Shloka 36
सैन्धवविक्रमवर्णनम् / Description of Jayadratha’s Martial Display
अभ्यद्रवन् परीप्सन्तो व्यूढानीका: प्रहारिण: । संजयने कहा--राजन! युधिष्ठिर, भीमसेन, शिखण्डी, सात्यकि, नकुल-सहदेव, धष्टद्युम्न, विराट, द्रपद, केकय-राजकुमार, रोषमें भरा हुआ धृष्टकेतु तथा मत्स्यदेशीय योद्धा --ये सब-के-सब युद्धस्थलमें आगे बढ़े। अभिमन्युके ताऊ, चाचा तथा मामागण अपनी सेनाको व्यूहद्वारा संगठित करके प्रहार करनेके लिये उद्यत हो अभिमन्युकी रक्षाके लिये उसीके बनाये हुए मार्गसे व्यूहमें जानेके उद्देश्यसे एक साथ दौड़ पड़े
abhyadravan parīpsanto vyūḍhānīkāḥ prahāriṇaḥ |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໃຫ້ສຳເລັດເປົ້າໝາຍ ນັກຮົບຝ່າຍປານດະວະ—ຜູ້ທີ່ຈັດຂະບວນຮົບຢ່າງດີ ແລະພ້ອມຈະຟັນຟາດ—ພາກັນພຸ້ນໄປຂ້າງໜ້າພ້ອມກັນ. ດ້ວຍໜ້າທີ່ທີ່ຜັກດັນໃຫ້ປົກປ້ອງພວກຕົນ ແລະທະລຸກຳແພງຍຸດທະສາດຂອງສັດຕູ ເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງກ້າວໜ້າດ້ວຍເຈດຈຳນົງອັນມີລະບຽບ ປ່ຽນຄວາມກ້າຫານແລະຄວາມຈົ່ງຮັກພັກດີໃຫ້ເປັນການກະທຳທີ່ປະສານກັນໃນສະໜາມຮົບ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined courage guided by duty: warriors do not act merely from rage, but from a purposeful resolve to protect their own and meet the enemy with organized effort. In dharma terms, valor is ethically strengthened when it serves protection and responsibility rather than personal hatred.
Sañjaya reports that the Pandava side, with troops arranged in formation, rushes forward to strike and to accomplish their immediate objective—pressing into the enemy’s battle-array, associated in the surrounding context with efforts to safeguard Abhimanyu and force entry through the tactical formation.