Shloka 26
Karṇa’s Counsel on Śrī
Fortune) and the Proposed Display before the Exiled Pāṇḍavas (कर्णवचनम् / श्रीप्रदर्शन-प्रस्तावः
द्वाभ्यां भुजाभ्यां बलवान् गृहीत्वा शड्खमुत्तमम् । प्राध्यापयत भूतानां त्रासनं बलिनामपि,तत्पश्चात् उन बलवान वीरने दोनों हाथोंमें उत्तम शंख लेकर बजाया, जो बलवान् प्राणियोंको भी भयभीत कर देनेवाला था
dvābhyāṁ bhujābhyāṁ balavān gṛhītvā śaṅkham uttamam | prādhyāpayata bhūtānāṁ trāsanaṁ balinām api ||
ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ວິລະຊົນຜູ້ແຂງແຮງນັ້ນ ຈັບສັງຂ໌ອັນດີເລີດດ້ວຍແຂນທັງສອງ ແລ້ວເປົ່າມັນດ້ວຍກຳລັງ; ສຽງຂອງມັນນ່າຢ້ານຈົນແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີພະລັງກໍຍັງຫວາດຫວັນ. ຕອນນີ້ຊີ້ວ່າ ພະລັງອັນລ້ວນໆເມື່ອຖືກສະແດງອອກ ອາດສັ່ນຄວາມຮູ້ສຶກຂອງຜູ້ອື່ນ ແລະປ່ຽນບັນຍາກາດທາງຈິດທຳ; ຜູ້ແຂງແຮງຈຶ່ງຕ້ອງມີການຢັບຢັ້ງ ແລະເຈດຕະນາທີ່ຖືກຕ້ອງ (ທັມມະ).
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical responsibility that accompanies strength: displays of power can intimidate even the powerful, so dharma requires that force and signals of dominance be governed by right purpose and restraint.
Markandeya describes a mighty hero taking an excellent conch in both hands and blowing it so loudly that its sound terrifies beings around, functioning as a dramatic signal of presence, challenge, or impending action.