Shloka 16
द्रोण–सात्यकि-युद्धम्
Droṇa–Sātyaki Engagement
पुन: सप्तशतानन्यान् सहस््रन॑ चानिवर्तिन: । चिक्षेपायुतशश्नान्यांस्ते5घ्नन् द्रोणस्प तां चमूम्,तत्पश्चात् सात सौ और फिर एक हजार ऐसे बाण छोड़े जो किसी प्रकार प्रतिहत होनेवाले नहीं थे। तदनन्तर अर्जुनने दस-दस हजार बाणोंद्वारा प्रहार किया। उन सभी बाणोंने द्रोणाचार्यकी उस सेनाका संहार कर डाला
sañjaya uvāca |
punaḥ saptaśatān anyān sahasraṃ cānivartinaḥ |
cikṣepāyutaśaś cānyāṃs te ’ghnan droṇasya tāṃ camūm ||
ສັນຊະຍະເວົ້າວ່າ: ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ລາວໄດ້ປ່ອຍລູກສອນອີກເຈັດຮ້ອຍ ແລະຕໍ່ມາອີກໜຶ່ງພັນດອກທີ່ບໍ່ອາດຕ້ານທານໃຫ້ຖອນກັບໄດ້. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ລາວຍັງສາດລູກສອນເປັນຫມື່ນໆ; ແລະລູກສອນເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຕັດລົງກອງທັບຂອງດໂຣນາ. ຂໍ້ຄຳນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນກົນໄກອັນບໍ່ຢຸດຢັ້ງຂອງສົງຄາມ—ຝີມືແລະກຳລັງກົດທັບຮູບຂະບວນ—ແຕ່ປະເດັນທາງຈິດທຳຂອງການຮົບຖືກປະໄວ້ໃນຄວາມເງົາງຽບ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse does not preach directly; it highlights the grim reality of dharma-yuddha: even when warriors act within their role-duty, the immediate outcome is large-scale destruction. It invites reflection on the cost of victory and the moral weight carried by martial excellence.
Sañjaya reports a surge of missile-fire: first hundreds, then a thousand irresistible arrows, then volleys numbering in tens of thousands, by which Droṇa’s forces are cut down.