Adhyaya 19: Kartavirya Arjuna at Dattatreya’s Ashram: Boons, Sovereignty, and Vaishnava Praise

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे (… ) नामाष्टादशोऽध्यायः । एकोनविंशोऽध्यायः । पुत्र उवाच — इत्यृषेर्वचनं श्रुत्वा कार्तवीर्यो नरेश्वरः । दत्तात्रेयाश्रमं गत्वा तं भक्त्या समपूजयत् ॥

«ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ບົດທີ 18 ໃນ ສີຣີ ມາຣະກັນເດຍະ ປູຣານະ … ສິ້ນສຸດ» (ຄໍາລົງທ້າຍ). ຈາກນັ້ນ ບົດທີ 19 ເລີ່ມຕົ້ນ. ບຸດໄດ້ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງ຤ິສີແລ້ວ ກາຣຕະວີຣະຍະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ ໄດ້ໄປຍັງອາສຣົມຂອງ ດັດຕາເຕຣຍະ ແລະບູຊາທ່ານດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ.

Verse 2

पादसंवाहनाद्येन मध्वाद्याहरणेन च । स्रक्चन्दनादिगन्धाम्बुफलाद्यनयनेन च ॥

ໂດຍການຮັບໃຊ້ເຊັ່ນ ນວດພະບາດ, ນໍານ້ໍາເຜິ້ງ ແລະເຄື່ອງອຸປະໂພກອື່ນໆມາ, ແລະໄປນໍາພວງດອກໄມ້, ໄມ້ຈັນ, ຂອງຫອມ, ນ້ໍາ, ໝາກໄມ້ ແລະອື່ນໆ—(ລາວໄດ້ຮັບໃຊ້ທ່ານ).

Verse 3

तथान्नसाधनैस्तस्य उच्छिष्टापोहनेन च । परितुष्टो मुनिर्भूतं तमुवाच तथैव सः ॥

ແລະທຳນອງດຽວກັນ ໂດຍການຈັດຕຽມອາຫານໃຫ້ທ່ານ ແລະເກັບກວາດສິ່ງທີ່ເຫຼືອ—ເມື່ອ຤ິສີພໍໃຈແລ້ວ ຈຶ່ງກ່າວກັບລາວຜູ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ.

Verse 4

यथैवोक्ताः पुरा देवाः मद्यभोगादिकुत्सनम् । स्त्री चेयं मम पार्श्वस्थेत्येतद्भोगाच्च कुत्सितम् ॥

ເຊັ່ນທີ່ເທວະດາເຄີຍກ່າວຕຳນິການດື່ມເຫຼົ້າ ແລະການຫຼົງໄຫຼໃນຄວາມສຸກສຳລານ ແລະອື່ນໆ—ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ການເວົ້າວ່າ «ແມ່ຍິງນີ້ຢູ່ຂ້າງຂ້ອຍ» ແລະຫຼົງໄຫຼໃນຄວາມເພີດເພີນແບບນັ້ນ ກໍເປັນສິ່ງຄວນຕຳນິເຊັ່ນກັນ.

Verse 5

सदैवाहं न मामेवमुपरोद्धुं त्वमर्हसि । अशक्तमुपकाराय शक्तमाराधयस्व भोः ॥

ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຢ່າງນີ້ຢູ່ເສມອ; ຢ່າຂັດຂວາງຂ້າພະເຈົ້າແບບນີ້. ຜູ້ທີ່ບໍ່ສາມາດ ຍ່ອມຊ່ວຍບໍ່ໄດ້—ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງນະມັດສະການບູຊາຜູ້ທີ່ສາມາດ, ທ່ານເອີຍ.

Verse 6

जड उवाच तेनैवमुक्तो मुनिना स्मृत्वा गर्गवचश्च तत् । प्रत्युवाच प्रणम्यैनं स कार्तवीर्यार्जुनस्तदा ॥

ຈະດາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກລະສີເອີ້ນກ່າວດັ່ງນັ້ນ ແລະໄດ້ລະລຶກຖຶງຖ້ອຍຄໍາຂອງ ກາກາ, ກາຣຕາວີຣຍະ ອາຣຈຸນ ຈຶ່ງຕອບກັບ ໂດຍນ້ອມກາຍນະມັດສະການທ່ານ.

