Shloka 193
धृतराष्ट्रस्य क्रतु-प्रवर्तनम् तथा पाण्डवानां निमन्त्रण-प्रतिवचनम्
Dhṛtarāṣṭra’s Sacrifice Commences and the Pandavas’ Reply to the Invitation
वैकर्तनं परीप्सन्तो गन्धर्वान् समवाकिरन् । उन्होंने कर्णको आगे करके पुनः बड़े वेगसे गन्धर्वोका सामना किया। उनके साथ रथोंका विशाल समूह था। वे रथोंको विचित्र गतियोंसे चलाते हुए कर्णकी रक्षा करने और गन्धर्वोपर बाण बरसाने लगे
vaikartanaṁ parīpsanto gandharvān samavākiran |
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ເພື່ອປົກປ້ອງ ໄວກັຣຕະນະ (ກະນະ) ພວກເຂົາໄດ້ສາດອາວຸດໃສ່ກັນທະວະດັ່ງຝົນ. ວາງກະນະໄວ້ທາງໜ້າ ພວກເຂົາກໍພຸ່ງເຂົ້າປະຈັນໜ້າກັນທະວະອີກຄັ້ງດ້ວຍຄວາມໄວອັນແຮງກ້າ; ມີຂະບວນລົດຮົບອັນໃຫຍ່ຫຼວງຕິດຕາມ ແລະຂັບລົດຮົບໃນຮູບແບບຫຼາກຫຼາຍ ເພື່ອຄຸ້ມຄອງກະນະ ແລະສາດລູກສອນໃສ່ກັນທະວະ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the dharmic complexity of loyalty: protecting one’s comrade (Karna) is treated as a duty, yet the chosen means—swift, forceful counterattack—also shows how allegiance can intensify violence. It invites reflection on when protection becomes escalation and how kṣatriya duty balances defense with restraint.
The Kaurava side, intent on safeguarding Karna (Vaikartana), advances again against the Gandharvas. With a large chariot contingent moving in varied maneuvers, they form a protective screen around Karna while simultaneously showering the Gandharvas with arrows.