Shloka 38
द्रोण–सात्यकि-युद्धम्
Droṇa–Sātyaki Engagement
तेषां दश सहस्राणि रथानामनुयायिनाम् । अभीषाहा: शूरसेना: शिबयो5थ वसातय:,इनके पीछे दस हजार रथी, अभीषाह, शूरसेन, शिबि, वसाति, मावेल्लक, ललित्थ, केकय, मद्रक, नारायण नामक गोपालगण तथा काम्बोजदेशीय सैनिकगण भी थे। इन सबको पूर्वकालमें कर्णने रणभूमिमें जीतकर अपने अधीन कर लिया था। ये सब-के-सब शूरवीरोंद्वारा सम्मानित योद्धा थे और प्रसन्नचित्त हो द्रोणाचार्यको आगे करके अर्जुनपर चढ़ आये थे
teṣāṃ daśa sahasrāṇi rathānām anuyāyinām | abhīṣāhāḥ śūrasenāḥ śibayo 'tha vasātayaḥ ||
ສັນຈະຍະ ກ່າວວ່າ: ຕາມຫຼັງພວກເຂົາມາ ມີນັກຮົບລົດສົງຄາມ ແລະຜູ້ຕິດຕາມຈຳນວນໜຶ່ງໝື່ນ—ພວກອະພີສາຫະ, ຊູຣາເສນະ, ຊິບິ, ແລະວະສາຕະຍະ. ເຫຼົ່ານີ້ເຄີຍຖືກກັນນະຊະນະໃນອະດີດ ແລະຖືກນຳເຂົ້າຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງລາວ. ທຸກຄົນເປັນນັກຮົບທີ່ວີລະຊົນຍົກຍ້ອງ; ດ້ວຍໃຈຮ່າເຮີງ ພວກເຂົາຍົກດຣົນາຈານໄວ້ຂ້າງໜ້າ ແລ້ວພຸ້ນເຂົ້າໃສ່ອະຣະຈຸນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how power and prior conquest create binding networks of obligation in war: many groups fight not only from personal conviction but due to political subordination and alliance. Ethically, it points to the Mahābhārata’s recurring tension between individual dharma and the collective machinery of conflict.
Sañjaya lists additional allied contingents—ten thousand chariot-followers from several peoples—joining the Kaurava-side advance. They move forward in formation with Droṇa placed at the front, pressing an attack toward Arjuna.