Shloka 15
Āśrama-dharma and Brahmacarya: Śuka’s Inquiry on Karma and Tyāga (शुक-प्रश्नः कर्मत्यागविवेकश्च)
अर्हतामनुरूपाणां नादेयं हास्ति किंचन । उच्चै: श्रवसमप्यश्च प्रापणीयं सतां विदु:
arhatām anurūpāṇāṁ nādeyaṁ hāsti kiṁcana | uccaiḥśravasam apy aśca prāpaṇīyaṁ satāṁ viduḥ ||
ວະຍາສະກ່າວວ່າ: «ສໍາລັບຜູ້ທີ່ສົມຄວນ ແລະຄວນແກ່ການຮັບ ບໍ່ຄວນມີສິ່ງໃດຖືວ່າ ‘ບໍ່ຄວນໃຫ້’. ຜູ້ມີຄຸນທໍາຮູ້ວ່າ ແມ່ນແຕ່ມ້າ Uccaiḥśravas ກໍຄວນມອບໃຫ້ແກ່ຜູ້ຮັບທີ່ເໝາະສົມ. ຄໍາສອນນີ້ຊີ້ວ່າ ຄວາມເອື້ອເຟື້ອເມື່ອມຸ່ງໄປຫາຜູ້ສົມຄວນແທ້ ບໍ່ມີຂອບເຂດຄັບແຄບ ແລະຄວນສູງຂຶ້ນຕາມຄຸນຄ່າຂອງຜູ້ຮັບ».
व्यास उवाच
Educational Q&A
That for truly worthy recipients, one should not treat any gift as ‘forbidden’ or ‘too great’; generosity should be proportionate to the recipient’s merit, even extending to exceptionally valuable gifts.
In the didactic setting of Śānti Parva, Vyāsa states a principle of dāna-dharma: nothing is to be withheld from deserving persons, illustrating the point with the exemplary gift of the famed horse Uccaiḥśravas.