Draupadī-apaharaṇa-saṃdeśaḥ
Report of Draupadī’s Abduction and the Pāṇḍavas’ Pursuit
नियच्छैनां मतिं राजन् धर्मार्थसुखनाशिनीम् | यशःप्रतापवीर्यघ्नीं शत्रूणां हर्षवर्धनीम्
niyacchaināṁ matiṁ rājan dharmārthasukhanāśinīm | yaśaḥpratāpavīryaghnīṁ śatrūṇāṁ harṣavardhanīm ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ກະສັດ, ຈົ່ງຫ້າມປະຄອງໃຈຄິດນີ້ຂອງເຈົ້າ. ມັນທໍາລາຍທໍາມະ, ອັດຖະ (ຄວາມຜາສຸກທາງໂລກ) ແລະຄວາມສຸກ; ມັນຂ້າຊື່ສຽງ, ອໍານາດບາຣະມີ ແລະຄວາມກ້າຫານ; ແລະມັນມີແຕ່ເພີ່ມຄວາມຍິນດີໃຫ້ສັດຕູຂອງເຈົ້າ.”
वैशम्पायन उवाच
A king must restrain self-destructive impulses: such thoughts undermine dharma (moral order), artha (welfare and stability), and sukha (well-being), while also eroding honor and courage and giving satisfaction to adversaries.
Vaiśampāyana addresses a king who is entertaining a self-harming or ruinous resolve. He urges the king to check that intention because it would damage his righteous standing and royal strength and would embolden and please his enemies.