Shloka 20
अध्याय ९१ — शैनेयस्य गजानीकभेदनं जलसंधवधश्च
Chapter 91: Sātyaki breaks the elephant array and slays Jalasaṃdha
यो यः सम समरे पार्थ प्रतिसंचरते नर: । तस्य तस्यान्तको बाण: शरीरमुपसर्पति,जो-जो मनुष्य उस समरांगणमें अर्जुनका सामना करनेके लिये चलता था, उस-उसके शरीरपर प्राणान्तकारी बाण आ गिरता था
yo yaḥ sama samare pārtha pratisañcarate naraḥ | tasya tasyāntako bāṇaḥ śarīram upasarpati ||
ສັນຈະຍະ ກ່າວວ່າ: ໃນສົງຄາມນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ກ້າກ້າວເຂົ້າໄປເພື່ອປະຈັນໜ້າກັບປາຣຖະ (ອາຈຸນ) ສຳລັບຄົນນັ້ນໆ ລູກສອນອັນພາໃຫ້ສິ້ນຊີວິດ ກໍຈະພຸ້ງໄປຫາຮ່າງກາຍຂອງເຂົາຢ່າງວ່ອງໄວ. ຂໍ້ນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນນ້ຳໜັກທາງຈິດທຳອັນເຢັນຊາຂອງສົງຄາມ: ຄວາມກ້າຫານແລະຄວາມຮຸກຮານ ພົບກຳລັງຕອບໂຕ້ ແລະ ສະໜາມຮົບປ່ຽນເຈດຕະນາເປັນຜົນຕາມມາໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the immediacy of karmic consequence in war: intent to harm and the choice to confront a superior archer meet a swift, lethal result. It also reflects the ethical gravity of kṣatriya conflict—valor operates within a tragic economy where life is constantly at stake.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that on the battlefield anyone who advanced to face Arjuna was struck by a fatal arrow. The line emphasizes Arjuna’s overwhelming martial effectiveness at this moment in Droṇa Parva.