Shloka 146
Daśagrīva-boonāvaraṇa, Viṣṇv-avatāra-niyoga, Vānara-sahāya-janana, Mantharā-nirmāṇa
उदयास्तमनज्ञो हि न हृष्पति न शोचति । “नरश्रेष्ठी कोई भी इस जगत्में ऐसा सुख नहीं पाता, जिसका कभी अन्त न हो। उत्तम बुद्धिसे युक्त ज्ञानवान् पुरुष ही उत्पत्ति, स्थिति और लयके अधिष्ठानरूप परमात्माको जानकर कभी हर्ष और शोक नहीं करता है
udayāstamanajño hi na hṛṣyati na śocati |
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ຜູ້ທີ່ບໍ່ຮູ້ເລື່ອງການຂຶ້ນແລະການລົງ—ຜູ້ທີ່ບໍ່ວັດຊີວິດດ້ວຍກຳໄລແລະຂາດທຶນ—ຍ່ອມບໍ່ລິ້ມລອງດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລະບໍ່ຈົ່ມຈົນດ້ວຍຄວາມໂສກ. ເພາະວ່າ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ມະນຸດ ບໍ່ມີໃຜໃນໂລກນີ້ໄດ້ຮັບຄວາມສຸກທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ. ແຕ່ຜູ້ຮູ້ທັນ ມີປັນຍາລະອຽດ ຮູ້ຈັກພຣະອາດຕະມັນສູງສຸດ ເປັນຖານຮອງແຫ່ງການເກີດ ການດຳລົງ ແລະການດັບສູນ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງພົ້ນຈາກທັງຄວາມຍິນດີແລະຄວາມໂສກ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Worldly happiness is impermanent; understanding the Supreme Self as the foundation of arising, abiding, and dissolution leads to equanimity beyond elation and grief.
Vaiśampāyana delivers a reflective instruction emphasizing steadiness of mind: the wise, grounded in knowledge of ultimate reality, do not swing between joy and sorrow amid changing circumstances.