Shloka 19
Adhyāya 325: Nārada in Śvetadvīpa—Stotra to the Nirguṇa Mahātman
सो<5चिरेणैव कालेन विदेहानाससाद ह । रक्षितान् धर्मराजेन जनकेन महात्मना,इस प्रकार यात्रा करते हुए वे थोड़े ही समयमें धर्मराज महात्मा जनकद्वारा पालित विदेहप्रान्तमें जा पहुँचे
so 'cireṇaiva kālena videhān āsasāda ha | rakṣitān dharmarājena janakena mahātmanā ||
ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: ໃນໄມ່ດົນ ເຂົາກໍໄປຮອດແດນວິເທຫະ—ດິນແດນທີ່ຖືກປົກປ້ອງ ແລະ ປົກຄອງດີໂດຍພະຣາຊາຜູ້ທໍາມະ, ມະຫາຈິດ ຈະນະກະ. ຄໍາກ່າວນີ້ຊີ້ວ່າ ການເດີນທາງອັນວ່ອງໄວສິ້ນສຸດລົງທີ່ອານາຈັກອັນຖືກຄ້ໍາຈຸນໂດຍທໍາມະ, ແລະ ອໍານາດທາງຄຸນທໍາຂອງກະສັດແມ່ນຮາກຖານແຫ່ງຄວາມປອດໄພຂອງປະຊາຊົນ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores a political-ethical ideal: a realm is truly secure when ruled by a dharmic king. Janaka’s designation as “dharmarāja” and “mahātmā” frames protection (rakṣaṇa) of the people as a direct outcome of righteous governance.
Bhishma narrates that the traveler (the subject of “saḥ”) quickly arrives in Videha, a country described as being protected and maintained under King Janaka’s righteous rule.