Shloka 34
कर्णस्य सेनापत्याभिषेकः | Karṇa’s Consecration as Commander-in-Chief
तथा सत्यधूृतिर्वीरो मदिराश्चश्न वीर्यवान् सूर्यदत्तश्न विक्रान्तो निहतो द्रोणसायकै:,इसी प्रकार वीर सत्यधृति, पराक्रमी मदिराश्व और बल-विक्रमशाली सूर्यदत्त भी द्रोणाचार्यके बाणोंसे मारे गये हैं
tathā satyadhṛtir vīro madirāśvaś ca vīryavān | sūryadattaś ca vikrānto nihato droṇasāyakaiḥ ||
ສັນຊະຍາກ່າວວ່າ: ໃນທຳນອງດຽວກັນ ວີລະບຸລຸດ ສັດຍະທຶຣຕິ, ມະດິຣາສະວະ ຜູ້ກ້າຫານ, ແລະ ສູຣຍະດັດຕະ ຜູ້ມີພະລັງແລະຄວາມຫານ ກໍຖືກສັງຫານດ້ວຍລູກສອນຂອງ ໂດຣນະ. ຄຳບອກເລົ່ານີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມບໍ່ເລືອກຂ້າງອັນໂຫດຮ້າຍຂອງສົງຄາມ: ແມ່ນແຕ່ນັກຮົບຜູ້ມີຊື່ສຽງ ຖ້າວ່າກ້າຫານແລະມີຝີມື ກໍຕ້ອງລົ້ມລົງເມື່ອປະຈົນກັບຝີມືທີ່ເຫນືອກວ່າແລະຊະຕາກຳໃນສະໜາມຮົບ; ມັນເຕືອນໃຫ້ລະລຶກເຖິງຄ່າທາງສິນທຳອັນໜັກຂອງສົງຄາມ ແລະຄວາມບອບບາງຂອງອຳນາດໂລກີ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh truth of warfare: personal valor and reputation do not guarantee survival. It implicitly points to the ethical weight of battle—where even the brave are cut down—and invites reflection on the impermanence of power and the grave consequences of kṣatriya conflict.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that three warriors—Satyadhṛti, Madirāśva, and Sūryadatta—have been killed, specifically by the arrows of Droṇa, continuing the battlefield account of notable deaths.