Verse 7

अर्जुन उवाच किं मां मोहयसि देव ! स्वां मायां समुपाश्रितः । अनघस्त्वं तथैवेयं देवी सर्वभवारणिः ॥

ອາຣຈຸນ ກ່າວວ່າ: ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງຫຼອກລວງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ເປັນເທວະ, ໂດຍອາໄສມາຍາຂອງຕົນ? ທ່ານບໍ່ມີມົນທິນ—ແລະນາງນີ້ກໍແມ່ນ ເທວີ, ຜູ້ທໍາລາຍການເກີດຂຶ້ນທັງປວງ.

Verse 8

इत्युक्तः प्रीतिमान् देवस्ततस्तं प्रत्युवाच ह । कार्तवीर्यं महाभागं वशीकृतमहीतलम् ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ເປັນເທວະນັ້ນ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ແລ້ວຈຶ່ງຕອບເຂົາ—ແກ່ ກາຣຕາວີຣຍະ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ຜູ້ໄດ້ນໍາແຜ່ນດິນໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ອໍານາດຂອງຕົນ.

Verse 9

वरं वृणीष्व गुह्यं मे यत् त्वया समुदीरितम् । तेन तुष्टिः परा जाता त्वय्यद्य मम पार्थिव ॥

ຈົ່ງເລືອກພອນ. ສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວນັ້ນແມ່ນຄວາມລັບ (ຄວາມຈິງ) ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ໂດຍເຫດນັ້ນ ຄວາມພໍໃຈສູງສຸດໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າຕໍ່ເຈົ້າໃນວັນນີ້, ໂອ ພະຣາຊາ.

Verse 10

ये च मां पूजयिष्यन्ति गन्धमाल्यादिभिर्नराः । मांसमद्योपहारैश्च मिष्टान्नैश्चाज्यसंयुतैः ॥

ແລະບຸລຸດທັງຫຼາຍຜູ້ໃດຈະບູຊາເຮົາດ້ວຍກິ່ນຫອມ ພວງດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ—ພ້ອມທັງຖວາຍເນື້ອ ແລະເຫຼົ້າ ກັບອາຫານຫວານທີ່ຄົນກັບນ້ຳມັນເນີຍບໍລິສຸດ (ghee)—

Verse 11

लक्ष्मीसामेतं गीतैश्च ब्राह्मणानां तथार्चनैः । वाद्यैर्मनोहरैर्वीणा-वेणु-शङ्खादिभिस्तथा ॥

—(ການບູຊາ) ພ້ອມດ້ວຍພຣະລັກສະມີ, ພ້ອມດ້ວຍບົດຮ້ອງ, ແລະພ້ອມດ້ວຍການເຄົາລົບບູຊາພຣາຫມັນ; ອີກທັງດ້ວຍເຄື່ອງດົນຕີອັນໄພເພາະ ເຊັ່ນ ວີນາ, ຂຸ່ຍ, ສັງຂ໌ ແລະອື່ນໆ—

Verse 12

तेषामहं परां तुष्टिं पुत्रदारधनादिकम् । प्रदास्याम्यवघातञ्च हनिष्याम्यवमन्यताम् ॥

ແກ່ພວກເຂົາ ເຮົາຈະປະທານຄວາມອິ່ມໃຈອັນສູງສຸດ—ບຸດ, ພັນລະຍາ, ຊັບສິນ ແລະອື່ນໆ; ແລະເຮົາຈະທຳລາຍຄວາມເຈັບຮ້າຍ (ທີ່ຖືກກະທຳຕໍ່ພວກເຂົາ) ແລະຈະຢຸດຢັ້ງການດູໝິ່ນ (ຕໍ່ພວກເຂົາ) ໃຫ້ສິ້ນສຸດ.

Verse 13

स त्वं वरय भद्रं ते वरं यन्मसेप्सितम् । प्रसादसुमुखस्तेऽहं गुह्यानामप्रकीर्तनात् ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເລືອກພອນ—ຂໍໃຫ້ເປັນມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ—ພອນໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ. ເຮົາເມດຕາຕໍ່ເຈົ້າ ເພາະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຜີຍແຜ່ນາມລັບ (ຂອງເຮົາ).

Verse 14

कार्तवीर्य उवाच यदि देव प्रसन्नस्त्वं तत् प्रयच्छ ऋद्धिमुत्तमाम् । यया प्रजाः पालयेऽहं न चाधर्ममवाप्नुयाम् ॥

ກາຣຕະວີຣຍະ (Kārtavīrya) ກ່າວວ່າ: ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ, ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍຈົ່ງປະທານຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ/ອຳນາດອັນສູງສຸດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ໂດຍອຳນາດນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈະປົກປ້ອງປະຊາຊົນ ແລະບໍ່ຕົກລົງໃນອະທຳ.

