Shloka 736
Rāma–Jāmadagnya-janma-kāraṇa and Kṣatra-kṣaya
Paraśurāma’s origins and the depletion/restoration of kṣatriya lineages
प्रसाद्य कश्यपं देवी वरयामास भूमिपम् | कश्यपजीने ऊरुसे इस पृथ्वीको धारण किया था; इसलिये यह उर्वी नामसे प्रसिद्ध हुई। उस समय पृथ्वीदेवीने कश्यपजीको प्रसन्न करके अपनी रक्षाके लिये यह वर माँगा कि मुझे भूपाल दीजिये
prasādya kaśyapaṃ devī varayāmāsa bhūmipam | kaśyapājine ūruse iyaṃ pṛthivī dhāritā tasmād urvī nāmnā prasiddhābhavat | tadā pṛthivīdevī kaśyapaṃ prasādya svārakṣārthaṃ varaṃ yayāce—“me bhūpālaṃ dehi” iti |
ເມື່ອໄດ້ເຮັດໃຫ້ລະສີກາສະຍະປະພໍໃຈແລ້ວ ທ່ານເທວີ—ແຜ່ນດິນ—ກໍຂໍພອນໜຶ່ງ: ຂໍຜູ້ປົກປ້ອງເປັນກະສັດ. ເນື່ອງຈາກແຜ່ນດິນນີ້ເຄີຍຖືກຮອງຮັບໄວ້ເທິງຂາອ່ອນຂອງກາສະຍະປະ ນາງຈຶ່ງໂດງດັງດ້ວຍນາມ “ອຸຣວີ”. ໃນຂະນະນັ້ນ ແຜ່ນດິນເທວີໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຈາກກາສະຍະປະ ແລະຂໍເພື່ອການຄຸ້ມຄອງຂອງນາງວ່າ: “ຂໍປະທານພູບານ—ກະສັດຜູ້ປົກປ້ອງ—ໃຫ້ແກ່ຂ້າ” ເພື່ອໃຫ້ລະບຽບຖືກຮັກສາ ແລະໂລກບໍ່ຕົກສູ່ຄວາມອະນາທິປະໄຕ.
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The passage frames kingship as a dharmic necessity: the Earth herself seeks a ruler for protection, implying that governance exists to safeguard beings, uphold order, and prevent the descent into disorder (adharma).
Vāsudeva recounts how the Earth-goddess pleased the sage Kaśyapa and requested a boon—namely, a king (bhūpāla) to protect her. The text also explains the epithet ‘Urvī’ for Earth by linking it to her being borne on Kaśyapa’s thigh (ūru) while wrapped in his antelope-skin (ajina).