Shloka 14
गदायुद्ध-समारम्भः
Commencement of the Mace-Duel Proceedings
तत्रोष्यैकां तु रजनीं यतिभिर्रद्मणै: सह । मित्रावरुणयो: पुण्यं जगामाश्रममच्युत:,फिर वे कारपवन नामक उत्तम तीर्थमें गये। महाबली हलधरने वहाँके निर्मल, पवित्र और अत्यन्त शीतल पुण्यदायक जलमें गोता लगाकर ब्राह्मणोंको दान दे देवताओं और पितरोंका तर्पण किया। तत्पश्चात् रणदुर्मद बलरामजी यतियों और ब्राह्मणोंके साथ वहाँ एक रात रहकर मित्रावरुणके पवित्र आश्रमपर गये
tatroṣyaikāṃ tu rajanīṃ yatibhir brāhmaṇaiḥ saha | mitrāvaruṇayoḥ puṇyaṃ jagāmāśramam acyutaḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນເພີງໜຶ່ງຄືນ ຮ່ວມກັບຍະຕິ (ນັກບວດ) ແລະ ພຣາຫມະນ, ອະຈຸຕະ (ພຣະບະລາຣາມ) ກໍໄດ້ເດີນທາງໄປຫາອາສຣົມອັນສັກສິດຂອງ ມິຕຣະ ແລະ ວະຣຸນະ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ເນັ້ນຄວາມສຳລວມແລະຄວາມເຄົາລົບຂອງນັກຮົບ: ແມ່ນແຕ່ທ່າມກາງຄວາມຮຸນແຮງຂອງຍຸກສະໄໝ, ລາວຍັງຢຸດເພື່ອຈາລິກບຸນ, ຄົນຄົບທີ່ມີວິໄນ, ແລະສະຖານທີ່ອັນສັກສິດ—ຢືນຢັນວ່າຄວາມບໍລິສຸດໃນການປະພຶດ ແລະການເຄົາລົບສະຖາບັນອັນສັກສິດ ເປັນໜ້າທີ່ທີ່ຄ້ຳຈຸນໃຈ ແລະຄ້ຳຈຸນທຳມະ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in a time dominated by conflict, dharma is sustained through disciplined conduct: keeping holy company (yatis and brāhmaṇas), honoring sacred places, and directing one’s actions toward purification and merit rather than impulsive force.
After spending one night at the previous sacred spot with ascetics and brāhmaṇas, Balarāma (called Acyuta here) continues his pilgrimage and goes to the holy hermitage associated with the deities Mitra and Varuṇa.