Verse 15

परानुसरणे ज्ञानमप्रतिद्वन्द्वतां रणे । सहस्रमाप्तुमिच्छामि बाहूनां लघुतागुणम् ॥

ຂໍພຣະອົງປະທານປັນຍາໃນການຕິດຕາມ ແລະເອົາຊະນະສັດຕູ; ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີຜູ້ເທົ່າທຽມໃນສົງຄາມ; ແລະຂໍໃຫ້ໄດ້ຮັບແຂນພັນ ພ້ອມຄຸນຄ່າແຫ່ງຄວາມໄວ ແລະຄວາມເບົາໃນການເຄື່ອນໄຫວ।

Verse 16

असङ्गा गतयः सन्तु शैलाकाशाम्बु-भूमिषु । पातालेषु च सर्वेषु वधश्चाप्यधिकान्नरात् ॥

ຂໍໃຫ້ການເຄື່ອນໄຫວຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຖືກຂັດຂວາງໃນພູເຂົາ, ໃນຟ້າ, ໃນນ້ຳ, ແລະເທິງແຜ່ນດິນ; ແລະໃນພູມພາກໃຕ້ດິນທັງປວງດ້ວຍ. ພ້ອມທັງຂໍພະລັງອຳນາດໃນການສັງຫານແມ່ນແຕ່ຜູ້ຊາຍທີ່ເຫນືອກວ່າດ້ວຍກຳລັງ।

Verse 17

तथोन्मार्गप्रवृत्तस्य चास्तु सन्मार्गदेशकः । सन्तु मेऽतिथयः श्लाघ्या वित्तदाने तथाक्षये ॥

ແລະຖ້າຂ້າພະເຈົ້າໄປຕາມທາງຜິດ ຂໍໃຫ້ມີຜູ້ຊີ້ນຳໄປສູ່ທາງຖືກ. ຂໍໃຫ້ແຂກຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການສັນລະເສີນ; ແລະຂໍໃຫ້ຊັບສິນສຳລັບການໃຫ້ທານຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຈັກໝົດ.

Verse 18

अनष्टद्रव्यता राष्ट्रे ममानुस्मरणेन च । त्वयि भक्तिर्ममैवास्तु नित्यमव्यभिचारिणी ॥

ຂໍໃຫ້ໃນອານາຈັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ມີການສູນເສຍຊັບສິນ ເນື່ອງຈາກການລະລຶກເຖິງພຣະອົງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ແລະຂໍໃຫ້ຄວາມເລື່ອມໃສບູຊາຕໍ່ພຣະອົງເປັນນິດ ມັ່ນຄົງ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ.

Verse 19

दत्तात्रेय उवाच यत्र ते कीर्तिताः सर्वे तान् वरान् समवाप्स्यसि । मत्प्रसादाच्च भविता चक्रवर्तो त्वमीश्वरः ॥

ດັດຕາເຕຣຍະ ກ່າວວ່າ: ພອນທັງຫມົດທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄວ້ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບທັງຫມົດ. ແລະໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ເຈົ້າຈະເປັນຈັກກະວັດຕິນ ຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຄອງອຳນາດທົ່ວສາກົນ.

Verse 20

जड उवाच प्रणिपत्य ततस्तस्मै दत्तात्रेयाय सोऽर्जुनः । आनाय्य प्रकृतीः सम्यगभिषेकमगृह्णत ॥

ຈະດະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ອາຣຊຸນ ໄດ້ກົດສະຫຼຸດກາບບູຊາ ຕໍ່ ດັດຕາເຕຣຍະ ແລ້ວເອົາບັນດາລັດຖະມົນຕີ ແລະ ອົງປະກອບແຫ່ງອານາຈັກ (ປຣະກຣິຕິ) ມາຊຸມນຸມ ແລະຮັບພິທີອະພິເສກ (ພິທີສະຖາປະນາ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 21

आघोषयामास तदा स्थितो राज्ये स हैहयः । दत्तात्रेयात् परामृद्धिमवाप्यातिबलान्वितः ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອສະຖາປະນາຢູ່ໃນອານາຈັກຂອງຕົນແລ້ວ ກະສັດໄຮຫະຍະນັ້ນ ໄດ້ປະກາດຄໍາສັ່ງ; ເພາະໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງສູງສຸດຈາກ ດັດຕາເຕຣຍະ ຈຶ່ງຖືກປະທານພະລັງອັນພິເສດຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 22

अद्यप्रभृति यः शस्त्रं मामृतेऽन्यो ग्रहीष्यति । हन्तव्यः स मया दस्युः परिहंसारतोऽपि वा ॥

“ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ຜູ້ໃດກໍຕາມ ນອກຈາກຂ້ອຍ ຖ້າຈັບອາວຸດ—ຜູ້ນັ້ນຕ້ອງຖືກຂ້ອຍສັງຫານ ຈະເປັນໂຈນ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຜູ້ຖືພຣະຈັນຍາອະຫິງສາ ແລະພາລະກິດການຈາລິກຢ່າງບໍ່ເບື່ອນບາດກໍຕາມ.”

