द्रोण–सात्यकि-युद्धम्
Droṇa–Sātyaki Engagement
अथात्यर्थ विसृष्टेन द्विषतामसुभोजिना । आजलेने वक्षसि द्रोणो नाराचेन धनंजयम्,तत्पश्चात् शत्रुओंके प्राण लेनेवाले एक नाराचका प्रहार करके द्रोणाचार्यने अर्जुनकी छातीमें गहरी चोट पहुँचायी
athātyartha-visṛṣṭena dviṣatām asu-bhojinā | ājalena vakṣasi droṇo nārācena dhanañjayam ||
ສັນຊະຍາກ່າວວ່າ: ແລ້ວດໂຣນາ ໄດ້ຍິງລູກສອນ «ນາຣາຈະ» ດ້ວຍແຮງສຸດຂີດ—ລູກສອນທີ່ດຸດກິນລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດຂອງສັດຕູ—ໄປຖືກອົກຂອງ ທະນັນຊະຍະ (ອາຣະຈຸນ) ເຮັດໃຫ້ເກີດບາດແຜເລິກ ແລະ ເຈັບປວດຫນັກ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມໂຫດຮ້າຍຂອງສົງຄາມ ເມື່ອແມ່ນແຕ່ອາຈານຜູ້ຄວນເຄົາລົບກໍໃຊ້ຝີມືສັງຫານ ເພື່ອທົດສອບຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະ ຈິດໃຈຂອງນັກຮົບ ພາຍໃຕ້ພະລະບົດຂອງ ກະສັດຕຣິຍະທັມ.
संजय उवाच
The verse highlights the moral strain of righteous war: even a venerable teacher like Droṇa uses deadly force when bound by allegiance and battlefield duty, showing how dharma in war can demand harsh action while testing inner steadiness and responsibility.
Sañjaya reports that Droṇa shoots Arjuna with a nārāca arrow released with great force, striking him in the chest and causing a deep wound—an escalation in the fierce duel amid the Kurukṣetra battle.