नारद–असित (देवल) संवादः — भूतप्रभवाप्यय, इन्द्रिय-गुण-विवेक, क्षेत्रज्ञ-तत्त्व
तदन्योन्यवरा: सर्वे प्राणिन: सप्त सप्तधा । यज्ञेषूपाकृतं विश्व प्राहुरुत्तमसंज्ञितम्,सात-सात प्रकारके जो ग्राम्य और आरण्य (जंगली) प्राणी हैं, वे सब एक-दूसरेकी अपेक्षा श्रेष्ठ हैं। इन सबमें “उत्तम” नामसे प्रसिद्ध जो सब-के-सब पुरुष या मनुष्यसंज्ञक प्राणी हैं, उन्हें भी यज्ञके लिये नियुक्त बताया गया है
tad anyonyavarāḥ sarve prāṇinaḥ sapta saptadhā | yajñeṣūpākṛtaṃ viśvaṃ prāhur uttamasaṃjñitam ||
ກະປິລາເວົ້າວ່າ: ສັດມີຊີວິດທັງປວງຖືກຈັດເປັນກຸ່ມເຈັດປະເພດ ແລະແຕ່ລະກຸ່ມຖືກເຫັນວ່າສູງກວ່າອີກກຸ່ມໜຶ່ງເມື່ອທຽບກັນ. ໂລກທັງໝົດ—ເຂົາກ່າວ—ຖືກນຳເຂົ້າສູ່ຂອບເຂດຂອງຍັດຍະ (yajña). ແລະໃນບັນດາສັດທັງຫຼາຍ ຜູ້ທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ «ຜູ້ປະເສີດ» ຄືມະນຸດ ຖືກແຕ່ງຕັ້ງເປັນພິເສດໃຫ້ຮັບໜ້າທີ່ ແລະຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນຍັດຍະ.
कपिल उवाच
The verse frames a graded order among living beings and emphasizes that humans—called ‘uttama’—carry a distinctive obligation: to participate in and uphold yajña, understood as a moral-cosmic discipline that sustains the world.
Kapila is instructing about the structure of living beings and their relation to yajña, asserting that the world is connected to sacrificial order and that humans, as the ‘excellent’ class, are especially tasked with sacrificial responsibility.