Shloka 23
धर्मस्य बहुद्वारत्वम् — Nārada’s Audience with Indra (Śānti-parva 340)
न दृश्यक्षक्षुषा योडसौ न स्पृश्य: स्पर्शनेन च । न प्रेयश्वैव गन्धेन रसेन च विवर्जित:
na dṛśyākṣa-cakṣuṣā yo 'sau na spṛśyaḥ sparśanena ca | na preyaś caiva gandhena rasena ca vivarjitaḥ || bhūta-grāma-śarīreṣu naśyatsu na vinaśyati | ajo nityaḥ śāśvataś ca nirguṇo niṣkalaḥ tathā ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: ສະພາບຄວາມເປັນຈິງອັນສູງສຸດນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນວັດຖຸໃຫ້ຕາເຫັນ, ບໍ່ອາດຖືກຕ້ອງໄດ້ດ້ວຍອະວັຍະສຳຜັດ; ບໍ່ຖືກຈັບໄດ້ດ້ວຍກິ່ນ, ແລະຢູ່ເຫນືອກວ່າລົດຊາດດ້ວຍ. ເມື່ອຮ່າງກາຍຂອງສັດທັງປວງພິນາດ ມັນບໍ່ພິນາດ. ມັນບໍ່ເກີດ, ນິດ, ຖາວອນ—ເຫນືອກວ່າຄຸນ (guṇa) ແລະບໍ່ມີສ່ວນແຍກ. ໃນຄຳສອນນີ້ ພີສະມະນຳຢຸທິສຖິຣະໄປສູ່ອາຕະມາອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ທີ່ບໍ່ຖືກກະທົບໂດຍການປ່ຽນແປງຂອງປະສາດສຳຜັດ ແລະການທຳລາຍຂອງຮ່າງກາຍ ເພື່ອວາງຮາກຖານຊີວິດທາງທຳໄວ້ໃນການຮູ້ເຫັນຄວາມຈິງພາຍໃນອັນບໍ່ປ່ຽນແປງ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The Self/Supreme is not an object of the senses and does not perish when bodies perish; it is unborn, eternal, beyond the guṇas, and partless—hence one should ground understanding and conduct in what is imperishable rather than in sensory appearances.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on higher dharma and liberation-oriented knowledge; here he describes the imperceptible, indestructible principle that underlies embodied life.