Shloka 303
Prāyaścitta-vidhāna: Tapas, Dāna, Vrata, and Proportional Expiation (प्रायश्चित्तविधानम्)
परिवित्तीनां पुंसां च बन्दिद्यूतविदां तथा | “जिन्हें किसी समाज या गाँवने दोषी ठहराया हो
parivittīnām puṁsāṁ ca bandidyūtavidāṁ tathā |
ພຣະວະຍາສະກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ອາຫານຂອງຊາຍບາງພວກກໍບໍ່ຄວນຮັບ—ຜູ້ທີ່ຖືກສັງຄົມຫຼືບ້ານຕັດສິນວ່າມີມົນທິນ; ຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດໂດຍພຶ່ງພາການຄົບຄ້າກັບນາງລຳ; ຜູ້ທີ່ຍັງໂສດທັງໆທີ່ນ້ອງຊາຍໄດ້ແຕ່ງງານແລ້ວ (ຜິດລຳດັບປະເພນີ); ຜູ້ຫາກິນເປັນນັກສັນລະເສີນ/ບາດ; ແລະນັກພະນັນ. ຈຸດປະສົງທາງຈິດທຳແມ່ນໃຫ້ຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດໃນການຮັບອາຫານ ແລະຂອງກຳນັນ, ເພາະການຮັບເທົ່າກັບເຂົ້າຮ່ວມໃນວິຖີຊີວິດຂອງຜູ້ໃຫ້.
व्यास उवाच
Educational Q&A
One should be discerning about whose food or gifts one accepts, because acceptance implies moral association; food from persons seen as socially/ethically blameworthy is treated as unfit for a dharma-minded recipient.
In Śānti Parva’s dharma instruction, Vyāsa lists categories of people whose food should not be accepted, emphasizing norms of social purity and ethical livelihood as part of righteous conduct.