Daśagrīva-boonāvaraṇa, Viṣṇv-avatāra-niyoga, Vānara-sahāya-janana, Mantharā-nirmāṇa
युधिष्ठिरमुदी क्षन्तः सेहुर्दु:खमनुत्तमम् । अर्जुन, दोनों भाई नकुल-सहदेव, यशस्विनी द्रौपदी तथा सर्वश्रेष्ठ बलवान् महातेजस्वी भीमसेन भी राजा युधिष्ठिरकी ओर देखते हुए महान्-से-महान् दुःखको चुपचाप सहते रहे
yudhiṣṭhiram udīkṣantaḥ sehūr duḥkham anuttamam | arjunaḥ bhrātarau nakula-sahadevau yaśasvinī draupadī tathā sarvaśreṣṭho balavān mahātejā bhīmasenaś ca rājānaṃ yudhiṣṭhiram eva avalokya mahad api duḥkhaṃ tūṣṇīṃ sahamānāḥ sthitāḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ເຂົາເຈົ້າຈ້ອງມອງໄປທີ່ພຣະຣາຊາ ຢຸທິສຖິຣະ ແລະອົດທົນຄວາມໂສກເສົ້າອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້. ອາຣຈຸນ, ສອງພີ່ນ້ອງ ນະກຸລ ແລະ ສະຫະເທວ, ດຣາວປະດີຜູ້ມີກຽດສັກສີ, ແລະ ພີມະເສນ—ຜູ້ດີເລີດ ແຂງແຮງ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເທຊະ—ລ້ວນທົນທຸກອັນໃຫຍ່ຫຼວງໂດຍຄວາມງຽບ ໂດຍມອງໄປຫາຢຸທິສຖິຣະແຕ່ຜູ້ດຽວ.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights dharmic restraint: even when grief is overwhelming, the righteous response is steadiness, mutual support, and respect for the leader’s composure rather than uncontrolled outburst.
The Pandavas and Draupadī, watching Yudhiṣṭhira, silently bear an incomparable sorrow. Their attention remains fixed on him, indicating solidarity and the gravity of the crisis they are facing.