Shloka 105
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
शशबिन्दुं चैत्ररथं मृतं शुश्रुम संजय । यस्य भार्यासहसत्राणां शतमासीन्महात्मन:
śaśabinduṁ caitrarathaṁ mṛtaṁ śuśruma sañjaya | yasya bhāryāsahasrāṇāṁ śatam āsīn mahātmanaḥ ||
ວາຍຸກ່າວວ່າ: «ໂອ ສັນຈະຍະ, ພວກເຮົາໄດ້ຍິນວ່າ ສະສະບິນດຸ ແລະ ໄຈຕຣະຣະຖະ ໄດ້ຕາຍໄປແລ້ວ—ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ກ່າວກັນວ່າມີພັນລະຍາໜຶ່ງແສນ. ແມ່ນແຕ່ກະສັດຜູ້ມີຊື່ສຽງ ແລະອໍານາດຫນັກແນ່ນັ້ນ ກໍບໍ່ພົ້ນຈາກຄວາມຕາຍ; ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ຄວນຍຶດຕິດກັບຄວາມຈອງຫອງ ຫຼືຊັບສິນ, ແຕ່ຄວນພິຈາລະນາອະນິດຈັງທີ່ຄອບງໍາຊີວິດຂອງສັດມີກາຍທັງປວງ»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Even extraordinary worldly power and abundance cannot prevent death; therefore one should cultivate detachment, humility, and dharmic discernment rather than pride in possessions or status.
Vāyudeva addresses Sañjaya and cites the reported deaths of famed figures (Śaśabindu and Caitraratha), using them as exemplars to underscore the inevitability of death and the futility of relying on worldly prosperity.