Shloka 14
अभिमन्योरावरणम्
Encirclement and counter-strikes of Abhimanyu
संक़रुद्धो वै महाराज दण्डाहत इवोरग: । पौत्रस्तव महाराज तव पौत्रमभाषत,महाराज! उस प्रहारसे लाठीकी चोट खाये हुए सर्पके समान अत्यन्त क्रोधमें भरे हुए आपके पौत्र अभिमन्युने आपके दूसरे पौत्र लक्ष्मणसे कहा--
saṅkruddho vai mahārāja daṇḍāhata ivoragaḥ | pautras tava mahārāja tava pautram abhāṣata |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ໂອ້ ພະມະຫາລາຊາ, ຫຼານຊາຍຂອງພະອົງ—ໂກດເກັ່ງດັ່ງງູທີ່ຖືກຟາດດ້ວຍໄມ້—ໄດ້ເວົ້າກັບຫຼານອີກຄົນຂອງພະອົງ. ບາດແຜຈາກການຖືກຕີນັ້ນໄດ້ຈຸດໄຟໂທສະອັນຮຸນແຮງ ແລະໃນກາງສົງຄາມ ເຂົາໄດ້ເວົ້າອອກມາ ດ້ວຍກຽດສັກສີທີ່ຖືກກະທົບ ແລະຄວາມຮ້ອນແຮງຂອງສຶກ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how injury and humiliation in battle can inflame anger, and it implicitly warns that wrath—though common in war—can cloud judgment. It also reflects the Mahābhārata’s ethical tension: kṣatriya honor demands response, yet uncontrolled rage can lead to ruin.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Abhimanyu, provoked by a blow, becomes furious—likened to a snake struck with a stick—and then addresses Lakṣmaṇa, Dhṛtarāṣṭra’s other grandson, setting up the ensuing exchange or confrontation.