द्रोण–सात्यकि-युद्धम्
Droṇa–Sātyaki Engagement
ततः प्रदक्षिणं कृत्वा द्रोणं प्रायान्महाभुजम् । परिवृत्तश्न बीभत्सुरगच्छद् विसृजन् शरान्,तब अर्जुनने भी सच्चिदानन्दस्वरूप केशवसे कहा-- 'प्रभो! आपकी जैसी रुचि हो, वैसा कीजिये।” तत्पश्चात् अर्जुन महाबाहु द्रोणाचार्यकी परिक्रमा करके लौट पड़े और बाणोंकी वर्षा करते हुए आगे चले गये
tataḥ pradakṣiṇaṃ kṛtvā droṇaṃ prāyān mahābhujaḥ | parivṛttaś ca bībhatsur agacchad visṛjan śarān ||
ຈາກນັ້ນ ອາຣຊຸນຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ ໄດ້ເຮັດປະທັກສິນຮອບດໂຣນາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວຖອນອອກ. ເມື່ອຫັນກັບມາ, ບີພັດສຸ (Bībhatsu) ກໍເຄື່ອນຕໍ່ໄປຂ້າງໜ້າ ພ້ອມປ່ອຍລູກສອນເປັນຊຸດໆ—ຮັກສາໜ້າທີ່ນັກຮົບໃນສົງຄາມ ແຕ່ກໍຍັງຖືຄວາມສໍາລວມໃນຈິດທໍາ ດ້ວຍການເຄົາລົບຄູອາຈານຜູ້ຄວນບູຊາ.
संजय उवाच
Even in the harshness of war, dharma includes gratitude and reverence toward one’s teacher; Arjuna balances respect (pradakṣiṇā to Droṇa) with his kṣatriya obligation to continue fighting.
Sañjaya narrates that Arjuna circumambulates Droṇa respectfully and then withdraws, turning and advancing while shooting arrows—signaling both deference to his guru and continued engagement in the battle.