Shloka 23
Saṃśaptaka-Varūthinī Saṅgrāma — Binding and Counter-Binding (संशप्तक-वरूथिनी-संग्रामः)
ता वाच: सूतपुत्रस्य तथा युक्ता निशम्य तु । दुर्योधनो महाराज संहृष्ट: सानुगो5भवत्,महाराज! सूतपुत्रकी कही हुई उस अवसरके अनुरूप उन बातोंको सुनकर दुर्योधन अपने सेवकोंसहित बड़ा प्रसन्न हुआ
tā vācaḥ sūtaputrasya tathā yuktā niśamya tu | duryodhano mahārāja saṁhṛṣṭaḥ sānugo 'bhavat ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ໂອ້ ມະຫາລາຊາ! ເມື່ອດຸຣຍົທະນະໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາທີ່ຖືກການ ແລະເໝາະກັບໂອກາດ ທີ່ບຸດແຫ່ງສູຕະ (ການະ) ໄດ້ກ່າວ, ພຣະອົງກໍຊື່ນບານຢ່າງຍິ່ງ ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານ. ຂໍ້ນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄໍາຊັກຊວນທີ່ສອດຄ່ອງກັບເປົ້າໝາຍທັນທີ ສາມາດຈຸດໄຟຄວາມໝັ້ນໃຈ ແລະຄວາມມຸ່ງໝັ້ນໃນກາງສົງຄາມ ໂດຍບໍ່ຄໍານຶງເຖິງນ້ໍາໜັກທາງຈິດທໍາອັນເລິກຊຶ້ງ.
संजय उवाच
Educational Q&A
Words that are timely and strategically framed can strongly sway a leader’s emotions and resolve. The verse hints at an ethical tension: persuasive counsel may reinforce a warlike course even when the larger dharmic consequences remain grave.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Duryodhana, after hearing Karna’s suitably chosen remarks, becomes very pleased and encouraged, along with his entourage—signaling renewed confidence in the Kaurava camp.