເທວະ; ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ພຣະອົງກໍໄດ້ປະທານ (ນາມ/ຖິ່ນທີ່) ແກ່ຜູ້ເກີດໃນສາຍ ‘ສາຣະວະຣີ’ ແລະແກ່ຜູ້ອື່ນໆ ດ້ວຍ।

Verse 44

यथार्तावृतुलिङ्गानि नानारूपाणि पर्यये । दृश्यन्ते तानि तान्येव तथा भावाः युगादिषु ॥

ເຊັ່ນດຽວກັບເຄື່ອງໝາຍຈໍາເພາະຂອງລະດູການທີ່ປາກົດຕາມລໍາດັບໃນຫຼາຍຮູບແບບ—ແບບເກົ່ານັ້ນເອງຊໍ້າໆ—ສະພາບແລະພາວະທັງຫຼາຍກໍກັບຄືນມາ ໃນຕອນເລີ່ມຂອງຍຸກະ (yuga) ເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 45

एवंविधाः सृष्टयस्तु ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः । शर्वर्यन्ते प्रबुद्धस्य कल्पे कल्पे भवन्ति वै ॥

ການສ້າງອັນປະເພດນີ້ ແທ້ຈິງແລ້ວເກີດຂຶ້ນແກ່ພຣະບຣະຫມາ ຜູ້ມີກໍາເນີດຈາກອະວະຍັກຕະ (ອັນບໍ່ປາກົດ); ເມື່ອພຣະອົງຕື່ນຂຶ້ນ ມັນກໍເກີດຂຶ້ນໃນທຸກກັລປະ—ກັລປະແລ້ວກັລປະເລື້ອຍໆ।