Shloka 2
Bhīṣma’s Admonition; Duryodhana’s Rājasūya Aspiration and the Proposal of a Vaiṣṇava-satra
रमणीये समाज्ञाते सोदके समहीरुहे । देशे सर्वगुणोपेते चक्कुरावसथान् परा:,उसके साथ गये हुए लोगोंने भी उस सर्वगुणसम्पन्न, रमणीय, सुपरिचित, सजल तथा सघन वृक्षावलियोंसे युक्त प्रदेशमें अपने डेरे डाल दिये
ramaṇīye samājñāte sodake samahīruhe | deśe sarvaguṇopete cakrur āvasathān parāḥ ||
ໄວສຳປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ໃນດິນແດນອັນຮື່ນຮົມ ແລະ ຄຸ້ນເຄີຍນັ້ນ—ມີນ້ໍາອຸດົມ ມີປ່າໄມ້ໜາແໜ້ນ ແລະ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນສົມບັດທຸກປະການ—ຜູ້ອື່ນໆທີ່ຕິດຕາມໄປດ້ວຍກໍໄດ້ຕັ້ງຄ່າຍຂອງຕົນເຊັ່ນກັນ. ການເລົ່ານີ້ຍ້ຳເນັ້ນການເລືອກບ່ອນພັກອັນຮອບຄອບ ສອດຄ່ອງກັບທັມມະ: ເລືອກບ່ອນທີ່ຫຼ້ຽງຊີວິດ ຮອງຮັບແຂກ ແລະ ຜູ້ພຶ່ງພາ ແລະ ເຮັດໃຫ້ການປະພຶດເປັນລະບຽບໄດ້ ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມຢູ່ປ່າ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in hardship, dharma expresses itself through practical wisdom: choosing a life-sustaining, resource-rich place supports self-control, care for companions, and readiness to receive guests—key ethical duties in forest-exile.
After reaching a pleasant and familiar area abundant in water and trees, the accompanying group establishes their temporary dwellings there, forming an organized encampment.