Shloka 17
Udyoga Parva, Adhyāya 73 — Kr̥ṣṇa’s Appraisal of Bhīma’s Altered Temper and Reaffirmation of Martial Resolve
शमश्न नन्दिवेगानामित्येते कुलपांसना: । युगान्ते कृष्ण सम्भूता: कुले कुपुरुषाधमा:
śamaśna nandivegānām ity ete kulapāṃsanāḥ | yugānte kṛṣṇa-sambhūtāḥ kule kupuruṣādhamāḥ ||
ພີມະກ່າວວ່າ: «ສະມະຊະນະ ແຫ່ງສາຍນັນດິເວກ ແລະຜູ້ອື່ນໆທີ່ຄ້າຍກັນ—ພວກນີ້ແມ່ນ ‘ຂີ້ຖ່ານ’ ແລະຄວາມອັບອາຍຂອງຕະກູນຕົນ. ໃນທ້າຍຍຸກ ເມື່ອລະບຽບລົ້ມສະລາຍ ແລະທຳມະຖືກປັ່ນປ່ວນ ຄົນຊົ່ວຊ້າເຊັ່ນນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນລາຊະວົງຫຼາຍໆ ດັ່ງກັບຜຸດອອກຈາກຄວາມມືດ ນຳພາຄວາມພິນາດ ແລະການຂັດແຍ່ງພາຍໃນ. ເຊັ່ນດຽວກັນກັບເວລາທີ່ທຳມະຖືກກະເທືອນ ເຄີຍເກີດຄວາມແຕກແຍກອັນນ່າຢ້ານໃນຫມູ່ອະສຸຣະຜູ້ມີອຳນາດອັນລຸກໂຊນ; ດັ່ງນັ້ນໃນຍຸການຕະ ກະສັດຊັ້ນຕ່ຳເຫຼົ່ານີ້ກໍປາກົດໃນວົງສາຕ່າງໆ ເປັນເຫດໃຫ້ເສື່ອມຖອຍ ແລະຄວາມຂັດແຍ່ງ»។
भीम उवाच
Educational Q&A
When dharma collapses, destructive and unethical leaders arise even within respected dynasties; lineage alone does not guarantee virtue, and society must recognize and resist ‘kulapāṃsanāḥ’—those who disgrace their clans by ignoble conduct.
Bhīma is denouncing certain Kṣatriyas by portraying them as end-of-age manifestations of moral darkness, comparing their emergence and the resulting turmoil to a legendary outbreak of violent discord among powerful Asuras during a crisis of dharma.