Shloka 22
धर्मस्य बहुद्वारत्वम् — Nārada’s Audience with Indra (Śānti-parva 340)
सत्त्वं रजस्तमश्वैव न गुणास्तं भजन्ति वै । यश्न सर्वगतः साक्षी लोकस्यात्मेति कथ्यते
sattvaṁ rajas tamaś caiva na guṇās taṁ bhajanti vai | yaś ca sarvagataḥ sākṣī lokasyātmeti kathyate ||
ພີດສະມະ ກ່າວວ່າ: «ສັດຕະວະ, ຣະຊັສ, ແລະ ຕະມັສ—ຄຸນທັງສາມນີ້ ບໍ່ອາດຄອບງຳ ຫຼືຈຳກັດ ອາດຕະມາສູງສຸດນັ້ນໄດ້. ພຣະອົງຖືກພັນລະນາວ່າ ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກແຫ່ງ, ເປັນພະຍານພາຍໃນ, ແລະເປັນອາດຕະມາຂອງໂລກ. ໃນຄຳສອນນີ້ ພີດສະມະນຳໃຫ້ຜູ້ຟັງຫັນອອກຈາກການວັດຄ່າດ້ວຍອິນທຣີ ແລະວັດຖຸ ໄປສູ່ພື້ນຖານອັນບໍ່ພິນາດຂອງທັມມະ: ພຣະຜູ້ບໍ່ເກີດ, ນິລັນດອນ, ບໍ່ມີຄຸນ, ຜູ້ບໍ່ປ່ຽນແປງແມ່ນແມ່ນເມື່ອສັດທັງປວງພິນາດ—ພຣະອົງນັ້ນຄວນຮູ້ຈັກໃນນາມ ‘ວາສຸເທວະ’.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The Supreme Self (Ātman/Brahman) is beyond prakṛti and its three guṇas. He is the all-pervading Witness and the Self of the world—unchanging, imperishable, and ultimately to be realized as Vāsudeva.
In Śānti Parva’s instruction on liberation and right understanding, Bhīṣma teaches Yudhiṣṭhira about the nature of the highest reality: not an object of the senses, not shaped by the guṇas, but the inner Witness that underlies the world.