Shloka 296
चिकित्सकस्य यच्चान्नमभोज्यं रक्षिणस्तथा । “जिसने यज्ञकी दीक्षा ली हो उसका अन्न अग्निषोमीय होमविशेषके पहले अग्राह्म है। कंजूस, यज्ञ बेचनेवाले, बढ़ई, चमार या मोची, व्यभिचारिणी स्त्री, धोबी, वैद्य तथा चौकीदारका अन्न भी खाने योग्य नहीं है
cikitsakasya yac cānnam abhojyaṃ rakṣiṇas tathā |
ພຣະວະຍາສະກ່າວວ່າ ໃນບົດສອນເລື່ອງທຳມະ ແລະຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງຄວາມປະພຶດ, ອາຫານຂອງຄົນບາງພວກບໍ່ຄວນກິນ. ໃນນັ້ນລວມທັງອາຫານຂອງແພດ ແລະອາຫານຂອງຜູ້ຍາມ/ຜູ້ເຝົ້າຍາມດ້ວຍ—ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຄຳສອນທີ່ເຕືອນໃຫ້ຮັກສາວິໄນ ໃນການຮັບອາຫານ ແລະການຄົບຄ້າ ສຳລັບຜູ້ປາດຖະໜາຊີວິດທີ່ຊອບທຳ ແລະການບູຊາຍັດຍະ.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that one pursuing dharma should be discerning about food sources, since food is linked to character, livelihood, and moral/ritual purity; thus some occupations are traditionally treated as rendering food ‘abhojya’ (to be avoided).
In Śānti Parva’s dharma-instruction setting, Vyāsa is enumerating categories of food considered unsuitable, as part of a larger discourse on righteous living, discipline, and the ethical implications of association and livelihood.