Shloka 28
वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन्! ऐसा कहकर लोकरक्षक भगवान् धर्म अन्तर्धान हो गये एवं सुखपूर्वक सोकर उठनेसे श्रमरहित हुए मनस्वी वीर पाण्डवगण एकत्र होकर आश्रममें लौट आये। वहाँ आकर उन्होंने उस तपस्वी ब्राह्मणको उसकी अरणी एवं मन्थनकाष्ठ दे दिये ।।
vaiśampāyana uvāca—rājan, evaṃ uktvā lokarakṣako bhagavān dharmaḥ antardhānaṃ gataḥ. atha sukhapūrvakaṃ suptvā utthānena śramarahitāḥ manasvinaḥ vīrāḥ pāṇḍavāḥ sametya āśramaṃ pratyāgacchan. tatra āgatya te tasmai tapasvine brāhmaṇāya tasya araṇīṃ ca manthanakāṣṭhaṃ ca prāyacchan. idaṃ samutthāna-samāgataṃ mahat pituś ca putrasya ca kīrtivardhanam. paṭhan naraḥ syād vijitendriyo vaśī saputrapautraḥ śatavarṣabhāg bhavet.
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຣາຊາ! ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະທັມ—ຜູ້ປົກປ້ອງໂລກ—ກໍອັນຕະທານຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ຕໍ່ມາ ວີຣະບຸຣຸດປານດະວະຜູ້ມີໃຈສູງ ໄດ້ນອນຢ່າງສະບາຍ ແລ້ວຕື່ນຂຶ້ນໂດຍບໍ່ເຫນື່ອຍລ້າ ຈຶ່ງຊຸມນຸມກັນ ແລະກັບໄປຫາອາສຣົມ. ເມື່ອໄປຮອດ ພວກເຂົາໄດ້ຄືນອະຣະນີ (ໄມ້ຈຸດໄຟ) ແລະໄມ້ກວນໄຟ (ມັນຖະນະກາດ) ໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນຕະປະສີນັ້ນ. ເຫດການອັນໃຫຍ່ ແລະເປັນມົງຄຸນນີ້—ເປັນການພົບພາກັນອີກ ແລະການຟື້ນຟູ—ເພີ່ມພູນກຽດສັກສີຂອງທັງພໍ່ແລະລູກ: ພຣະທັມ ແລະ ຢຸທິສຖິຣະ. ຜູ້ໃດທີ່ສວດອ່ານເລື່ອງນີ້ ຈະເປັນຜູ້ຄວບຄຸມຕົນ ຊະນະອິນທຣີ ມີລູກຫຼານພ້ອມ ແລະມີອາຍຸຄົບຮ້ອຍປີ».
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes dharma expressed as self-mastery and ethical steadfastness: when righteousness is upheld, divine support is revealed, and the narrative itself is presented as spiritually beneficial—cultivating sense-control, stability, and auspicious continuity of family and life.
After speaking, the deity Dharma vanishes. The Pāṇḍavas, refreshed and reunited, return to the hermitage and restore the ascetic Brāhmaṇa’s ritual implements (araṇī and manthanakāṣṭha). The verse then closes with a phalaśruti, stating the merit gained by reciting this fame-enhancing episode about Dharma (father) and Yudhiṣṭhira (son).