Shloka 506
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
ननाद बलवन्नादं जिघांसुस्तान् महारथान् । उन महारथियोंको बाणोंकी वर्षा करते देख अअश्वत्थामा उन्हें मार डालनेकी इच्छासे जोर-जोरसे गर्जना करने लगा
nanāda balavan nādaṃ jighāṃsus tān mahārathān |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ອັດສະວັດຖາມາ ຜູ້ເຜົາໄໝ້ດ້ວຍໃຈປາຖະໜາຈະສັງຫານມະຫາຣະຖີເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ຮ້ອງຄໍາຮືກກ້ອງດັງສະໜັ່ນ. ເມື່ອເຫັນພວກເຂົາຍິງລູກສອນດັ່ງຝົນໃນສົງຄາມ ລາວກໍຮ້ອງຄໍາຮືກດັງໆ—ສຽງນັ້ນເປີດເຜີຍໃຈທີ່ຖືກຂັບດັນໂດຍການແກ້ແຄ້ນ ແລະກຳລັງກະແສອັນໂຫດຮ້າຍຂອງສົງຄາມ ຈົນການຍັບຍັ້ງແລະທຳມະຖືກກົດທັບໂດຍຄວາມຢາກທຳລາຍ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how the will to kill (jighāṃsā) can overpower discernment, showing the ethical danger of vengeance in war: a warrior’s inner state—rage and intent—can signal a slide away from dharma even before any act is committed.
Sañjaya narrates that Aśvatthāmā, seeing the great warriors engaged in fierce combat and releasing volleys of arrows, roars loudly with the intention of killing them—an outward display of his aggressive resolve as the Sauptika events intensify.