Shloka 11
अध्याय ८ — शल्यस्य सत्कारः, वरदानं, पाण्डवसमागमश्च (Śalya’s Reception, the Boon, and Meeting the Pāṇḍavas)
स ता: सभा: समासाद्य पूज्यमानो यथामर: । दुर्योधनस्य सचिवैददेशे देशो समन्ततः,सब ओर विभिन्न स्थानोंमें बने हुए उन सभाभवनोंमें पहुँचकर राजा शल्य दुर्योधनके मन्त्रियोंद्वारा देवताओं-की भाँति पूजित होते थे
sa tāḥ sabhāḥ samāsādya pūjyamāno yathāmaraḥ | duryodhanasya sacivair dadeśe deśaḥ samantataḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພະຣາຊາ ຊາລະຍະ ໄປຮອດຫ້ອງສະພາເຫຼົ່ານັ້ນ ພຣະອົງຖືກບູຊານັບຖືດຸດດັ່ງເທວະ. ແລະໂດຍຜ່ານບັນດາມົນຕີຂອງ ທຸຣະໂຍທະນະ ກໍຖືກຈັດສັນທີ່ພັກ ແລະ ບ່ອນພຳນັກໃຫ້ພຣະອົງທົ່ວທິດ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ການຕ້ອນຮັບແບບການເມືອງ ແລະ ການຄາລະວະຕາມພິທີ ຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອຜູກມັດຄວາມຈົ່ງຮັກກ່ອນສົງຄາມ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how honour and hospitality function as instruments of statecraft: public reverence and careful accommodation can bind powerful guests into political obligation, raising ethical questions about loyalty formed through ceremony rather than dharmic discernment.
Śalya arrives at various assembly-halls and is received with divine-like honours; Duryodhana’s ministers arrange places and quarters for him all around, signalling a strategic welcome meant to secure Śalya’s support.