Verse 23

इत्याज्ञप्तेन तद्राष्ट्रे कश्चिदायुधधृङ्नरः । तमृते पुरुषव्याघ्रं बभूवोरुपराक्रमः ॥

ເມື່ອມີຄໍາສັ່ງເຊັ່ນນັ້ນ ໃນອານາຈັກນັ້ນ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຖືອາວຸດເລີຍ—ນອກແຕ່ “ເສືອໃນບັນດາມະນຸດ” ຜູ້ນັ້ນ; ແລະດ້ວຍເຫດນີ້ ຄວາມກ້າຫານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ (ມີແຕ່ໃນລາວ) ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 24

स एव ग्रामपालोऽभूत् पशुपालः स एव च । क्षेत्रपालः स एवासीद् द्विजातीनाञ्च रक्षिताः ॥

ລາວເອງເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງບ້ານເມືອງ; ລາວເອງເປັນຄົນລ້ຽງຝູງສັດ; ລາວເອງເປັນຜູ້ພິທັກຮັກສານາໄຮ່; ແລະລາວຍັງເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງພວກທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ອີກດ້ວຍ.

Verse 25

तपस्विनां पालयिता सार्थपालस्तु सोऽभवत् । दस्यु-व्यालाग्नि-शस्त्रादि-भयेऽब्धौ निमज्जताम् ॥

ພຣະອົງເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງນັກບຳເນັດຕະປະ ແລະເປັນຜູ້ພິທັກກອງຄາຣາວານ. ສຳລັບຜູ້ທີ່ຈົມຢູ່ໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງຄວາມຢ້ານ—ໂຈນ, ສັດປ່າ, ໄຟ, ອາວຸດ ແລະອື່ນໆ—ພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງຄຸ້ມຄອງ.

Verse 26

अन्यासु चैव मग्नानामापत्सु परवीरहा । स एव संस्मृतः सद्यः समुद्धर्ताभवन्नृणाम् ॥

ແລະໃນພິບັດອື່ນໆອີກ ສຳລັບຜູ້ທີ່ຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກ ຜູ້ປາບວິລະຊົນຂອງສັດຕູນັ້ນ—ເມື່ອຖືກລະລຶກ—ກໍເປັນຜູ້ຊ່ວຍກູ້ມະນຸດໃນທັນທີ.

Verse 27

अनष्टद्रव्यता चासीत्तस्मिन् शासति पार्थिवे । तेनेष्टं बहुभिर्यज्ञैः समाप्तवरदक्षिणैः ॥

ເມື່ອກະສັດນັ້ນປົກຄອງ ບໍ່ມີການສູນເສຍຊັບສິນ. ມີການປະກອບພິທີຍັດຍະຫຼາຍປະການ ແລະສຳເລັດດ້ວຍດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ອັນປະເສີດ.

Verse 28

तेनैव च तपस्तप्तं संग्रामेष्वभिचेष्टितम् । तस्यार्धिमतिमानञ्च दृष्ट्वा प्राहाङ्गिरा मुनिः ॥

ໂດຍພຣະອົງ ການບຳເນັດຕະປະຖືກປະພຶດ ແລະໃນສົງຄາມພຣະອົງກໍພາກພຽນຢ່າງເຕັມທີ. ເມື່ອເຫັນຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແລະຄວາມສູງສົ່ງ/ຄວາມທະນົງໃຈຂອງພຣະອົງ ຤ິສີອັງກິຣັສ (Aṅgiras) ຈຶ່ງກ່າວວ່າ.

Verse 29

न नूनं कार्तवीर्यस्य गतिं यास्यन्ति पार्थिवाः । यज्ञैर्दानैस्तपोभिर्वा संग्रामे चातिचेष्टितैः ॥

ແນ່ນອນວ່າ ກະສັດອື່ນໆຈະບໍ່ອາດບັນລຸເສັ້ນທາງ/ຄວາມສຳເລັດຂອງ ກາຣຕະວີຣະຍະ (Kārtavīrya) ໄດ້—ບໍ່ວ່າດ້ວຍຍັດຍະ, ດ້ວຍທານ, ດ້ວຍຕະປະ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນອັນພິເສດໃນສົງຄາມກໍຕາມ.

