Shloka 24
Dvārakāyāṃ Sāhāyya-vibhāgaḥ (Alliance Allocation at Dvārakā) / उद्योगपर्व अध्याय ७
कृष्णं चापद्वतं ज्ञात्वा सम्प्राप परमां मुदम् । दुर्योधनस्तु तत् सैन्यं सर्वमादाय पार्थिव:
kṛṣṇaṃ cāpadvataṃ jñātvā samprāpa paramāṃ mudam | duryodhanas tu tat sainyaṃ sarvam ādāya pārthivaḥ, janamejaya |
ໄວສຳປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຮູ້ວ່າ ກຣິດສະນະ ຖືກຫຼອກໄດ້ແລ້ວ ກະສັດດຸຣະໂຍທະນະ ກໍເກີດຄວາມຍິນດີສູງສຸດ. ແລ້ວ ໂອ ຈະນະເມຊະຍະ! ຜູ້ປົກຄອງນັ້ນໄດ້ຍຶດເອົາກອງທັບທັງໝົດ. ດ້ວຍຄວາມປິຕິທີ່ໄດ້ນັກຮົບ ແລະເຊື່ອວ່າ ກຣິດສະນະ ຖືກຫຼອກ ຄວາມໝັ້ນໃຈຂອງດຸຣະໂຍທະນະກໍພອງຂຶ້ນ—ພະລັງຂອງລາວບັດນີ້ດູນ່າຢ້ານ. ຕອນນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຊັຍຊະນະທີ່ອີງໃສ່ກົນລະຍຸດແລະການຍຶດຄອງ ອາດເຮັດໃຫ້ໃຈເມົາມົນ ແລະພ້ອມກັນນັ້ນກໍເຮັດໃຫ້ຮອຍແຕກທາງທຳມະລຶກລົງ ນຳໄປສູ່ສົງຄາມ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical danger of rejoicing in success gained through perceived deception and mere acquisition of force. Such elation feeds pride and hardens adharma, accelerating the drift toward destructive conflict.
Vaiśampāyana narrates to Janamejaya that Duryodhana, thinking Kṛṣṇa has been outmaneuvered, becomes very pleased and takes the entire army for himself—an episode setting up the alignment of forces before the Kurukṣetra war.