तथा धौम्येन धर्मज्ञो वाक्यै: सम्परितोषित: । शास्त्रबुद्धया स्वबुद्धया च न चचाल युधिछिर:
tathā dhaumyena dharmajño vākyaiḥ samparitoṣitaḥ | śāstrabuddhyā svabuddhyā ca na cacāla yudhiṣṭhiraḥ ||
ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພຣະຣິສີ ທໍມຍະ (Dhaumya) ໄດ້ໃຊ້ຖ້ອຍຄໍາອັນມີເຫດຜົນ ເຮັດໃຫ້ ຢຸທິສຖິຣະ (Yudhiṣṭhira) ຜູ້ຮູ້ທໍາ ເກີດຄວາມພໍໃຈແລ້ວ, ຢຸທິສຖິຣະກໍບໍ່ໄດ້ຫວັ່ນໄຫວຈາກທໍາ—ໂດຍອາໄສທັງປັນຍາທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນຄໍາພີ ແລະປັນຍາອັນໝັ້ນຄົງຂອງຕົນເອງ.
वैशम्पायन उवाच
True steadiness in dharma arises from a harmony of śāstra-guided discernment (śāstrabuddhi) and one’s own clear reasoning (svabuddhi); wise counsel can restore composure without displacing personal moral responsibility.
Vaiśampāyana reports that the sage Dhaumya speaks to Yudhiṣṭhira with sound, reasoned words, satisfying and steadying him; as a result, Yudhiṣṭhira does not deviate from dharma.