Verse 30

दत्तात्रेयाद्दिन यस्मिन् स प्रापर्धि नरेश्वरः । तस्मिंस्तस्मिन् दिने यागं दत्तात्रेयस्य सोऽकरोत् ॥

ໃນວັນດຽວກັນທີ່ກະສັດນັ້ນໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໂດຍພຣະດັດຕາເຕຣຍະ ໃນວັນນັ້ນເອງ ພຣະອົງໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາຍາກ (yāga) ແດ່ພຣະດັດຕາເຕຣຍະ।

Verse 31

तत्रैव च प्रजाः सर्वास्तस्मिन्नहनि भूपतेः । तस्यर्धिं परमां दृष्ट्वा यागं चक्रुः समाधिना ॥

ທີ່ນັ້ນເອງ ປະຊາຊົນທັງປວງກໍໃນວັນດຽວກັນຂອງກະສັດ—ເມື່ອໄດ້ເຫັນຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງ—ກໍໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາຍາກດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈໍ່।

Verse 32

इत्येतत् तस्य माहात्म्यं दत्तात्रेयस्य धीमतः । विष्णोश्चराचरगुरोरनन्तस्य महात्मनः ॥

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ໄດ້ປະກາດຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະດັດຕາເຕຣຍະຜູ້ມີປັນຍາ—ຄືພຣະວິສນຸ ຄູອາຈານແຫ່ງສັດທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ, ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ອະນັນຕະ।

Verse 33

प्रादुर्भावाः पुराणेषु कथ्यन्ते शार्ङ्गधन्विनः । अनन्तस्याप्रमेयस्य शङ्खचक्रगदाभृतः ॥

ໃນປຸຣານະທັງຫຼາຍ ໄດ້ເລົ່າຖຶງການປະກົດຕົວຕ່າງໆ ຂອງຜູ້ຖືຄັນທະນູສາຣັງກະ—ຜູ້ຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ແລະອະນັນຕະ, ຜູ້ຖືສັງຂະ ຈັກຣະ ແລະຄະທາ।

Verse 34

एतस्य परमं रूपं यश्चिन्तयति मानवः । स सुखी स च संसारात् समुत्तीर्णोऽचिराद्भवेत् ॥

ຜູ້ໃດໃນມະນຸດທັງຫຼາຍ ທີ່ພິຈາລະນາຮູບອັນສູງສຸດນີ້—ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດຄວາມສຸກ ແລະໃນໄມ່ຊ້າຈະຂ້າມພົ້ນສັງສາຣະ।

Verse 35

सदैव वैष्णवानाञ्च भक्त्याहं सुलभोऽस्मि भोः । इत्येवं यस्य वै वाचस्तं कथं नाश्रयेज्जनः ॥

“ສໍາລັບພວກໄວສະນະວະ ໂດຍຄວາມພັກດີ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ທີ່ເຂົ້າເຖິງໄດ້ງ່າຍເສມອ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ” ຜູ້ມີພຣະວາຈາແບບນີ້ ປະຊາຊົນຈະບໍ່ເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 36

अधर्मस्य विनाशाय धर्माचारार्थमेव च । अनादिनिधनो देवः करोति स्थितिपालनम् ॥

ເພື່ອທໍາລາຍອະທັມ ແລະເພື່ອສົ່ງເສີມການປະພຶດທັມ ພຣະເຈົ້າຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດ ແລະບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ ຈຶ່ງປະຕິບັດການຄຸ້ມຄອງຄວາມມັ່ນຄົງຂອງໂລກ।

Verse 37

तथैव जन्म चाख्यातमलर्कं कथयामि ते । तथा च योगः कथितो दत्तात्रेयेण तस्य वै । पितृभक्तस्य राजर्षेरलर्कस्य महात्मनः ॥

ເຊັ່ນດຽວກັນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງເຖິງການເກີດຂອງອະລາຣະກະ ດັ່ງທີ່ໄດ້ເລົ່າໄວ້; ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ດັດຕາເຕຣຍະໄດ້ສອນໂຍຄະໃຫ້ເຂົາ—ແກ່ພຣະຣາຊະຣິສີອະລາຣະກະ ຜູ້ມີໃຈໃຫຍ່ ແລະຈົ່ງຮັກພໍ່ຂອງຕົນ।