Shloka 40
सैन्धवविक्रमवर्णनम् / Description of Jayadratha’s Martial Display
अभ्यद्रवन् परीप्सन्तो व्यूढानीका: प्रहारिण: । संजयने कहा--राजन! युधिष्ठिर, भीमसेन, शिखण्डी, सात्यकि, नकुल-सहदेव, धष्टद्युम्न, विराट, द्रपद, केकय-राजकुमार, रोषमें भरा हुआ धृष्टकेतु तथा मत्स्यदेशीय योद्धा --ये सब-के-सब युद्धस्थलमें आगे बढ़े। अभिमन्युके ताऊ, चाचा तथा मामागण अपनी सेनाको व्यूहद्वारा संगठित करके प्रहार करनेके लिये उद्यत हो अभिमन्युकी रक्षाके लिये उसीके बनाये हुए मार्गसे व्यूहमें जानेके उद्देश्यसे एक साथ दौड़ पड़े
sañjaya uvāca |
abhyadravan parīpsanto vyūḍhānīkāḥ prahāriṇaḥ |
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ດ້ວຍໃຈປາຖະໜາຈະໃຫ້ສຳເລັດເປົ້າໝາຍ ບັນດານັກຮົບ—ຈັດກອງທັບເປັນວິວະຫະ ແລະພ້ອມຈະຟັນຟາດ—ໄດ້ພຸ່ງໄປຂ້າງໜ້າ. ໃນບໍລິບົດນີ້ ການພຸ່ງຂອງເຂົາເຈົ້າສະທ້ອນຄວາມຮີບດ່ວນແລະໜ້າທີ່ຂອງຝ່າຍປານດະວະ ທີ່ຈະຝ່າເຂົ້າໄປໃນວິວະຫະຂອງສັດຕູເພື່ອປົກປ້ອງອະພິມັນຍຸ ແມ່ນແມ່ນວ່າຈະສ່ຽງອັນຕະລາຍຫນັກ ແລະສະແດງວ່າຄວາມຈົ່ງຮັກແລະຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນສົງຄາມ ອາດບັງຄັບໃຫ້ເກີດການກະທຳທີ່ວ່ອງໄວ ແລະປະສານກັນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
In a dharmic crisis, responsibility toward allies and kin demands decisive, coordinated action. The verse highlights disciplined readiness (troops in formation) joined with moral urgency (seeking to protect and accomplish a just objective), illustrating how duty and loyalty shape conduct even amid violent conflict.
Sañjaya describes the Pandava-aligned warriors surging forward in organized battle-array, intent on forcing entry into the enemy’s formation. The surrounding narrative (as reflected in the accompanying prose) frames this as an urgent attempt to follow the path into the vyūha to safeguard Abhimanyu.