Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
शिलीमुखै: शिखण्डी च द्रोणपुत्रं समार्दयन् । उन्होंने निर्भय-से होकर अश्वत्थामापर बाण-समूहोंकी वर्षा आरम्भ कर दी। तदनन्तर वह कोलाहल सुनकर वीर प्रभद्रकगण जाग उठे। शिखण्डी भी उनके साथ हो लिया। उन सबने द्रोणपुत्रको पीड़ा देना आरम्भ किया
sañjaya uvāca | śilīmukhaiḥ śikhaṇḍī ca droṇaputraṃ samārdayan |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ຊິຄັນດີໄດ້ຍິງລູກສອນຄົມກົດ ກົດດັນບຸດໂດຣນະ (ອັສວັດຖາມາ) ຢ່າງໜັກ. ດ້ວຍໃຈກ້າບໍ່ຫວາດຫວັນ ລາວປ່ອຍລູກສອນເປັນຊຸດໆດັ່ງຝົນ. ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງອື້ອອຶງ ນັກຮົບຜູ້ກ້າຫານກຸ່ມພຣະພັດຣະກະ (Prabhadraka) ກໍຕື່ນຂຶ້ນ ແລະລຸກຂຶ້ນຮ່ວມສູ້; ຊິຄັນດີກໍເຂົ້າຮ່ວມກັບພວກເຂົາ ແລະພ້ອມກັນນັ້ນ ພວກເຂົາເລີ່ມເຮັດໃຫ້ບຸດໂດຣນະເຈັບປວດໃນຄວາມມືດຂອງການຈູ່ໂຈມຍາມຄືນ—ຊີ້ວ່າເມື່ອສົງຄາມຫຼຸດພົ້ນຈາກການຍັບຍັ້ງ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ກ້າຫານກໍຖືກດຶງເຂົ້າໄປໃນການແກ້ແຄ້ນທີ່ທະວີຄວາມຮຸນແຮງ.
संजय उवाच
The passage highlights how violence tends to escalate: once the boundaries of restraint are crossed (especially in a night-raid setting), fearlessness and valor can still become instruments of further retaliation, complicating the ethical landscape of dharma in war.
Shikhandi launches a fierce arrow-attack on Ashvatthama. The commotion wakes the Prabhadrakas, who rally and join the fight; Shikhandi aligns with them as they collectively assail Ashvatthama.