अभिमन्योर् दारुणः संमर्दः
Abhimanyu’s fierce melee amid chariot formations
तमूहुवाजिनो वश्या: सैन्धवा: साधुवाहिन: । विकुर्वाणा बृहन्तो5श्वा: श्वसनोपमरंहस:,सारथिके वशमें रहकर अच्छी तरह सवारीका काम देनेवाले, वायुके समान वेगशाली तथा नाना प्रकारकी चाल दिखाते हुए चलनेवाले सिंधुदेशीय विशाल अश्व जयद्रथको वहन करते थे
sañjaya uvāca | tam ūhuḥ ājino vaśyāḥ saindhavāḥ sādhuvāhinaḥ | vikurvāṇā bṛhanto 'śvāḥ śvasanopamarāṃhasaḥ |
ສັນຈະຍະກ່າວວ່າ: «ມ້າໃຫຍ່ທີ່ເກີດໃນດິນແດນສິນທຸເຫຼົ່ານັ້ນ—ຝຶກດີ, ນອບນ້ອມຕໍ່ສາຍບັງຄັບ, ແລະເກັ່ງໃນການຮັບຄຳສັ່ງຂອງສາຣະຖີ—ໄດ້ພາເຂົາໄປ. ມັນສະແດງການກ້າວຍ່າງຫຼາຍແບບ ແລະແລ່ນໄວດັ່ງລົມ, ພາຈະຍະດຣະຖະພຸ້ນໄປໃນກະແສສົງຄາມ, ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າພະລັງທີ່ມີວິໄນ ເມື່ອຖືກຜູກເຂົ້າກັບເຈດຈຳນົງຂອງນັກຮົບ ຍ່ອມກາຍເປັນເຄື່ອງມືຊີ້ຂາດ»។
संजय उवाच
The verse highlights disciplined strength: power (speed and size) becomes effective and ethically consequential only when governed—here, the horses are vaśyāḥ (obedient), showing that control and training are essential to purposeful action in war.
Sañjaya describes Jayadratha being borne swiftly by large, Sindhu-bred horses that obey the charioteer and display varied gaits, emphasizing their exceptional speed and readiness amid the battle setting of Droṇa Parva.