Shloka 41
जनक–सुलभा संवादः
Janaka–Sulabhā Dialogue on Mokṣa and Non-attachment
पृष्टस्त्वया चास्मि यथा नरेन्द्र यथा मयेदं त्वयि चोक्तमद्य । तथावापंतं ब्रह्मणो मे नरेन्द्र महाज्ञानं मोक्षविदां परायणम्,नरेन्द्र! जैसे तुमने मुझसे पूछा है और जैसे मैंने तुम्हारे प्रति आज इस ज्ञानका उपदेश किया है, उसी प्रकार मैंने भी ब्रह्माजीसे प्रश्न करके उनके मुखसे इस महान् ज्ञानको प्राप्त किया है। यह मोक्ष ज्ञानियोंका परम आश्रय है
pṛṣṭas tvayā cāsmi yathā narendra yathā mayedaṃ tvayi coktam adya | tathā vāptaṃ brahmaṇo me narendra mahājñānaṃ mokṣavidāṃ parāyaṇam ||
ວາສິດຖະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເຊັ່ນທີ່ເຈົ້າໄດ້ຖາມຂ້າ ແລະເຊັ່ນທີ່ຂ້າໄດ້ສອນຄວາມຮູ້ນີ້ໃຫ້ເຈົ້າໃນມື້ນີ້, ຂ້າເຄີຍຖາມພຣະພຣະຫມາ ແລະໄດ້ຮັບມັນຈາກພຣະໂອດຂອງທ່ານໂດຍກົງ. ນີ້ແມ່ນປັນຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ເປັນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດຂອງຜູ້ຮູ້ທາງຫຼຸດພົ້ນ (ໂມກສະ).”
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
That liberating wisdom (mokṣa-jñāna) is a supreme refuge for seekers, and it is transmitted through a lineage of inquiry and instruction—received by Vasiṣṭha from Brahmā and now conveyed to the king.
The king has asked Vasiṣṭha a question about profound knowledge; Vasiṣṭha explains that he is answering in the same spirit of inquiry by which he himself once questioned Brahmā and obtained this teaching, thereby grounding the instruction in an authoritative tradition.